“อื้อ...”
เสียงครางแ่เบาหลุดจากริมฝีปากของเขาอย่างห้ามไม่อยู่ทันทีที่รับรู้ถึงความลึกที่เพิ่มขึ้น ความรู้สึกหน่วงๆ ในช่องทางด้านหลังก็ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็ความรู้สึกซ่านเสียวกระสันอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
นิ้วของอาร์ทไม่ได้เพียงแค่สอดใส่แต่ยังเริ่มขยับกระตุกเข้าออกช้าๆ เป็จังหวะเนิบนาบราวกับกำลังบรรเลงเพลงต้องห้าม
“เริ่มรู้สึกดีแล้วใช่มั้ยล่ะ?”
อาร์ทยิ้มบางๆดวงตาเป็ประกายวาววับ มองลึกเข้าไปในดวงตาของต้น
“ไม่ต้องเกร็งหรอกปล่อยตัวตามสบาย”
ว่าแล้วเขาก็เพิ่มความเร็วและแรงในการขยับนิ้วอย่างต่อเนื่องโดยค่อยๆ เพิ่มแรงกระตุ้นจนร่างของต้นโยกคลอนตาม
ต้นกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันเขาพยายามอย่างยิ่งที่จะกลั้นเสียงครางที่จวนเจียนจะเล็ดลอดออกมาให้ได้มากที่สุด
เหงื่อเม็ดเล็กๆเริ่มผุดพรายตามไรผม แต่ความรู้สึกเสียวแปลบที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่องกลับทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะครางออกมาเบาๆในลำคอ
ทุกครั้งที่นิ้วของอาร์ทสอดลึกเข้าไปความรู้สึกเหมือนบางอย่างในร่างกายมันกำลังถูกกระตุ้นปลุกเร้าอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
พลอยที่นอนคว่ำหน้าอยู่ใต้ร่างของอาร์ทเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเธอมองมาทางต้นด้วยแววตาที่เจือไปด้วยความตื่นเต้นและพึงพอใจมุมปากของเธอยกขึ้นเป็รอยยิ้มบางๆ ราวกับกำลังสนุกกับภาพที่เห็น
“ที่รัก...”
เสียงหวานใสของพลอยดังขึ้นเบาๆน้ำเสียงของเธอเจือไปด้วยความเย้ายวน ชวนให้ต้นรู้สึกวูบวาบในท้องน้อยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มสั่นคลอน
ต้นไม่ได้ตอบกลับเขาทำเพียงหลับตาแน่น พยายามไม่รับรู้สิ่งรอบข้างแต่ร่างกายของเขากลับทรยศต่อความรู้สึกขัดเขินในใจ มันตอบสนองต่อััของอาร์ทอย่างซื่อสัตย์
ในตอนนั้นเองนิ้วที่กระตุกเข้าออกก็เริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนต้นแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป
ความรู้สึกแปลกใหม่และเร้าใจมันกำลังจะกลืนกินทุกความรู้สึกอื่นจนเขาต้องทรุดกายลงกับพื้นเตียงอย่างอ่อนแรง
“ร่างกายมึงมันไม่เคยหลอกใครหรอก ต้น”
“ลึกๆ แล้วมึงก็ชอบให้กูทำแบบนี้ใช่มั้ยล่ะ?”
อาร์ทยังคงใช้ถ้อยคำเชิงจิตวิทยากรอกข้างหูเสียงของเขาแหบพร่าพร้อมกับแสยะยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ ดวงตาเป็เปล่งประกายในมุมมืด
ต้นกัดฟันแน่นจนกรามแทบสั่นความรู้สึกที่อาร์ทมอบให้มันทั้งเสียวซ่านจนแทบคลั่งและน่าอับอายในเวลาเดียวกันความรู้สึกไม่คุ้นเคยและขัดแย้งยังคงตีรวนอยู่ในหัว
“พอ...พอเถอะกูไม่ไหวแล้ว!”
