อู๋เซิ่งสนใจแผนที่ทันทีหลังขากกลับมาเกิดใหม่เขาก็พยายามรวบรวมข้อมูลหลายๆอย่างแต่เพราะที่แห่งนี้อยู่ห่างไกลจากแดนเซียนมากเกินไปหากไม่ถึงขั้นครึ่งเซียนการเดินทางไปแดนเซียนอาจจะต้องใช้เวลานานมากไม่รู้ว่าต้องใช้เวลากี่ปีแถมแผนที่ขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมถึงแดนเซียนก็ไม่มีขายในเมืองแห่งนี้อีกด้วย
“เ้าสนใจงั้นเหรอ”ต้วนเฟิงกล่าว
“ใช่”
ต้วนเฟิงยิ้มและนำแผนที่ออกมาและกางให้อู๋เซิ่งดูอู๋เซิ่งใช้พลังจิตบันทึกแผนที่เอาไว้ในความจริงจำของตัวเองทันที ด้วยแผนที่นี้เห็นได้ชัดว่าเป็มารดาของอู๋เซิ่งวาดมันขึ้นมาจากความทรงจำของตัวนางเอง
“ดูเหมือนระดับท่านแม่จะไม่ธรรมดาอย่างน้อยก็ขั้นเซียนหรือจะเป็าาเซียนด้วยซ้ำ ทำไมนางถึงมาตกหลุมรักท่านพ่อกัน”อู๋เซิ่งคิด
“เ้ามองข้าแบบนี้หมายความว่ายังไง”ต้วนเฟิงกล่าว
“ท่านพ่อและท่านแม่รู้จักกันได้อย่างไร”อู๋เซิ่งกล่าว
“นั่นสินะข้าและนางรู้จักกันตอนที่ข้าอายุได้ 25 ปี ข้าได้ออกไปฝึกฝนนอกตระกูลและบังเอิญไปเจอนางตอนนั้นข้าคิดว่านางกำลังจะถูกสัตว์อสูรทำร้ายเลยเข้าไปช่วยแต่ถูกนางอัดจนน่วมเพราะนางไม่ได้จะถูกสัตว์อสูรทำร้ายแต่นางกำลังฝึกพวกมันให้เป็พาหนะแล้วข้าไปทำร้ายพวกมันนางจึงโกรธ” ต้วนเฟิงยกยิ้มออกมา
“จากนั้นละ”
“จากนั้นข้าก็รู้สึกใกับความแข็งแกร่งของนางจึงติดตามนางไปตอนแรกนางไม่ยินยอมแต่ด้วยความที่ข้าตามตื้อนาง นางเลยยอมให้ข้าติดตามนางไปหลังจากนั้นพวกเราก็ผ่านอะไรมากมายด้วยกันจนเกิดเป็ความรู้สึกสุดท้ายพวกเราก็แต่งงานกันอย่างเงียบๆและมีเ้านี่แหละ”ต้วนเฟิงกล่าว
“แล้วท่านพ่อรู้ถึงพลังที่แท้จริงของท่านแม่หรือไม่”
“ข้าไม่แน่ใจอย่างน้อยก็คงเป็เซียนนั่นแหละ”
อู๋เซิ่งถอนหายใจสุดท้ายเขาก็ไม่รู้ระดับของมารดาของตนเองแต่อู๋เซิ่งคิดว่าเื่นั้นไม่ใช่ปัญหาขอแค่เข้าเดินทางไปยังแดนเซียนได้เขาก็จะได้รู้คำตอบเอง
“จริงด้วยข้าลืมไปเลย มารดาของเ้าบอกว่าหากเ้าโตเป็ผู้ใหญ่แล้วให้มอบมันให้กับเ้า”ต้วนเฟิงนำแหวนวงหนึ่งให้กับต้วนเฟิง
