มารฟ้าพิชิตสวรรค์

    ตอนที่ 54 : ตัวแทน

    ตอนที่ 54


     


    “คุณคือชิงเหอตี้ ลูกชายของชิงถิงฟง?" เขาถามเพื่อความแน่ใจ


     


    ชิงเหอตี้รู้สึกแปลกใจที่มีคนรู้จักเขา “ใช่ครับ... คุณสามารถพาผมกลับประเทศจีนได้ไหม" 


     


    “ผมสามารถพาคุณกลับได้" 




    ชิงเทียนรับปาก จิ่วหยวนปิงเอาเครื่องบินส่วนตัวมาด้วย เรื่องนี้ไม่น่ามีปัญหา เขายังบอกความจริงกับชิงเหอตี้ตอนนี้ไม่ได้ เพราะต้องรอให้ปู่ของเขาเป็นคนยืนยันก่อน ส่วนทางด้านโรงงานที่ถูกวางเพลิง ชิงเทียนส่งข้อความไปบอกคนที่เขาเลือก ให้มารับหน้าที่จัดการแทนแล้ว 


     


    ตอนแรกชิงเทียนคิดว่า จินโม่เฉินน่าจะจัดการเองได้ แต่ก็ต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ เนื่องจากจินโม่เฉิน ไม่ชำนาญด้านการปกปิดร่องรอย และการทำลายหลักฐาน 


     


    คนที่ชิงเทียนส่งไป เป็นคนที่แข็งแกร่งและมีการวางแผนที่รอบครอบ เขาค่อนข้างวางใจที่ให้เธอเป็นคนจัดการแทน 




    ชิงเทียนได้ออกคำสั่งให้ทุกคนเข้าไปในทางออกฉุกเฉิน แล้วขว้างเปลวเพลิงขนาดยักษ์ ไปด้านในตึก เพลิงสีฟ้าลุกไหม้ไปทั่วอาคาร พนักงานทั่วไป ได้ออกไปด้านนอกอาคารหมดแล้ว นี่เป็นเพียงแค่การเผาทำลายหลักฐานเท่านั้น


     


    ตึกระฟ้าถูกเผาวอดวาย รถดับเพลิงหลายคันต่างระดมฉีดน้ำเพื่อควบคุมเพลิง นายทหารระดับสูงหลายคน ล้วนคิดว่านี่เป็นเพียงแค่ความฝัน องค์กรของผู้มีพลังเหนือมนุษย์ ที่พวกเขาลงทุนลงแรงนานกว่า 20 ปี ตอนนี้กลับเหลือเพียงแต่ซาก


     


    ********************************


     


     


    บริษัทชิงเทียน ขณะที่ฟ่านเสี่ยวโหรวกำลังจัดการกับกองเอกสารที่กองท่วมหัว ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น จินโม่เฉินเดินนำผู้หญิงคนหนึ่ง เข้ามาภายในห้องด้วยท่าทีนอบน้อม ฟ่านเสี่ยวโหรวไม่เคยเห็นเขามีท่าทีเช่นนี้กับใครมาก่อน ยกเว้นชิงเทียน


     


    “ผู้จัดการฟ่าน นี่คือคนที่บอสส่งมา และเธอยังเป็นอาจารย์ของผมอีกด้วย" 


     


    ฟ่านเสวี่ยโหรวนัยตาเบิกกว้าง หญิงสาวตรงหน้า น่าจะมีอายุพอๆกับเธอเสียด้วยซ้ำ


     


    หญิงสาวคนนี้มีหุ่นเหมือนนางแบบ และสวมแว่นตาที่ทำให้เธอดูมีภูมิฐาน เธอเข้ามาจับมือทักทายกับฟ่านเสวี่ยโหรว “สวัสดีค่ะ ฉันจิ่วฟาง เป็นผู้จัดการหอนพเก้าสาขาเมืองหลวงค่ะ"


     


    ชิงเทียนได้บอกกับฟ่านโหรวแล้ว เรื่องที่เขาเป็นคนคุมกิจการทั้งหมดของหอนพเก้า แต่ใครจะคิดว่าผู้จัดการสาขาเมืองหลวง จะเป็นสาวสวยเช่นนี้ 


     


    “ฉันฟ่านเสี่ยวโหรวค่ะ ขอบคุณที่เดินทางมาไกล ที่จริงศัตรูของเรา มีบริษัทใหญ่อยู่ที่เมืองหลวง ถ้าคุณแจ้งให้เราทราบ...."