ต้นพูดเสียงสั่นเครือพลางรีบปัดมือของอาร์ทออกอย่างอ่อนแรง
เมื่อหลุดพ้นจากนิ้วสวาทของอาร์ทต้นก็รีบคลานเข่าไปหาพลอยที่นอนตะแคงข้างอยู่กลางเตียง ใบหน้าของเธอแดงก่ำระเรื่อริมฝีปากเผยอเล็กน้อย หายใจหอบถี่อย่างสุขสมดวงตาปรือปรอยด้วยความพึงพอใจอย่างเห็นได้ชัด
ด้วยความเขินอายต้นจึงผลักร่างของอาร์ทออกจากร่างของพลอยอย่างเสียมารยาท ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อมทาบทับร่างบางนั้นแทนที่
หลังจากที่โดนกระตุ้นในจุดที่ไม่เคยโดนมาก่อนในเวลานี้ท่อนลำของเขาแข็งขืนเต็มที่กว่าปกติ หัวใจเต้นระรัวพร้อมที่จะปลดปล่อยทุกความรู้สึกที่อัดอั้นออกมา
เขารีบจัดท่าทางพลอยเสียใหม่แล้วยกขาเรียวของเธอขึ้นพาดบ่า ก่อนจะค่อยๆสอดใส่ท่อนเนื้อที่ขยายตัวเต็มที่เข้าไปในโพรงเนื้อของภรรยาสาวอย่างช้าๆ
ความรู้สึกอุ่นร้อนที่โอบรัดเข้ามาอย่างแ่าทำให้ต้นสั่นสะท้านจนแทบคลั่ง
ขณะเดียวกันนั้นพลอยก็ส่งเสียงครางหวานแ่เบาออกมาในลำคอมือเรียวเล็กยกขึ้นมาลูบไล้แผ่นหลังของต้นอย่างแ่เบา
ต้นเริ่มเคลื่อนไหวสะโพกช้าๆเหมือนนักสำรวจที่ค่อยๆ หยั่งลึกเข้าไปในถ้ำที่ไม่คุ้นเคย
ความอุ่นชื้นและรัดรึงภายในร่างของพลอยต้อนรับเขาอย่างอ่อนโยนทุกครั้งที่ผิวเนื้ออ่อนเสียดสีกันจากภายในความรู้สึกเชื่อมโยงที่แน่นแฟ้นระหว่างเขากับเธอก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
จังหวะการเคลื่อนไหวเริ่มเร็วขึ้นหนักหน่วงขึ้น ราวกับพายุที่โหมกระหน่ำ จนกระทั่งสติสัมปชัญญะแทบเลือนหายไปเหลือเพียงความรู้สึกดิบเถื่อนที่ครอบงำ
ถึงแม้ในระหว่างนั้นร่างของอาร์ทจะแทรกเข้ามาแนบชิดจนััได้ถึงไออุ่นจากแผ่นอกที่แนบชิดด้านหลัง ทว่าต้นกลับจดจ่ออยู่กับพลอยราวกับมีเพียงเธอเท่านั้นที่อยู่ในสายตา
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ระหว่างเธอกับอาร์ทเมื่อต้นนึกถึงภาพนั้นซ้ำๆ ความ้าที่เคยมีอยู่แล้วก็ทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก เหมือนสึนามิที่ถาโถมเข้าใส่ชายฝั่ง
จนบางครั้งสะโพกของเขาก็กระทบเข้ากับบางสิ่งที่แข็งขืนจากด้านหลัง และเมื่อเป็เช่นนั้นหลายๆครั้งติดต่อกัน ความรู้สึกเสียววาบก็ค่อยๆ แล่นพล่านไปทั่วร่างอย่างควบคุมไม่อยู่
“เป็ไง? รู้สึกดีใช่มั้ย?”
เสียงทุ้มต่ำของอาร์ทกระซิบจากทางด้านหลังราวกับเป็ความลับที่รู้กันแค่สองคน
ต้นเม้มริมฝีปากแน่นแสร้งทำเป็ไม่ได้ยิน เขายังคงทุ่มเททุกกระบวนท่าให้กับพลอยอย่างสุดความสามารถ
แต่ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ต้นพูดถึงเมื่อครู่ก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ราวกับมีก้อนบางอย่างจุกอยู่ที่อก
หรือเป็เพราะการมีอยู่ของอาร์ทในระยะประชิดเช่นนี้เองที่ปลุกเร้าให้เขาและพลอยตอบสนองต่อกันอย่างเร่าร้อนกว่าที่เคยราวกับเพิ่งเริ่มต้นความสัมพันธ์กันใหม่ๆ
หรืออาจเป็ความหวงแหนที่ซ่อนลึกอยู่ในใจที่ทำให้เขา้าแสดงความเป็เ้าของพลอยให้มากขึ้นกว่าที่เคยเป็มา?
