"นี่มัน... ไม่ใช่พลังของข้า" เขาขมวดคิ้วก่อนจะยกมือขึ้นเหนือพื้น
เศษซากปรักหักพังลอยขึ้นตามแรงปราณของเขา เผยให้เห็นร่องรอยของพลังเงาจันทร์น้ำแข็งที่ยังคงเย็นะเื แม้ศัตรูของเขาจะถูกเผาจนเป็เถ้าถ่าน แต่พลังของมันกลับยังคงอยู่
[ตรวจพบพลังลี้ลับ: เงาจันทร์น้ำแข็งระดับสูง] เสียงของระบบดังขึ้น
หลี่เฉินรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลทันที ศัตรูที่เขาเพิ่งเอาชนะไปนั้นมีพลังเงาจันทร์น้ำแข็งในระดับต่ำกว่าที่ระบบวิเคราะห์ นั่นหมายความว่ามีใครบางคนอยู่เื้ั... และเขากำลังถูกจับตามอง
"ข้าไม่มีเวลามายืนเสียเวลาที่นี่" เขาพึมพำกับตัวเองก่อนจะสะบัดแขนเสื้อ พลังปราณของเขาแผ่ออกไปกวาดล้างเศษซากพลังที่เหลืออยู่ ก่อนที่เขาจะหมุนตัวเดินออกจากตรอกมุ่งหน้าสู่ใจกลางเมืองเป่ยหาน
เมืองเป่ยหานเป็ศูนย์กลางการค้าและศิลปะการต่อสู้ของภาคเหนือ ถนนหนทางเต็มไปด้วยพ่อค้าจากทั่วทุกสารทิศ ขณะที่นักรบจากสำนักต่าง ๆ เดินขวักไขว่
หลี่เฉินเดินผ่านตลาดที่คึกคัก สายตาของเขาสำรวจสิ่งรอบตัวอย่างระมัดระวัง
"เมืองนี้... กลิ่นอายของมันช่างแตกต่างจากที่อื่น"
นอกจากพ่อค้าและนักเดินทางแล้ว หลี่เฉินยังสังเกตเห็นชายฉกรรจ์ในชุดสีดำที่กระจายตัวอยู่ทั่วเมือง พวกมันมีอาวุธติดตัว และดูเหมือนจะเป็นักสู้ฝีมือดี
"เป็ไปได้ว่าพวกมันเป็ส่วนหนึ่งของขุมกำลังเงามืดที่ข้าพบเมื่อครู่"
หลี่เฉินตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังโรงน้ำชาแห่งหนึ่งซึ่งเป็สถานที่ขึ้นชื่อเื่ข้อมูลข่าวสาร เขาเลือกที่นั่งใกล้หน้าต่าง สั่งชาร้อนหนึ่งกา ก่อนจะเงี่ยหูฟังบทสนทนาของผู้คนรอบตัว
"ได้ยินหรือยัง? เมื่อคืนมีการต่อสู้รุนแรงที่ตรอกตะวันตก!"
"ใช่ ข้าได้ข่าวว่าผู้ใช้พลังเพลิงัสู้กับยอดฝีมือเงาจันทร์น้ำแข็ง!"
"เงาจันทร์น้ำแข็ง... หรือว่าจะเป็พวกของ 'ปรมาจารย์เงาน้ำแข็ง'?"
หลี่เฉินขมวดคิ้ว เขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แต่ดูเหมือนว่าจะเป็บุคคลสำคัญ
"ข้าก็ได้ยินมาเช่นกัน ว่าผู้ที่รอดชีวิตจากศึกนั้นได้หลบหนีไปทางเขตตะวันออกของเมืองเป่ยหาน"
เขตตะวันออกของเมือง? หลี่เฉินกำลังครุ่นคิด ก่อนที่เสียงหวาน ๆ จะดังขึ้นข้างหลังเขา
"ท่านนักรบ สนใจข้อมูลพิเศษหรือไม่?"
เขาหันกลับไปมอง ก่อนจะพบกับหญิงสาวในชุดคลุมสีฟ้า ใบหน้าของนางซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุมบาง ๆ แต่ดวงตาของนางกลับเฉียบคมและฉายแววเ้าเล่ห์
"เ้ามีอะไรจะบอกข้า?"
หญิงสาวยิ้มบาง ๆ ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามเขา "ข้าได้ยินมาว่าท่านกำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับเงาจันทร์น้ำแข็ง"
"แล้วเ้ารู้อะไรบ้าง?"
หญิงสาวจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา "มันไม่ใช่เพียงแค่พลังของศัตรูที่ท่านพบเมื่อคืน"
"หมายความว่าอย่างไร?"
"มันเป็หนึ่งในเจ็ดศาสตร์ต้องห้ามที่เหล่าปรมาจารย์ในอดีตต่างหวาดกลัว"
หลี่เฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามเสียงต่ำ "ใครเป็ผู้ศาสตร์นี้?"
หญิงสาวหัวเราะเบา ๆ "เ้าไม่ต้องรีบร้อน ข้ามีข้อมูลมากกว่านั้น แต่ทุกอย่างล้วนมีราคาของมัน"
"เ้า้าอะไร?"
"หนี้แค้นของข้า ข้า้าให้เ้าช่วยกำจัดคนผู้หนึ่ง"
หลี่เฉินหรี่ตาลง "ข้าไม่ใช่เครื่องมือฆ่าของใคร"
"โอ้? เช่นนั้นหากข้าบอกเ้าว่า เป้าหมายของข้าเป็ศัตรูที่เกี่ยวข้องกับพวกเงามืดที่ไล่ล่าท่านอยู่ เ้าจะว่ายังไง?"
เขาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ "ข้าฟังอยู่"
หญิงสาวยิ้ม ก่อนจะยื่นม้วนกระดาษเล็ก ๆ มาให้เขา "เป้าหมายของท่านอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลไป๋ ทางทิศตะวันออกของเมือง"
หลี่เฉินรับม้วนกระดาษมา เปิดออกดู ภายในมีภาพวาดใบหน้าของชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง ชื่อของเขาคือ "ไป๋เทียนิ"
"ไป๋เทียนิเป็หนึ่งในขุนพลเงามืด" หญิงสาวกล่าว "หากท่าน้าข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเงาจันทร์น้ำแข็ง ท่านจำเป็ต้องกำจัดเขาก่อน"
หลี่เฉินจ้องไปที่ภาพวาดในมือของเขา "เช่นนั้น... ข้าจะไปเยือนคฤหาสน์ตระกูลไป๋ด้วยตัวเอง"
หญิงสาวยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นช้า ๆ "ขอให้โชคดี... ท่านนักรบ"
ในเงามืดของค่ำคืน หลี่เฉินยืนอยู่บนยอดหลังคาคฤหาสน์ใหญ่ เขามองลงไปยังลานด้านล่าง ทหารยามเดินลาดตระเวนอย่างเข้มงวด
"ไป๋เทียนิ... ข้าจะค้นหาความจริงจากเ้า"
เขาปิดตาลง รวบรวมพลังปราณ ก่อนจะเคลื่อนกายหายเข้าไปในเงามืด
46K
