บทที่ 6 โดนเอาเปรียบ
หลังจากวางสายจากแม่ ถังคุนก็รู้สึกว่าเขาต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่งั้นอยู่บ้านเฉยๆ คงบ้าตายแน่ๆ โดยเฉพาะต้องทำที่ต้องสานต่อจากเ้าของร่างเดิมให้สำเร็จ เมื่อคิดได้ดังนั้น ถังคุนก็นั่งลงเงียบๆ เขาพยายามเรียบเรียงความทรงจำของเ้าของร่างเดิมให้เรียบร้อย เพื่อที่จะหาเส้นทางของตัวเอง
หลังจากออกจากกองทัพ ถังคุนก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเื่สาวๆ อีก มองจากดวงจันทร์ก็ดูออกว่ามันมีปัญหาตามมาเยอะแค่ไหน
การที่เ้าของร่างเดิมถึงได้สิ้นหวังขนาดนั้น ไม่ใช่แค่เพราะเพื่อนร่วมรบเสียชีวิต แต่ยังเป็เพราะเื้ัมันมีเื่ซับซ้อนมากมาย เขาอยากแก้แค้นให้หัวหน้าและเพื่อนๆ แต่จะแก้แค้นยังไง? จะไปแก้แค้นกับใคร? นี่เป็คำถามที่คอยวนเวียนอยู่ในหัวเขาตลอดเวลา
เมื่อเปิดคลังความทรงจำของเ้าของร่างเดิม ถังคุนก็พบเื่น่าสนใจอย่างหนึ่ง นั่นคือหลังจากปลดประจำการ เ้าของร่างเดิมดันไปเปิดบริษัทกับคนอื่น แต่ไม่เคยไปดูดำดูดีมันเลยสักครั้ง เมื่อคิดว่าเ้าของร่างเดิมในยุคนี้สามารถลงทุนสามสิบล้านเพื่อทำธุรกิจได้ ถังคุนก็รู้สึกว่ามันเป็เื่ที่น่าทึ่งมาก
สามสิบล้านนะ! ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ ในยุค 80 นี่มันคือเงินก้อนโตมหาศาล! ในเมื่อเขาไม่คิดจะกลับไปเป็ทหารแล้ว งั้นก็ไปดูธุรกิจหน่อยก็ดี
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ชายหนุ่มก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้น ท้องของเขาก็เริ่มร้องโครกคราก เขาเดินเข้าไปในครัว ภายในมีเครื่องใช้ไฟฟ้าครบครัน ดูสะอาดสะอ้าน พ่อแม่ของถังคุนคงเตรียมทุกอย่างไว้ให้ลูกชายและลูกสะใภ้อย่างดี
เขาเปิดตู้เย็นดู ข้างในเต็มไปด้วยอาหารมากมาย เขาหยิบไข่สองฟอง ผักสดหนึ่งกำมือ และบะหมี่หนึ่งห่อ ถังคุนตัดสินใจจะทำบะหมี่ไข่กินในมื้อนี้
ใน่หลายปีที่แอฟริกา ฝีมือทำอาหารของถังคุนพัฒนาขึ้นมาก ที่นั่นขาดแคลนทั้งน้ำดื่มและอาหาร บะหมี่ธรรมดาๆ ชามหนึ่งถือเป็ของหรูสำหรับคนที่ไปปฏิบัติภารกิจรักษาสันติภาพ
เขาเริ่มจากทอดไข่ดาวให้เหลืองสวย ต้มน้ำให้เดือด ใส่น้ำมันพืชลงไปเล็กน้อย แล้วใส่เส้นบะหมี่ลงในหม้อ พอน้ำเดือดอีกครั้งก็ใส่น้ำเย็นลงไป ทำแบบนี้ซ้ำสามครั้ง พอน้ำเดือดอีกครั้งก็ใส่ผักลงไป ปรุงรสด้วยเกลือเล็กน้อย บะหมี่ไข่ใสๆ ไม่มันเยิ้มก็เสร็จเรียบร้อย
เขาตักบะหมี่ใส่ชาม โรยพริกป่นลงไปเยอะๆ สีแดงของพริกตัดกับสีเขียวของผัก ชวนน้ำลายสอ ถังคุนไม่ชอบกินไข่เท่าไหร่ แต่เพื่อสุขภาพ เขาจำใจต้องกินมัน เขาจัดการไข่ดาวไปหนึ่งฟองในเวลาไม่นาน
หลังจากซัดบะหมี่หมดชาม ถังคุนก็รู้สึกเหมือนได้ชีวิตใหม่ เขาเก็บครัวให้เรียบร้อย ก่อนจะพักผ่อนสักครู่แล้วก็ขับรถไปที่ตึกสำนักงานของบริษัทตามความทรงจำ
ถึงแม้ถังคุนจะไม่ค่อยมาบริษัท แต่พนักงานต้อนรับก็จำเขาได้ เมื่อเห็นเขามาถึง พนักงานหลายคนแสดงสีหน้าที่แปลกใจอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็รีบกดลิฟต์ให้เขาอย่างกระตือรือร้น
"สวัสดีค่ะท่านประธาน"
เสียงทักทายดังมาตลอดทางที่ถังคุนเดินไปยังห้องทำงานของเขา เมื่อมาถึง เขาก็เห็นแฟ้มเอกสารหลายแฟ้มวางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้ว
ชายหนุ่มถอดเสื้อแจ็คเก็ตออกอย่างลวกๆ แล้วโยนมันลงบนโซฟา เดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน หยิบแฟ้มขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด แต่ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ สีหน้าของถังคุนก็ยิ่งบึ้งตึง เหมือนมีไอ้ความหงุดหงิดมันกำลังจะปะทุออกมา ถึงเขาจะไม่ได้เรียนบริหารธุรกิจมาโดยตรง แต่เขาก็พอรู้เื่วิธีการจัดการและเื่ทั่วๆ ไป พวกงบการเงินพื้นฐานเขาก็อ่านออก แต่พอเห็นตัวเลขในรายงาน ถังคุนก็ได้แต่สบถในใจว่า นี่เขาเลี้ยงพวกเหลือบไว้ทั้งบริษัทเลยรึไง? พวกนี้มันจะสูบเืสูบเนื้อเขาเกินไปแล้ว!
เมื่อเห็นแบบนี้ ถังคุนก็โกรธจนเืขึ้นหน้า ต้องรู้ว่าตลอดชีวิตที่ผ่านมา นอกจากเื่ชาติกำเนิดที่เขาเปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้ว ก็ไม่เคยมีใครกล้ามาหยามเขาขนาดนี้
ชายหนุ่มหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาตำรวจ ก่อนจะต่อสายภายในไปหาผู้จัดการฝ่ายการเงิน เขาจะรอดูว่าคนพวกนี้จะแก้ตัวยังไง
…………………..