ฐิสา : ไม่จริงหรอก!! บอกแล้วที่ร้านส้ม เราไม่ได้เจอะกันวันแรก
ริสานิ่งไปสักพัก นั่งคิดทบทวนไปมาก็คิดไม่ออกว่าเจอคนพี่ที่ไหน
ริสา :สาคิดไม่ออกว่าสาเจอะพี่ก่อนที่ร้านตอนไหน แต่สาชอบพี่ั้แ่เห็นในบาร์ส้มนะคะ อันนี้จริงๆ แล้วั้แ่วันนั้นมา สาก็ไม่ได้มองใคร มีอะไรกับใครอีกเลยนอกจากพี่
...
ฐิสา : เราเรียน ที่เดียวกัน ตอน ป.ตรี พี่เป็รุ่นพี่เรา แต่เรียนคนละคณะ พี่วิศวะ เรา เศรษฐศาสตร์
ริสา : แล้ว?
ใจดีสู้เสือถามไป แต่ในใจขนเริ่มลุก เพราะก่อนจะมานิ่งกับคนพี่ สมัยเรียน ก็แรง เก็บแต้มมาไม่น้อย ถ้าเคยจีบคนพี่ก็ไม่เคย วันไนท์สแตนด์ ยิ่งไม่เคยใหญ่
ฐิสา : พี่เป็เพื่อนในกลุ่มของน้ำใส
ริสา : น้ำใสไหนหว่าชื่อคุ้นๆ
ริสาว่าจะคิดในใจแต่เผลอคิดดังเป็เสียงออกมาจนพี่ได้ยิน พร้อมส่งรอยยิ้มเย็นๆ จนทำเอากวยจั๊บญวน เย็นในความรู้สึกคนน้องไปเลย
ฐิสา : น้ำใส ดาวคณะรุ่นพี่ ที่ถูกสาฟันแล้วไม่ถึง 2 อาทิตย์ทิ้งไง ต้องนั่งฟังเพื่อนมันอกหักกินเหล้าอยู่เป็เดือน ตอนนี้ เปลี่ยนแนวเป็ทอมไปแล้ว
"ll
ริสา : จำได้แล้ว แต่ทำไมสาไม่เคยเห็นพี่เลยอ่ะ เห็นแต่เพื่อนห้าวๆผมสั่น ใส่แว่นหนาในกลุ่ม นอกนั้นผู้ชาย
ฐิสา : แล้วเพื่อนน้ำใสไม่สวยเหรอ
ริสา : ก็ห้าวๆนึกว่าทอม แต่สารถเสีย เขาช่วยดูนะ จับนั้นนี่ สตาทร์ติดเลย แต่ลืมถามชื่อ
ฐิสา : นั่นแหละพี่
เพล้ง!! เพล้ง!!
ช้อนกับซ้อม ที่ริสาใช้กินของโปรดอยู่หล่นลงชาม จนน้ำกวยจั๊บญวน กระเด็นใส่เสื้อ
ริสา : เชี้ยย!! งานเข้า
ฐิสา : แล้วก็ไม่เท่านั้นนะ จำอพาร์ทเม้นท์แถว มอ.ในเมืองได้หรือเปล่า ของที่บ้านพี่เอง พี่เรียนจบยังไม่ไปทำงานมาพัก ทำงานที่บ้าน 2 ปี เฝ้าสำนักงานที่นั่น
ริสา : อย่าบอกนะว่า
ฐิสา : พี่ก็เห็นเราเลี้ยงเด็กนักศึกษาในหอนั้นอยู่ ถึงจะมา เดือน 2 เดือนครั้ง ก็หมกอยู่แต่ในห้องทั้งวัน ยังไม่รวมหิ้วใครเข้ามารายวันอีกนะ
"ll
ฐิสา : ไหนจะตอนพี่แต่งงานกับเอกไปส่งเขาที่ตึกสา ก็มีสาวมาส่ง ไม่ซ้ำหน้า 2-3 ครั้ง
ริสา : โลกมันจะกลมไปไหน
ฐิสา : พี่กับสานั่นแหละที่กลม
ริสา : บี๋ สากลับไปแก้อดีตไม่ได้นะ แต่บี๋ก็เห็นว่า ทุกวันนี้สาก็มีแต่บี๋
ฐิสาจ้องตาน้อง และน้องก็จ้องกลับแบบไม่หลบสายตา ก่อนที่น้องจะเอื้อมมือไปจับมือพี่ไว้
ฐิสา : ถ้าวันไหน เบื่อ คิดว่าไม่ใช่ หรือไม่รักกันแล้ว ให้บอก อย่านอกใจ ให้พี่ได้หรือเปล่า
ริสา : ไม่ได้คะ
.
