บทที่ 1 เื่เล่ายามดึก ไลฟ์สดเื่ลี้ลับ
โลกคู่ขนาน สถานีวิทยุกระจายเสียงเจียงเฉิง เวลา 23.50 น.
“นี่ฉันทะลุมิติมาเหรอ?”
จางหยางมองกระจก พลางใช้สองมือขยี้หน้าตัวเองอย่างแรง ชายหนุ่มในกระจก นอกจากเื่ที่ไม่หล่อเท่าเขาแล้ว ส่วนอื่น ๆ ก็ถือว่าใช้ได้อยู่
ในขณะนี้ ความทรงจำหลั่งไหลเข้ามาดั่งน้ำหลาก ข้อมูลจำนวนมหาศาลถักทอพันกันในหัวของจางหยาง...
จางหยางใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะดึงสติกลับมาได้
โลกใบนี้มีชื่อว่าดาวสีคราม
เส้นทางการพัฒนาในด้านต่าง ๆ แทบจะไม่ต่างจาก โลกของเขาเลย จุดที่แตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ ที่ดาวสีครามแห่งนี้นั้นขาดแคลนเื่ผี!
ความเข้าใจสูงสุดของคนที่นี่ต่อคำว่า 'เื่ลี้ลับ' ก็คือการที่เตียงไม้ของคู่รักห้องข้าง ๆ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดในตอนกลางคืน!
หลังจากได้รับความทรงจำมหาศาลเหล่านี้ จางหยางก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
ชาติก่อนเขาทำรายการวิทยุยามดึก!
เชี่ยวชาญด้านการเล่าเื่ยามดึกให้พวกคนขับแท็กซี่และโปรแกรมเมอร์ที่ทำงานหนักแบบ 996[*1] ฟัง เนื้อหาส่วนใหญ่เป็ตำนานเมือง เื่สยองขวัญ และเื่ลี้ลับต่าง ๆ!
และตอนนี้เขากลับทะลุมิติมายังดาวสีครามที่ 'ความสยองขวัญแห้งเหือด' เช่นนี้ มันเป็โอกาสดีที่จางหยางจะได้แสดงฝีมือ!
ในห้องแต่งตัวของสถานีวิทยุกระจายเสียงเจียงเฉิง จางหยางแหงนหน้าะโก้อง!
“ฉันจะทำให้มันยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งเอง!”
จังหวะนั้นเอง มีคนผลักประตูเข้ามา
เธอเป็หญิงสาววัยทำงานบุคลิกดี สวมกระโปรงทรงสอบรัดรูป รองเท้าส้นสูงเข็ม เดินเข้ามาในห้อง ในมือถือบทรายการและไมโครโฟนไว้
เธอได้ยินเสียงะโของจางหยางพอดี จนชั่วขณะหนึ่งไม่แน่ใจว่าควรจะส่งเสียงรบกวนเขาดีหรือไม่
หลังจากชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง หญิงสาวบุคลิกดีก็ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา เข็มยาวกำลังจะเคลื่อนไปถึงตำแหน่ง 00.00 น..
“คือว่า... อาจารย์จางคะ รายการของคุณจะเริ่มในอีกสามนาทีแล้ว คุณคิดว่าควรจะไปที่ห้องส่งก่อนดีไหมคะ?”
หญิงสาวเอ่ยปากพูดพร้อมรอยยิ้ม
จางหยางกวาดสายตามองใบหน้าของหญิงสาว และจำได้ว่าเธอคือผู้กำกับรายการ สวีเจียว
ตามความทรงจำของเ้าของร่างเดิมแล้ว
สวีเจียวจบการศึกษาจากภาควิชาการกำกับรายการ มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง อายุ 26 ปี ทำงานที่สถานีมาได้สี่ปีแล้ว
แฟนเก่าของเธอเป็เพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย ทั้งคู่หมั้นกันแล้ว แต่ต่อมาแฟนของเธอกลับแอบนอกใจ งานแต่งงานจึงถูกยกเลิกไป และเธอก็โสดมาจนถึงตอนนี้
“แค่ก ๆ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”
จางหยางหันหลัง รีบเดินออกไปนอกประตู
“อาจารย์จางคะ หลังจากรายการนี้เราน่าจะไม่ได้ร่วมงานกันแล้ว จริง ๆ ฉันเสียดายมากเลยค่ะ ฉันชอบเื่ลี้ลับที่คุณเล่ามาก ทั้งน่าสนใจและตลกดีด้วย!”