แหวนมิติวงนี้มีความพิเศษอย่างมากไม่เพียงแต่ขนาดด้านในจะใหญ่กว่าแหวนมิติที่อู๋เซิ่งมีแต่มันยังจดจำกลิ่นอายของผู้สวมได้หากคนอื่นฝืนเปิดมัน ตัวแหวนจะะเิและของทั้งหมดในแหวนจะหายไป อู๋เซิ่งส่งจิตสำนึกเข้าไปในแหวนพริบตาอู๋เซิ่งก็เจอข้อความด้านในแหวน
“เซิ่งเอ๋อแม่ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ข้างกายเ้าจนเติบใหญ่ เพราะศัตรูของแม่นั่นแข็งแกร่งมากและพวกเขาเริ่มจะตามมาถึงตัวแม่แล้วเพื่อให้เ้าและบิดาของเ้าปลอดภัยแม่จำเป็ต้องจากไป และในแหวนมิติวงนี้แม่ได้ทิ้งสิ่งที่จำเป็เอาไว้ไม่ว่าจะทักษะหรืออาวุธจำนวนหนึ่งแม่หวังว่ามันจะช่วยลูกได้ในอนาคต
และจงจำไว้อย่าใช้แซ๋อู๋หากยังไม่แข็งแกร่งเพียงพอเพราะมันจะทำให้เ้าพบเจอกับหายนะรอวันที่เ้ากลายเป็เซียนแล้วเดินทางมาแดนเซียนตอนนั้นแม่จะััได้ถึงแหวนวงนี้แล้วพวกเราจะต้องได้พบกันอย่างแน่นอน”
“ขอโทษด้วยท่านแม่ข้านั้นจะใช้แซ่อู๋ต่อไปเพราะมันคือแซ่ของข้า และหากใครมันกล้าขวางทางข้าข้าจะทำลายพวกมันทั้งหมดทั้งแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งกู่หลาง หากพวกมันขวางทางข้า ข้าจะทำให้พวกมันหายไปตลอดกาล”อู๋เซิ่งกล่าว
“เป็อย่างไรบ้างแม่เ้าทิ้งข้อความอะไรเอาไว้หรือไม่”ต้วนเฟิงกล่าว
“เป็ข้อความสั้นๆแค่อธิบายถึงสถานการณ์ของนางเท่านั้น แต่หากวันหนึ่งข้าไปถึงแดนเซียนท่านแม่จะััได้ถึงตัวตนของข้าทันที”อู๋เซิ่งกล่าว
“งั้นเหรอถ้างั้นข้าเองก็ยิ่งต้องฝึกฝนให้หนัก” ต้วนเฟิงกล่า
หลังจากนั้น10 วันสองตระกูลก็นำหีบขนาดใหญ่มามอบให้กับตระกูลต้วนซึ่งภายในมีศิลาิญญา 2ล้านก้อนอยู่ นี่คือทรัพยากรเกือบทั้งหมดของพวกเขาแล้วหลังจากนี้พวกเขาจะต้องตกต่ำลงเป็เวลาหลายสิบปีอย่างแน่นอนแต่หากพวกเขาไม่ยอมจ่ายราคาของความสูญเสียอาจจะยิ่งมากกว่านี้
เมื่อมีสองตระกูลเป็ตัวอย่างในเมืองก็ไม่มีใครกล้าหาเื่ตระกูลต้วนอีกกิจการตระกูลต้วนก็ยิ่งรุ่งเรืองมากขึ้น
“ท่านพ่อท่านปู่ ข้าไปก่อนนะ” วันนี้เป็วันที่อู๋เซิ่งต้องกลับหุบเขาเฟยเซียงกับเมี่ยวอิงเยว่
ด้วยสถานะศิษย์สืบทอดของประมุขอู๋เซิ่งไม่ต้องทำการทดสอบอะไรทั้งสิ้นและไม่ต้องรอวันที่หุบเขาเฟยเซียงเปิดรับศิษย์ด้วย
“ดูแลตัวเองด้วยหากเกิดอะไรขึ้นให้รีบติดต่อมาทันที”ต้วนเทียนกล่าว
