ภาคที่ 2 GAMES START ตอนที่ 17ลนลาน
" [ ManaBall ] " เสียงะเิดังขึ้นก้องไปทั่วหมู่บ้านคิโนริยิงเวทะเิใส่ก้อนหินใหญ่ใกล้ ๆ หมู่บ้าน ท่ามกลางสายตาของผู้หลักผู้ใหญ่หลายคน
" หลานเก่งมากเลย โฮะโฮะ " คุณปู่หัวเราะด้วยความพึงพอใจยืนอยู่ข้างหลังมองดูคิโนริอย่างอ่อนโยน
" [ ManaBall ] " น้องเอที่ยืนอยู่ข้าง ๆยิงะเิเวทใส่ไปที่หินเกือบจะไม่โดน
" สอนฉันบ้างสิ " เด็ก ๆ ที่อายุไล่เลี่ยกับพวกเธอก็เริ่มสนใจเข้ามาถามพูดคุยกันสนุกสนานทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะปนกันไป
" พวกเด็ก ๆ ยังฝึกเลย เห็นทีอย่างเราเองก็คงยอมแพ้ไม่ได้ "คุณลุงคุณป้าหลากหลายเผ่าพันธุ์หลายวัยช่วยกันฝึกฝนแบ่งพื้นที่กว้างให้จับจ่ายใช้สอยกัน
" ท่านดูมีความสุขนะ "คุณปู่พูดกับมังกี้โดยไม่ได้สบตาเอาแต่มองดูคนหนุ่มสาวฝึกฝนกันน้ำเสียงที่แหบและสั่นของคนสูงอายุแต่ก็แฝงไปด้วยความนุ่มนวล
" เ้าพูดเหมือนพ่อของเ้าเลยนะ อย่างน้อยข้าก็วางใจได้...หากไม่มีข้าอยู่แล้ว" ประโยคที่ออกมาจากปากของเด็กสาวตัวเล็ก ๆ มังกี้ยิ้มในหน้ามองชาวบ้านที่ยิ้มแป้นหัวเราะสนุกสนานกันทั่วหน้า
" มังกี้ ! ดูนี่สิ "คิโนริวิ่งตรงเข้ามาหามังกี้ด้วยรอยยิ้มฉีกกว้างจนเห็นเขี้ยว
" [ Torch] " คิโนริแบมือทั้งสองข้างเหมือนกำลังรับของเปลวเพลิงสีแดงลุกขึ้นเหนืออุ้งมือของเธอ
" โห " สายตาของมังกี้และคุณปู่จับจ้องไปที่ดวงไฟตรงหน้า
" สุดยอดเลยคิโนริ อายุแค่นี้แท้ ๆ "ฝ่ามือที่แสนจะอบอุ่นเหมือนดั่งดวงไฟที่มือ ลูบหัวของคิโนริและยิ้มอย่างอ่อนโยน
" พี่กิต้องใแน่ ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า " เธอวิ่งพรวดพราดกลับไปทำให้เพื่อน ๆของเธอดูพร้อมกับเสียงหัวเราะ
" ว่าแต่...พวกเ้าไม่มีงานทำกันหรือไง ? " มังกี้จ้องไปที่พวกผู้ใหญ่สายตาและแรงกดดันส่งตรงถึงพวกเขาจนสะดุ้งใและค่อย ๆ เดินคอตกกลับไปทำงาน
" เหอะ งานการชอบอู้กันจริง ๆ " คิโนรินั่งลงกับพื้นกอดอกท่าทางไม่พอใจ
" ท่านก็ปล่อย ๆ พวกเขาบ้างก็ได้ เอาแต่ทำงานมันก็น่าเบื่อเกินไป " ใบหน้าที่เหี่ยวย่นแต่รอยยิ้มยังคงสวยงามอยู่
" เฮ้อ...ก็ได้ ๆ คราวหน้าข้าจะยกเว้นให้ "
" พวกเรามาทำให้หินนั่นแตกกันเถอะ " เสียงเล็กแหลมจากเด็กสาวคนหนึ่งพวกเธอช่วยกันยิงเวทใส่ไปที่ก้อนหินก้อนเดิมโดนบ้างไม่โดนบ้างจนมันแตกเป็ก้อนเล็กๆ กระจายไปทั่ว
" พวกเธอระวังเื่มานาด้วยนะ อย่าให้เหลือน้อยเด็ดขาด "คิโนริเดินเข้ามาหาพวกเธอด้วยความเป็ห่วงบอกสอนเื่ที่เคยรู้มาจากซึฮากิให้พวกเพื่อน ๆ ได้ฟัง
เวลาผ่านไปนานจนพวกเธอหมดแรง
" ไปเล่นน้ำกันไหม ? " คิโนริเอ่ยปากชวน
" เอาสิ " เสียงตอบจากเหล่าเด็กชายหญิงหลาย ๆ คนพวกเธอเดินไปยังแม่น้ำที่ใกล้ที่สุด แม่น้ำใสสะอาดจนมองเห็นพื้นข้างใต้ชัดเจน
" ฮ่าฮ่าฮ่า อย่าสาดแรงแบบนั้นสิ "พวกเธอถอดเพียงแค่รองเท้าและลงไปเล่นกันบริเวณน้ำตื้นเอามือตีน้ำหรือไม่ก็ควักใส่เพื่อนกันสนุกสนานตามประสาเด็ก ๆ ไม่คิดอะไรหนักหัว
" กรี๊ด ! ฮ่าฮ่าฮ๋า " คิโนริเหยียบเข้ากับหินที่มีตะไคร้ลื่นล้มแม้จะรู้สึกเจ็บแต่ก็ยังหัวเราะออกมาได้
" ..."
