บัลลังก์นาคราช

    ตอนที่4. ปรากฏตัวในเมืองมนุษย์

    อีกด้านหนึ่ง ณ.เวลา ตี 4 ครึ่ง ในน่านน้ำโขงขนาดใหญ่ มีพญานาคราชองค์หนึ่งแวกว่ายทวนกระแสน้ำขึ้นมาทางประตูหลังวัดๆหนึ่ง โดยด้านหลังมีนาคอีก 2 ตนแวกว่ายตามมาติดๆ จนพอมาถึงทางขึ้นที่มีบันไดปูนตั้งขึ้นเป็นขั้นๆอยู่นั้น  ร่างของพญานาคราชและบริวานอีก 2ตนก็จำแลงแปลงกายเป็นร่ายมนุษย์ทันที
     กายทิพย์กายสวรรค์ของพญานาคราชที่จำแลงแปลงกายลงมานั้นทรงหล่อเหลาสง่างามปานอิเหนาผิวพรรณผ่องไสประกายแวววาวเสื้อผ้าแพรพรรณที่ใส่ คือ จงกระแบนลายไทยสีเขียวมรกตส่องแสงระยิบระยับด้วยด้ายสีเงินที่ประดับแซมขึ้นมา แต่งองค์ทรงเครื่องของกษัตริย์ที่มีชฎาเด่นหราอยู่บนศรีษะ มีไหล่หนาเหมือนเกาะนักรบที่แสดงถึงความแข็งแกร่ง โดยมีลวดลายไทยฉลุเป็นรูปพญานาคประดับที่ไหล่สามใส่สายสร้อยสังวาลย์เป็นลายไทย ปนดอกไม้สีทองมีพลอยแดงประดับ เป็นขั้นๆ   ส่วนทับทรวงของพระองค์เป็นทองที่ตีสลักรูปพญานาคและดอกบัว เพื่อสื่อถึงพญานาคราชที่มีต่อพระพุทธศาสนา และมีกำไลข้อมือและข้อเท้าเป็นรูปพญานาคสีทองขดรัดข้อมือข้อเท้าอยู่
    "ทรงกลับเมืองบาดาลเถิด พระพุทธเจ้าข้า "สายตาองอาจที่จับจ้องวัดไทยของมนุษย์อยู่นั้นต้องตวัดหันกลับไปมองข้าราชบริพารทั้งสองอย่างขัดใจ
    "ไม่ เราจะขึ้นไปสักระบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและจะสึกษาพระธรรมที่วัดแห่งนี้"
    "แต่เสด็จพ่อและเสด็จแม่ของพระองค์จะทรงกริ้วนะพะยะค่ะ"
    "ถ้าพวกเจ้าไม่พูด เราไม่พูดเสด็จท่านทั้งสองก็ไม่รู้"
    บริวานทั้งสองต่างมองหน้ากันแล้วถอนหายใจและคิดเหมือนกันว่าจะสรรหาคำพูดและโน้มน้าวยังไงให้นายของตนองค์นี้กลับไปเมืองบาดาลพร้อมกัน
    "เราขอสักครั้ง เอก บุญ"
    บริวานที่ถูกเรียกชื่อเอกและบุญต่างพากันก้มหน้ายอมแพ้อย่างจำนนเพราะรู้ดีว่าครั้งนี้คงขัดพระทัยอันแน่วแน่ของนายตนไม่ได้อย่างแน่นอน
    " ถ้าพระองค์มีภัยหรือต้องการเรียกใช้พวกข้าทั้งสองคนให้พระองค์ทรงเรียกชื่อพวกหม่อมฉันทั้งสองนะ พะยะค่ะ"
    พญานาคราชหนุ่มพยักหน้าแล้วโบกมือไล่ บริวานทั้งสองเห็นดังนั้นจึงทำความเครพแล้วจำแลงแปลงกายเป็นร่างนาคกระโดดลงน้ำหายไปในท้องนทีอย่างจำยอม   แต่ผู้เป็นนายรู้ดีว่าบริวานทั้งสองไม่ไปไหนไกล ยังว่ายวนเวียนอยู่รอบวัดแห่งนี้เพื่อคอยอารักขาตน
    พระองค์ทรงหันกลับไปมองที่วัดแห่งนี้อีกครั้ง ทรงมีพระทัยที่แน่วแน่ที่จะตั้งใจศึกษาพระธรรมเยี่ยงมนุษย์เพื่อบางทีตนจะบรรลุธรรมอยากที่ตั้งใจ และแสดงให้นาคทุกตนได้เห็นว่า นาคอย่างพวกเราก็ทำได้