ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าผมหนะโชคดีสุดๆ

หลังจากการทดสอบเข้ากิลด์จบลงในตอนนี้ก็ผ่านมา1วันแล้ว
'เอาหละในตอนนี้ฉันเป็๲สมาชิกกิลด์แล้วลองไปดูเควสดีกว่า'โทชิโร่คิดพรางเดินไปดูที่บอร์ดรับเควส
"ช่วยตามหาสุนัขงั้นหรอ.."
15นาทีผ่านไป
"ขอบคุณมากนะคะถ้าไม่ได้คุณฉันคงหาเฮลิเดลิไม่เจอเป็๲แน่....ขอบคุณจริงๆนะคะ"หญิงสาวกล่าวขอบคุณโทชิโร่พรางก้มหัวลงเล็กน้อย
'ไม่รู้ทำไมตอนที่ฉันเดินออกมาจากกิลด์ก็เจอสุนัขตัวนั้นกันนะแต่ก็ช่างเถอะ'
"ช่วยตามหาเครื่องรางงั้นหรอ..."
10นาทีผ่านไป
"ช่วยพาเด็กหลงไปส่งแม่หรอ..."
15นาทีผ่านไป
"ช่วยคุณลุงหาไม้เท้า...."
10นาทีต่อมา
โทชิโร่เดินเข้ามานั่งบนโต๊ะที่ห้องโถงของกิลด์และดูเหมือนว่าเขาจะเพิ่งคิดอะไรบางอย่างออก
'เดี๋ยวสิ...นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่....'
'เควสพวกนี้มัน....ไม่เห็นจะมีความเป็๲แฟนตาซีเลยซักนิด อะไรกันฟะไห้ตาหาของบ้างตามหาคนบ้าง แบบนี้มัน....ก็แค่ศูนย์รับฝากของหายไม่ใข้หราาาาา!'
ในขณะที่โทชิโร่กำลังหัวเสียอยู่นั้นก็ได้มีเสียงทักเขาขึ้นมา
"นี่พ่อหนุ่มตรงนั้นน่ะ"
"ครับ"โทชิโร่หันกลับไปมองตามเสียงเรียกนั้นแล้วเขาก็พบเข้ากับผู้หญิงอายุราว25ปีมีผมสีแดงแต่ที่ทำไห้โทชิโร่คลาดสายตาไปไม่ได้นั่นก็คือหน้าอกอันอวบอึ๋มและขนาดมโหราฬของเธอ
"ฉันชื่อว่า เซซิเลีย แล้วเธอล่ะ?"
"โอกาซากิ โทชิโร่"
"โอกาซากิงั้นสินะ"
"ครับ"
"สนใจจะมาเข้าร่วมปาตี้กับฉันไหม?"
"ได้หรอครับ"
"อืมได้สิ"
และหลังจากนั้นโทชิโร่ก็ได้ไปหาเควสกับเซซิเลียและในขณะที่พวกเขาจะเดินออกไปโทชิโร่ก็ดันไปได้ยินชายคนนึงพูดขึ้นมา
"อีกแล้วหรอ"
'เห๋......จะเกิดอะไรขึ้นกันนะ'
ผ่านไป3ชั่วโมง
หลังจากที่ทำเควสล่ามอนเตอร์กับเซซิเลียเสร็จโทชิโร่กับเซซิเลียก็กำลังเดินกลับเข้าเมืองอยู่แต่จู่ๆก็เกิดเ๱ื่๵๹ไม่คาดคิดขึ้น
"เห้ยพวกแกส่งของมีค่ามาไห้หมด"
"ไม่งั้นตาย"
กลุ่มชายชกัญก็ปรากฎตัวขึ้นมา
"กรี๊ดดดด....ไม่นะ..เอาไงดีคะคุณโอกาซากิ"เซซิเลียพูดขึ้นพร้อมกับโผลเข้ากอดโทชิโร่
'แบบนี้เองหรอ'
"ฉันจะไห้ผู้หญิงคนนี้กับพวกแกเพราะฉะนั้นไว้ชีวิตฉันเถอะ"
หลังจากนั้นก็เงียบไปพักนึง
"ฮ่าๆๆๆๆๆเซซิเลียคนที่เธอพามาครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีความเป็๲ฮีโร่เลยนะ"
หลังจากนั้นเซซิเลียก็เดินไปหาพวกโจร
"เกิดคาดจริงๆไม่คิดว่สเหยื่อคราวนี้จะมีนิสัยแบบนี้"
สิ้นสุดคำพูดนั้นเธอก็สบัดชุดออกและชุดที่ซ่อนอยู่ของเธอก็คือชุดแบบเดียวกันกับของพวกโจร
"เอาหละทีนี้ก็รู้แล้วสินะรีบๆส่งของมีค่ามาซะ" เซซิเลียพูดด้วยน้ำเสียงที่เ๾็๲๰า
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
"หัวเราะบ้าอะไรของแกน่ะ"
"ก็คิดไว้อยู่แล้วหละว่ามันแปลกๆ"
"ดูออก๻ั้๹แ๻่แรกแล้วสินะ"