     


    “ไม่เป็นไรค่ะ พอดีฉันอยากเอาของขวัญ มามอบให้ท่านแม่ของบอสใหญ่อยู่พอดี" จิ่วฟางพูดด้วยท่าทีเขินอาย 


     


    จินโม่เฉินไม่เคยเห็นจิ่วฟางเป็นเช่นนี้มาก่อน ในสายตาของเขา จิ่วฟางนั้นเป็นเหมือนปีศาจ แต่ตอนนี้เธอกลับทำหน้าเหมือนหญิงสาวที่กำลังมีความรัก ‘บอสนี่เป็นคนที่สุดยอดจริง' เขาคิด


     


    แต่ฟ่านเสี่ยวโหรวกลับเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ อย่าบอกนะว่า เธอจะมีคู่แข่งเพิ่มขึ้นอีกคน “ถ้าเช่นนั้น เดียวฉันจะพาไปเองค่ะ" 


     


    พวกเธอขับรถมาที่ร้านอาหารของชิงอัน ลูกค้าในร้านยังเนืองแน่นเช่นเคย พนักงานรู้จักฟ่านเสี่ยวโหรวดี เพราะเธอมักจะแวะมาเยี่ยมชิงอันบ่อยๆ 




    “เถ้าแก่เนี้ยอยูที่ห้องพักค่ะ" พนักงานนำทางพวกเธอมาด้านหลังร้าน


     


    “อ้าว...เสี่ยวโหรว มาหาน้ามีธุระอะไรเหรอจ๊ะ?" ชิงอันที่กำลังนั่งพักอยู่ เหลือบเห็นฟ่านเสี่ยวโหรวกำลังเดินเข้ามาในห้อง จึงเอ่ยทักทายตามปกติ


     


    ฟ่านเสี่ยวโหรวผายมือไปทางจิ่วฟาง “คุณน้าค่ะ นี่คือผู้จัดการของหอนพเก้าสาขาเมืองหลวง เธออยากจะมาทักทายคุณน้าค่ะ


     


    “สวัสดีค่ะคุณแม่ นี่คือครีมดูแลใบหน้า และยาต้านอนุมูลอิสระค่ะ แต่คุณแม่ยังดูสาวอยู่ หนูคิดว่าของพวดนี้ คงจะไม่จำเป็นสักเท่าไหร่" จิ่วฟางเข้ามาตีสนิท พร้อมทั้งพูดคุยอย่างใกล้ชิด 




    ใบหน้าของฟ่าวเสี่ยวโหรวกระตุกไม่หยุด เธอรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ช่างร้ายกาจจริงๆ


     


    ชิงอันที่ได้ยินเช่นนั้นก็ฉีกยิ้มกว้าง “แหมๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกจ๊ะ" ดูเหมือนว่าเด็กสาวคนนี้ จะตกหลุมรักชิงเทียนเช่นกัน นี่ลูกชายของเธอเป็นแม่เหล็กดึงดูดผู้หญิงรึไง


     


    หลังจากที่ออกมาจากร้านอาหาร จิ่วฟางได้ฟังรายละเอียด และที่อยู่ของเป้าหมาย แล้วทำการวางแผนในหัว “ฉันขอยืมตัวจินโม่เฉินและพรรคพวกหน่อยนะ คุณจะไปด้วยไหม?"


