คุณพร้อม

ต๊อก ต๊อก ต๊อก เสียงเคาะเบา ๆ ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของกะทิ ทำให้กะทิที่กำลังพิมพ์รายงานกระประชุมอย่างขมักเขม้นเงยหน้ามองคนที่มาขัดขวางการทำงานของเธอ

“สวัสดีค่ะน้องกะทิคนสวย ตั้งใจทำงานจังเลยนะคะ นี่คะไส้อั่วกับน้ำพริกหนุ่มของฝากจากเชียงใหม่เ๯้า”

“สวัสดีค่ะคุณวีตา ไปเที่ยวมาหรอคะถึงว่ากะทิไม่เห็นมาหาคุณพร้อมตั้งนานแน่ะ”

“ไม่ได้ไปเที่ยวหรอกจ้ะ พอดีไปเยี่ยมญาติแต่ก็เหมือนไปเที่ยวกลาย ๆ นั้นแหละไม่ได้มาไทยนานหลายปีก็เลยขอปลีกวิเวกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ที่ไร่ชาดูบรรยากาศสีเขียว ๆ ให้สบายตาสบายใจสักนิดจ้ะ ว่าแต่ว่าเ๯้านายน้องกะทิอยู่ในห้องใช่ไหมคะ?”

“อยู่ในห้องค่ะ พึ่งเลิกประชุมมาเมื่อสักครู่นี้เอง กะทิถึงมาจิ้มคอมพิวเตอร์ทำรายงานการประชุมนี้แหละค่ะ”

“อุ้ยตาย! ยัยพร้อมมีเลขาที่น่ารักแถมขยันแบบนี้ ถ้าเป็๞พี่วีตานะหลงรักตายเลย คิก ๆ พี่ขอตัวเอาของฝากไปให้เ๯้านายน้องกะทิก่อนนะคะ”

“ค่ะ เอ่อคุณวีตาจะดื่มกาแฟหรือน้ำส้มคะ กะทิจะเอาเข้าไปให้”

“เอาน้ำนางเอกดีกว่า วันนี้พี่วีตาอยากเป็๞นางเอก คิก ๆๆๆ”

“รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวกะทิตามเข้าไปเสริ์ฟ”

“ขอบใจจ้ะ น่ารักที่สุดเลย”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก “Hi พันธ์ธีราเพื่อนรัก ยูคิดถึงไอไหม แต่ดูทรงแล้วยูคงไม่คิดถึงไอหรอกมั้ง”

“อ้าววีต้า กลับมาแล้วหรอ ไอนึกว่ายูจะไปเป็๲สาวดอยเสียแล้วสิ”

“ชิส์ จะไปเป็๞สาวดอยได้ไงก็หัวใจของไอมันฝากไว้ที่ยูหมดแล้ว ฮิ้วๆ นี้จ้ะของฝากจากเชียงใหม่เ๯้า”

“ขอบใจจ้ะ”

“เออ ว่าแต่ว่ายูขอน้องกะทิเป็๞แฟนรึยัง”

“ยังเลยอ่ะ เอาเข้าจริง ๆ ไอก็ไม่กล้าอยู่ดีอ่ะ ไอกลัวกะทิปฏิเสธไอ”

“อุ๊ป! แม่เ๯้านี้คุณพร้อมผู้ที่มีความมั่นใจ ผู้ที่คุมบังเหียนธุรกิจนับหมื่นนับแสนล้านกลัวการบอกรักสาว โอ้ย! ไอไม่รู้จะสรรหาคำด่าจะมาด่ายูแล้วนะพร้อม เดี๋ยวก็แช่งให้มีหมาคาบไปรับประทานก่อนเสียนี้ จะมาร้องไห้ฟูมฟายกับไอจะสมน้ำหน้าให้ ชักช้าเล่นตัวอยู่ได้”

“ยูไม่เป็๲ไอยูไม่รู้หรอก ถ้าเรารักใครมาก ๆ เราก็จะกลัวการบอกรักเขาเพราะกลัวคำตอบที่ได้มันไม่ใช่อย่างที่เราคิดแล้วที่สำคัญนะน้องยังเด็ก ไอไม่รู้ว่าน้องชอบผู้หญิงอย่างไอหรือเปล่าหรือแค่อยากรู้อยากลองตามประสาคนอยากรู้อยากลองสิ่งใหม่ ๆ ไอกลัวไปทุกสิ่งเลยตอนนี้ ไอเลยไม่กล้าบอกรักน้องสักทีวีตา”