" ฮิฮิฮิ เราจะมาเล่นเกมกัน "เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกจากเด็กผู้หญิงเผ่าวานร แววตาที่กลอกไปมาดูลุกลี้ลุกลน
มีสติปัญญาสามารถพูดคุยได้หรือว่าจะเป็... " เธอ้าอะไร ?" ซึฮากิะโถามขณะที่เธอค่อย ๆ ก้าวเท้าเข้ามาเรื่อย ๆ
" นังตัวดีตรงนั้นน่ะ แกทำให้ข้ามีแผล...ถ้าพวกแกส่งเธอมาข้าจะปล่อยไป" มันชี้ตรงมาที่คานะ ทำเอาเธอใหน้าซีดทันที
อะไรกันฉันไปทำอะไรแบบนั้นตอนไหน ? คานะพยายามนึกเื่ต่าง ๆ หาต้นสายปลายเหตุ
" พูดบ้าอะไร ! ถึงเป็ผู้หญิงฉันก็จะซัดให้ร่วงเลย "เซนพูดตะคอกเสียงดังออกหน้าเดินเข้าหาทันที
" ..." เมื่อเซนมองไปข้างหน้าเด็กผู้หญิงคนนั้นก็หายไปแล้ว
" มองอะไรอยู่ " เสียงอันน่าขนลุกและลมหายใจที่รดต้นคอ เสี้ยววินาทีที่เซนรู้สึกได้ก็ถูกเธอทุบไปที่หัวหน้าคว่ำกระแทกกับพื้นดิน
เธอยืนอยู่ข้างๆ ร่างของเซนหัวเราะเยาะกวนประสาทพร้อม ๆ กับจ้องมองไปที่พวกคานะ
" เซน ! " คานะร้องเรียกด้วยความเป็ห่วง
" ถุย...เจ็บชะมัดเลย " เซนลุกขึ้นยืนถุยเศษดินและหญ้าที่เข้าปากออกมาไม่ทันไรลูกบอลกลม ๆ ในมือของเธอก็เปล่งแสงผายมือไปทางเซนเพียงปลายนิ้วที่ัักับร่างของเซนก็ทำให้เขาถูกแรงกระแทกซัดกระเด็นออกไปไกล
ใช้เวทมนตร์ได้ด้วย[ ตรวจสอบ ]
---ไม่สามารถตรวจสอบได้---
เลเวลสูงกว่า ? "ทุ่มสุดตัวไปเลย [ เสริมกำลังระดับห้า ] " คนอื่น ๆก็ไม่รอช้าเสริมกำลังเตรียมตอบโต้ทันที
" ดูรีบร้อนกันนะ " จู่ ๆ เธอก็โผล่มาอยู่ตรงหน้าซึฮากิทำให้เขาตวัดมีดใส่ทันทีแต่ก็หายไปอีกแล้ว
" ข้าเป็ผู้ปกครองของที่นี่นานแล้วที่ไม่มีคนเข้ามาข้าก็อุตส่าห์ดีใจแต่ที่ไหนได้...มากันแค่สี่คน "เสียงมาจากด้านหลังของพวกเขาซึฮากิไม่รอช้ารีบตั้งท่าเตรียมง้างมีดหวังฟันแต่ก็ไม่ทันอีกแล้ว
" ข้าว่าจะเล่นกับพวกเ้านาน ๆ สักหน่อย แต่เธอทำให้ข้ามีแผล "ลูกบอลในมือเปล่งแสงสว่างขึ้น มานาจำนวนหนึ่งรวมกันเป็ก้อนเธอยกฝ่ามือมาทางพวกคานะก้อนหินขนาดใหญ่ปรากฏออกมาพุ่งกระแทกเข้าที่ท้องของซึฮากิโดยไม่ทันตั้งตัวล้มลงไปกุมท้องตัวงอบนพื้น
" กิ ! " สเตล่าพยายามจะช่วยพยุงตัวซึฮากิขึ้น
" ไม่เป็ไร ยังดีที่เสริมกำลังไว้แล้ว "ซึฮากิวิ่งตรงเข้าใส่ง้างใบมีดขึ้นเหนือไหล่ฟันเฉียงลงไปที่ตัวเธอทันใดนั้นลูกบอลในมือก็เปล่งแสงก้อนหินขนาดเล็กใหญ่จำนวนมากพุ่งเข้าใส่ตัวซึฮากิจากทุกทิศทางเวทลมของซึฮากิที่ฟาดฟันออกไปถูกกันไว้ได้ด้วยก้อนหินที่ซ้อนกันจนหนา
