ฝ่ามือจับแขนเล็กแน่น หากบีบแรงกว่านี้เกรงว่ากระดูกของเธอจะแหลกคามือ สายตาคู่คมเต็มไปด้วยความโกรธ ดึงร่างบางมาชิดและนั่นเป็ความคิดที่ผิดมหันต์ เพราะกลิ่นกายของหล่อนกำลังสั่นคลอนการควบคุมตัวเองของเขา
“ถ้าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกฉัน เธอเตรียมตัวรับผลของการโกหกได้เลย”
จอมขวัญกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอ ใจหวาดกลัวยิ่ง ทำไมเขาช่างแตกต่างจากที่พี่สาวเล่า มาร์ติโน่ สามีของพี่จอมใจ และเป็พ่อของหนูน้อยข้าวต้มมัด ทั้งแสนใจดี สุภาพ แต่ชายตรงหน้า เขายิ่งกว่าซาตานร้าย เอาแต่ปฏิเสธไม่ยอมรับเืเนื้อเชื้อไขของตนเอง หรือเธอจะคิดผิด ว่าเขาเป็พ่อของหลาน แต่ในเมื่อก้าวมาที่นี่แล้ว ขอลองพิสูจน์สักครั้ง
แม้เธอเองยังไม่มั่นใจเต็มร้อยว่าใช่เขา พยายามใจดีสู้เสือ ตอบรับคำกล้า ๆ กลัว ๆ
“แน่นอนค่ะ ฉันยินดีรับโทษ แต่ถ้าผลออกมาว่าคุณเป็พ่อ ฉันขอสิทธิ์ขาดเลี้ยงดูแกเอง โดยที่คุณต้องไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเราอีกเลย” หญิงสาวบังคับไม่ให้กายและเสียงสั่นทั้งที่ยากเต็มกลืน ยิ่งใกล้ยิ่งได้กลิ่นอายบุรุษเพศทำหัวใจเธอเต้น เรี่ยวแรงราวถูกั์ตาสีเข้มคู่นั้นดูดจนแทบทรงตัวไม่อยู่ มีเพียงความเจ็บที่ข้อมือเตือนสติไว้
“ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่” เสียงทุ้มลึกคำรามมองหน้ากระจ่างใสที่เหยเกด้วยความเจ็บ ยอมคลายมือออกเห็นรอยแดงจากการกระทำของตัวเอง
“น้าขวัญขา คุณลุงคนนี้ไม่ใช่พ่อของข้าวต้มมัดเหรอคะ”
เสียงเล็กดังขึ้น ก่อนปรากฏร่างนางฟ้าตัวน้อยสวมชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูตัวโปรด กอดพี่หมีเดินเข้ามาหา สายตามองคุณลุงตัวโตกล้า ๆ กลัว ๆ
จอมขวัญทรุดนั่งยอง ๆ รับร่างหลานสาวเข้ามากอดจูบกลางกระหม่อมด้วยความเอ็นดู ลูบศีรษะเล็กปลอมประโลมทั้งตัวเธอและเด็กน้อย
“อีกไม่นานเราจะรู้คำตอบ ว่าใครเป็พ่อของหนู” เธอตอบหลาน แต่สายตาเลื่อนมองชายหนุ่ม
มาร์ติโน่มองทั้งสองคน ั์ตาสีเข้มดุดัน ใบหน้าเรียบเฉย อารมณ์โมโหกรุ่นในอก กรามแกร่งบดหากันแน่นพยายามระงับความเดือดดาลก่อนเลื่อนสายตามองที่อื่น
พวกหล่อนไม่ใช่คนแรกที่เข้ามายัดเหยียดข้อกล่าวหาน่ารังเกียจพวกนี้ แต่มีสิ่งที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่านั้น ดวงหน้าเรียวได้รูป ดวงตากลมโอบอุ้มสายตามั่นใจ ริมฝีปากสีชมพูราวกลีบกุหลาบน่าลิ้มรส นึกอยากประโคมจูบเ้าหล่อนดื่มด่ำให้หนำใจ รวมไปถึงหน้าอกเป็อก สะโพกเป็สะโพก เพียงแค่มองก็สามารถกระตุ้นอารมณ์ร้อนในกายอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
ผู้หญิงเอเชียรูปร่างอ้อนแอ้นเกินกว่าจะรับเซ็กร้อนแรงจากเขาได้ แต่เธอตรงหน้ากำลังทำให้เขาอยากฉีกความคิดนั้นทิ้ง!