สวีเจียวปิดปากหัวเราะเบา ๆ ท่วงท่าเปี่ยมเสน่ห์ดึงดูดใจโดยไม่รู้ตัว
แต่ไม่ว่าจะคิดยังไง การที่ดีเจเล่าเื่ลี้ลับถูกประเมินว่า 'ตลก' คงไม่ใช่เื่ดีเท่าไหร่นัก จางหยางรู้สึกจนปัญญา ดูท่าทางเ้าของร่างเดิมจะใช้ชีวิตได้ไม่ค่อยดีนัก และความหมายในคำพูดของสวีเจียวก็ชัดเจนมาก
เพราะเื่เล่ายามดึกมีเรตติ้งต่ำมาโดยตลอด ทางสถานีพยายามทุกวิถีทางแต่ก็ไม่สามารถทำให้รายการแจ้งเกิดได้ ดังนั้นคืนนี้จึงเป็ครั้งสุดท้ายที่จางหยางจะได้ดำเนินรายการนี้
ได้ยินว่าทางสถานีได้ทุ่มเงินจ้างดีเจเื่ลี้ลับที่มีชื่อเสียงมากกว่ามาแล้ว คนที่มีผู้ติดตามในโม่วอินเป็ล้านคน และนำฐานแฟนคลับเข้ามาด้วย!
“จิ๊ ๆ ทำรายการได้ห่วยขนาดนั้น ยังจะชอบมาให้ตรงเวลาอีก ก็แค่ผู้อำนวยการสถานีเราใจอ่อน ให้ข้าวกินสักมื้อเท่านั้นเอง แต่ว่าบางคนกำลังจะไม่มีข้าวกินในเร็ว ๆ นี้แล้วล่ะ!”
ทันทีที่เดินมาถึงห้องส่ง จางหยางก็ได้ยินเสียงประชดประชัน
เมื่อมองตามเสียงไป ก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งพิงกรอบประตู ในมือถือกระจกแต่งหน้า และกำลังทาโน่นระบายนี่บนใบหน้า
จางหยางค้นหาความทรงจำ จำคน ๆ นี้ได้ แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาเป็พิธีกรอีกรายการของสถานี ผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็ตัวชูโรงของสถานีวิทยุกระจายเสียงเจียงเฉิง หลิวเฟยอวี่
หลิวเฟยอวี่ยังมีฉายาที่เป็กันเองว่าเพื่อนแท้ของเหล่าแม่บ้าน หมอนี่ค่อนข้างพูดมากและน่ารำคาญ
จางหยางกลอกตา แล้วพูดออกไปส่ง ๆ ว่า “เกี่ยวอะไรกับนายด้วยล่ะ”
การเคลื่อนไหวของหลิวเฟยอวี่ชะงักกึก ยืนตะลึงอยู่กับที่
สวีเจียวเองก็ตาค้างไป
นี่... นี่ใช่จางหยางคนที่เคยพูดจานอบน้อมคอยพยักหน้าประจบประแจงคนเดิมจริง ๆ เหรอ?
กล้าด่าตัวดึงเรตติ้งของสถานีแบบนี้เลยเหรอ?
หรือว่าเขารู้ตัวว่าอยู่ในสถานีต่อไปไม่ได้แล้ว เลยเลิกพยายามรักษาภาพลักษณ์แล้ว?
ในเวลานี้ แสงไฟและตากล้องในห้องส่งพร้อมแล้ว
เนื่องจากรายการกำลังจะออกอากาศ หลิวเฟยอวี่จึงไม่สามารถที่จะะเิอารมณ์ในตอนนี้ ทำได้เพียงกลั้นไฟโทสะ และถลึงตาใส่จางหยางอย่างดุเดือดเท่านั้น สีหน้านั้นเหมือนจะบอกว่า เดี๋ยวแกโดนแน่
จางหยางเมินเฉยต่อคำขู่ที่ไร้พลังนั้น และเดินขึ้นเวทีไปโดยตรง
เตรียมตัวพร้อมแล้ว
สวีเจียว หญิงสาวบุคลิกดีสวมหูฟัง ยืนอยู่ด้านข้าง และทำสัญญาณมือถามจางหยาง
จางหยางพยักหน้าเบา ๆ
ในขณะเดียวกัน ห้องไลฟ์สดของสถานีวิทยุกระจายเสียงเจียงเฉิงก็ได้เริ่มวอร์มอัพแล้ว
แม้จะยังไม่เริ่มไลฟ์ แต่ก็มีคนทยอยเข้ามาในห้องส่งเรื่อย ๆ เพียงแต่คอมเมนต์ส่วนใหญ่เข้ามาเพื่อดูสวีเจียว ไม่ได้เกี่ยวข้องกับจางหยางเลยแม้แต่นิดเดียว
เพราะบางครั้งสวีเจียวจะขึ้นมามีปฏิสัมพันธ์กับพิธีกรบนเวทีด้วยเช่นกัน หญิงสาวบุคลิกดีในยามดึกเช่นนี้ เป็ที่ชื่นชอบของเหล่าเพื่อนร่วมโลกเพศชายเป็อย่างมาก
[ดีเจรีบไลฟ์เร็วเข้า พวกเราทนรอจะดูพี่สวีเจียวไม่ไหวแล้ว!]
[ใครก็ได้ เอาตัวดีเจออกมาให้เห็นหน้าหน่อย!]