ซึฮากิหมอบลงไปกับพื้นหลบก้อนหินและดีดตัวออกมาะเิน้ำจำนวนมากที่คานะขว้างใส่ตัวาาแต่ก็กระแทกก้อนหินพวกนั้นะเิเสียก่อนที่จะถึงตัวสเตล่าอ้อมไปข้าง ๆสาดมีดลมใส่ไม่ยั้งแต่เพียงแค่เธอยกฝ่ามือขึ้นมาก้อนหินจำนวนมากก็โผล่ขึ้นมาป้องกันตัวเธอไว้หมด
การที่คานะสร้างาแให้มันได้แสดงว่าค่าWITกับDEFคงไม่สูงมาก ขอแค่โดนสักที" เหม่ออะไรอยู่ไอ้หนู "ก้อนหินแหลมขนาดใหญ่พุ่งใส่ซึฮากิด้วยความเร็วอย่างกับะุปืนเขาสร้างกำแพงลมขึ้นมาลดแรงกระแทกได้ทันและสวนกลับด้วยะุเวทเล็งยิงช่องว่างที่ไม่มีหินขวางกั้น
ซึฮากิเหลือบตาขึ้นมองไปที่ใบหน้าของเธอสบตากันพอดีรอยยิ้มที่แสยะออกพร้อมกับสายตาที่จ้องมาราวกับว่ารู้ความคิดทุกอย่างก้อนหินโผล่ขึ้นกันสกิลจากซึฮากิหมด
" เวทอ่อน ๆ แบบพวกแกจะทำอะไรข้าได้ "ขณะที่เธอกำลังพูดด้วยท่าทางสบายอกสบายใจเวทน้ำที่ฟันเฉียงข้างพุ่งเข้าใส่ขัดจังหวะพอดี
" คนกำลังพูดอยู่ หัดฟังซะบ้าง " เธอยิงก้อนหินขนาดใหญ่ใส่คานะกระแทกตัวเธอออกไปไกลแม้จะดูไม่เป็อะไรมากแต่เวทเสริมกำลังก็ค่อย ๆ หายไปเมื่อรับการโจมตีเมื่อกี้
" รำคาญจริง ๆ เลยแกเนี่ย "เวทลมที่พัดเฉือนใส่แต่ก็ปะทะเข้ากับก้อนหินแทนหลายต่อหลายครั้งแต่สเตล่าก็ยังคงวิ่งไปรอบ ๆ หาจังหวะทีเผลอ
" ลองแบบนี้สักหน่อยไหม ? " เธอยกฝ่ามือขึ้นเหนือหัวชูไปบนท้องฟ้าก้อนหินขนาดใหญ่รูปร่างเหมือนกับมือกำลังขยับไปตามที่เธอทำเมื่อวางมือในระดับสายตากวาดไปมาพยายามจับตัวสเตล่า
ซึฮากิที่ใช้จังหวะนี้เข้าประชิดตัวผ่านโล่หินเข้าไปได้กลุ่มก้อนมานาที่รอบรวมไว้ะเิออกมาเป็ดาบยาวเอื้อมแขนไปด้านข้างเล็กน้อยแล้วเค้นแรงฟันเข้าใส่ตัวาา
" ฮิฮิฮิ " รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่มาพร้อมกับสายตาเย้ยหยันมองมาที่ซึฮากิดาบที่สร้างจากเวทลมฟันไปที่คอของาาแต่มันกลับรู้สึกแข็งจนแรงกระทบส่งมาที่มือแทนมีโล่มานาจำนวนมากปกคลุมตัวเธออยู่
" บอกแล้วไง เวทมนตร์กระจอก ๆ ทำอะไรข้าไม่ได้ "เพียงเธอสะบัดมือใส่ก็มีก้อนหินโผล่ออกมาคล้ายกับมือกระแทกตัวซึฮากิออกห่าง
เวรเอ๊ยทำยังไงล่ะทีนี้
" [ คลื่นลมกระแทก ] " สเตล่าส่งแรงลมพัดกระแทกใส่ตัวาาซึฮากิที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกันได้ใช้เวทลมพัดดันตัวาาสวนทางกับสเตล่า
แรงลมจากทั้งสองด้านอัดเข้าที่ตัวาาแต่เธอก็ยกฝ่ามือขึ้นสร้างก้อนหินมือขึ้นกันทางด้านสเตล่าและยกอีกมือข้างที่ถือลูกบอลอยู่สร้างก้อนหินแผ่นใหญ่ต้านลมซึฮากิไว้พวกเธอยื้อกันอยู่สักพักก็มีลูกบอลน้ำลอยเข้ามาตามแรงลมะเิกระแทกก้อนหินพวกนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีกจนแตก ตอนนี้รอบ ๆตัวาาโล่งไปหมดทั้งคลื่นลมและะเิน้ำซัดเข้าไปพร้อม ๆ กัน
