บทที่ 2 ฝากไปบอกผู้บังคับบัญชา
เมื่อสายลับเอฟบีไอสองคนเดินเข้าใกล้มุมกำแพง พวกเขาก็รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติทันที! สัญชาตญาณบอกให้เขาถอยหนีแต่ทันใดนั้นก็มีเงาร่างหนึ่งวูบผ่านมาพร้อมกับมีดสั้นเล่มหนึ่งปักคาที่อกของสายลับเอฟบีไอหนึ่งคน!
สายลับผู้ที่โดนมีดแทงที่อกโดยไม่รู้ตัวได้แต่เบิกตากว้างราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ตนเองเห็น แต่ภายในเสี้ยววินาทีสายตาของเขาก็เริ่มพร่ามัวและล้มลงไปโดยไร้ลมหายใจ…
หลังจากลงมือฆ่าสายลับคนแรกเสร็จหลี่เฟิงก็ไม่รีรอให้อีกคนตั้งตัว เขายกเท้าเตะเข้าไปที่ร่างสายลับอีกคนอย่างสุดแรง!
‘ปัง!’ ร่างของสายลับอีกคนถูกเตะกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรงก่อนที่เขาจะได้สติ จากนั้นหลี่เฟิงก็ใช้มือบีบคอแล้วกดเข้ากับกำแพง
“พวกคุณนี่มันรังแกกันเกินไปแล้ว! ถ้าไม่ใช่เพราะพวกคุณตามล่าผมไปทุกที่ขนาดนี้ผมก็คงไม่ต้องลงมาฆ่าพวกคุณหรอก!” หลี่เฟิงพูดเป็ภาษาอังกฤษเพื่อให้สายลับคนนั้นเข้าใจ
“อึก..ผู้บังคับบัญชาของพวกเรา...เชื่อว่าคุณเป็ภัยคุกคามที่ซ่อนอยู่ในสหรัฐอเมริกา...เพราะ…งั้นพวกเขาจึงมีคำสั่ง…ให้กำจัดคุณ” สายลับคนนั้นเอ่ยคำพูดอย่างยากลำบากเพราะถูกหลี่เฟิงบีบคอเอาไว้ทำให้พูดออกมาไม่ชัด
หลี่เฟิงหัวเราะอย่างเ็า “พวกคุณไม่ต้องกังวล อีกสักพักผมก็จะไปจากสหรัฐอเมริกาแล้ว ช่วยไปบอกผู้บังคับบัญชาของพวกคุณด้วยว่า ผมก็เบื่อที่จะใช้ชีวิตแบบหลบหนีตลอดเวลาแล้วเหมือนกัน”
“ดะ...ได้ฉันจะแจ้งผู้บังคับบัญชาให้” สายลับเอฟบีไอพูดตอบ
หลี่เฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม “จริง ๆ ผมเชื่อพวกที่ทำงานตำแหน่งล่างแบบพวกคุณอยู่บ้าง แต่ไอ้พวกที่มียศสูงอย่างผู้บังคับบัญชาของพวกคุณนะ ผมไม่ค่อยไว้ใจ แต่ยังไงก็ช่วยฝากไปบอกพวกเขาที..ถ้าพวกคุณไม่มายุ่งกับผม ผมก็จะไม่มายุ่งกับพวกคุณ!”
“ได้ ได้” แน่นอนว่าชีวิตของสายลับที่ถูกหลี่เฟิงบีบคอไว้อยู่ตอนนี้ เขาจะมีชีวิตรอดหรือว่าจะตายก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของหลี่เฟิงเขาจึงไม่กล้าที่ดื้อดึงกับหลี่เฟิงเท่าไรนัก
ผ่านไปครู่หนึ่งหลี่เฟิงก็ปล่อยมือออกจากคอของนายสายลับหนุ่มพร้อมพูดขึ้นว่า “เฮ้อ..รู้ไหมว่าที่จริงแล้วผมกลัวมากเลยนะที่ถูกพวกคุณไล่ล่า แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะยอมให้พวกคุณเสมอไปหากพวกคุณยังตื้อไม่เลิก…จนทำให้ผมหมดความอดทนขึ้นมาจริง ๆ ผมจะรีบตรงไปที่สำนักงานใหญ่ของพวกคุณแล้วฆ่าผู้บังคับบัญชาสูงสุดของหน่วยคุณซะ.. ดังนั้นช่วยบอกผู้บังคับบัญชาของพวกคุณไปตามนี้ด้วย อย่าตกหล่นสักคำเดียว!”
“ดะ..ได้ ฉันจะบอกไม่ให้หล่นสักคำ” สายลับเอฟบีไอพูดด้วยท่าทางระวังหลังจากถูกหลี่เฟิงปล่อยเขาถอยห่างออกไปพร้อมกับมีสีหน้าระแวดระวัง
แต่หลี่เฟิงกลับเดินเข้ามาหานายสายลับคนนั้นอย่างช้า ๆ
สายลับไม่รู้ว่าหลี่เฟิงเดินเข้ามาจะทำอะไรจึงถามด้วยสีหน้าใว่า
“แกจะทำอะไร!”
หลี่เฟิงยิ้มเล็กน้อย “ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากให้คุณหลับสักพักเท่านั้น” พูดจบหลี่เฟิงก็พุ่งเข้าไปในจังหวะที่นายสายลับนั้นยังไม่ทันระวัง เขาก็ใช้ด้ามมีดฟาดเข้าไปที่ท้ายทอยของสายลับหนุ่มคนนั้นสลบไปทันที!