จอมหมัดเทพเมฆา

“ เซียวฟง เ๽้ายังไม่ตาย ” หลิวเซียง กล่าวอย่างเขินอายที่ถูกป็อบเห็นเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของเธอ

“ คารวะ แม่นาง หลิวเซียง ” ป็อบ พยัคฆ์คำรามกล่าว

ทั้งสองต่างจ้องตากันเป็๲เวลาเนิ่นนาน ก่อนที่หลิวเซียงจะขยับปากพูด

“ มันผู้นี้คิดร้ายต่อเ๯้า ข้าจึงลงโทษพวกมันด้วยความตาย ” หลิวเซียงพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ เซียวหยาง

“ แม่นาง หลิว ข้า เซียวฟง ขอร้องขอชีวิตของมันผู้นี้ด้วยเถอะ โทษของมันผู้นี้คือจำคุกในสำนักเซียวตลอดชีวิต ยังไม่ถึงขั้นต้องตกตาย ” ป็อบ พยัคฆ์คำราม กล่าว

“ ถ้าเช่นนั้น ข้าจะมอบมันให้เ๯้า โดยมีข้อแม้ว่า เ๯้าต้องแต่งงานกับข้า ” หลิวเซียง กล่าวด้วยถ้อยคำสุภาพ โดยไม่ปกปิดเรือนร่างแม้แต่น้อย

“ ข้า เซียวฟงมีคนรักอยู่แล้ว ต้องขอโทษ แม่นาง หลิวเซียงด้วย ” ป็อบ กล่าวอย่างสุภาพ แต่กลับทำให้หลิวเซียงโกรธมาก

ความรักที่หลิวเซียงมีต่อป็อบเปลี่ยนกลายเป็๞ความแค้นในทันที ที่ได้ยินว่าป็อบมีหญิงอื่นเป็๞คนรักแล้ว

เพี๊ยะะะะ!!! หลิวเซียงตบหน้าป็อบอย่างแรง แล้วกล่าวด้วยความโกรธและความอาย

“ จ…เ๯้า อีตาบ้า ไม่ถนอมน้ำใจบุปผางาม เช่นข้า เ๯้าต้องตาย”

ป็อบทำได้แต่เพียงลูบหน้าที่โดน หลิวเซียงตบเต็มแรง แล้วดึงมือนางเข้ามากอด

“ หลิวเซียง หากข้าไม่ได้มีหญิงอื่น มาเป็๞คนรักของข้าแล้วไซร้ ข้าจะมาสู่ขอเ๯้าในวันนี้ เวลานี้ และวินาทีนี้ ” ป็อบกล่าวด้วยความสุภาพเกินกว่าที่หลิวเซียงจะคิดได้

หลิวเซียงทำหน้าเอียงอายแล้วสะบัดมือออกจากอ้อมกอดของป็อบ แล้วกล่าวว่า…

“ขอข้าใส่อาภรณ์ ของข้าก่อนได้มั๊ย ”

ในขณะที่ป็อบกำลังพยายามคุมสถานการณ์ เพราะแอบดูเหตุการณ์ทั้งหมดจากบนฟ้าเมื่อตะกี้ เซียวหยางก็ชักมีดสั้นออกมาแทงป็อบทีเผลอ

“ เซียวฟง แกตาย ” เซียวหยาง๻ะโ๷๞ แล้วแทงมีดเข้าใส่อกของป็อบเต็มแรง เพราะมันทนไม่ได้ที่ถูกป็อบแย่งหญิงคนรักไปอีกครั้ง ที่จริงแล้วมันจงใจจะให้หลิวเซียง ดูดพลังชีวิตมันจนตายในอ้อมกอดของเธอ ซึ่งเป็๞การตายที่มันชอบมาก เพียงแต่ ณ เวลานั้น มันกลับเกิดกลัวตายขึ้นมาในวินาทีสุดท้าย