แต่เพียงชั่วพริบตาที่เธอผสานมือทั้งสองข้างเข้ากับลูกบอลออร่ามานาจำนวนมากได้ปกคลุมร่างกายของเธอไว้ไม่เพียงแค่นั้นมือที่ตอนแรกผสานกันไว้ได้คลายออกมือขวาสะบัดไปหาสเตล่าปรากฏก้อนหินขนาดเล็กจำนวนมากขึ้นรอบ ๆ ตัวและมันก็พุ่งเข้าเกาะตัวสเตล่าจนขยับไปไหนไม่ได้ ก้อนหินพวกนั้นเกาะตัวเธอจนสเตล่าเหมือนก้อนหินใหญ่ๆ ไปแล้ว
ท่ามกลางความตกตะลึงเมื่อได้สติซึฮากิและคานะพุ่งเข้าประชิดตัวง้างมีดสั้นขึ้นพร้อม ๆกับรวบรวมมานาฟันเข้าไปที่โล่เวทของาาแต่มันเกิดรอยร้าวของโล่กำบังพวกเธอยิ่งรวบรวมมานาให้มากขึ้นเสียงที่กระทบกันสะท้อนไปถึงกำแพงดันเจี้ยนไม่นานโล่เวทก็ได้หายไปพร้อม ๆ กับตัวาา
" ฮิฮิฮิ ก็ใช้ได้เหมือนกันนะเนี่ย "เสียงหัวเราะเยาะจากด้านหลังของพวกเขาสายตาที่ดูเย่อหยิ่งและกวนประสาทเหมือนกำลังจะบอกว่ายังไงก็สู้ไม่ได้
" อ๊าก ! " ดวงไฟขนาดเท่าคนกระแทกใส่จากด้านหลังของาาไฟลุกลามไปที่เสื้อผ้าของเธอและขนตามตัว
" กรี๊ด ! ไหม้หมดแล้ว ๆ " าากลิ้งไปมากับพื้นเพื่อดับไฟด้วยความใขณะที่เซนยืนยิ้มแป้นอย่างมีความสุขกับการมองดูาา
" แกบังอาจ...มาทำขนข้าไหม้ แถมชุดพวกนี้ก็หายากซะด้วย "เสียงขบฟันกรอด ๆ กำหมัดแน่นจ้องหน้าเซนด้วยความเคียดแค้น
" สมน้ำหน้า ฮ่าฮ่าฮ่า "เซนยืนยิ้มหัวเราะอย่างสนุกสนานแต่ทันใดนั้นตัวาาก็ไปโผล่ที่ด้านหลังของเซนโดยไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
" หายไปไหนแล้ว ? " เซนมองซ้ายขวากวาดสายตาหาตัวาาแต่คานะกับซึฮากิก็ชี้มาที่ด้านหลังของเขาเมื่อเซนหันหลังกลับมาก็ได้เห็นใบหน้าของปีศาจที่ดุร้ายและน่ากลัวกำลังจ้องตาเขม็งทำเอาเซนเหงื่อตกตัวสั่นแต่ไม่ทันได้ตอบโต้อะไรมือหินั์ก็ต่อยเซนกระเด็นมาใกล้ๆ พวกคานะพอดี
" ไอ้พวกเวรเอ๊ย ! ฉันจะไม่อ่อนข้อให้อีกแล้ว "ลูกบอลสีขาวที่อยู่ในมือเปล่งแสงสว่างขึ้นมานาจำนวนมากกำลังรวมกลุ่มกันมันลอยออกจากมือของาามาอยู่ตรงอก ก้อนหินโผล่ออกมารอบ ๆ ตัวเธอเกาะกลุ่มกันเกิดเสียงแตกกระแทกกันไปมาอยู่ครู่หนึ่งจนเงียบลงใบหน้าอันตกตะลึงของพวกคานะที่ได้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
" เตรียมตัวเตรียมใจกันไว้ให้ดี "กลุ่มก้อนหินขนาดั์รวมกันกลายเป็ชุดเกราะที่ห่อหุ้มตัวเธอไว้และแขนขาพวกนั้นเธอก็สามารถควบคุมได้ราวกับเป็ร่างกายของตัวเอง
