เช้าวันต่อมา...
กลิ่นอาหารของภรรยาในห้องครัวโชยมาถึงบ้านชั้นสอง ชายหนุ่มร่างสูงเดินใส่บ๊อกเซอร์ขาสั้นโตงเตงมาตามทาง วงแขนมัดกล้ามหนาใหญ่โอบกอดภรรยาสุดที่รักจากด้านหลัง แก่นกายลำยาวที่แข็งขืนยามเช้าตามสัญชาตญาณถูไถระว่างบั้นท้ายของเมียไม่ปล่อย!
“พี่รุจน์ ปล่อยนะคะ แพรจะทำกับข้าว”
“ไม่เอาน่าแพร”
“อื้อออ โตกันแล้วนะ เลิกแกล้งกันสักที”
“ใครว่าพี่แกล้งล่ะ”
“ว๊าย พี่รุจน์!”
แพรหวีดร้องเมื่อหน้าอกของเธอถูกสามีบีบขย้ำ
ความหื่นของเขานั้นไม่เคยลดลงเลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อตอนที่คบหาดูใจกันใน่แรกๆ แพรแทบจะไม่เป็อันกินอันนอน เธอถูกรุจน์จับกระแทกทุกเช้าเย็นเหมือนกับร่างกายเป็ตุ๊กตายาง ลำเอ็นแท่งใหญ่ไซส์ฝรั่งทำเอานอนติดเตียงไปหลายวัน และด้วยแรงกระแทกอันป่าเถื่อนที่สามีไม่เคยยับยั้งอารมณ์ได้นั้น มันเลยทำให้่พักหลังภรรยาสาวไม่อยากมีอะไรกับเขาเท่าไหร่นัก
“เถอะนะแพร พี่ไม่ไหวแล้วจริงๆ”
“อื้มมม พี่รุจน์ จะบ้าหรอ”
“ไม่บ้าหรอก”
มือไม้ที่ไม่ได้ััเนื้อหนังมานานเริ่มบีบขย้ำรุนแรง
ใบหน้าคมเข้มก้มลงไปดอมดมกลิ่นภรรยาด้วยความกระหาย ร่างกายหนาใหญ่กำยำที่ผ่านการออกกำลังกายมานานแนบชิดติดร่างกันมากขึ้น ลำเอ็นแท่งโตขนาดเ้าโลกถูกงัดออกมาจากบ๊อกเซอร์ขาสั้น ระหว่างที่ภรรยากำลังเคลิ้มและหัวบานกำลังจะพุ่งทะยานผ่านซอกกลีบนั้น เสียงร้องของลูกน้อยก็ดังขึ้นจนผู้เป็แม่ต้องสะบัดตัวหนี!
“เสียงลูกหนิ”
“เดี๋ยวสิแพร”
“เดี๋ยวแพรไปดูลูกก่อนนะ”
“พ…แพร”
อยู่ๆภรรยาก็เดินหายออกไปจากห้องครัว ปล่อยให้ผู้เป็ผัวก้มมองลำเอ็นแข็งขืนของตัวเองด้วยความน้อยใจ เมื่อสักครู่นี้ความเป็ชายกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่แล้ว แต่เสียงลูกน้อยก็ดันมาขัดจังหวะการปลดปล่อยของพ่อเสียก่อน ถ้าเกิดว่าได้ใครสักคนมาช่วยเลี้ยงลูก บางทีชีวิตคู่ของสามีภรรยาอาจจะมีเวลาให้กันมากขึ้นก็ได้
เมื่อสมองคิดได้เช่นนั้น รุจน์ก็เริ่มเปลี่ยนใจเื่ของแม่ยายทันที
เวลาต่อมา
“แพร”
“คะ”
“เื่แม่แพรน่ะ พี่คิดมาแล้วนะ”
“ยังไงคะ”
“ถ้าไม่รบกวนเกินไป พี่ว่าชวนแกมาช่วยเลี้ยงหลานหน่อยก็ดี แพรจะได้มีเวลามากขึ้นด้วย”
“จริงหรอพี่รุจน์ แพรดีใจที่สุดเลย ขอบคุณนะคะ”
ภรรยาสาวโผลเข้าสวมกอดสามี เพราะเธอเองก็รอเวลานี้มานานแล้วเช่นกัน เมื่อตกลงกันได้เช่นนั้นภรรยาสาวก็รีบโทรไปหามารดาทันที ชายหนุ่มแต่งตัวออกไปทำงานตามปกติ เขาได้แต่หวังว่าคืนนี้...ภรรยาสาวจะยอมอ้าขาให้น้องชายได้คะย่อนน้ำย่อยจนตัวเบาดั่งใจหมาย!
32K