"ประมาณนั้นแหละ" 'บ้าจริงตอนแรกคิดว่าเธอเป็๲พวกขายบริการซะอีก'
"ทีนี้จะเอาไงล่ะโอกาซากิจะตายหรือส่งของมีค่ามาเชิญเลือกได้เลย"
'ขอลองสกิลกับคนพวกนี้เลยก็แล้วกัน"
"ฉันเลือกข้อ3เอาหละเลาลองมาเสี่ยงโชคกันดูไหมล่ะถ้าฉันชนะพวกนายทุกคนต้องสลบไป1ชั่วโมงถ้าฉันแพ้ฉันจะสลบไป1ชั่วโมง"
"พูดบ้าอะ-"ไม่ทันที่เสียงนั้นจะพูดจบจู่ๆก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา
"ก็เอาสิ"
"เฮ่เซซิเลียทำอะไรของเธอน่ะ"
"ไม่ต้องห่วงฉันน่ะมีค่าโชคถึง70เลยนะไม่แพ้หรอก"
"งั้นก็ตกลงตามนี้นะ"พูดจบโทชิโร่ก็แสยะยิ้มออกมา'ค่าโชค70งั้นหรอถ้าเทียบกับฉันแล้วมันยังห่างไปอีก9แสนล้านปีที่จะชนะฉันได้'
"Start betting กติกาก็ง่ายๆไห้ทั้งสองฝ่ายทายว่าอีกนานไหมกว่าฝนจะตกลงมา เอาหละเชิญเลือกได้เลย"
"น่าสนใจดีนี่อีก1วัน" 'ฉันมีโชคถึง70เชียวนะแถมยังมีสกิลพยากรณ์อากาศอีกงานนี้ชนะใส'
"ทีนี้ก็ตาผมอีก3วินาที"
"ว่าไงนะ!"
"3"
"2"
"1"
และสิ้นเสียงคำว่าหนึงของโทชิโร่จู่ๆฝนก็เกิดตกลงมาอย่างกระทันหัน
"บ้าน่าไม่จริงใช่ไหม....แต่แค่คำพูดปากเปล่าน่ะคงไม่มีใครทำตามอยู่แล้วหละจริงไหม บวกนายไปล้อมมัน"
ในตอนนี้โทชิโร่ไดถูกกลุ่มโจรล้อมเอาไว้แล้ว
"ฆ่ามัน!"
"ภายใต้ 'ปริดซึ่ม' ของผมผู้แพ้จะต้องถูกลงโทษตามที่เริ่มเดิมพันไว้"
"จัสเม้น"
สิ้นสุดคำพูดของโทชิโร่พวกโจรก็สลบลงไป
ขออธิบายก่อนนะครับ การที่ทำไห้สิ่งที่เดิมพันไว้เป็๲จริงได้นั้นเป็๲สกิลที่3ของผมเองซึ่งผมได้สกิลนี้มาจากไหนงั้นหรอก็จากองค์หญิงที่อุตส่าเก็บผลไม้วิเศษไว้ไห้ผู้กล้าทั้ง3คนกินแต่ผมที่ติดรากแหการอันเชิญมาด้วยนั้นก็เลยได้กินด้วยผลของมันก็คือ ถ้าเรากินมันเข้าไปแล้วจะได้รับสกิลแบบสุ่ม1สกิลโดยไม่สนเงื่อนไขและข้อห้ามใดๆทั้งสิ้นโดยในระหว่างที่ผมกำลังกินอยู่นั้นเองก็เกิดคิดขึ้นมาว่า ถ้าได้สกิลที่ทำไห้สิ่งที่เดิมพันไว้เป็๲จริงขึ้นมาได้ก็คงดีและด้วยโชคที่เกิดขีดจำกัดของผมจึงทำไห้ได้สกิล
ปริดซึ่มมา
จบการอธิบาย
หลังจากที่พวกโจรสลบลงไปนั้นโทชิโร่ก็ค้นของมีค่าออกมาจากตัวของพวกโจรและเก็บไว้ใช้เอง *นี่คือตัวเอกของเ๱ื่๵๹*
ในขณะที่โทชิโร่กำลังหยิบเงินออกมาจากพวกโจร
"หยุดเดี๋ยวนี้นะในนามแห่งอัศวินหน่วยพิเศษขอจับกุมคุณในข้อหาลักขโมย"
จู่ๆก็มีเด็กสาวปรากฎตัวออกมาต่อหน้าโทชิโร่และเป็๲เสียงที่โทชิโร่คุ้นเคยเป็๲อย่างมาก
"แล้วเธอรู้ได้ยังไงน่ะว่าฉันกำลังขโมยเงินจากคนพวกนี้อยู่"
"ก็เพราะฉันดูมาตั่งแต่คุณออกจากเมืองมาเลยไงล่ะ"
"แล้วทำไมไม่ออกมาช่วยล่ะห๊ะ!!!!"
"เ๱ื่๵๹นั้นชั่งมันก่อนเถอะว่าแต่พอดูดีๆแล้วหน้าเธอก็คุ้นๆนะ"
"พอดีเลยฉันก็คิดว่านายหน้าคุ้นๆเหมือนกันนะ"
และหลังจากนั้นทั้งสองคนก็เดินเข้ามาหากันและพอเห็นหน้าของกันและกันแล้วนะมันจึงทำไห้ทั้งสองคนหยุดชะงังไป
"มิ-มิ-มิ-มิเซเลีย"
"โท-โท-โทชิโร่"