“ยูยังไม่ทันได้ลองเลยยูก็กลัวแล้ว กล้าสิถ้ายูไม่กล้าอยู่แบบนี้เมื่อไหร่ยูจะมีความสุขจริง ๆ เสียทีละ เอาแบบนี้ยูก็หาโอกาสพาน้องออกเดทใต้แสงเทียนโรแมนติก ๆ แล้วขอความรักจากน้อง วันอาทิตย์นี้เป็๞ไง”

“แต่วันอาทิตย์นี้ไอมีธุระแล้วนะสิ ไอต้องไปงานเปิดตัวโครงการคอนโดของคุณฟ้าลดา พอดีไออยากได้คอนโดที่เป็๲ของตัวเองสักห้อง อาศัยคอนโดของคุณพรีมอยู่นานแล้วไอเกรงใจ”

“เอ้ยนั้นแหละโอกาสเหมาะ พาน้องออกงานด้วยเลยแล้วพาน้องไปหาที่เงียบ ๆ บรรยากาศโรแมนติกขอน้องเป็๞แฟนเลยดีไหม”

“มันจะดีหรอคนเยอะแยะเลยนะนั้นไอว่าไม่เหมาะมั้ง”

“เหมาะที่สุดเลย เชื่อไอสิยังไงยูก็๻้๪๫๷า๹ซื้อคอนโดอยู่แล้วก็อ้างบอกน้องว่าให้พาไปดูห้องเวิร์คสุด ๆ โอเคตามแผนนี้นะถ้ายูไม่ทำตามที่ไอแนะนำ ไอจะยุให้น้องกะทิไปชอบคุณพายแล้วจริง ๆ ด้วย เสียเวลากับคนท่ามากแบบยูมานานแล้ว”

“อ้าว… นี่ยูเพื่อนไอนะยูจะไปเข้าข้างคนอื่นมากกว่าเพื่อนยูได้ไงวีตา”

“ทำไมจะไม่ได้ละถ้าเพื่อนของไอมันมัวแต่ชักช้ายึกยักท่ามากอยู่นั้นแหละ เพื่อนนางเอกก็เลยต้องออกโรงหาคนที่คู่ควรมาให้น้องกะทิผู้น่ารักเองหรือไม่ก็จะจีบเองเสียเลย น่ารักแบบน้องกะทินี้สเปคไอเลยนะบอกเลย”

“หยุดเลยนะใครก็ไม่มีสิทธิ์จีบคนของไอเด็ดขาด”

“แหม ๆ ทีแบบนี้หวงยิก ๆ มันเหมือนอะไรน้า พวกหมาหวงก้าง”

“วีตา ขืนพูดไม่เข้าหูไออีกรอบ เชิญมาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย”

“ใช่สิพอหมดประโยชน์แล้วรีบไล่เชียว วีตาเอ้ยทำบุญกับสัตว์สองเท้าไม่ขึ้นจริง ๆ ด้วย”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก "ขออนุญาตเข้าไปเสริ์ฟของว่างนะคะ" ร่างบางของกะทิรีบถือถาดของว่างไปเสริ์ฟเพื่อนรักของเ๽้านายทันที คุยเ๱ื่๵๹อะไรกันนะ เ๽้านายของเธอถึงทำท่าจะกินหัวเพื่อนรักของเ๽้าตัวขนาดนั้น ก่อนที่ทั้งสองสาวจะหันหน้ามามองเธอแทน "อุ้ย!กะทิเข้ามาผิดเวลาหรอเนี่ย"

"มาแล้วหรอคะน้องกะทิ พี่วีตากำลังเจ็บคอ กำลังบ่นให้ไอ้คนแก่หัวรั้นบางคนแถวนี้อยู่เลยค่ะ"

กะทิเหลือบตาไปมองคนแก่บางคนที่ว่าถึงกับสะดุ้ง อุ้ย! กะทิไม่เกี่ยวเด้อ กะทิมาเสริ์ฟน้ำเฉย ๆ นะ ก่อนที่จะเอาน้ำส้มไปให้คุณพร้อมด้วยหนึ่งแก้วถึงเ๽้าตัวไม่ได้สั่งแต่ก็อยากเอามาให้ เพราะประชุมงานมาเครียดอาจอยากได้น้ำหวานมาดื่มจะได้สดชื่นขึ้นมาบ้าง

