พิลาไลย สาวโสดวัย 37 ปี ผู้ไม่สนใจชายใด เธอใช้ชีวิตทำแต่งานกับงาน เธอได้รับมรดกจากคุณยายของเธอที่เสียไปแล้วเป็ร้านอาหารมากกว่า 10 สาขาที่เธอกำลังบริหารอยู่ในปี 2567 ในแต่ละวันพิลาไลยก็จะหมกมุ่นแค่กับงานร้านอาหาร จนวันนี้มีลูกค้าระดับ VVIP โทรเข้ามาจองร้านอาหารสาขาใหญ่ที่เธออยู่ เพื่อจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ให้กับพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง
“กริ๊งกริ๊ง กริ๊งกริ๊ง” เสียงโทรศัพท์ของร้านดังขึ้น
พนักงานฝ่ายต้อนรับยกโทรศัพท์ขึ้นหู “สวัสดีค่ะ ร้านแสนอร่อยยินดีต้อนรับค่ะ”
“พอดีจะจองโต๊ะค่ะ จัดงานเลี้ยงบริษัท” ปลายสายเอ่ยบอกกับพนักงานต้องรับ
“อยากทราบเวลาที่จะจอง และจำนวนค่ะ มีทั้งหมดกี่ท่านค่ะ” พนักงานเอ่ยถามปลายสายอีกครั้ง
“พนักงาน 35 คนค่ะ ขอจองเป็่ 18.00 น. ได้มั้ยค่ะ” ปลายสายเอ่ยถาม
“ขอเช็คสถานที่สักครู่ค่ะ..” พนักงานบอกกับปลายสาย ก่อนที่จะเอ่ยถามอีกครั้ง “คุณลูกค้าชื่ออะไรค่ะ”
“ชื่อกันตาค่ะ” ปลายสายเอ่ยบอกชื่อ
“ได้ค่ะคุณกันตา สักครู่นะคะ” พนักงานเอ่ยบอกปลายสาย
พิลาไลยเดินออกมาจากห้องทำงานของเธอพอดี พร้อมกับมองไปรอบๆ ภายในร้านอาหารของเธอ
“คุณพิลาไลยค่ะ พอดีมีลูกค้าโทรมาจอดร้าน่ 18.00 น. ค่ะ งานเลี้ยงพนักงาน มีทั้ง 35 คนค่ะ” พนักงานเอ่ยบกกับพิลาไลยเ้าของร้าน
“ได้จ๊ะ รับเลย อย่าลืมประสานงานกับครัวนะ” พิลาไลยบอกกับพนักงานของร้านเธอ
นิภาพนักงานต้อนรับพยักหน้ากับเ้านายก่อนที่จะเอ่ยตอบตกลงกับปลายสาย “ขอโทษที่ให้รอนานนะคะคุณกันตา ตกลงเป็เวลา 18.00 น.นะคะ ดิฉันจะได้ลงตารางจองค่ะ”
“ใช่ค่ะ.. แล้วต้องทำยังไงต่อค่ะ” กันตาเอ่ยถามพนักงานต้อนรับ
“รบกวนคุณกันตาชำระค่ามัดจำก่อนนะคะ 2,000 บาทค่ะ เลขบัญชีหน้าเพจของทางร้านนะคะ” นิภาเอ่ยบอกลูกค้า ก่อนที่จะลงตารางสำรองโต๊ะ
“โอนมัดจำแล้วนะคะ สลิปการโอนส่งไปที่เพจแล้วค่ะ” กันตาเอ่ยบอกกับพนักงาน
“ขอบคุณค่ะคุณกันตา เดี๋ยวนิภาลงระบบให้เลยค่ะ.. รบกวนมาก่อนเวลานัดหมาย 10 นาทีนะคะ” นิภาอธิบายข้อตกลงในการมาที่ร้านกับลูกค้า
“ได้ค่ะคุณนิภา ขอบคุณนะคะ” กันตาบอกกับพนักงานก่อนเอ่ยขอบคุณ
“ขอบคุณที่ใช้บริการร้านแสนอร่อยของเรานะคะ สวัสดีค่ะ” นิภาเอ่ยบอกกับลูกค้าก่อนที่จะวางสาย
พิลาไลยผู้บริหารร้านอาหารที่มีชื่อร้านว่าแสนอร่อย ยืนดูนิภาพนักงานต้อนรับของเธอที่กำลังโทรคุยกับลูกค้าเื่จองโต๊ะอาหารสำหรับจัดงานเลี้ยงของบริษัทเอกชนบริษัทหนึ่ง
“เป็ไงบ้างนิภา ลูกค้าตกลงใช่มั้ย” พิลาไลยเอ่ยถามลูกน้องของเธอ
“เรียบร้อยค่ะคุณพิลาไลย ลูกค้าคอนเฟิร์มพร้อมกับโอนมัดจำเข้าบัญชีบริษัทเรียบร้อยแล้วค่ะ” นิภาบอกกับเ้านายของเธอ
“อย่าลืมแจ้งแม่บ้านมาทำความสะอาดด้วยนะ เอาให้สะอาดล่ะ” พิลาไลยบอกพนักงานต้อนรับ
“ได้ค่ะคุณพิลาไลย นิภาจะแจ้งให้ค่ะ” นิภาบอกกับเ้านายของเธอ
นิภาเป็พนักงานของร้านอาหารของพิลาไลย เธอทำหน้าที่เป็พนักงานต้อนรับอยู่เคาน์เตอร์หน้าร้านมาเป็เวลา 10 ปีแล้ว นิภารักในการเป็พนักงานต้อนรับ และรักร้านอาหารนี้มากเพราะทำให้เธอมีงานทำ และมีเงินเก็บส่งให้กับทางบ้าน
“คุณพิลาไลยจะสั่งเพิ่มเติมมั้ยค่ะ" นิภาเอ่ยถามเ้านายอีกครั้ง
“ไม่มีแล้วจ๊ะ” พิลาไลยเอ่ยตอบพนักงานต้อนรับ
"นิภาขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” นิภาเอ่ยบอกกับเ้าของร้าน
“ได้จ๊ะๆ ฝากด้วยนะ" พิลาไลยเอ่ยบอกกับพนักงาน
นิภาเดินตรงไปที่ครัวของร้านเพื่อเตรียมบอกงานแก่หัวหน้าแผนกครัวเพื่อเตรียมความพร้อมในการทำอาหาร และเดินไปที่แผนกต้อนรับลูกค้าด้วยให้เตรียมโซนจัดงานเลี้ยงให้กับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง โดยจัดเตรียมโต๊ะอยู่ที่ 35 ท่านตามที่ลูกค้าแจ้งจองมา
ไม่นานนิภาก็ทำหน้าที่ของเธอเสร็จสิ้น เธอกลับมาที่หน้าเคาน์เตอร์เช่นเดิม เธอนั่งประจำที่ของเธอและทำงานตามที่เธอได้รับมอบหมายจากทางเ้านาย
โซนที่เป็โซนจัดเลี้ยงของร้านแสนอร่อย ถูกตกแต่งด้วยต้นไม้และดอกไม้ รายล้อมรอบข้าง ตรงกลางข้างหน้าเป็จอคาราโอเกะและเครื่องเสียง ส่วนตรงกลางเป็โต๊ะนั่งกินเลี้ยงวางเรียงยาวเป็แถวเดียวกัน
3K
