H.D : สะดุดหัวใจนายพี่ว๊าก NC18+

ผมอยู่คอนโดคนเดียวมาเกือบ3เดือน ใกล้จะได้เวลาที่แพรวกลับมาแล้วครับ เย้

ผมนั่งดูอีเมล์งานอยู่แต่โน๊ตบุ๊คผมดันดับไปเฉยๆ ผมเลยโทรหาไอ้คิมให้ช่วยมาดูให้

"กูรู้ละทำไมไม่ติด" ไอ้คิมพูดขึ้นหลังจากที่มันดูโน๊ตบุ๊คไม่ถึง2นาที

"ทำไมวะ"

"แบตหมด มึงไม่เสียบสายชาร์จละไอ้ควาย" ไอ้คิมตอบพร้อมด่าผม

"อ้าวหรอ ฮ่าๆๆ" ผมหัวเราะร่วนแก้เขิน

ออด ออด

~ เสียงออดดังขึ้น ผมเดินไปดูเห็นไอ้ไกด์ไอ้อาร์ม ผมเลยเปิดประตูเข้ามา

"มาหากูมีไรป่ะวะ" ผมเอ่ยถาม

ไอ้ไกด์มันก็เล่าทุกอย่างให้ฟัง มันโดนน้องแพนปั่น จนโบว์บอกเลิกและหนีไป

"ไอ้ไกด์ มึงจ้องจนกระดาษจะเปื่อยแล้ว" ผมเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่ามันเอาแต่จ้องกระดาษที่โบว์เขียนบอกเลิก และผมก็ดึงกระดาษออกจากมือมัน

"น้ำขิงนี่น่าจะไม่รู้จริงๆ แต่เอแคร์กูว่ารู้" ไอ้อาร์มพูดขึ้น

"ทำไมวะ" ไอ้ไกด์หันไปถาม

"น้ำขิงเพิ่งกลับจากต่างประเทศ ส่วนเอแคร์ ตอนน้ำขิงโทรไปเอแคร์ดูไม่ตกใจ" ไอ้อาร์มอธิบาย

"กูว่าหาหลักฐานไปยืนยันกับโบว์เถอะว่ะ" ไอ้คิมพูด

"กูจะเอาหลักฐานมาจากไหน" ไอ้ไกด์เอ่ยอย่างเหนื่อยหน่าย

"กล้องวงจรปิดไง" ไอ้คิมตอบ

"กล้องวงจรปิด มันปิดแล้วจะได้ภาพหรอวะ" ผมพูดอย่างทะเล้น

"..." เงียบกันหมดเลยครับ เขินจุง ฮ่าๆ

"มึงไม่ช่วยหัวเราะให้กูสักหน่อยหรอวะ" ผมถามต่อ

"ไปเล่นคนเดียวมุมนู้นไป" ไอ้คิมพูดพร้อมชี้ไปที่มุมห้อง

"มึงออกไปเหอะไอ้เจมส์ อยู่แล้วกูปวดหัวกว่าเดิม" ไอ้อาร์มพูดต่อ

"ใจร้ายกับเจมส์จังเลย" ผมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

"เอาไงต่อ" ไอ้ไกด์เอ่ยถามต่อ

"ไปผับสิ่ครับ รออาราย" ไอ้อาร์มตอบกลับ

พวกเราได้ภาพจากกล้องวงจรทั้งที่ผับและที่คอนโดไอ้ไกด์ และเราก็วางแผนเล่นงานน้องแพน

ผมนอนค้างทกับไอ้ไกด์1คืน และกลับมาคอนโดตัวเองช่วยบ่ายของวันต่อมา

"คนสวยมาแล้วค่ะ" เสียงหวานๆที่คุ้นเคยดังขึ้นที่หน้าประตู

"ที่รักคิดถึงจังเลย" ผมหันมาเห็นแพรว ผมก็รีบวิ่งเข้ามากอดไว้แน่นเลยครับ

"คิดถึงเหมือนกันค่ะ พี่เจมส์ผอมลงป่าวเนี่ย" แพรวกอดผมตอบ และเอ่ยถามผม

"ผอมลงไปนิดนึง ไม่มีใครไปกินของอร่อยๆเป็นเพื่อน" ผมตอบยิ้มๆ

"งั้นเย็นนี้เราไปกินชาบูกันนะคะ"

"ได้เลยครับ"

PRAEW TALK

มหาวิทยาลัยK

เช้าวันแรกของการเปิดเทอม วันนี้ฉันมาเช้ามาก คิคิ

"ยัยแพรวววว" ยัยน้ำอุ่นตะโกนเรียกและวิ่งมาหาฉัน

"อย่าวิ่ง" ฉันตะโกนกลับไป

"น้ำจะท่วมป่ะ แกมาเช้าเนี่ย" ยัยน้ำอุ่นเอ่ยถามฉันเมื่อวิ่งมาถึง

"นี่แพรวคนใหม่จ้า จะมาเช้าทุกวันเลยคอยดู" ฉันพูดด้วยความมั่นใจ

"มาเช้าไม่เกิน1เดือนแน่นอน เผลอๆไม่เกิน1สัปดาห์" ยัยน้ำอุ่น เธอดูถูกฉัน -*-

"ถ้าเช้าเกิน1เดือนล่ะยะ"

"เดี๋ยวเลี้ยงชาบู 5มื้อเลยอ่ะ"

"จำคำไว้นะยะ"

"ย่ะ"

เรา2คนนั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน และขึ้นห้องเรียน...

