"เ้าจะออกไปจากตระกูล?!!"
หลานชิงพูดขึ้นด้วยความใ!
"ท่านพี่ท่านอย่าได้เข้าใจข้าผิด
ที่ข้าบอกว่าข้าจะออกไปจากตระกูล
คือข้าตั้งใจที่จะออกไปผจญภัยและฝึกฝนเท่านั้นเอง ข้าไม่ได้จะตัดขาดจากตระกูลสักหน่อย โปรดวางใจเถอะ"
หลานเยว่รีบพูดแก้ความเข้าใจผิด
"ถึงจะเป็อย่างนั้นก็เถอะ
ทำไมเ้าถึงไม่ฝึกฝนอยู่ในตระกูลเล่า?
ข้าไม่เห็นด้วยกับความคิดของเ้า!
ข้างนอกตระกูลมันอันตรายมากรู้ไหม?!"
"ข้ารู้ และนั้นก็เป็เหตุผลส่วนหนึ่งที่ข้า
จะออกไปฝึกฝนข้างนอกนั้นยังไงล่ะ"
"เ้า..."
ตาของหลานชิงเริ่มที่จะแดงขึ้นมา
"ท่านพี่ ท่านอย่าได้ร้องไห้ออกมาเลย
ข้ายังไม่ได้จะไปตอนนี้สักหน่อย"
"ก็จริงที่เ้ายังไม่ได้ที่จะไปตอนนี้
แต่เมื่อเ้าไปแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เ้าถึง
จะได้กลับมายังตระกูลของเรา"
"ท่านพี่โปรดวางใจ เมื่อถึงตอนที่ข้าจากไปแล้วนั้น ข้าจะกลับมาหาท่านพี่เสมอ"
"เ้าจงอย่าได้พูดเล่น ในเมื่อเ้าไประยะทางคงไม่ใช่เล่นๆเป็แน่ และใครจะไปรู้
เ้าอาจจะโดนคนอื่นทำร้ายก็เป็ได้"
"ข้าไม่มีทางให้ผู้อื่นมาทำร้ายข้าได้หรอก
ข้าสัญญาว่าข้าจะกลับมาหาท่านพี่ทุกวัน"
"ฮ่าๆ เ้าเนี่ยนะ~ ช่างพูดเล่นซะจริง
เ้าจะสัญญาไปทั่วแบบนี้มันไม่ดีรู้ไหม?"
'ข้าพูดความจริงสุดๆแล้วนะเนี่ย~'
"ท่านพี่จะไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อ"
"โธ่ๆ~ ช่างขี้งอนจริงๆ"
หลานชิงพลันกำลังจะหยิกแก้มทั้งสองของหลานเยว่แต่... 'ไม่ถึง'
"เชอะ!"
หลานชิงในที่สุดก็ล้มเลิกความตั้งใจ
หลานเยว่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่หัวเราะอยู่ในใจ
'สถานะของพวกเรานี่น่า~ ช่าง...'
"หื้ม?!"
หลานเยว่ได้ยืนแข็งอยู่กับที่
"มีอะไรงั้นรึ?"
หลานชิงถามอย่างแปลกใจ
สักพักหลานเยว่ก็ได้รู้าึกตัวอีกครั้ง
"ไม่มีอะไร งั้นข้าขอกลับห้องเลยละกัน"
ในขณะที่หลานชิงกระพริบตานั้นร่างของหลานเยว่ก็ได้หายไปอย่างไม่มีร่องรอย
"เดี๋... เอ๋? หายไปไหนแล้ว?!"
หลานเยว่ได้กลับมายังห้องของเขา
และกำลังสงสัยกับสิ่งที่เขาได้เห็นอยู่
"อย่าบอกนะว่ามันคือ!..."
"หน้าจอสถานะ?!"
"มันมาได้ยังไงกัน?"
"นี่มันไม่ใล่เกมส์สักหน่อย!"
ในขณะที่หลานเยว่กำลังสับสนอยู่นั้น
ในหัวของเขาก็เริ่มนึกอะไรออก
" 'พลังอื่นๆอีกมากมาย'?"
"หมายถึง'หน้าจอสถานะ'นี้ด้วยงั้นรึ?"
"แต่เดี๋ยวนะ!
นี่มันไม่แปลกไปหน่อยงั้นเหรอ?"
อีกใจนึงของหลานเยว่
'มันจะแปลกอะไรกัน~
ในเมื่อตายแล้วมาเกิดใหม่ยังได้เลย
และยังได้รับพลังที่พิเศษกว่าผู้อื่นมาแล้ว ชิ! แค่นี้ทำเป็ใ!'
"ก็จริงแฮ้ะ~"
"แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมตัวข้าอีกฝั่งถึงได้มี
ท่าทางที่เกลียดข้านักเล่า?!"
"ชิ! แล้วก็หนีหายไป~"
(ขอยาให้หลานเยว่ด่วน!!!)
และหลานเยว่ก็ได้มาสังเกตุบน
'หน้าจอสถานะ'อย่างจริงจัง
---------------------------------------
หลานเยว่ อายุสิบแปดปี
- ระดับพลังแท้จริงขั้นที่สิบ
(1,750,000-1,800,000) อัพ
- ฉายา : อัจฉริยะในรอบร้อยปี
- สถานะ : แต่งงานแล้ว , เ้าชู้
- พลังชีวิต 360,000
- มานา 720,000
- ค่าความฉลาด 420
- ค่าความแข็งแกร่ง 720
- ค่าความรวดเร็ว 320
- ค่าความโชคดี 1,000
- ค่าอื่นๆ ยังไม่สามารถระบุได้
สามารถใช้ได้ 3,599 แต้ม
ข้อมูลส่วนตัว -เปิดเพื่ออ่าน-
หลานเยว่นั้นก็ได้เปิด (?)
ข้อมูลส่วนตัว
หลานเยว่ อายุสิบแปดปี
เป็ลูกชายของตระกูลหลาน
มีพี่สาวชื่อหลานชิง ที่สวยมากๆ
พ่อชื่อหลานจ้าน เป็ผู้นำตระกูล
แม่ชื่อหลานเสวี่ย ก็สวยไม่แพ้กัน
แต่งงานกับลี่หลิน ซึ่งตอนนี้หลานเยว่โดนทิ้งเพราะลี่หลินไปเข้าร่วมกับ
พรรคเยือกเย็นเป็ที่เรียบร้อย
---------------------------------------
"เอ่อ..." หลานเยว่