“คีย์เราเลิกกันเถอะ”
“แพรผมทำอะไรให้คุณไม่พอใจตรงไหนหรือเปล่า หากเป็เื่กระเป๋าที่คุณอยากได้ช่วยรอผมหน่อย ตอนนี้ผมใกล้จะเก็บตังครบที่จะซื้อกระเป๋าที่คุณอยากจะได้ให้แล้ว”
“จะให้แพรรอไปอีกถึงเมื่อไหร่ มันไม่ใช่แค่เื่กระเป๋าคีย์ก็รู้ พอเถอะอยู่กับคีย์แพรมองไม่เห็นอนาคตเลย เราจบกันแค่นี้”
“แพร เดียวก่อนผมอยากรู้ตลอดสองปีที่คบกันมาไม่มีความหมายสำหรับแพรเลยเหรอ”
“ฉันจะบอกอะไรให้ตลอดที่คบกันมาคุณมีดีแค่หน้าตาที่คบแล้วรู้สึกไม่อายใคร ฉันคงต้องไปแล้ว”
คีย์ที่ยืนอึ้งเมื่อได้ยินคำตอบของแฟนสาว ก่อนดึงสติตนเองกับมา
“เดียวก่อนฟังที่ผมพูดก่อนแพร”
ในขณะที่คีย์กำลังจะวิ่งไปง้อแฟนสาวกับมีรถซุปเปอรคาร์สุดหรูขับมาจอด ก่อนแฟนสาวของเขาจะขึ้นรถออกไป
ตลอดทั้งอาทิตย์คีย์พยายามติดต่อแฟนสาวเพื่อขอคืนดี ทั้งแชทและโทรหาก็ยังติดต่อไม่ได้ แม้กระทั่งไปที่หอพักเ้าของหอพักกับบอกว่าแฟนของเขาย้ายออกไปได้หลายวันแล้ว จนถึงวันเสาร์เพื่อนสนิทของเขาพิมพ์แชทมาและส่งรูปภาพมาให้เขาดูเป็รูปแฟนเขาที่กำลังจูบอยู่กับผู้ชายในรถซุปเปอร์คาร์
คีย์ที่เห็นแบบนั้นเขารู้สึกเสียใจมาก เขาเดินออกมาจากหอพักเพื่อไปยังร้านสะดวกซื้อ จากนั้นเขาก็ซื้อเหล้าแล้วกลับไปยังหอพักเพื่อดื่มให้กับความเศร้าของตนเองจนเมาแล้วหลับไป
วันต่อมา..
“กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!”
คีย์ ตื่นขึ้นเพราะมีเสียงโทรศัพท์โทรเข้ามา เมื่อเห็นเป็ชื่อน้องสาวจึงกดรับ
“ฮัลโหลพี่คีย์ แพรวถูกรถชนตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล”
“อยู่โรงพยาบาลไหน พี่จะรีบไปเดียวนี้พลอย”
คีย์ถามน้องสาวคนรองเสร็จก่อนจะรีบขับขี่รถจักรยานยนต์คันเก่าออกจากหอพักไปที่โรงพยาบาล เมื่อคีย์มาถึงโรงพยาบาลเอกชนในตัวจังหวัดก็รีบจอดรถแล้ววิ่งไปหน้าห้องผ่าตัด
“พลอย น้องเป็ยังไงบ้าง”
“พี่คีย์ อาการของแพรวสาหัสมาก หมอบอกว่าจะต้องผ่าตัดด่วน”
คีย์ รู้สึกเสียใจมากที่ละเลยน้องสาวทั้งสองคน ั้แ่เขามีแฟนเขาไม่สนใจน้องสาวทั้งสองคนเลยตลอดสองปี ทำให้เขานึกถึงพ่อที่เสียไปั้แ่ยังเด็ก ต่อมาก็เป็แม่ของเขาที่เสียชีวิตไปเพราะโรคร้ายในตอนที่เขาอายุได้สิบห้าปี ก่อนแม่จะจากไปได้สั่งเสียให้เขาดูแลน้องสาวทั้งสองคนให้ดี คีย์ได้แต่ขอโทษแม่ของเขาในใจที่ไม่ดูแลน้องสาว คีย์ภาวนาขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ปกป้องคุ้มครองให้น้องสาวของเขาปลอดภัย จนเวลาผ่านไปห้าชั่วโมง หมอก็เดินออกมาจากห้องผ่าตัด
“คุณหมอน้องสาวผมเป็ยังไงบ้างครับ”
“คนไข้ปลอดภัยดีคะ การผ่าตัดไม่มีปัญหา”
“ขอบคุณคุณหมอมากครับ”
“เป็หน้าที่ของหมออยู่แล้ว หมอขอตัวก่อนนะคะ”
คีย์ เมื่อรู้ว่าน้องปลอดภัยเขาก็รู้สึกโล่งใจ ก่อนจะหันหน้ามาคุยกับน้องสาวคนรอง
พลอยพี่ขอโทษนะที่ตลอดสองปีมานี้พี่ไม่สนใจพลอยกับแพรวเลย ทั้งที่พลอยก็เคยเตือนเื่แฟนของพี่
“พี่คีย์เลิกกับแฟนเหรอคะ”
“เขาบอกเลิกพี่ไปมีคนใหม่นะ”
"คุณเป็ญาติของคุณแพรววาไหมคะ
“ใช่ครับ”
“ดิฉันเป็เ้าหน้าที่การเงินของโรงพยาบาล นี้คือเอกสารค่ารักษาพยาบาลคะ”
คีย์ เอาเอกสารค่ารักษาพยาบาลมาอ่าน ถึงกับสงสัยเพราะค่ารักษาตั้งเจ็ดหมื่นแปดพันบาท
“คุณเ้าหน้าที่ค่ารักษานี้มันไม่แพงไปหน่อยเหรอครับ”
“ไม่แพงหรอกค่า นี้มันโรงพยาบาลเอกชนนะคะ”
“เข้าใจแล้วครับ”
ในขณะที่คีย์กำลังคิดหาทางที่จะนำเงินมาจ่ายค่ารักษาให้กับน้องสาวอยู่นั้นเขากับเห็นอดีตแฟนสาวเดินควงแขนมากับผู้ชายคนหนึ่ง
“ไอ้ยาจก! แก่ซินะที่เป็แฟนเก่าของแพร แก่คงไม่มีปัญญาจ่ายค่ารักษาให้น้องสาวแก่หรอก อีกอย่างนะน้องสาวแก่ก็โดนชนฟรีด้วยนี้น่าแย่จังนะ จ่ายค่ารักษามาด้วยละไม่ยังงั้นแก่โดนฟ้องแน่ลืมบอกไปพ่อฉันเป็เ้าของโรงพยาบาลแห่งนี้นะฮ่าๆ”
“คีย์เก็บความไม่พอใจเอาไว้ ก่อนจะเอ่ยถามน้องสาว”
“พลอยใครพาแพรวมาที่โรงพยาบาล”
“เท่าที่พลอยรู้และสอบถามเ้าหน้าที่นะพี่คีย์อดีตแฟนพี่เป็คนช่วยเหลือแพรวเอาไว้และได้แจ้งเ้าหน้าที่ให้นำแพรวมารักษายังโรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้ ”
300K
