ย้อนเวลาสู่ยุค 80 : สาวอวบผงาดฟ้า เปลี่ยนชะตามหาเศรษฐี 【จบ】

        ขณะที่แม่เฒ่าหูมาถึงบ้านสกุลหลิน แม่เฒ่าหลินกับหลินซือหย่วนก็เพิ่งจะกินอาหารเย็นเสร็จ

        หลินซือหย่วนกำลังเก็บกวาดโต๊ะพอดี

        "พี่หูนี่เอง นานๆ จะได้ต้อนรับแขกคนสำคัญแบบคุณนะเนี่ย" แม่เฒ่าหลินยิ้มแย้มต้อนรับแม่เฒ่าหูไปนั่งข้างเตาผิง

        จากนั้นแม่เฒ่าหลินก็หยิบส้ม กล้วย และเมล็ดแตงโมออกมาต้อนรับ

        หลินซือหย่วนทำธุระของตัวเองเสร็จก็เตรียมจะกลับเข้าห้อง แต่แม่เฒ่าหูเรียกเขาเอาไว้

        "ซือหย่วน นั่งลงก่อน ฉันมีเรื่องจะถาม"

        หลินซือหย่วนจึงนั่งลงบนม้านั่งอย่างว่าง่าย

        หลังจากกินกล้วยหมดไปเกือบครึ่งลูก แม่เฒ่าหูจึงเอ่ยปากอีกครั้ง "ซือหย่วน เรื่องที่แกกับหนูเยวี่ยจะคบหากันฉันรู้แล้ว หนูเยวี่ยบอกว่าปีหน้าแกจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยพร้อมกับเธอ จริงหรือเปล่า?"

        หลินซือหย่วนตอบอย่างจริงจัง "จริงครับย่าหู ผมรับปากหลันเยวี่ยว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยพร้อมกับเธอ หลันเยวี่ยเก่งขนาดนั้น ถ้าผมไม่พยายามพัฒนาตัวเอง ผมจะคู่ควรกับเธอได้ยังไงครับ"

        แม่เฒ่าหลินพูดเสริม "ฉันรู้ว่าชื่อเสียงของหย่วนจื่อในหมู่บ้านไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คุณคงคิดว่าหนูเยวี่ยอยู่สูงเกินกว่าที่บ้านเราจะเอื้อมถึง แต่ฉันรับประกันได้ว่าหย่วนจื่อจะทำตัวให้ดี จะตั้งใจอ่านหนังสือไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยปีหน้ากับหนูเยวี่ย ถ้าหย่วนจื่อสอบไม่ติดจริงๆ ฉันก็จะบากหน้าไปขอให้คนรู้จักช่วยหางานดีๆ ให้หย่วนจื่อเขาทำ พ่อกับปู่ของหย่วนจื่อเสียสละเพื่อส่วนรวม คนข้างบนจะช่วยดูแลทายาทหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ก็สมควรแล้ว"

        เมื่อพูดถึงสามีกับลูกชายที่จากไปก่อนวัยอันควร ขอบตาของแม่เฒ่าหลินก็แดงก่ำ "พี่ แม้ว่าหย่วนจื่อจะไม่เก่งเรื่องงานในไร่นา แต่เขาเป็นคนกตัญญูและเอาใจใส่ ถ้าเขาไม่เป็นห่วงว่าฉันจะไม่มีใครดูแล เขาคงได้ไปเรียนมหาวิทยาลัยตั้งนานแล้ว ตอนนั้นฉันนึกว่าเขาเรียนไม่เก่งจริงๆ พอได้เจอครูหลายคนที่เคยสอนเขาตอนมัธยมถึงได้รู้ว่าทำไมหย่วนจื่อถึงสอบได้คะแนนไม่ดี ยายแก่ไม่ได้เรื่องคนนี้แหละที่ทำให้หลานชายต้องเสียอนาคต"

        พูดไปพูดมาแม่เฒ่าหลินก็ปาดน้ำตา

        เมื่อเห็นแม่เฒ่าหลินร้องไห้ แม่เฒ่าหูก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน

        แม่เฒ่าหูเองก็เป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาว ดังนั้นเธอจึงเข้าใจความยากลำบากของแม่เฒ่าหลินดี

        แม่เฒ่าหูถอนหายใจ "น้องสาว ฉันก็พอรู้ว่าเธอใช้ชีวิตอย่างยากลำบากมาตลอด ในเมื่อซือหย่วนเต็มใจจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยพร้อมกับหนูเยวี่ย ฉันก็วางใจได้แล้ว ถ้าซือหย่วนสอบไม่ติดจริงๆ ซือหย่วน แกก็ต้องไปหางานดีๆ ในเมืองทำให้ได้นะ ไม่งั้นฉันไม่ยอมให้หลานสาวแต่งงานกับแกเด็ดขาด"

        หลินซือหย่วนรับประกันว่าจะทำตามสัญญา

        เดิมทีแม่เฒ่าหูอยากจะพูดถึงเรื่องเหรียญเงิน แต่พอเห็นขอบตาแดงๆ ของแม่เฒ่าหลินก็ไม่กล้าพูดถึงมันอีก

        แม่เฒ่าหูเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับผลประโยชน์เป็นหลัก ไม่ว่าจะเป็นคำสัญญาของหลินซือหย่วนว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย หรือการหางานดีๆ ในอนาคต ล้วนแล้วแต่ทำให้เธอเห็นผลประโยชน์ที่จะได้รับ

        ตราบใดที่แม่เฒ่าหูรู้สึกว่าการที่หลานสาวแต่งงานกับหลินซือหย่วน จะทำให้ได้รับผลประโยชน์ในภายหลัง เธอก็จะไม่คัดค้านอีกแล้ว

        ในทางกลับกัน หูหลันเยวี่ยตั้งใจจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยปีหน้า หากสอบติดก็เหมือนหงส์ที่โบยบินขึ้นสู่ฟ้า ตราบใดที่หลินซือหย่วนไม่พัฒนาตัวเอง บางทีเขาอาจจะถูกทิ้งก็ได้

        ……………………………..

        ไม่นานนักจางกุ้ยเฟินก็รู้ข่าวว่า บ้านสกุลหลินกับบ้านสกุลหูจะเกี่ยวดองกัน แถมยังได้เลขานุการหมู่บ้านมาเป็นพ่อสื่อด้วย

        จางกุ้ยเฟินนั่งไม่ติด ทันทีที่ได้ยินข่าวนี้ ก็รีบพุ่งตัวมาที่บ้านสกุลหลิน

        ตอนนั้นจ้าวหงเหมยกำลังอุ้มลูกสาวคนเล็กมานั่งดื่มชาคุยกับแม่เฒ่าหลินอยู่พอดี

        แม่เฒ่าหลินขอยายามาอุ้มด้วยท่าทางสนิทสนม ราวกับอุ้มหลานสาวแท้ๆ ก็ไม่ปาน

        "กุ้ยเฟินมาแล้วเหรอ" เมื่อเห็นจางกุ้ยเฟิน อารมณ์เบิกบานของแม่เฒ่าหลินก็จางหายไปทันที

        จ้าวหงเหมยรีบลุกขึ้นยืนแล้วยิ้มเป็นการทักทาย

        จางกุ้ยเฟินทิ้งตัวลงบนม้านั่ง "น้องสาวบ้านสกุลหู ฉันอยากจะคุยเรื่องสำคัญกับคุณป้าหน่อย คนนอกอยู่ที่นี่ด้วยคงไม่สะดวกคุย"

        จางกุ้ยเฟินไม่ไว้หน้าจ้าวหงเหมยเลยสักนิด แม่เฒ่าหลินจึงเริ่มไม่พอใจ "กุ้ยเฟิน หงเหมยไม่ใช่คนนอกแล้ว มีอะไรก็พูดมาเถอะ"

        จ้าวหงเหมยเป็นคนหน้าบาง จางกุ้ยเฟินแทบจะออกปากไล่ออกไปตรงๆ เธอจึงไม่กล้าอยู่ที่นี่ต่อแล้ว

        จ้าวหงเหมยรับยายามาจากอ้อมกอดของแม่เฒ่าหลิน จากนั้นก็เตรียมจะกลับ แต่แม่เฒ่าหลินก็ขัดเอาไว้ก่อน "หงเหมย ไว้หย่วนจื่อกับหนูเยวี่ยหมั้นกันแล้ว เธอก็คือแม่ยายของหย่วนจื่อ เธอกับป้าใหญ่ของหย่วนจื่อก็ถือว่าเป็นญาติกันแล้ว ป้าใหญ่ของเขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญ เธอก็นั่งฟังด้วยกันเถอะ"