"ขอบใจนะจ้ะกะทิ น้ำส้มหวานกลมกล่อมอร่อยจริง ๆ อ่าห์เย็นสดชื่น"

กะทิส่งยิ้มหวาน ๆ ไปให้เพื่อนเ๽้านายแต่พอเหลือบตาขึ้นไปมองเ๽้านายถึงกับต้องหุบยิ้มกะทันหัน คนอะไรสายตาโคตรดุเลย

"คุณพร้อมกับคุณวีตาอยากได้อะไรอีกไหมค่ะ?"

"ไม่มีอะไรแล้วจ้ะ ขอบใจมากน้าคนสวย"

"เดี๋ยว! กะทิวันอาทิตย์นี้เธอมีธุระไปไหนหรือเปล่า"เอาหน่อยละกันเดี๋ยวไอ้เพื่อนแถวนี้จะว่าเราป๊อด

"ไม่ได้ไปไหนค่ะ ส่วนมากวันอาทิตย์กะทิจะอยู่ที่บ้าน คุณพร้อมถามทำไมคะ"

"เอ่อ...คือว่า....ฉัน....อยาก"

กะทิที่ตอนนี้กำลังลุ้นรอรับฟังว่าเ๽้านายสาวจะบอกอะไรเธอด้วยการแสดงสีหน้าลุ้นตามไปด้วย

"เอ่อน้องกะทิ...เ๯้านายน้องกะทิเขาจะไปงานเปิดตัวคอนโดของคนรู้จักและจะไปหาซื้อคอนโดด้วยก็เลยจะชวนน้องกะทิไปไปเป็๞เพื่อนนางน่ะ พอดีว่าพี่ติดธุระไปเป็๞เพื่อนนางไม่ได้"

"อ๋อ...เ๱ื่๵๹แค่นี้กะทิไปเป็๲เพื่อนได้อยู่แล้วค่ะ"

"อืมตามนั้นแหละ ถ้าเธอไม่ได้ไปไหนช่วยไปเป็๞เพื่อนฉันหน่อยละกัน ส่วนชุดเดี๋ยวฉันจะจัดการให้เธอเอง"

"ก็แค่นั้น ยัยพร้อมเอ้ย มัวแต่อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่ได้"

"งั้นไม่มีอะไรแล้ว กะทิขอตัวไปทำงานต่อนะคะ"

"อืม"

เมื่อเลขาสาวเดินออกจากประตูไป วีตาก็รีบวิ่งไปบิดแขนขาว ๆ ของยัยเพื่อนแวมไพร์ตัวดี นี้แน่ะหมั่นไส้นักเชียวทำเป็๞เก๊กขรึมดีนัก 

"โอ้ย! วีตายูเป็๲บ้าอะไรมาหยิกไอทำไม"

"ถามมาได้ ไอหมั่นไส้ยูมากเลยพร้อม ก็เป็๞แบบนี้สิเก็กอยู่นั้นแหละ ฮ่วย!"

"ก็มัน...พอเลยกลับไปนั่งที่ของยูได้แล้ว ไอก็ทำตามคำแนะนำของยูแล้วไง"

"เอ่อ... ถึงวันจริง ๆ อย่าให้ไอได้ยินว่ายูคว้าน้ำเหลวนะพร้อม"

"เออน่ะ...ไอจะบอกรักกะทิพอใจยูหรือยัง"

"เอ่อดีมาก คนอะไรแอบรักน้องเค้ามาเป็๞ชาติยังไม่กล้าบอกให้เค้ารู้ตัว คนแบบนี้ก็มีในโลก เป็๞คนอื่นเค้ามีลูกเป็๞สิบแล้วไม่ท่ามากเหมือนยูหรอกพร้อม ปากก็พร่ำบอกว่ารักอย่างโน้นอย่างนี้ แต่การกระทำกลับสวนทาง ย้อนแย้งกันเหลือเกิน"

"นี่ยูเป็๲แม่คนที่สองของไอรึไง เ๽้ากี้เ๽้าการดีนักแถมไม่พอขี้บ่นอีกต่างหาก"

"เอ่อ..มีลูกแบบยูไอไม่มีดีกว่าปวดหัว"