เปรี้ยง!!
" ท่านแม่หมอ! ท่านดื่มยานี่ก่อนเถิด ข้าให้คนไปหามาจากป่าเด็ควูด นี่จะรักษาท่าน" ชายหนุ่มรับใช้พยายามจะเอายาวิเศษที่ว่ากันว่ารักษาได้ทุกสิ่งให้กับหญิงชราที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียงในห้องนอนหรูหราอย่างคนมีฐานะ
คำคืนที่ได้มีคำทำนายว่าเป็คืนแห่งความวิปโยค พายุฝนฟ้าที่ถล่มผืนแผ่นดินแห่งเอนเดลลิออน เมืองเเห่งอัญมณีอยู่ด้านนอก ทำให้เกิดน้ำท่วมฉับพลัน น้ำป่าไหลหลากท่วมบ้านประชาชนไปหลายหลังคา ผู้คนสูญหายจากการพัดพาของกระแสน้ำอันเชี่ยวกราด ว่ากันว่าเกิดจากการพิโรธของเทพ์จากการทำผิดของคนในราชวงศ์อันสูงศักดิ์ที่ทำผิดต่อแผ่นดิน ใครจะรู้ว่าในคืนนี้กับคำทำนายที่จะเปลี่ยนแปลงอนาคตของโลกใบนี้ หลังจากนี้จะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นบ้าง
"ไม่ได้ผลหรอกอีธาน ถึงเวลาของข้าแล้ว แต่ข้ามี แค่กๆๆ คำทำนาย..... สุดท้าย แค่กๆ " หญิงชราที่ได้ชื่อว่าเป็นักทำนายที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ตอนนี้พูดก่อนจะกระอักเืออกมา
"ท่านนอนอยู่เฉยๆ ก่อนเถิดข้าจะไปต้มยามาให้ใหม่" อีธาน ชายหนุ่มรับใช้คนสนิทของหญิงชราพูดก่อนกำลังจะลุกออกไป
"ไม่อีธาน...... คำทำนายนี้ จะเปลี่ยนแปลงอนาคตของลูกหลานเราไปตลอดกาล ถึงเวลาที่เราต้องชดใช้ให้เขาแล้ว ไปเอาจดหมายมาแล้วก็เตรียมส่งไปให้ท่านโจเซเฟอร์ซะ" ชายหนุ่มทำหน้าลำบากใจ แต่สุดท้ายก็ลุกไปเตรียมของมาตามที่นายของตนเองสั่ง
"มาแล้วขอรับท่านวิคตอเรีย" เขาพูดก่อนจะจับปากกาขนนกราคาแพงเตรียมจดตามคำพูดที่หญิงชราจะพูดต่อจากนี้อย่างที่เคยทำให้เธอเป็ประจำ
ร่างซูบผอมที่นอนอยู่บนเตียงเงียบไปสักพักก่อนที่ร่างกายของเธอจะค่อยๆ มีแสงสีทองส่องแสงออกมา แล้วค่อยๆ เอ่ยคำทำนาย
"นี่คือคำทำนายสุดท้าย จากข้า วิคตอเรีย เลนเทอเรีย ในอีกแปด่อายุคน องค์หญิงองค์แรกหลังจากที่ไม่ได้มีบุตตรีเกิดในราชวงศ์เอนเดลลิออนมานานหลายชั่วอายุคน นางคือผู้ที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง จะเป็ผู้ที่มีพลังเหนือทุกสัพสิ่ง ทัดเทียมกับเทพบน์ จะเป็ผู้เดียวที่สามารถต่อกรกับ สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายที่จักตื่นขึ้น เพื่อชดใช้ให้กับเขาแทนเรา เมื่อถึงเวลานางจะต้องสาบานว่าจะทำทุกอย่างถึงแม้จะแลกด้วยชีวิตเพื่อช่วยพวกเราทุกคน แค่กๆๆ ขะ ของหกสิ่งที่นางจะต้องปกป้อง คือหัวใจของแต่ละเมือง เพื่อไม่ให้เขาผู้นั้นได้ประกอบพิธีต้องสาปของเทพแห่งคำสาบาน แค่กๆๆ " พูดจบหญิงชราจากที่หายใจรวยรินอยู่ในตอนแรกก็เริ่มที่จะหายใจช้าลงๆ
"เ้าจงนำมันไปส่งมอบให้ท่านโจเซเฟอร์ ด้วยมือของเ้าเอง" นักทำนายหญิงชรายกมือหมุนนิ้วมือไปมาเบาๆ ก็เกิดเป็กำไลที่ทำจากดิ้นสีน้ำเงินถักสลับกับสีทองมีขนนกขนาดจิ๋วสีขาวสะอาดและลูกแก้วสีฟ้าขุ่นห้อยอยู่และส่งให้กับชายหนุ่มรับใช้ของตน
"ให้พวกเขาเก็บมันไว้แล้วส่งมอบให้กับองค์หญิง เพื่อให้นางจำไว้เสมอว่านางมีหน้าที่ที่จะปกป้องพวกเราทุกคน แค่กๆ " มือผอมเหี่ยวแห้งค่อยประสานกันโดยมีกำไลนำโชคอยู่ข้างในบทมนต์คาถาที่ถูกเอ่ยจากนักทำนายชราดังกึกก้องไปทั่วเมืองเพื่ออวยพรให้แก่คนที่นางทำนายถึง เเสงสีทองเรืองรองส่องมาจากคฤหาสน์หลังโตของนักทำนายอย่างเจิดจ้า ก่อนจะค่อยๆ หายไป พร้อมกับลมหายใจของนักทำนายชรา
471