.
ริสา : เพราะไม่มีวันนั้น สาหยุดแล้วพี่ หยุด เพราะรู้ว่าพี่ไม่เหมือนคนอื่น หยุดเพราะเจอคนที่สารัก หยุดเพราะมันได้คำตอบว่าอยากจะทำทุกวันให้ดีเพื่อใคร และที่ให้ไม่ได้ เพราะสาจะไม่มีวันนอกใจพี่ เหมือนที่พี่เคยโดนทำมา
..ผ่าน ผ่าน ผ่าน 3ผ่าน ..
เสียงดังแทรกมาหลังโต๊ะทำงาน แต่ไม่มีคนนั่งบนเก้าอี้
ฐิสา : ใครวะ
ฐิสา และริสา ขยับเข้าหากัน แล้วมองหน้า
ริสา : ผีบ้านพี่หลอกกลางวันเลยเหรอ เฮี้ยนอ่ะ
สมา : โอ๊ย พี่เอง ผีที่ไหน นอนอยู่หลังโต๊ะนี่ ไม่ดูเอง
สองสาวถอนหายใจยาวๆ โล่งใจที่ไม่ใช่ผี
สมา : อดีต คือบทเรียน ทั้ง 2 คนนั้นแหละ แกสา แกพลาดจากการแต่งงานแต่นั่นไอ้เอก ไม่ใช่ริสา อย่าเอาความระแวงเื่ไอ้เอก มาลงที่ริสา
ฐิสา : ไม่ได้เอามาลง แค่จะเล่าให้ริสาฟัง ทำความเข้าใจ เข้าใจมั้ยพี่
สมา : เออนั่นแหละ ส่วนริสา ความสนุก ความอยากรู้อยากลองตื่นขึ้นมา เมื่อความสนุกมันหายไป มันเป็ยังไง และความสุขกับการมีคนของใจมันต่างกันแค่ไหน คิดเอา
ริสา : ค่ะ
สมา : คุยกันดีดี พี่กลับบ้านแล้ว เจอะกันที่บ้านนะสาวๆ
.
.
ฐิสา : พี่ขอโทษนะคะ ที่ขุดเื่เก่า
ริสา : ไม่เป็ไรค่ะ จะได้เปิดใจคุยกัน พี่จะได้ไม่ต้องระแวงอะไรสา
ฐิสา : เดี๋ยว ตอนมหาวิทยาลัย พี่เหมือนทอมจริงๆเหรอ
ริสา : ห้าวๆ แต่ตอนนี้พี่ไม่ใส่แว่นเหรอคะ ไม่เคยเห็นใส
ฐิสา : เรสิกสิคะ ผู้หญิงอย่าหยุดสวย
ริสา : สารักพี่นะคะ พี่ฐิสา
ฐิสาเอามือขึ้นไปลูบตามสันกรามน้อง ลูบแก้มเบาๆ
ฐิสา : รักเหมือนกันนะ
ริสาโน้มตัวลงไปจุ๊บปากพี่เบาๆ จุ๊บแค่นั้น ก่อนจะมากินข้าวให้เรียบร้อย เพราะมาภาระหน้าที่ต้องทำต่อจากนี้อีกหลายอย่าง
ฐิสา : สา พี่อยากจะบอกว่า เด็กที่สาเลี้ยงไว้ นักศึกษานมโตๆนะ
ริสา : สาไม่ได้ติดต่อนะ จริงๆ
ฐิสา : เปล่า พี่จะบอกว่า เหนือฟ้ายังมีฟ้า
ริสา : ยังไงคะ
ฐิสา : น้องเขาให้สาเลี้ยง แล้วเอาเงินสาไปเลี้ยงทอมน้อยอีกที นะ มาตอนสาไม่อยู่ ออกมอร์ไซด์ให้ด้วยนะ
ริสา : -------------//-------------
