(จบบริบูรณ์)ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมระบบบังคับทำภารกิจ เอาชีวิตรอดจาก Death Flag

บทที่ 55 มนุษย์นี่น่ากลัวจริงๆ 

จากนั้น หอพักก็ไม่ใช่ "ดินแดนแห่งสันติ" อีกต่อไป เซี่ยเสี่ยวเล่ยกับไป๋ซ่วงซ่วงได้แต่นั่งดูหลิวเหลียนกับซูเฉียนทะเลาะกันอย่างดุเดือด

หลิวเหลียนเป็นคนตรงไปตรงมา พูดจาโผงผาง ไม่ชอบอ้อมค้อม แต่ปกติไม่ค่อยชอบด่าใคร ส่วนซูเฉียนกลับเปลี่ยนจากท่าทางหยิ่งผยองมาร้องไห้ฟูมฟาย 

"ดอกบัวขาวแสนบอบบาง～" เซี่ยเสี่ยวเล่ยฮัมเพลงกับระบบ 666  

“…” ระบบ 666 "โฮสต์จ๋าาาาา~ไม่รู้เหรอว่าเสียงคุณเพี้ยน" 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกเหมือนโดน "แทงใจดำ" "ที่รักอย่าซ้ำเติมฉันสิเข้าใจกันหน่อย" 

"เข้าใจก็ได้" ระบบ 666 ได้แต่ตอบรับ 

ทั้งสองคนทะเลาะกันประมาณสิบนาที โทรศัพท์ของหลิวเหลียนก็ดังขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์แล้วออกไปคุยข้างนอก 

ระบบ 666 บอกกับเซี่ยเสี่ยวเล่ยว่าเหวินซินเป็นคนโทรมา 

หลิวเหลียนคงจะไปบอกเรื่องของซูเฉียนให้เหวินซินรู้ เซี่ยเสี่ยวเล่ยคิดในใจ 

เธอมองซูเฉียนที่ร้องไห้ฟูมฟายแต่แววตากลับดูมืดมน จึงรีบถามระบบ 666 อย่างกังวล "ยัยนี่มีปัญหาทางจิตรึเปล่า? จะเกิดเรื่องน่ากลัวอะไรขึ้นไหม?" 

"คุณหมายถึง…?" 

"อย่างเธออาจจะแอบวางยาพิษในหอพัก? แอบซูกเข็มไว้ในผ้าเช็ดตัว? ใส่ร้ายเพื่อนร่วมห้อง? วางกับดักคนอื่น?"  

" … มนุษย์นี่น่ากลัวจริงๆ" 

ถึงแม้ระบบ 666 จะบอกว่าตอนนี้ยังไม่พบอันตรายอะไรจากซูเฉียน แต่เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ยังคงไม่วางใจ บางทีนี่อาจเป็นสิ่งที่เรียกว่าสัญชาตญาณสินะ? 

เธอถามระบบ 666 เรื่องความคืบหน้าของภารกิจ และทราบว่าตอนนี้ดำเนินไปแล้ว 90% คงจะเป็นเพราะการทะเลาะกันของหลิวเหลียนกับซูเฉียน ทำให้เธอรู้เรื่องของเหวินซินมากขึ้น 

เหวินซินรักหยวนเฉิน นี่คือความจริง ส่วนการที่เธอเปลี่ยนไปหลังจากเริ่มฝึกงาน กลายเป็นคนเห็นแก่เงิน อยากได้แต่ของแพงๆ ที่จริงแล้วมันเป็นแค่การแสดงเพื่อหลอกให้หยวนเฉินเลิกกับเธอ 

ตอนนี้ ปัญหาคือทำไมเธอถึงต้องแกล้งทำแบบนั้น?

ในเมื่อภารกิจดำเนินไปขนาดนี้แล้ว แสดงว่าที่คิดไว้ทั้งหมดมันถูกต้อง ถ้างั้นก็ต้องสืบหาความจริงว่าทำไมเหวินซินถึงต้องแกล้งทำตัวเป็นคนไม่ดี

เป้าหมายสำคัญในการได้รับข้อมูลจึงตกเป็นหลิวเหลียน รุ่นน้องที่สนิทกับเหวินซินไปโดยปริยาย 

หลิวเหลียนคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วเปิดประตูเข้ามา ก็เห็นเซี่ยเสี่ยวเล่ยนั่งอยู่ที่โต๊ะ มองเธอตาแป๋ว 

"เสี่ยวเล่ย? มีอะไรเหรอ?" หลิวเหลียนถามอย่างสงสัย 

"เหลียนเหลียน ออกไปคุยกันข้างนอก!" เซี่ยเสี่ยวเล่ยลุกขึ้นยืน ใช้ประโยชน์จากส่วนสูงของตัวเองโอบไหล่หลิวเหลียนแล้วพาเธอออกไปข้างนอก โดยไม่รู้ว่าซูเฉียนกำลังมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธ 

ไป๋ซ่วงซ่วงมองทั้งสองคนที่เดินออกไปแล้วก็มองซูเฉียน หยิบหนังสือศัพท์บนโต๊ะแล้วตามออกไปข้างนอกเช่นกัน

เซี่ยเสี่ยวเล่ยพาหลิวเหลียนไปซื้อขนมที่ร้านในมหาวิทยาลัยแล้วก็ขึ้นไปบนดาดฟ้า ทั้งสองคนแบ่งขนมให้ไป๋ซ่วงซ่วงส่วนหนึ่ง แล้วเริ่มกิน ระหว่างนั้นเซี่ยเสี่ยวเล่ยแกล้งถามเรื่องของเหวินซินแบบไม่ตั้งใจ 

"เหลียนเหลียน ทำไมผู้หญิงดีๆถึงได้เจอแต่ผู้ชายเลวๆกันนะ" 

"อะไร? พูดแบบนี้ เสี่ยวเล่ย หรือว่าเธอมีแฟนแล้ว?" 

“…” โอ้โห ยัยหลิวเหลียนนี่คิดอะไรแหวกแนว ฉีกไปอีกทางจริงๆ

"ฉันหมายถึงรุ่นพี่เหวินซิน ฉันชื่นชมเธอมาตลอด" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพูดโกหกแบบไม่สะทกสะท้าน 

"รุ่นพี่น่ะเหรอ" หลิวเหลียนจิบโค้ก "ฉันบอกเลยนะว่ารุ่นพี่เป็นคนดีจริงๆ" 

จากนั้น หลิวเหลียนก็เล่าเรื่องของเหวินซินให้เซี่ยเสี่ยวเล่ยฟังไม่หยุด 

เหวินซินมีภูมิหลังคล้ายๆกับเซี่ยเสี่ยวเล่ยในชาติที่แล้ว อีกฝ่ายเป็นคุณหนูที่ถูกตามใจ แต่เธอไม่ได้ทำตัวเหลวไหล กลับใช้โอกาสและทรัพยากรที่ดีพัฒนาตัวเองกลายเป็นนักศึกษาที่เก่งที่สุดคนหนึ่งของมหาวิทยาลัย  A 

หากเธอไม่ได้พบกับหยวนเฉิน เหวินซินอาจจะมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบของเธอต่อไปเหมือนเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์และยอดเยี่ยมตลอดไป