     


    “ฉันได้รับคำสั่งจากบอสให้ประสานงาน เรื่องการก่อสร้างตึกสำนักหลักที่เมืองหลวง ต้องไปด้วยอยู่แล้วค่ะ"


     


    จิ่วฟางพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นไปเรียกพวกเขามา เราจะเริ่มเดินทางกันเดียวนี้เลย" การกระทำของหยางซีหยุน ถือเป็นการหยามหน้าชิงเทียน จิ่วฟางเองก็ชักจะเริ่มโมโหขึ้นมาบ้างแล้ว


     


    *******************************


     


    “ไม่ได้เรื่อง!! ฉันบอกให้พวกแกเผาโรงงานไม่ให้เหลือซาก แต่นี่อะไรกัน เครื่องจักและโกดังยังไม่มีแม้แต่รอยไหม้" หยางซีหยุนรู้สึกหัวเสียเป็นอย่างมาก คนพวกนี้ทำภารกิจไม่สำเร็จ ยังจะแบกหน้ามาขอค่าจ้างที่เหลืออีก


     


    “นั่นเป็นเหตุสุดวิสัย" หัวหน้ากลุ่มชายฉกรรจ์ค้านเสียงแข็ง


     


    “นั่นก็เพราะพวกแกไม่ยอมระวังตัวไม่ใช่หรือไง แล้วยังจะมีหน้ามาขอค่าจ้างที่เหลืออีกเหรอ!!" หยางซีหยุนทุบโต๊ะอย่างแรง เขาจะไม่จ่ายเงินที่เหลือ ให้คนพวกนี้แม้แต่แดงเดียว


     


    ทันใดนั้นเองไฟฟ้าทั้งตึกได้ดับลง หยางซีหยุนสงบสติ แล้วเดินออกมาจากห้องเพื่อถามเลขา “ส่งช่างไฟไปดูรึยัง" 


     


    “ยังค่ะ แต่ท่านประทานคงอยู่ไม่ถึงตอนที่ ไฟฟ้ากลับมาใช้งานได้หรอกค่ะ" เลขขาค่อยๆหมุนเก้าอี้กลับมา เธอเป็นหญิงสาวที่หน้าตาน่ารัก แว่นตาของเธอยิ่งทำให้เธอดูมีเสน่ห์มาขึ้น


     


    “ธ...เธอเป็นใคร?!!" หยางซีหยุนไม่เคยเห็นหน้าเธอมาก่อน และที่สำคัญ คำพูดเมื่อครู่หมายถึงอะไรกันแน่ เสียงกรีดร้องของชายฉกรรจ์ ดังมาจากห้องของหยางซีหยุน ประตูกระจกมีรอยเลือดกระเซ็นไปทั่ว 




    มือของหญิงสาวง้างออก แล้วบีบคอหยางซีหยุน ยกลอยเหนือพื้น “แกทำสิ่งที่ไม่ควรทำลงไป คงรู้นะว่าผลกระทบที่ตามมา มันเกินที่แกจะจินตนาการได้" 


     


    “อึก!! ห...หรือว่าแกจะเป็นเจ้าของบริษัทตัวจริง?" หยางซีหยุนพยายามพูดอย่างยางลำบาก มือของหญิงสาวแข็งแรงดั่งคีมเหล็ก เขาไม่สามารถที่จะหลุดออกไปได้


     


    จิ่วฟางแสยะยิ้ม “บอสใหญ่ยุ่งมาก มดปลวกอย่างแกไม่ต้องถึงมือเขาหรอก" จิ่วฟางออกแรงหักคอหยางซีหยุน แล้วเก็บศพไว้ในแหวนมิติ ทางด้านจินโม่เฉินเองก็เก็บศพพวกที่วางเพลิง ไว้ในแหวนมิติเช่นกัน พวกเขาพังกระจกในห้องหยางซีหยุนที่อยู่ด้านบนสุดของตึก แล้วกระโดดขึ้นไปบนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้าม หากเป็นมนุษย์ธรรมดาคงไม่มีทางทำได้แน่ 


     


    เพียงเท่านี้หลักฐานที่เหลืออยู่ก็คงมีแค่รอยเลือด ตำรวจจะต้องงงเป็นไก่ตาแตกแน่นอน ว่าศพของเหยื่อหายไปไหน และคงไม่อาจปิดคดีนี้ได้ จนหมดอายุความไปเอง


