Chat เปลี่ยนโลก

นทีรีบคลิกเกือบทุกอัน โดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่า ของขวัญนั้นเป็นของใคร หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีข้อความแสดงความยินดีเกิดขึ้นที่หน้าจอของเขา ‘ยินดีด้วย คุณได้รับ เม็ดยาเซียนรักษาทุกโรคจำนวน 99 เม็ด จากเจ้าแห่งเซียนโอรส ของขวัญได้ถูกส่งไปยังไพล์ของคุณแล้ว กรุณาตรวจสอบ’ “เจ๋ง ขอดูรายละเอียดหน่อยละกัน” นทีคลิกไปที่ไพล์แล้วก็มีไพล์ที่ชื่อเม็ดยารักษาทุกโรค แล้วเขาก็คลิกไปที่รายละเอียดเพื่อดู ‘เม็ดยารักษาทุกโรคของเซียนโอรสแดนประจิม เป็นเม็ดยาที่เซียนโอรสแดนประจิมทำขึ้นมาเล่นๆ มันเปรียบเสมือนลูกอมที่เอาเหล่าเทพเซียนองค์อื่นๆเอาไว้อมเล่น เพราะมันมีรสชาติที่หวานละมุน คุณสมบัติต่างๆ สามารถรักษาโรคได้ทุกโรค เฉพาะสิ่งมีชีวิตที่อยู่บนโลกมนุษย์เท่านั้น’ “เอิ่ม ลูกอมเนี่ยนะ ช่างเถอะ ยังไงเราก็ใช้ประโยชน์จากมันได้อยู่ดี” แล้วเขาก็ลองกินมันไปก่อนเข้านอน ในคืนนี้ร่างกายของเขาได้มีการเปลี่ยนแปลงจากภายใน กล้ามเนื้อที่เรียงกันสวยงามบังเกิดขึ้น เช้าวันใหม่ เขาเดินเข้าห้องน้ำเขาก็แอบตกใจเล็กน้อยที่เห็นหุ่นของตัวเองที่มันสมส่วนและมีกล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยงาม หน้าตาก็ดูดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ผิวก็ดูขาวและเนียนขึ้นอย่างกับผิวของทารก แต่นทีเองก็ไม่ได้ตกใจมากนัก เขาหมดแล้วกับความตื่นเต้นในเรื่องนี้แล้ว ก่อนจะพูดขึ้นมา “เอาละ เตรียมตัวย้ายที่พักกันดีกว่า” นทีใช้เวลากับการยกของทั้งหมดลงมาข้างล่างก็เกือบเก้าโมงเช้าแล้ว เขานำของที่จะเอาไปด้วย มาใส่ไว้ในรถ และนำของอีกส่วนที่จะบริจาคไปไว้หน้าบ้านของป้าศรี ก่อนออกจากหอพักเขาเอยกล่าวลากับป้าศรีเล็กน้อย หลังจากนั้นเขาก็ขึ้นมาบนรถ และสอบถามไปทางวาสนาว่าคอนโดของเขาจะพร้อมเข้าอยู่ได้กี่โมง คำตอบที่เขาได้รับเป็นอะไรที่น่าพอใจมาก เพราะมันสามารถเข้าอยู่ได้เลย เข้าจึงเดินทางเข้าไปที่คอนโดทันที มาถึงคอนโดเข้าจอดรถพร้อมกับจัดการเรื่องเอกสาร รับบัตรคีร์การ์ด เพื่อใช้ในการเข้าออกคอนโดและเข้าห้องในบัตรเดียว ทางคอนโดให้เขามา 2 ใบ เป็นใบหลักกับใบสำรอง เขาจึงเก็บไว้ที่รถ 1 ใบเผื่อฉุกเฉิน นทีจัดการขนย้ายของเข้าคอนโดใหม่แบบเพลินๆ รู้ตัวอีกทีก็เย็นมากแล้ว เขาจึงอาหารผ่านแอปพลิเคชั่นเหมือนเช่นเมื่อตอนกลางวัน มื้อนี้เขาเลือกที่จะสั่งร้านอาหารสเต็กชื่อดัง นทีรอไม่นานพนักงานขับรถส่งอาหารก็เดินทางมาถึงคอนโด เขาจึงลงไปรับอาหาร และรับประทานอย่างมีความสุข “วันนี้ช่างเป็นวันที่เหนื่อยจริงๆ พรุ่งนี้ก็ต้องไปเซ็นเอกสารที่จะปล่อยเช่าคอนโดอีก ยังไงก็รีบนอนดีกว่า” นทีลุกไปอาบน้ำแล้ว นอนดูทวีตัวใหม่ นอนบนเตียงตัวใหม่ ทุกอย่างใหม่ไปหมด มันทำให้เขานอนไม่หลับ นทีนอนพลิกตัวไปมา เขารู้สึกไม่คุ้นชินกับสถานที่สักเท่าไหร่เข้าเปิดมือถือขึ้นมาดู ก็ไม่ได้มีอะไรเพิ่มเติม แต่ในขณะที่เขากำลังฟังเพลงในมือถือเพลินๆกำลังจะเคลิ้มหลับ เสียงเหมือนกริ้งหน้าห้องก็ดังขึ้น นทีเดินออกมาดูด้วยอาการมึนงง เขาพึ่งย้ายมาอยู่ยังไม่ถึงวัน เขายังไม่ได้บอกใครด้วยซ้ำว่าเขาอยู่ห้องนี้ แล้วมันจะมีใครมาหาเขาได้ละ เขาเดินไปดูทีจอก็พบกับผู้หญิงคนหนึ่ง เขาเปิดประตูออกไป ผู้หญิงคนนั้นก็เดินเข้ามา แล้วเธอก็บ่นออกมา “เจ้าประตูบ้านี่กว่าจะเปิดให้ฉัน เล่นเอาซะปวดขาไปหมด” เธอเดินโซสัดโซเซเข้ามา แล้วเธอก็ทิ้งตัวลงนอนที่แถวๆตู้ร้องเท้าเขาทันที นทีเองก็ตกใจทำอะไรไม่ถูก เขาเริ่มประมวณผลว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมานอนอยู่ตรงนี้ “เธอคงเมาแล้วเข้าห้องผิดละมั้ง” แล้วนทีก็เดินเข้าไปเรียกเธอ “นี่คุณครับ นี่ๆคุณ” เขาค่อยๆตบหน้าของเธอเบาๆเพื่อเรียกสติ แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมา คืออ้วกที่พุ่งใส่หน้าเขาเต็มๆ “เห้อ ทำไมฉันต้องมาเจอเรื่องอะไรอย่างนี้ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาอยู่เลยนะ” และในตอนนี้เขานอนอยู่บนเตียงของตัวเองหลังจากอาบน้ำรอบสองเสร็จ ส่วนผู้หญิงคนนั้น เขานำกระดาษหนังสือพิมพ์มาปูรอบโซฟาแล้วอุ้มเธอไปนอน เขาไม่กล้าจะทำอะไรเธอมากนัก เดี๋ยวตอนตื่นมาจะเดือดร้อนซะป่าวๆ แล้วในคืนนี้ที่แสนยากลำบากมันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในตอนนี้คือเช้าวันพุธที่แสนยุ่งยากก็ขึ้นมาแทน นาฬิกาปลุกของนทียังไม่ทันจะได้ดัง ก็มีเสียงของใครบางคน กริ้ดซะลั่นห้องเลย นทีจึงเดินออกมาดู พร้อมกับพูดออกมาว่า “นี่ๆเป็นอะไรของคุณอีกละ” “นาย..นายเป็นใคร นาย..มันคนชั่ว ไอ่คนฉวยโอกาส เห็นฉันเมานิดเมาหน่อย ก็ลากฉันมากินที่คอนโด ไม่น่ากวางน้อยอย่างฉัน ที่จะมาเสียความบริสุทธิ์ให้กับคนอย่างนาย” “เห้อ กวางน้อยอะไร เมานิดเมาหน่อยอะไร ผมว่าไม่นิดนะครับ แล้วกรุณาดูตัวให้ดีด้วย เสื้อผ้าที่คุณใส่ก็ยังมีครบเหมือนเดิม อีกอย่างนะ คุณน่ะเหม็นจะตายใครจะไปคิดเรื่องอย่างว่าได้ละครับ” นทีพูดออกมายาวเป็นหางว่าว เธอค่อยๆดูตัวเองใหม่ สังเกตที่เสื้อของเธอมีรอยเศษอาหารที่มาจากอ้วกของเธออยู่หลายจุด ชุดก็ยังใส่ครบ เธอก็หันมาทางนทีก่อนจะพูดแก้เขินออกไปว่า “ก็นายเป็นผู้ชายนี่ มันเลยดูไม่น่าไว้ใจ แล้วทำไมนายไม่เรียกฉันให้ตื่นกลับห้องไปละ” “เห้อ ก่อนจะมากล่าวหา ควรมาขอโทษผมก่อนไหมละนั้น เข้ามาอ้วกใส่ผม ใส่ห้องของผม แล้วยังไม่พอยังมาโวยวายอีก อีกอย่างนะเรียกตั้งแต่เข้ามานอนที่แถวๆตู้ร้องเท้าของผมแล้วก็ยังไม่ตื่น แล้วจะให้ผมทำยังไงละครับคุณผู้หญิง” “เออ..ฉันขอโทษก็ได้ ว่าแต่นายพักอยู่ห้องไหนละเนี่ยทำไมฉันถึงได้โง่เดินเข้ามาผิดห้องได้” “ห้อง 3302 ชั้น 33 นะ แล้วเธออยู่ห้องไหน หรือมาผิดชั้น” “ฉันอยู่ห้องข้างๆนายนี่แหละ 3301 ปกติห้องนี้มันยังไม่มีใครเข้ามาอยู่นี่ ฉันเลยสับสน ว่าแต่นายพึ่งย้ายมาอยู่หรอ” “ไอ่ใช่มันก็ใช่อยู่หรอก ว่าแต่เธอจะไม่ไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนหรือไง เหม็นไปทั่วห้องแล้วเนี่ย” เธอดมตัวเองแล้วก็พูดขึ้นมาว่า “รู้แล้วยะ” ก่อนที่เธอรีบวิ่งออกไป ก่อนจะปิดประตูเธอก็พอขึ้นอีกครั้งมาว่า “เดี๋ยวฉันมา นายรอในห้องก่อนนะยะ” แล้วประตูก็ปิดลง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 12

นิยายแนะนำ

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 12

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้