        แม่เฒ่าหลินรู้ว่าจางกุ้ยเฟินมาด้วยเรื่องอะไร เธอจึงชิงลงมือก่อน

        เดิมทีจ้าวหงเหมยตั้งใจจะกลับ แต่ตอนนี้เธอว่าจะไม่กลับแล้ว

        "คุณป้า ฉันว่าหย่วนจื่อกับเกาลี่เหมาะสมกันมากกว่าค่ะ ยัยหนูสกุลหูเอาแต่ใจตัวเอง แถมอารมณ์ร้ายอีก หย่วนจื่อแต่งงานกับหล่อนไป วันหน้าคงได้ถูกข่มเหงไปจนตายแน่ๆ" จางกุ้ยเฟินพูดเสียราวกับว่าจ้าวหงเหมยไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย

        เดิมทีเธอก็มาเพื่อขัดขวางการผูกสัมพันธ์ของทั้งสองบ้าน เธอจึงไม่กลัวว่าพูดไปแล้วจ้าวหงเหมยจะขุ่นเคือง

        จ้าวหงเหมยที่เป็นคนหวงลูก พอได้ยินจางกุ้ยเฟินพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับหลันเยวี่ยต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ คนเป็นแม่ที่ไหนจะทนได้

        ถึงแม้ลึกๆ จะโกรธแค่ไหน แต่จ้าวหงเหมยก็ยังคงรักษาท่าที "พี่กุ้ยเฟิน พี่เป็นแค่ป้าของซือหย่วน หรือต่อให้เป็นแม่แท้ๆ ก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายเรื่องการแต่งงานของลูกชายนะคะ พี่กล้ามาใส่ร้ายป้ายสีลูกสาวต่อหน้าฉันแบบนี้ ลับหลังคงจะใส่ร้ายเยวี่ยเยวี่ยมากกว่านี้อีกแน่ๆ สงสัยข่าวลือไม่ดีในหมู่บ้านที่พูดถึงเยวี่ยเยวี่ยบ้านฉันก็คงจะเกี่ยวข้องกับพี่กุ้ยเฟินด้วยสินะคะ!"

        ถึงแม้ว่าน้ำเสียงของจ้าวหงเหมยจะอ่อนโยน แต่คำพูดกลับไม่สุภาพเลย แถมดวงตาคู่สวยก็เต็มไปด้วยความเย็นชา

        "จ้าวหงเหมย เธออย่ามาใส่ความ ฉันไปใส่ร้ายลูกสาวของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่?" จางกุ้ยเฟินโมโหจนแทบคลั่ง

        จ้าวหงเหมยยิ้มบางๆ "เมื่อกี้นี้ไม่ได้พูดถึงข้อเสียของลูกฉันอยู่หรือไง? ทำไม? เพิ่งพูดไปเมื่อกี้ก็จำไม่ได้แล้วเหรอคะ?"

        "จ้าวหงเหมย เธอเป็นคนหัวรั้นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?" จางกุ้ยเฟินกัดฟันกรอดมองจ้าวหงเหมยที่ยังคงสงบนิ่ง

        เธอเพิ่งจะรู้ตัวว่า จ้าวหงเหมยที่อยู่ตรงหน้าแตกต่างจากภาพจำที่ผ่านมา

        ความซื่อของจ้าวหงเหมยเป็นที่เลื่องลือในหมู่บ้าน จางกุ้ยเฟินอาศัยภาพจำแรกเริ่มที่รู้มา คิดว่าจ้าวหงเหมยเป็นคนอ่อนแอ เธอถึงได้แสดงท่าทีเช่นนั้นต่อหน้าจ้าวหงเหมยไปโดยไม่เกรงใจ

        แม่เฒ่าหลินพูดขึ้นช้าๆ "กุ้ยเฟิน มีเรื่องอะไรก็คุยกันดีๆ สิ"

        จางกุ้ยเฟินแค่นเสียง "ดูเหมือนว่าข่าวลือในหมู่บ้านจะไม่ใช่เรื่องไร้สาระ หูหลันเยวี่ยกับหย่วนจื่อเข้าไปในป่าไผ่เล็กด้วยกันในตอนกลางคืนคงจะเป็นเรื่องจริง"

        เมื่อจ้าวหงเหมยได้ยินจางกุ้ยเฟินพูดถึงเรื่องป่าไผ่เล็กอีกครั้ง ก็แทบจะข่มกลั้นความโกรธไว้ไม่อยู่

        "จางกุ้ยเฟิน ฉันจะบอกไว้เลยนะว่า เยวี่ยเยวี่ยกับซือหย่วนบริสุทธิ์ใจ พวกเขามีใจต่อกัน ถ้ายังใส่ร้ายลูกสาวของฉันอีก คุณคอยดูเถอะ ฉันเอาเรื่องแน่" ถ้าไม่ได้อุ้มยายาเอาไว้ จ้าวหงเหมยคงจะลุกขึ้นตบโต๊ะไปแล้ว