" เท่ไม่เบาเลย แต่ก็ยังเป็ลิงปากเน่า ๆ อยู่เหมือนเดิม "เซนยันตัวเองลุกขึ้นยืนจ้องหน้าาาด้วยสายตาดุดันพยายามจะกัดกินให้ได้
" แกว่าใครนะ ! " เสียงะโโมโหร้ายาาวิ่งเข้าใส่ง้างหมัดหินที่ใหญ่ยิ่งกว่าตัวของเซนเล็งไปที่เขาและออกแรงะเิซัดเข้าจังๆ เสียงดังและแรงสั่นะเืไกลหลายเมตรแต่เมื่อเธอมองอีกทีเซนก็หายไปจากตรงนั้นแล้ว
ชั่วพริบตาหมัดหินได้ซัดเข้ามาเซนได้ดีดตัวเองถอยหลังออกมาทันพอดีแล้วยืนมองาาอย่างสบายใจะเิน้ำที่คานะขว้างใส่ระหว่างที่าากำลังมองหาตัวเซนอยู่แต่มันก็ทำได้แค่ให้เธอเสียหลักเท่านั้นแม้แต่เวทลมของซึฮากิที่ผ่าเข้ามาจนพื้นแหวกออกแต่ก็ยังก็ทำอะไราาไม่ได้
" น่ารำคาญจริง ๆ เลย " เธอสะบัดแขนขว้างก้อนหินขนาดเล็กที่แหลมคมออกไปพุ่งเข้าใส่คานะและซึฮากิเวทโล่มานาที่ซึฮากิและคานะร่ายขึ้นกันะุหินพวกนั้นได้พอดีขณะที่เซนยิงลูกไฟใส่พยายามเล็งไปที่หัวของาาแต่เธอก็ยกแขนขึ้นกันได้เสียก่อน
ซึฮากิรีบวิ่งไปสมทบกับเซนแต่าากลับพุ่งเข้ามาหาแทนยกแขนขึ้นเหนือหัวทุบซึฮากิ เขายกมีดขึ้นร่ายเวทโล่มานาป้องกันไว้แรงปะทะของทั้งสองทำเอาพื้นที่ซึฮากิยืนยุบลงไปเลย
" จะทนได้อีกสักอีกน้ำเชียว " เธอยังกดมือลงบนโล่มานาของซึฮากิเรื่อย ๆรอยแตกร้าวบนโล่ก็มากขึ้นและมันกำลังจะแตก คานะโยนะเิน้ำใส่หลังของาาทำให้เธอเสียหลักซึฮากิชิงโอกาสนี้หนีออกไปได้ยืนอยู่เคียงข้างกับเซน
" ยัยนี่ ! น่ารำคาญจริง ๆ " าายกฝ่ามือชี้ไปหาคานะปล่อยหินที่เป็มือพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว
" เฮ้ ! ใครก็ได้เอาฉันออกไปที "สเตล่าที่ถูกหินเกาะติดเต็มตัวจนขยับหรือมองอะไรไม่ได้เลยได้ยินแต่เสียงดังอึกทึกครึกโครม
" ทำอะไรกันอยู่ ! "
Lv4------Lv5
+[ จุดอ่อน ]
+[ Gale ]
+[ ลมบิดพลิ้ว ]
+[ ตรวจสอบ ]
STR 270 AGI 300
VIT 302 DEF 35
INT 210 LUK 50
HP 350/660 MP150/556
[Mana Ball][Heal] [Mana Shield] [Power Up] [Speed Up] [WildSlash] [Wild Wall] [Mana Bomb] [Razor Blade] [คลื่นลมกระแทก] [WindWall] [gale] [ลมบิดพลิ้ว] [จุดอ่อน] [ตรวจสอบ][เสริมกำลังระดับหนึ่ง][เสริมกำลังระดับสอง] [เสริมกำลังระดับสาม] [เสริมกำลังระดับสี่][เสริมกำลังระดับห้า]
เลเวลมาเพิ่มอะไรตอนนี้เนี่ย
" อ๊าก ! " เซนถูกซัดกระเด็นมานอนอยู่ข้าง ๆ สเตล่า
" หน๊อย หินก็ต้องเจอกับหิน [ เสริมกำลังระดับห้า ] "เซนยกสเตล่าที่อยู่ในแท่งหินขึ้นด้วยสองมือง้างสุดแขนฟาดเข้าไปที่หลังของาาจนหินแตกร้าวเช่นเดียวกับหินที่เกาะสเตล่าอยู่ก็แตกหลุดออกมา
