ขอโทษที ฉันไม่ใช่นางเอก

    อย่างหวงแหน

    ใบบัวเดินนำหลี่เจี๋ยเดินตาม ออกห่างวังหลวงมาพอสมควร สองข้างทางชาวบ้านบ้างนั่งบ้างถือถ้วย ยื่นส่งขอเงิน ใบบัวนึกสงสาร เด็กเล็กๆ ที่ร้องไห้จ้า เหมือนกำลังหิวผู้คนสองข้างทางล้วนเป็นหญิงและเด็ดส่วนผู้ชายไปไหนเสีย"นายหญิงระวัง"หลี่เจี๋ยดึงตัวใบบัวซบอกเมื่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 5.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