     


    จิ่วฟางได้สั่งให้ทีมของจินโม่เฉินนำศพไปเผาทำลายให้ห่างจากตัวเมืองพร้อมทั้งฝังดินเพื่อปกปิดอีกชั้น จินโม่เฉินเริ่มรู้สึกว่าอาจารย์ของเขา ชักจะเหมือนบอสใหญ่เข้าไปทุกที พวกเขาสองคนเหมือนฆาตกรอำพลาง ที่กลับชาติมาเกิด


     


    เลขาสาวตื่นขึ้นมาในห้องเก็บของ และเห็นคราบเลือดกระเซ็นไปทั่วห้องของท่านประธาน เธอจึงโทรแจ้งตำรวจ ด้วยอาการที่หวาดกลัว เวลาผ่านไปประมาณ 30 นาที กว่าตำรวจจะมาถึงที่เกิดเหตุ จากคำให้การ พนักงานที่อยู่อยู่ชั้นล่าง ไม่เห็นสิ่งผิดปกติ มีเพียงไฟฟ้าลัดวงจร ไฟทั้งตึกจึงถูกตัด


     


    หลักฐานที่มี คงมีแค่คราบเลือดที่ต้องใช้เวลาในการระบุตัวบุคคล “ศพก็ไม่มี กล้องวงจรปิดก็ไม่ทำงาน คนร้ายหลบหนีไปไหนก็ไม่มีใครรู้" ตำรวจสืบสวนต่างพากันสับสน คดีนี้อาจจะปิดคดีไม่ได้ เหมือนเหตุการณ์ที่โรงแรมวิหคทอง


     


    ********************************






    ชิงเทียนกลับมาถึงเมืองหลวง พร้อมกับจิ่วหยวนปิงและเหล่าผู้บ่มเพาะ พวกเขาแยกทางกันที่สนามบิน เพราะชิงเทียนต้องพาชิงเหอตี้ไปตระกูลชิง เพื่อยืนยันตัวตน


     


    ชิงเหอตี้ขึ้นไปนั่งบนรถบูกัตติของชิงเทียนเขามองไปรอบๆด้วยท่าทีตื่นเต้น คงจะเกิดจากการที่เขาถูกขังมานานก็เป็นได้ ตอนนี้ชิงเหอตี้อาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้ว ผมที่รุงรังถูกหวีและรวบไว้ด้านหลัง หนวดเคราที่ยาวเฟื้อย ตอนนี้ถูกโกนจนเกลี้ยงเกลา


     


    รถสปอร์ตได้ขับเข้ามาในบ้านหลักตระกูลชิง เหล่าการ์ดที่เฝ้าประตู ต่างก้มหัวให้ชิงเทียนด้วยความเคารพ ชิงเหอตี้ไม่คิดว่าของตระกูลเขา จะปฏิบัติกับคนนอกเช่นนี้ 




    ชิงเทียนยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย เขาพาชิงเหอตี้เข้ามาในบ้าน เหล่าคนรับใช้ที่เห็นบาดแผลทั่วร่างของชายผมยาว ต่างพากันขนลุกซู่ ต้องถูกมีดเฉือนแทงกี่ครั้งกัน ถึงจะมีแผลมากขนาดนั้น


     


    ประตูห้องนั่งเล่นถูกเปิดออก ชิงเหอไป่กำลังนั่งเล่นหมากรุกจีนเป็นเพื่อนชิงถิงฟง ชายชราหันมาพบกับชิงเทียนและชายที่ดูคุ้นหน้า เขาเพ่งสายตาพิจารณาอยู่สักพัก ทันใดนั้นเองหมากที่ถืออยู่ในมือก็หล่นลงพื้น 


     


    “ห...เหอตี้!!" ชายชราวิ่งเข้าไปกอดลูกชาย นี่คือลูกชายของเขาไม่ผิดแน่


     