[เสนอให้พี่สวีเจียวมาดำเนินรายการเื่เล่ายามดึกแทนเถอะ!]
[เห็นด้วยอย่างยิ่ง!]
ความสนใจที่คอมเมนต์มีต่อสวีเจียวนั้น มากกว่าความสนใจที่มีต่อจางหยางและรายการเื่เล่ายามดึก ที่เขาดำเนินรายการอยู่หลายเท่าตัว
เวลาเที่ยงคืนมาถึง
ห้องไลฟ์สดเปิดขึ้นตรงเวลา
“สวัสดีท่านผู้ชมและท่านผู้ฟังทุกท่านครับ ยินดีต้อนรับเข้าสู่เื่เล่ายามดึก! ผมเพื่อนที่ดีของทุกท่าน จางหยางครับ!”
จางหยางแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์
คอมเมนต์เริ่มส่งเสียงโห่ทันที
[ฮ่า ๆ ๆ ขำตายเลย คืนนี้ดีเจจะเล่าเื่ตลกฝืดอะไรให้เราฟังอีกนะ?]
[ดีเจ เปลี่ยนไปเล่นตลกเดี่ยวเลยดีกว่ามั้ง ผมว่าคุณตลกดีนะ]
[+1 +1 +1]
จางหยางชำเลืองมองคอมเมนต์ที่เลื่อนผ่านหน้าจอั์ด้านไกล ๆ แล้วรู้สึกจนปัญญา
ดูท่าทาง ระดับการทำรายการของเ้าของร่างเดิมจะห่วยแตกจริง ๆ ถึงขนาดที่คนอื่นมองว่าเื่ผีของเขาเป็เื่ตลกฝืดไปแทนเสียได้
นี่มันไม่เป็ที่ยอมรับเอาเสียเลย เ้าของร่างเดิมคงใช้ชีวิตอย่างอึดอัดมากแน่ ๆ แต่ในเมื่อฉันมาแล้ว... จะทำให้พวกคุณได้รู้ซึ้งถึงความเก่งกาจของดีเจเื่ลี้ลับมืออาชีพ!
การกอบกู้เกียรติยศของเื่เล่ายามดึก คือหน้าที่ที่ฉันต้องทำ!
ทันใดนั้น ในหัวของจางหยางก็มีเสียงจักรกลที่ไร้อารมณ์ดังขึ้น
[ยินดีด้วย โฮสต์ผูกมัดกับระบบปรมาจารย์เื่ลี้ลับสำเร็จ]
[ระบบกำลังเปิดใช้งาน...]
[ระบบเปิดใช้งานแล้ว...]
[ส่งมอบแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่อัตโนมัติ...]
[้าเปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่หรือไม่?]
จางหยางนึกในใจว่า 'เปิด'
[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับเื่สยองขวัญไม่รู้จบ!]
[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับสกิลการเร้าอารมณ์!]
[การเร้าอารมณ์ : เมื่อใช้ทักษะนี้ จะทำให้บรรยากาศลี้ลับที่โฮสต์สร้างขึ้นได้รับการเสริมพลังโดยอัตโนมัติ]
เสียงที่ดังขึ้นต่อเนื่องทำให้จางหยางดีใจสุดขีด!
ทะลุมิติมาก็ต้องมีระบบสิ!
คนโบราณไม่เคยหลอกฉันจริง ๆ ด้วย
ในตอนนี้ จางหยางกระแอมไอ และนึกในใจว่า 'ใช้การเร้าอารมณ์'
เมื่อจางหยางเอ่ยปากอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาก็กลายเป็เสียงที่ทุ้มต่ำและมีเสน่ห์ดึงดูด
นอกจากนี้ ยังทำให้คนฟังรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาทีละนิด...
จางหยางยิ้มอย่างเ้าเล่ห์และพูดว่า “ยินดีต้อนรับสู่เื่เล่ายามดึก ต่อจากนี้ ขอให้ทุกท่านก้าวเข้าสู่โลกแห่งเื่ลี้ลับไปพร้อมกับผมนะครับ...”
[เชี่ย! ดีเจเปลี่ยนเสียงเหรอ?]
[คุณพระ! พ่อหนุ่ม คุณเป็ใครกันเนี่ย?]
[??? ทำไมยังไม่ทันฟังเื่เล่า ฉันก็เริ่มขนลุกแล้วล่ะ?]
[พี่น้องอย่าไปกลัว ดีเจแค่ขู่ให้กลัวเฉย ๆ ลุยเลย!!]
[มั่งคั่ง ประชาธิปไตย มีชื่อเสียง กลมเกลียว เสรีภาพ เสมอภาค ยุติธรรม นิติธรรม...]
จางหยางเริ่มเล่าเื่ยามดึกเื่แรก
“เื่ยามดึกเื่แรกของคืนนี้ มีชื่อว่า...เทพปากกา”
[*1] 996 คืุ์เงินเดือน เข้างานเก้าโมง เลิกงานสามทุ่ม หกวันต่อสัปดาห์