“ในรุ่นเดียวกันไม่มีใครทำอะไรข้าได้หรอก”อู๋เซิ่งยกยิ้มอย่างมั่นใจ
“เอาละเราไปกันเถอะ”เมี่ยวอิงเยว่จากสำนักมา 4 ปีกว่าแล้วนางจะต้องรีบกลับไปจัดการหลายๆอย่างในสำนัก
เมื่อทั้งสองจากไปต้วนเฟิงและต้วนเทียนก็รีบเก็บตัวทันทีด้วยหินิญญาจำนวนมากพวกเขามั่นใจว่าใช้เวลาไม่นานก็ทะลวงครึ่งเซียนด้วยหินวิญาณ 5 แสนก้อนได้มอบให้กับอู๋เซิ่งแม้จะเป็เพียงหินิญญาระดับต่ำแต่ก็มากพอให้อู๋เซิ่งบ่มเพาะในขั้นก่อกำเนิดได้
“หลังจากนี้เ้าวางแผนจะทำยังไงต่อ”เมี่ยวอิงเยว่กล่าว
“ข้าจะเริ่มฝึกฝนให้ถึงระดับตัดิญญาและครึ่งเซียนเร็วๆเพื่อจะได้เดินทางไปยังแดนเซียน”อู๋เซิ่งกล่าว
“ระยะทางไปแดนเซียนนั้นไกลมากแล้วอีกอย่างก่อนจะไปถึงแดนเซียนจำเป็ต้องผ่านแดนิญญาเสียก่อนที่นั่นค่อนข้างน่ากลัวหากไม่แข็งแกร่งมากพอก็ยากจะผ่านไปได้”เมี่ยวอิงเยว่กล่าว
“ท่านรู้เกี่ยวกับแดนเซียนด้วยงั้นเหรอ”อู๋เซิ่งกล่าว
“แน่นอนบรรพชนของหุบเขาเฟยเซียงนั้นมีที่มาจากแดนเซียนแต่เพราะาเ็หนักจึงหลบมาอยู่ภูมิภาคแดนใต้แห่งนี้และก่อตั้งหุบเขาเฟยเซียงขึ้น”
“อย่างงี้นี่เองแล้วท่านคิดจะให้ข้าทำอะไร” อู๋เซิ่งกล่าว
“ไม่มีอะไรมากขอแค่เ้าให้ความร่วมมือในบางเื่ก็พอ อย่างเช่นการประลองระหว่างสามสำนักข้าอยากให้เ้าช่วยชิงอันดับหนึ่งมาเพราะมันจะช่วยให้พวกเรามีสิทธิ์เข้าร่วมเส้นทางจิติญญา”เมี่ยวอิงเยว่กล่าว
“เส้นทางจิติญญาที่นี่ก็มีสิทธิ์ได้เข้าไปงั้นเหรอ” อู๋เซิ่งแปลกใจ
“ถูกต้องแต่มีสิทธิ์ได้แค่สำนักเดียวเท่านั้นและจำนวนที่เข้าไปได้มีแค่ 2คนดังนั้นหากเ้าชนะไม่เพียงแต่เ้าจะได้เข้าไปข้าเองก็ได้เข้าไปด้วย” เมี่ยวอิงเยว่กล่าว
“ไม่มีปัญหาข้ารีบปากเพราะสำหรับข้าการเข้าไปในเส้นทางจิติญญาก็ถือว่ามีประโยชน์มากเช่นกัน” อู๋เซิ่งยกยิ้ม
“แล้วอีกเื่เกี่ยวกับเม็ดยา....”
“ข้าปรุงให้ก็ได้แต่ข้าจะคิดราคาตามปกติ”
“แต่เ้าเป็ศิษย์ของข้านะ”
“แล้วยังไงท่านให้อะไรข้าได้บ้างละ”
“ฮึทั้งๆที่เ้าเอาเปรียบข้ามาหลายครั้งแล้วแท้ๆ”
“หากไม่ใช่เพราะข้าช่วยฝังเข็มให้กับท่านตอนนี้ท่านคงไม่ทะลวงครึ่งเซียนได้หรอก” ทั้งสองเถียงกันไปมาตลอดทาง
450K
