ตอนที่ 4: โอสถลมแรก และพันธะจากเงา
ภายใต้แสงแดดยามสาย เฟิงหลินเดินเข้าสู่ป่าลึกอย่างเงียบงัน สายตาของเขาสำรวจไปรอบ ๆ ด้วยความระมัดระวัง
“เ้าเห็นพุ่มไม้เตี้ย ๆ ข้างหน้าหรือไม่?” เสียงของจิตรเทพัสายลมเอ่ยขึ้นในจิต “ในนั้นมีสมุนไพรหายากหลายชนิดที่โลกยุคนี้ลืมเลือนไปหมดแล้ว”
เฟิงหลินเดินเข้าไปใกล้ พิจารณาต้นไม้พวกนั้นแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย “หืม… มันก็แค่หญ้าธรรมดาเท่านั้น”
เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้น “ไม่น่าเชื่อเลยว่าสิ่งที่เคยเป็โอสถล้ำค่าจะถูกมองว่าเป็เพียงหญ้า ข้าไม่โทษเ้า โลกทุกวันนี้ไม่เหลือคนที่รู้จักสมุนไพรระดับสูงอีกต่อไปแล้ว”
เฟิงหลินเริ่มเก็บสมุนไพรตามคำแนะนำจากจิตรเทพ พืชแต่ละต้นล้วนมีพลังปราณเร้นแฝงซ่อนอยู่ เขาใช้เวลาทั้งวันเก็บรวบรวม จนได้สมุนไพรมาหลายชนิด ได้แก่ ดอกวิหคลม รากเขี้ยวพิษ และเถาวัลย์ล่องลม
คืนวันนั้นเขานั่งหลอมยาในโพรงหินใต้หน้าผา ใช้เปลวปราณในร่างเป็ต้นกำเนิดไฟหลอมยา กลิ่นโอสถลอยฟุ้งปะทะจมูก ลมปราณไหลวนรอบตัวเขาราวกับตอบสนองพลังในโอสถที่กำลังก่อตัว
สุดท้าย ยาสีฟ้าจางกลิ่นอ่อนโยนสามเม็ดตกลงสู่ฝ่ามือ
“โอสถฟื้นิญญาลม…” เขากระซิบ
โดยไม่รีรอ เฟิงหลินกลืนโอสถเม็ดหนึ่งเข้าไปทันที พลังปราณที่แทบะเิออกจากจุดตันเถียนไหลเวียนไปทั่วร่าง ช่องลมปราณทุกจุดเปิดรับการไหลเวียนอย่างไม่เคยมีมาก่อน
“ข้า…ทะลวงได้ถึงมนุษย์ขั้นที่ห้าแล้ว?” เขาเบิกตากว้าง รู้สึกถึงพลังที่เคลื่อนไหวคล่องแคล่วภายในร่าง
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าแ่เบาดังขึ้นจากพงหญ้าเื้ั เฟิงหลินหันไปทันที พบหญิงสาวในชุดคลุมยาวเรียบหรู สวมผ้าคลุมบางเผยใบหน้าคมสง่างาม ดวงตาฉายแววเฉียบคมและมั่นใจ
“เ้าหลอมโอสถเองหรือ?” นางเอ่ยด้วยเสียงเยือกเย็นแต่แฝงด้วยความสงสัย
เฟิงหลินพยักหน้าเล็กน้อย “ใช่ เ้าคือใคร?”
หญิงสาวยิ้มบาง ๆ “ข้าชื่อว่า เยี่ยนอวี้ เ้าของโรงประมูลหอเทียนหลัว”
ดวงตาเธอกวาดมองโอสถในมือเขา ก่อนจะกล่าวในใจ — “แม้จะเป็โอสถระดับสอง แต่คุณภาพกลับสูงกว่าท้องตลาดถึงห้าเท่า…เด็กหนุ่มผู้นี้ต้องมีเื้ัที่ไม่ธรรมดาแน่”
“เ้าสนใจจะขายโอสถให้ข้าหนึ่งขวดหรือไม่?” นางถามตรง “ข้าจะให้เ้า 50 เหรียญทองเป็การผูกสัมพันธ์”
เฟิงหลินเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ “ตกลง”
“ดี ข้าอยากให้เ้าส่งโอสถเพิ่มอีก 10 ขวด ขวดละ 2 เหรียญทอง ส่งที่หอเทียนหลัวในเมืองชายแดนภายในสามวัน”
เฟิงหลินตอบตกลงทันที ในใจคิดอย่างทึ่ง “เพียงพบกันครั้งแรก นางก็ให้ข้า 50 เหรียญทอง… นางทั้งสวย ทั้งใจถึง เช่นนี้ข้าย่อมไม่เสียเปรียบ”
เยี่ยนอวี้ยิ้มเล็กน้อย หันหลังเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมอ่อนจางกับความรู้สึกประทับใจที่ยังคงอยู่ในใจของเฟิงหลิน
เขากำหมัดแน่น มองโอสถในมือ
“นี่แค่ก้าวแรก… ต่อจากนี้ ข้าจะไม่ใช่เพียงผู้ปรุงโอสถ แต่จะเป็ผู้พลิกโชคชะตาด้วยสองมือของข้าเอง!”
แต่ในเงาของพุ่มไม้ห่างออกไปจากสายตา ภายใต้ผ้าคลุมดำสลัว เงาร่างหนึ่งยืนอยู่บนกิ่งไม้สูง ดวงตาเรียบนิ่งจับจ้องเฟิงหลินอย่างเงียบงัน
“ท่านเริ่มแข็งแกร่งขึ้นแล้วสินะ…” เสียงแ่เบาราวลมหายใจเอ่ยออกมาเบา ๆ โดยไม่มีผู้ใดได้ยิน
ร่างนั้นหายวับไปในความเงียบ ปล่อยให้เฟิงหลินยังคงมองแสงจันทร์บนฟ้าโดยไม่รู้เลยว่า… สายตาคู่หนึ่งยังคงติดตามเขาอยู่ทุกย่างก้าว
จบตอนที่ 4
แต่งโดย:พากย์ไปเรื่อย ปล.จะมีฉบับพากย์เสียง+ภาพประกอบ ลงในช่องยูทูป "พากย์ไปเรื่อย" เร็วๆนี้
นิยายเื่ "สายเืั ลิขิตฟ้า (龙血天命)" เผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์ Kawebook และ ReadAWrite
ผู้เขียน: พากย์ไปเรื่อย
ลิขสิทธิ์ตามกฎหมายสงวนไว้ทุกประการ ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือเผยแพร่ซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต
3K
