อาคมลวงสวาท

    ตอนที่ 23 ผ้าปิดตา

    ตอนที่ 23 ผ้าปิด​ตา​


        บรรยากาศในห้องรับแขกยังคงอบอวลไปด้วยความอึดอัดผสมความวาบหวาม เชนที่นั่งเปลือยท่อนบนอยู่ข้าง ๆ จ้องมองเจนด้วยสายตาแพรวพราว ก่อนจะเอ่ยปากถามสิ่งที่ทำให้เจนแทบสำลัก


        “หรือว่า...ที่คุณเจนมาหาผมวันนี้ เพราะอยากจะทำ 'ยาเสน่ห์' แบบคุณนายรุ้งครับ?” 

     

        เชนยิ้มกริ่ม สายตาจงใจมองต่ำไปที่เป้ากางเกงที่ยังเปียกชื้นของเธอ 


        “ถ้าอยากได้แบบนั้น...เราต้องเข้าห้องนอนไปเริ่มขั้นตอน 'รีดน้ำ' กันเดี๋ยวนี้เลยนะครับ”


        “มะ...ไม่ใช่นะคะ!” 


        เจนรีบปฏิเสธเสียงหลง โบกไม้โบกมือพัลวัน หน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงเถือกเข้าไปอีก 


        “เจนไม่ได้อยากทำยาเสน่ห์ แล้วเจนก็ไม่ได้อยาก...เอ่อ...ทำเ๱ื่๵๹แบบนั้นด้วย”


        เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังขึ้นในลำคอของชายหนุ่ม เชนหัวเราะอย่างอารมณ์ดีที่แกล้งแหย่เธอได้สำเร็จ


        “ฮ่ะ ๆ ๆ...ล้อเล่นครับ ล้อเล่น” 


        เชนยกมือยอมแพ้ แต่สายตายังคงโลมเลียเธออย่างเปิดเผย 


        “คนสวย ๆ แบบคุณเจน คงไม่ต้องพึ่งยาเสน่ห์หรอกมั้งครับ? เพราะ​แค่นี้พวกผู้ชายก็คงหลงคุณจนหัวปักหัวปำอยู่แล้ว”


        คำชมที่มาพร้อมกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ ทำให้เจนชะงักไป เธอรู้สึกขัดเขินที่ถูกชมซึ่งหน้า


        เจนพยายามปรับสีหน้าให้กลับมาเคร่งขรึมเพื่อเปลี่ยนเ๱ื่๵๹ 


        “ข..เข้าเ๱ื่๵๹เถอะค่ะ ที่เจนมาวันนี้...ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ความรักหรอก แต่เป็๲เ๱ื่๵๹สุขภาพ”


        “สุขภาพ?” 


        เชนเลิกคิ้ว


        “ใช่ค่ะ…” 


        เจนถอนหายใจ สีหน้าดูอ่อนล้าลงทันทีเมื่อพูดถึงปัญหา 


        “๰่๥๹นี้เจนเครียดเ๱ื่๵๹ธุรกิจ​มาก...เครียดจนส่งผลต่อสุขภาพ โดยเฉพาะเ๱ื่๵๹ 'การนอน' เจนนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้ว หรือต่อให้หลับก็หลับไม่สนิท ตื่นมาก็เพลียเหมือนไม่ได้นอนเลย มันทรมานมากค่ะอาจารย์”


        เชนพยักหน้าช้า ๆ รับฟังด้วยความเข้าใจ เขาเปลี่ยนท่าทีจากหนุ่มเ๽้าชู้มาเป็๲ผู้ฟังที่ดี


        “เข้าใจเลยครับ...ความเครียดสะสมส่งผลให้จิตใจไม่สงบเวลานอน” 


        เชนวิเคราะห์  


        “ถ้าร่างกายไม่ได้พักผ่อน จิตใจก็จะอ่อนแอ...และนั่นอาจเป็๲ช่องว่างให้สิ่งไม่ดีแทรกซึมเข้ามาได้นะครับ”


        พูดจบ เชนก็ลุกขึ้นยืนจากโซฟา ผ้าขนหนูที่เอวขยับไหวเล็กน้อยจนเจนต้องรีบเบือนหน้าหนี


        “รอสักครู่นะครับ ผมมี 'ของดี' ที่เหมาะกับคุณเจนพอดี”


        เชนเดินหายเข้าไปในห้องทำพิธีครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินกลับออกมาพร้อมกับวัตถุบางอย่างในมือ มันคือ "ผ้าปิดตา" (Sleep Mask) สีดำสนิท เนื้อผ้าทำจากกำมะหยี่ดูหรูหรา และที่สำคัญ...มีลวดลายอักขระสีทองจาง ๆ ปักอยู่ที่มุมผ้า


        “นี่ครับ…” 


        เชนยื่นให้เธอ


        เจนรับมาพิจารณา 


        “ผ้าปิดตาเหรอคะ? เจนก็เคยใช้นะ ของแบรนด์ดัง ๆ ก็ลองมาหมดแล้ว มันก็ไม่เห็นช่วยอะไรเลย”


        “อันนี้ไม่ใช่ผ้าปิดตาธรรมดาที่หาซื้อได้ทั่วไปครับ” 


        เชนเอ่ยเสียงขรึม 


        “ผ้าผืนนี้ผม 'ลงอาคม' กำกับไว้เป็๲พิเศษ...เป็๲มนตราแห่งนิทรารมณ์ ที่จะช่วยกล่อมเกลาจิตใจของผู้ใช้ให้สงบนิ่ง และดำดิ่งสู่การหลับใหลที่ลึกซึ้งที่สุด”


        “อาคมเหรอ?” 


        เจนมองผ้าในมืออย่างชั่งใจ


        เจนลูบเนื้อผ้ากำมะหยี่ที่นุ่มมือ พลางนึกถึงเ๱ื่๵๹ของตูน ถ้าเชนช่วยตูนได้ เขาก็น่าจะช่วยเธอได้เหมือนกัน 


        “ก็ได้ค่ะ…” 


        เจนตัดสินใจรับไว้ 


        “เจนจะลองเอาไปใช้ดู...ขอบคุณนะคะอาจารย์”


        เจนลุกขึ้นยืน กระชับกระเป๋าถือแน่น เตรียมตัวจะกลับ


        “ลองใช้คืนนี้เลยนะครับ…” 


        เชนเดินมาส่งที่หน้าประตูรั้ว 


        “สวมมันก่อนนอน...แล้วปล่อยใจให้สบาย ไม่ต้องคิดอะไร ให้มนตราของผมช่วยดูแลคุณเอง”


        “ค่ะ...ถ้าได้ผลยังไง เดี๋ยวเจนจะมาบอกนะคะ” 


        เจนส่งยิ้มบาง ๆ ให้เขา ก่อนจะเดินกลับไปที่บ้านของตัวเอง


        เชนยืนมองแผ่นหลังของเจนที่เดินห่างออกไป รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็๲รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์กลเพทุบาย


        เชนพึมพำกับสายลม 


        “คืนนี้...คุณจะได้ 'หลับฝันดี' ที่สุดในชีวิตแน่นอนครับ”