Chapter 7
เฟิร์นเป็แฟนกู
“เควิน!”
ฉันอยากจะกรี๊ดสักสามสิบตลบ อยากเอาหัวโขกกำแพงให้ตายๆไปซะ ฮืออ เควินโผล่มาได้ไง
“กินอะไรรึยัง ซื้อบะหมี่เกี๊ยวมาฝาก”
เควินชูถุงหมี่เกี๊ยวร้านประจำของเราสองคน ส่วนฉันนี่ยืนหน้าถอดสี
ฉันยันตัวลุกขึ้นแล้วค่อยๆเดินไปหาเควินที่ยืนอยู่หน้าประตู
“เค มาได้ไงเนี่ย”
ฉันถามเสียงเจื่อน
“ก็งานที่ไปทำกับพวกไอ้เอเดนเสร็จเร็วเลยรีบมาหา ไม่อยากผิดคำพูดกับเธอไง”
ฮืออ ผิดคำพูดบ้างนานๆทีก็ไม่เป็ไรหรอกนะเควิน ฉันล่ะอยากจะร้องไห้จริงๆ
“งะ งั้นเหรอ ดีจังเลยนะที่มาได้..”
“แล้วนี่เอาโต๊ะออกมากางทำไม นั่งทำงานเหรอ?“
เควินปิดประตูแล้วเดินเข้ามามองงานที่กองอยู่บนโต๊ะ
“เฟิร์น”
เควินเรียกชื่อฉันเสียงเข้ม น้ำเสียงดูไม่ค่อยปกติ
“ฮะ อะไรเหรอ”
ฉันเดินเข้ามาหาเควินที่นั่งลงบนพื้นโดยมีโต๊ะญี่ปุ่นอยู่ด้านหน้า เขามองงานบนโต๊ะที่กองสูงพะเนิน
ซู่ววว
กรี๊ดด เสียงฝักบัวดังขึ้น ไอ้บ้าเฟย ฮืออ
ตาย ฉันตายแน่ๆ
“นี่ไอแพดใคร เธอไม่มีไอแพดนี่”
เควินถามเสียงเรียบแล้วตวัดสายตามามองฉันที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่
“คือว่า...”
“แล้วนั่น...เสียงใครเปิดน้ำอยู่ในห้องน้ำ”
“คือ..”
“ใคร!”
เควินตวาดใส่ฉันเสียงลั่น ฉันจากที่ปกติปากเก่ง ถึกทน แสนจะกล้าไม่กลัวอะไร แต่ยอมรับเลยว่าฉันกลัวเควินในตอนนี้เอาซะมากๆ
เขายันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินย่างสามขุมท่าทางดูน่ากลัวแล้วไปหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำ
ปั้งๆๆๆ
เควินทุบกำปั้นเคาะประตูอย่างแรง ฉันรีบวิ่งเข้ามาหาเควินแล้วจับมือของเขามากุมเอาไว้กลางอก
“อย่าเลยนะเค..”
ฉันทำอะไรไม่ถูกแล้วตอนนี้ เควินมองหน้าฉันที่เหมือนจะร้องไห้
ฉันสบตากับแววตาคู่นั้นของแฟนหนุ่มลูกครึ่งไทยอังกฤษ ไม่รู้ว่าคิดมากไปเองรึเปล่า...แต่แววตาของเควินในตอนนี้เองก็ดูเหมือนจะเสียใจมาก
“ทำไม?”
เขาถามฉันแ่เบา
“อะไรวะไอ้เฟิร์น กูอาบน้ำอยู่!”
เฮือกก เสียงะโตอบกลับของเฟยทำเอาฉันช็อค บ้าเอ๊ย! อาบเงียบๆแบบไม่ต้องสงสัยอะไรไม่ได้รึไง เพื่อนบ้า!
ปั้งๆๆๆ
เควินยังคงรัวทุบประตู สีหน้าเขาในตอนนี้ดูน่ากลัวมาก
แววตาสีน้ำตาลหม่นนั่นทำเอาฉันเดาใจไม่ถูกว่าเควินกำลังคิดอะไร
“เออๆ รู้แล้วๆ”
เสียงน้ำหายไป เหมือนว่าเฟยปิดน้ำแล้ว
ไม่นะ! อย่าออกมานะเฟย
“...”
“....”
มะ ไม่ทันแล้ว...เฟยเดินออกมาโดยที่ใช้ผ้าขนหนูผืนนั้นห่มท่อนล่าง ส่วนท่อนบนเปลือยเปล่า
แผงอกกำยำมีหยดน้ำเกาะรอบตัว
เควินกับเฟยมองหน้ากัน ต่างคนต่างเงียบพูดไม่ออก
“นายที่ชื่อเควินนี่ เข้ามาห้องไอ้เฟิร์นได้ไง?”
เฟยถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ คงจำหน้าเควินได้จากงานวันเกิดคริสต์คืนนั้น
“กูเป็แฟนเฟิร์น”
“....”
เฟยถึงกับเงียบพูดไม่ออก เฟยดูเหมือนจะเหวอไปเลยที่ได้ยินแบบนั้น
“แล้วมึงเป็แค่เพื่อน มาอาบน้ำแก้ผ้าอยู่ในห้องแฟนกูได้ไง?”
น้ำเสียงกดต่ำไม่พอใจของเควินนั้นทำเอาเฟยไม่พอใจ
ฉันเป็เพื่อนสนิทมัน ฉันรู้ดีที่สุดว่าท่าทีของเฟยในตอนนี้คือไม่พอใจมาก
“แล้วใครบอกมึง? ว่ากูเป็แค่เพื่อน:)”
**********
เกรี้ยวกราดมากค่ะเฟย เฟยสู้เขา ฮืออ
3K