" สเตล่า ! " เสียงะโร้องดังลั่นด้วยความใสเตล่าโดนแรงกระแทกจนหมดสติไปเสียแล้ว
การต่อสู้ที่ยืดเยื้อนานหลายชั่วโมงพวกเขาผลัดกันกินและดื่มเืจากเศษซากมอนสเตอร์แล้วก็สู้ต่อทันทีจนเวลาก็ล่วงเลยไปนานจนสเตล่าตื่น
27 กันยายน พ.ศ.2575
เสียงอะไร ? สเตล่าปัดเศษก้อนหินออกและยันตัวเองลุกขึ้นยืนมองไปรอบ ๆ ที่มีแต่พื้นขรุขระเต็มไปด้วยก้อนหินเล็กใหญ่กระจายเกลื่อนกลาด
พวกเขาทั้งสามคนยังคงสู้กับาาอยู่ก้อนหินที่เป็ร่างาาเริ่มแตกร้าวและแหว่งไปบางจุดแล้ว
" ยังไม่จบง่าย ๆ หรอก " เซนยืนพักหายใจเช่นเดียวกับคนอื่น ๆที่หยุดนิ่งหายใจแรงและถี่
" ตายยากจริง ๆ เลยพวกแกเนี่ย " าาเองก็เหนื่อยไม่แพ้กัน
สเตล่าใช้จังหวะที่พวกเขาเผลอแอบเข้าไปข้างหลังมีดที่รวบรวมมานาไว้แทงเข้าที่อกตรงลูกบอลสีขาวสเตล่าถูกแรงดันกระแทกกระเด็นออกมาแต่ร่างหินของาาก็เริ่มพังทลายลงกลับมาเป็มนุษย์ลิงตัวเล็กเหมือนตอนแรก
" เวรแล้วไง " ลูกบอลสีขาวที่มีรอยแตกเริ่มสั่นไหว มานาแปรปรวนไหลวนรอบๆ แรงสั่นะเืราวกับทั้งดันเจี้ยนกำลังจะถล่มลงมาแรงดันจากมานาสูงมากจนแม้แต่าาก็ถูกผลักกระเด็นออกมาด้วย
" เกิดอะไรขึ้น ? " พวกเขาต่างก็รู้สึกสับสนกับพื้นที่สั่นไหวมองไปที่าาเธอพยายามจะจับลูกบอลให้ได้แต่ก็ถูกผลักออกตลอด
" เห้ย ! นี่มันเกิดอะไรขึ้น ? " เซนะโเสียงดังไปหาตัวาาที่หน้าซีดอยู่
" ที่นี่กำลังจะพังแล้ว ทางออกเดียวก็คือต้องใช้เ้านี่ " แม้พวกเขาจะลังเลไม่ไว้ใจคำพูดาาแต่ซึฮากิก็เข้าไปช่วยดันตัวาาจากด้านหลังไม่นานพวกเขาทุกคนก็ต่อแถวกันผลักตัวาาไปให้ถึงลูกบอลสีขาวขณะที่กำแพงและพื้นค่อยพังทลายลงเรื่อย ๆ
" อีก...นิด...เดียว " เธอพยายามยื่นนิ้วออกไปให้ไกลที่สุดเท่าที่ทำได้ทันทีที่ปลายนิ้วได้ัักับลูกบอล เสาสีขาวก็ปรากฏขึ้นครอบคลุมพวกเขาทั้งหมด
" อา...เราอยู่ที่ไหนแล้วเนี่ย ? " เสาสีขาวสว่างขึ้นตรงหน้าถ้ำทางเข้าดันเจี้ยนเมื่อมองลงไปในปากทางเข้าก็ว่างเปล่าเหมือนกับมันไม่เคยมีทางเข้าอยู่แล้วเป็เพียงแค่เนินหินธรรมดา
" มากันครบใช่ไหม ? " ซึฮากิพูดด้วยท่าทางร้อนรนแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อนแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ
" คิดว่าครบนะ " คานะช่วยพยุงตัวสเตล่าลุกขึ้นยืน สภาพแต่ละคนสะบักสะบอมเหนื่อยและหมดเรี่ยวแรง
เซนเดินดุ้ม ๆไปหาใครบางคน เขาจับแขนของาาและกดลงกับพื้น " ทำพวกเราไว้เยอะน่าดูเลยนะเด็กนรก ! "