1เดือนผ่านไป

"ฉันมาเช้า1เดือนกว่าแล้วนะยะ" ฉันพูดพร้อมยักคิ้วใส่ยัยน้ำอุ่น

"โอ้มายก็อด คุณแพรวสายเสมอ มาเช้าได้เดือนกว่าๆแน่ะ น้ำอุ่นน้ำตาจะไหล" ยัยน้ำอุ่นพูดล้อเลียนฉัน

"ยัยน้ำอุ่น -*- "

"ฮ่าๆๆ ชาบูวันนี้เลยป่ะล่ะ" ยัยน้ำอุ่นเอ่ยถามฉัน

"เอาดิ่ วันศุกร์แบบนี้ กินชาบูก่อนหยุด ฟินเลย" ฉันตอบ

"ฮ่าๆ รอพวกพี่คิมแปป" ยัยน้ำอุ่นบอดกับฉัน

"มาพอดีเลย" ฉันเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นพวกพี่เจมส์เดินลงมา

"พี่คิมขา ไปกินชาบูกันค่ะ น้ำอุ่นอยากกิน" ยัยน้ำอุ่นหันไปอ้อนพี่คิม

"ไปสิ่ครับ" พี่คิมตอบพร้อมโยกหัวยัยน้ำอุ่นเล่น

"เลี้ยงด้วยนะคะ" ยัยน้ำอุ่นบอกกับพี่คิม

"ยัยขี้โกง พี่คิมไม่ต้องเลี้ยงค่ะ" ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนที่พี่คิมจะตอบยัยน้ำอุ่น

"หื้ม" พี่คิมทำหน้างงๆ

"ยัยน้ำอุ่นท้าแพรว ยัยน้ำอุ่นแพ้ เลยต้องเลี้ยงชาบู5มื้อ มื้อนี้มื้อแรกค่ะ" ฉันตอบพร้อมยักคิ้วใส่ยัยน้ำอุ่น

"ง่ะ" ยัยน้ำอุ่นยู่หน้าใส่ฉัน ฮ่าๆ

"โห คนสวยเลี้ยงหรอเนี่ย ขอไปด้วย" พี่อาร์มเอ่ยขึ้น

"ไปรอรับพี่น้ำขิงเลย ชิ่วๆ" ยัยน้ำอุ่นไล่พี่อาร์ม

"ฮ่าๆๆ" พี่อาร์มและพี่ไกด์ก็ไปที่ตึกบริหารเพื่อรอรับพี่น้ำขิงและพี่โบว์

"ไปกันเลยมั้ย" พี่เจมส์เอ่ยขึ้น

"ไปสิ่คะแพรวหิวจะแย่" ฉันตอบพร้อมทำหน้ากวนๆใส่ยัยน้ำอุ่น

จากนั้นพวกเราก็ขับรถมาที่ร้านชาบูแห่งหนึ่ง อยู่ไม่ห่างจากมหาวิทยาลัยมากนัก

"อยากกินโตเกียวง่ะ" ยัยน้ำอุ่นพูดพร้อมมองไปที่ร้านโตเกียวฝั่งตรงข้าม

"เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้" พี่คิมพูดกับยัยน้ำอุ่น

"ไม่เป็นไรค่ะ เข้าไปรอในร้านเลย เดี๋ยวน้ำอุ่นไปซื้อเอง"

"เอางั้นหรอ"

"ค่ะ"

"ฉันไปเป็นเพื่อน" ฉันเอ่ยขึ้น

"อยู่นี่แหละย่ะ เดี๋ยวมา" ยัยน้ำอุ่นตอบกลับ

พวกเราเดินเข้ามาในร้าน มองยัยน้ำอุ่นที่ข้ามไปซื้อโตเกียว พอเธอซื้อเสร็จ เธอชูถุงโตเกียวขึ้นมาโชว์ หน้าตาเธอร่าเริงมาก เหมือนเด็กที่ได้กินขนมโปรด และเธอกำลังจะข้ามถนนกลับมา

~เอี๊ยดดด/โครม~

ร่างยัยน้ำอุ่นลอยขึ้นและร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง เนื่องจากถูกรถเก๋งสีดำติดฟิล์มมืดขับมาด้วยความเร็วสูง ชนเข้ากับร่างยัยน้ำอุ่นอย่างแรง

~เพล้ง~

เสียงจานหล่น

"น้ำอุ่น!!!" พี่คิมปล่อยจานหมูในมือ และเอ่ยเรียกชื่อน้ำอุ่นอย่างตกใจ จากนั้นพี่คิมก็รีบวิ่งออกไป

"นี่เงินครับ ยังไม่ได้กิน จ่ายแค่นี้นะครับ" พี่เจมส์ยื่นแบงค์500 ให้กับพนักงาน

"..." ฉันยืนนิ่ง น้ำตาไหลอาบแก้ม

"ไปเร็วแพรว" พี่เจมส์ดึงฉันให้วิ่งตามไป

ฉันวิ่งไปถึงเห็นยัยน้ำอุ่นนอนนิ่ง เลือดไหลอาบแก้ม ทำให้ฉันร้องไห้ออกมาอย่างหนัก

"มึงอย่าจับน้ำอุ่นแรงนะ ชนแรงแบบนั้นไม่รู้กระดูกหักหรือป่าว เดี๋ยวกูโทรตามรถโรงพยาบาลให้" พี่เจมส์พูดกับพี่คิม

"น้ำอุ่น น้ำอุ่นได้ยินพี่มั้ย น้ำอุ่นอดทนไว้นะ" พี่คิมพูดกับยัยน้ำอุ่นน้ำตาคลอ

"ยัยน้ำอุ่นแกเข้มแข็งนะ ฮึกๆ" ฉันพูดกับยัยน้ำอุ่น