ประเทศไทย สองเดือนก่อนหน้านี้ บ้านชั้นเดี่ยวท่ามกลางชุมชน เสียงเด็กที่มาเรียนพิเศษเจี๊ยวจ๊าวยิ่งเห็นร่างคุณครูคนสวยรีบปรี่เข้ามากอดขาส่งยิ้มฟันหลอน่าเอ็นดู เด็กหญิงแพรวา เอวา หรือ หนูน้อยข้าวต้มมัด ร่างตุ้ยผิวขาวแก้มแดง ดวงตาโตขนตางอนยิ้มตาหยี่
จอมขวัญ เอวา หญิงสาวลูกครึ่งไทย อิตาลี รูปหน้าเรียวไข่คมคาย สวยสะดุดตา ดวงตาปาดคมั์ตาสีน้ำตาลเข้มฉายความมั่นใจ จมูกโด่งเชิดรั้นเล็กน้อยรับกับคิ้วเข้มเรียงตัวสวย รวมไปถึงริมฝีปากบางอมชมพราว ทุกอย่างสรรสร้างมาให้ลงตัว เืพ่อหมุนเวียนในร่างทำให้เธอเรียนคณะครุศาสตร์ สาขาภาษาอังกฤษ และอิตาลี
พ่อและแม่เพิ่งเสียไปไม่นานหลังหลานเธอเกิดได้เกือบปี ด้านพี่สาวอดีตนางแบบหลังพบรักกับนักธุรกิจต่างประเทศอยู่ร่วมครึ่งปี ก็หอบเอาหัวใจและร่างกายเจ็บช้ำกลับมารักษาใจ รวมถึงหลานของเธอในท้อง
คราวแรกนั้นเธอโกรธแทนที่สาวกับคำลวงที่อีกฝ่ายปั้นฝันให้คนรอ จนกระทั่งตอนนี้ผ่านมาร่วมสี่ปี ยังไม่มีวี่แววว่าเขาคนนั้นจะกลับมาดูหน้าลูกตัวเอง ขาดการติดต่อไปโดยปริยาย
ร่างอรชรอ้อนแอ้นเดินเรียบเคียงตามรั้วบ้านสูงเพียงอก ชะเง้อมองเข้าใน เห็นสองแม่ลูกกำลังเดินเข้าบ้าน จอมขวัญที่เลิกจากงานหลักก็ต่อด้วยทำงานเสริมเป็ติวเตอร์สอนภาษา และหากวันใดไม่มีสอนพิเศษเธอมักกลับบ้านเร็วเพื่อมาเล่นกับหลานสาว
จอมขวัญส่งยิ้มให้หลานที่หันมาเจอตนเข้ามาบริเวญบ้าน หนูน้อยส่งยิ้มรีบร้อนวิ่งออกมาหา
“คุณน้าจอมขวัญขา” แพรวาออกมาต้อนรับเสียงอ้อน
“ตัวแสบของน้า มาให้หอมหน่อย”
จอมขวัญอุ้มร่างหนูน้อยขึ้นแล้วกดหอมแก้มตุ้ยฟอดใหญ่ทั้งสองข้างก่อนวางลงที่เดิม
“หนึ่งหอมแลกขนมหนึ่งชิ้นค่ะ”
“ให้ทั้งถุงเลยจ้ะ แม่อยู่ไหน” เธอส่งถุงขนมที่แวะซื้อให้หลานแล้วเปิดประตูเข้าไปข้างใน
“พี่อยู่นี่ ข้าวต้มมัดพาน้าขวัญเข้ามากินน้ำเย็น ๆ ในบ้านเร็ว”
“คุณน้าขา ตามข้าวต้มมัดมาค่ะ” หนูน้อยจับนิ้วชี้คนเป็น้าพาเข้าข้างในตามที่มารดาสั่ง ความจริงบ้านของพวกเธออยู่บนพื้นที่เดียวกันแต่ปลูกคนละหลังเพราะตนต้องทำงานดึก
“พี่เอมยังไม่เลิกตามหาผู้ชายคนนั้นอีกเหรอ”
จอมขวัญบ่น หลังเห็นรายชื่อของคนที่ชื่อมาร์ติโน่วางเรียงบนโต๊ะหยิบรายชื่อผู้ชายทั้งหมดขึ้นมาดู ทั้งมีรูปและมีแค่ชื่อ ก่อนจะสะดุดสายตาเข้ากับคน ๆ หนึ่ง มาร์ติโน่ ลอมบาร์ดี รูปภาพขนาดไม่ใหญ่แต่ไม่เล็กกำลังดี ดูเด่นจนเธอเผลอให้ความสนใจมองพิจารณาเป็พิเศษ ใบหน้าคมสัน ั์ตาดุดัน ริมฝีปากได้รูป เครื่องหน้าที่ลงตัวสะกดเธอให้อ่านประวัติของเขาอย่างละเอียด คำว่าโสดทำให้เธอใจเต้นแรง แต่พอคิดว่าอีกฝ่ายอาจเป็พ่อของหลาน เสียงหัวใจนั้นแ่ลง
“ยังไงเขาก็เป็พ่อของหลานเธอ”
“คุณพ่อเหรอคะ ข้าวต้มมัดมีพ่อด้วยเหรอ” หนูน้อยที่นั่งเล่นในห้องรับแขกโผล่หน้าออกมาถามเสียงสดใสแล้วเดินเข้ามาใกล้
“เห็นไหมคะ หลานขวัญได้ยินแล้ว”
“คุณพ่อหน้าตายังไงคะ เหมือนพี่หมีไหม” หนูน้อยชูตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลที่เธอซื้อให้เมื่อต้นเดือนขึ้นตื่นตาตื่นใจอยากเห็น
“โธ่ หลานน้า” จอมขวัญย่อตัวลงนั่งยอง ๆ มองผู้เป็หลานด้วยความสงสาร ก่อนจะเปลี่ยนเื่ อุ้มร่างแพรวากลับเข้าห้องนั่งเล่น
“มีการบ้านให้น้าสอนไหมคะ”
เสียงสอนการบ้านที่ติดเล่นมากกว่าจริงจังดังจากห้องนั่งเล่น จอมใจปิดปากไอจนหน้าแดง ก่อนก้มมองมือเห็นเืสีแดงฉาน หล่อนรีบล้างออกโดยเร็วแล้วหยิบยาระงับอาการปวดไว้
462