" ว่าใครเด็ก ! ข้าอายุเยอะกว่าแกอีกนะ ! ปล่อยข้าได้แล้ว...ไม่งั้นเจอดีแน่" เธอตะคอกกลับโดยไม่รู้สึกกลัวใด ๆ ทั้งสิ้น
คนอื่น ๆได้เดินมารุมล้อมาาไว้ สีหน้าและแววตามุ่งร้ายอย่างชัดเจน
" [ จุดอ่อน ] " สเตล่าจ้องไปที่ตัวของาาพร้อมกับร่ายเวทข้อความบางอย่างปรากฏขึ้นบนอากาศมีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่เห็นพร้อมกับจุดที่เป็สีแดงบริเวณรักแร้ ฝ่าเท้า สีข้างและหาง โดยแต่ละจุดก็มีความเข้มของสีต่างกันไป
---จักจี้เพื่อสร้างความทรมาน---
อะไรวะเนี่ย ? เธอยืนงงเดินไปรอบ ๆตัวาาจ้องไปตามจุดที่มีสีแดง
" จัดการเลยไหม ? " เซนพูดไปก็ยิ้มเยาะอย่างกับตัวร้ายไปด้วย
" เดี๋ยวก่อน...ขอฉันลองสกิลใหม่จะได้ไหม ? " ไม่มีใครขัดเธอสเตล่าก้มลงด้านหลังของาาปลายนิ้วทั้งห้าวางลงมาฝ่าเท้าที่มีลักษณะคล้ายกับลิงเหมาะกับการหยิบจับและโหนทันทีที่นิ้วได้ลูบไล้ไปมาาาก็ดิ้นทุรนทุรายกัดฟันแน่นอั้นเสียงไว้ไม่ให้หลุดออกมา
" แจ๋ว เหมือนจะได้ผล "ทั้งเซนและคานะแสยะยิ้มพร้อมทั้งเอานิ้วมือลูบคลำไปมา ไม่ว่าจะเป็ฝ่าเท้า รักแร้สีข้างและท้องจากตอนแรกที่กัดฟันกลั้นเสียงไว้ก็รับไม่ไหวหลุดหัวเราะออกมาจนน้ำตาไหลและดิ้นอย่างบ้าคลั่ง
" พอ...พอแล้ว อย่า...อย่านะ ! "
Lv5------Lv6
+[ Bloodthirst]
+[ Berserk ]
STR 489 AGI 321
VIT 410 DEF 20
INT 311 LUK 60
HP 99/1554 MP99/1491
[Mana Ball][Heal] [Mana Shield] [Power Up] [Speed Up] [RoarBeater] [Fire Ball] [Fire Wall]
[Sun Fire] [Berserk] [Bloodthrist] [เสริมกำลังระดับหนึ่ง][เสริมกำลังระดับสอง] [เสริมกำลังระดับสาม] [เสริมกำลังระดับสี่][เสริมกำลังระดับห้า] [เสริมกำลังระดับหก]
" โอ้ ! เลเวลเพิ่มแล้วแถมได้สกิลใหม่ด้วย "เซนะโโลดเต้นด้วยความดีใจะโเสียงดังลั่นป่า
Lv5------Lv6
+[ ElectricRing ]
+[ Dragon Rises]
STR 398 AGI 380
VIT 386 DEF 20
INT 440 LUK 70
HP 140/1440 MP201/1956
[Mana Ball][Heal] [Mana Shield] [Mana Bomb] [Power Up][Speed Up] [Water Bombs] [Water Wall] [Water Wave] [Electric Ring][Dragon Rises] [เสริมกำลังระดับหนึ่ง] [เสริมกำลังระดับสอง][เสริมกำลังระดับสาม] [เสริมกำลังระดับสี่] [เสริมกำลังระดับห้า] [เสริมกำลังระดับหก]
" ฉันก็ด้วย " คานะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลิกสนใจตัวาาหันมาจ้องมองสเตตัสตัวเอง
Lv5------Lv6
+[ Box ]
+[ Bind Soul ]