    “อะไรนะ!!" ชิงเหอไป่วิ่งเข้าไปดูใกล้ๆ ตอนแรกเขาจำพี่ชายตนเองไม่ได้ เพราะแผลเป็นบนใบหน้า “พี่ชาย ดีจริงๆ ที่พี่ยังมีชีวิตอยู่" ทั้งสามคนยืนกอดกันพร้อมกับร้องไห้ออกมา


     


    ชิงเทียนมองดูสายสัมพันธ์ที่งดงาม ด้วยรอยยิ้ม เท่านี้ก็ชัดเจนแล้วว่า ชายคนนี้เป็นพ่อของเขา...ไม่สิ พ่อของชิงเทียนคนก่อน


     


    “ดีจริงๆ ชิงเทียน หลานไปพาตัวพ่อของหลานมาจากที่ไหนกัน 


     


    ชิงเหอตี้ช็อคไปชั่วครู่ “เดี๋ยวนะ...เด็กหนุ่มคนนี้เป็นลูกของผมงั้นเหรอ?" เขาสังหรณ์ใจตั้งแต่ชื่อกับท่าทางของการ์ดแล้ว แต่ก็ยังไม่เชื่อเต็มร้อย ชิงเหอตี้เปิดดูที่ใต้แขนของชิงเทียน ก็พบปานที่มีสัญลักษณ์รูปนกปรากฏอยู่ 


     


    “อะไรกัน นี่หลานยังไม่ได้บอกเขาอีกเหรอ"


     


    ชิงเทียนมีท่าทีกระอักกระอ่วน “เอ่อ... ผมอยากพามายืนยันตัวตนก่อนหน่ะครับ เลยไม่ได้บอกไป"


     


    ชิงเทียนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในรัสเซียให้ฟัง ทุกคนที่อยู่ในห้องต่างตกตะลึง ที่ชิงเทียนสามารถกำจัดองค์กรที่ยิ่งใหญ่ระดับโลกได้ รวมถึงการสังหารหัวหน้าองค์กร และช่วยนักโทษหนีออกมา นี่มันเป็นเรื่องที่ยากจะเชื่อจริงๆ 


     


    แต่ทว่าก่อนหน้านี้พวกเขาเปิดเจอข่าว ที่รายงานว่า สำนักงานขององค์กรภายใต้ภาครัฐ ในกรุงมอสโกประเทศรัสเซีย ถูกผู้ก่อการร้ายโจมตีและวางเพลิงจนพินาศ ชิงถิงฟงรู้สึกได้เลยว่า ชิงเทียนคือเด็กที่สวรรค์ส่งมา




    -------------------------------------


    Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์


    https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771

    คล้ายกับเรื่องมารฟ้าพิชิตสวรรค์ ที่คุณอ่าน

    อหังการยอดคนเหนือยุทธ

    อหังการยอดคนเหนือยุทธ

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    423K 2687
    ฤทธาสยบฟ้า ใต้หล้าเหนือพันธนาการ [จบ]

    ฤทธาสยบฟ้า ใต้หล้าเหนือพันธนาการ [จบ]

    นิยาย แฟนตาซี
    3.82M 1844
    เหนือพิภพ สยบสวรรค์ (ภาค 1 เหนือพิภพ)

    เหนือพิภพ สยบสวรรค์ (ภาค 1 เหนือพิภพ)

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    3.45M 659
    มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]

    มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย เกมออนไลน์
    3.72M 1271
    ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]

    ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย แฟนตาซี
    1.11M 1756
    หนิงเทียน จักรพรรดิเซียนพฤกษา (จบ)

    หนิงเทียน จักรพรรดิเซียนพฤกษา (จบ)

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    449K 1017
    Level up ไปกับระบบวิเศษ 【จบ】

    Level up ไปกับระบบวิเศษ 【จบ】

    นิยาย แฟนตาซี
    337K 1011
    ประชา : 2090 (จบแล้ว)

    ประชา : 2090 (จบแล้ว)

    นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
    18K 258
    ความโกรธแค้นของชูร่า

    ความโกรธแค้นของชูร่า

    นิยาย เกมออนไลน์
    2.39M 852
    [อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง

    [อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    231K 405