เขาเองก็สับสนไม่แน่ใจถึงสาเหตุที่แท้จริง
แต่สิ่งที่แน่ชัดก็คือท่อนลำของเขาที่สอดลึกอยู่ในร่างของเธอมันขยายตัวจนปวดหนึบไปหมด ความรู้สึกอัดแน่นเช่นนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นกับเขามานานแล้ว…
ขณะที่ต้นกำลังดื่มด่ำความสุขจากร่างของพลอยอาร์ทก็ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามสะโพกสอบของร่างตรงหน้า และแผ่นหลังกว้างอย่างแ่เบา
ััอุ่นร้อนจากร่างของอาร์ทที่แนบชิดเข้ามาเรื่อยๆเหมือนเงาที่ตามติด ทำให้ต้นรู้สึกถึงกระแสความร้อนที่ไหลวนไปทั่วแผ่นหลังราวกับถูกกระตุ้นด้วยไฟสุมทรวง
“ให้กูช่วยนะ…มึงจะได้รู้สึกถึงความเติมเต็มที่แท้จริง”
เสียงแหบพร่าที่กระซิบจากด้านหลังเสียงกระซิบนั้นราวกับเสียงกระซิบจากซาตาน ทำเอาเส้นขนทั่วร่างของต้นลุกชันขึ้นในทันที
ว่าแล้วอาร์ทก็ค่อยๆใช้ท่อนลำของเขาถูไถไปตามร่องก้นของต้นััวาบหวามที่ไม่คุ้นเคยเล่นงานจนต้นชะงักการเคลื่อนไหวไปชั่วขณะเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต
เขาพยายามรวบรวมสติควบคุมความรู้สึกที่กำลังตีกันวุ่นวายในหัว แต่ผิวเนื้อกลับร้อนผ่าวขึ้นทุกที จนเหงื่อเริ่มซึมตามไรผม
“ไอ้...อาร์ท!”
ต้นหันไปกระซิบเสียงต่ำลอดไรฟันหางตายังคงกวาดมองไปยังพลอยที่ยังคงหลับตาพริ้มอยู่ เสียงครางหวานที่ดังต่อเนื่องจากริมฝีปากของเธอช่วยดึงดูดความสนใจของเขากลับไปอีกครั้ง
พลอยสังเกตถึงเหตุการณ์บางอย่างระหว่างคนทั้งสอง เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองหน้าพวกเขาด้วยรอยยิ้มแปลกๆดวงตาเป็ประกายวาววับ ราวกับเด็กน้อยกำลังอ้อนขอของเล่นที่อยากได้
“ที่รัก... ลองดูเถอะ...เค้าอยากเห็น…”
เธอพูดเบาๆแต่แววตาที่จ้องมองมานั้นกลับสื่อสารความ้าอย่างชัดเจนราวกับกำลังเชื้อเชิญให้ต้นเปิดประตูบานใหม่แห่งความรู้สึก
ต้นเม้มริมฝีปากแน่นความรู้สึกขัดแย้งยังคงถาโถมเข้ามาในหัว เหมือนคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่ง
ใจหนึ่งร่ำร้องให้ลองลิ้มรสความแปลกใหม่ที่กำลังย่างกรายเข้ามาแต่อีกใจหนึ่งก็ถูกฉุดรั้งไว้ด้วยศักดิ์ศรีความเป็ชายที่ค้ำคอ
เขาอยากจะผลักไสอาร์ทออกไปแต่สายตาของพลอยกลับเต็มไปด้วยความคาดหวังจนเขาไม่อาจละเลยได้
“แต่ว่า...”
ต้นเริ่มพูดอ้ำอึ้งไม่สามารถพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาได้เต็มปาก
“รู้กันแค่สามคน มึงจะกลัวอะไรอีก?”
เสียงกระซิบของอาร์ทดังมาจากด้านหลังแ่เบาแต่หนักแน่น ราวกับอ่านความคิดของต้นออก
5K