ฐิสา : เหนือฟ้ายังมีฟ้า นะจ๊ะเด็กน้อย
เื่วันก่อน
ฐิสาเดินจากมหาวิทยาลัยเพื่อไปนั่งรถเมล์กลับห้อง สาวสวยผมสั้นในชุดเสื้อช็อป กางเกงยีนสีดำ มอง 2 สาวกำลังกดโทรศัทพ์มือถือ ยืนอยู่ข้างรถคุ้นๆ เมื่อเดินถึงจึงพบว่าเป็เพื่อนในกลุ่มและกิ๊กรุ่นน้อง
ฐิสา : รถเป็อะไรอ่ะน้ำใส
น้ำใส : รถน้องเขาอยู่ดีดี ไฟเตือนขึ้น เลยจอดก่อน เพื่อเป็อะไรเยอะ น้องกำลังโทรหาคนที่บ้านอยู่
ฐิสาหันไปมองสาวสวยในชุดนักศึกษา กระโปรงรัดรูปสั่น ที่ยกมือไหว้เธอทั้งที่คุยโทรศัพท์อยู่
ฐิสา : ให้เราดูให้ก่อนมั้ย
น้ำใส : ได้ได้
น้ำใสเดินไปบอกกิ๊กคนน้อง ก่อนที่น้องจะเปิดประตูด้านคนขับให้ฐิสาเข้าไปดู พร้อมรอยยิ้ม
ฐิสา : มันเร่งไม่ขึ้นด้วยใช่ไหมคะ ตอนที่ขึ้นไฟประแจ น้อง..
ริสา : ริสาคะ ไม่ค่อยได้ขับคันนี้คะ พอดีเอาไปออกค่ายมาขนของเลยใช้กระบะ อยู่ดีดี เครื่องเร่งไม่ขึ้น
ฐิสา : อ้อน้องริสา ไฟเตือนรูปประเเจสีส้ม รถรุ่นนี้ แปลว่าจะมีปัญหาเครื่องยนต์และระบบส่งกำลัง รถจะมีการตัดกำลังเครื่องยนต์ออกไปเพื่อเป็การถนอมเครื่องยนต์ไม่ให้เสียหาย
ริสา : ขับต่อได้หรือเปล่าคะ หรือต้องใช้รถยก
ฐิสา : เดียวพี่ดูโค๊ตก่อนนะคะ ว่าขึ้นเื่อะไร เดียวพี่ขอเปิดกระโปรงดูว่าหล่อเย็นแห้งหรือเปล่า
ฐิสาเดินไปเปิดกระโปรงด้านหน้ารถ โดยที่กิ๊กเพื่อนเดินไปกางร่มให้ ยอมให้ตัวเองตากแดด
ฐิสา : ท่ออินเตอร์คูลเลอร์แตกคะ แล้วก็หล่อยเย้นต่ำนะคะ รถยังวิ่งต่อไปได้ แต่รถจะขับเร็วไม่ได้ แวะศูนย์เลยก็ได้ค่ะ เปลี่ยนไม่นาน ไม่แพงด้วย
น้องยื่นน้ำให้พร้อมผ้าเย็นเช็ดมือ
ริสา : เก่งจัง ขอบคุณนะคะ เท่มากเลย สาวๆน่าจะเยอะนะคะ พี่เท่มาก
น้ำใส : สา พี่เขาไม่ใช่ทอม แค่ไม่ชอบแต่งตัว
ริสา : อ้าวขอโทษคะ แฮ่ๆ ขอบคุณนะคะ ม่ะ เดียวสาไปส่ง
ฐิสา : ไม่เป็ไรค่ะ คนละทาง ศูนย์ยี่ห้อนี้อยู่ตรงข้ามไปกลับรถข้างหน้า พี่ไปอีกทางเดียวรถเมลก็มาค่ะ
....
ฐิสานั่งนึกถึงวันวาน แล้วก็คิดในใจ
"เราไม่สวยขนาดนั้นเหรอตอนนั้น"
1K