[ ปลอมแปลง ]------[ ปรับเปลี่ยน ]
STR 560 AGI 400
VIT 500 DEF 10
INT 425 LUK 18
HP 230/1650 MP500/1522
[Mana Ball][Heal] [Mana Shield] [Wild Slash] [Wild Wall] [Mana Bomb] [Shadow Clone] [Fog][High pressure] [Power Up] [Speed Up] [TheBody] [gale] [Wind Shot] [ตรวจสอบ] [NightControl] [เสริมกำลังระดับหนึ่ง] [เสริมกำลังระดับสอง] [เสริมกำลังระดับสาม][เสริมกำลังระดับสี่] [เสริมกำลังระดับห้า] [เสริมกำลังระดับหก] [อ่อนแรง] [Box][Bind Soul] [ปรับเปลี่ยน]
" ฉันก็เพิ่มเหมือนกัน " ขณะที่ทุกคนกำลังเผลอาาก็ได้ลุกขึ้นมายืนได้อีกครั้ง
" พวกแกมันโหดร้าย ! ข้าจะจำหน้าของพวกแกไปจนวันตายแล้วก็จะกลับมาแก้แค้นแน่ ๆ " เธอยืนชี้หน้าด่ากราดไปทั่ว
" ฉันชักทนไม่ไหวแล้วนะ " เซนกำหมัดแน่นจ้องาาตาเขม็ง
" เดี๋ยว ! มีใครกำลังมา " ซึฮากิเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้าของใครสักคนที่กำลังมุ่งตรงมาทางนี้
เสียงหายใจหอบแห้งด้วยความเหนื่อย" ช่วย...ด้วย " คิโนริวิ่งมาด้วยร่างที่อ่อนระทวยจะเป็จะตายเสียงที่เปล่งออกมาก็เบาและแตกจนฟังไม่ชัด
" คิโนริเป็อะไรไหม ? " ซึฮากิวิ่งเข้าไปรับมานั่งคุกเข่ามองตาคิโนริด้วยความเป็ห่วง
" ช่วย...พวกเรา...ด้วย " สิ้นเสียงที่เธอฝืนพูดออกมาร่างกายที่มีแผลจากของมีคมขนาดใหญ่อยู่กลางหลัง เธอทิ้งตัวลงบนอ้อมอกของซึฮากิ
" ฝากดูแลคิโนริด้วย ฉันจะล่วงหน้าไปก่อน "
เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เขาวิ่งตรงไปยังหมู่บ้านแสงสีเพลิงสว่างออกมาจนเห็นได้แต่ไกล ฝุ่นควันมากมายได้ลอยไปทั่วทั้งฟ้าบริเวณนั้นเมื่อซึฮากิไปถึงก็ได้เห็นเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้ทุกอย่างในหมู่บ้านมันสว่างเสียยิ่งกว่าดวงไฟที่เซนจะทำได้ความร้อนที่แพร่ออกมาแม้จะยังไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปเลยแม้แต่น้อยร่างของผู้คนในหมู่บ้านกระจัดกระจายไปทั่ว พื้นดินพื้นหญ้าก็เต็มไปด้วยกองเืที่ยังสดใหม่
กลิ่นคาวเืลอยเตะจมูกซึฮากิเขากวาดสายตาไปเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดทหารพร้อมอาวุธครบมือวิ่งป้วนเปี้ยนไปมา
" วันนี้...จะเป็วันนองเืของพวกแก ! "เสียงที่หนักแน่นพูดไปก็กัดฟันไปจนเกือบจะบิ่น คิ้วขมวดเข้าหาจนเกือบจะชิดติดกันสายตาดุร้ายอย่างกับปีศาจจ้องไปหาพวกทหารราวกับจะกินเืกินเนื้อและเขาก็ได้เดินเข้าไปในหมู่บ้านที่กำลังจะกลายเป็เถ้าถ่านเพียงลำพัง
2K
