ไม่นานหลังจากนั้นก็มีเสียงของผู้หญิงดังออกมาจากในตัวบ้าน
“ค่า ค๊า มาแล้วค๊า” เสียงกระตือรือรนดังผ่านบานประตูก่อนที่ประตูจะเปิดออกอย่างแรง เธอเปิดประตูออกมาเจอกับเอ
“มาติดต่ออะไรคะ”
“อ่อ! ผมจะมาติดต่อเื่ห้องพักนะครับ ผมได้ยินมากจากพี่ยามที่ลาดตะเวนเมื่อกี๋นี้มาว่าที่นี้แบ่งบ้านให้เช่านะครับ”
“คะ เป็ว่าคุณถูกแนะนำมาจากพี่เฟนี้เอง เชิญเข้ามาข้างในก่อนคะ”
“ครับ” เมื่อเอก้าวเข้ามาในตัวบ้านก็เจอเข้ากับห้องรับแขกที่ขนาดค่อนข้างเล็กแต่มีฟอนิเจอร์ครบเข้าเดินเข้าไปยังโซฟาไม้เมื่อเขานั่งลงไป เด็กน้อยที่เอเห็นในตอนแรกก็เดินเข้ามาหาพี่สาว พี่สาวของเธอเดินตามหลังเอมาพอดีจึงกล่าวกับเธอ
“มาริน่าไปเอาชามาให้แขกหน่อยจ๊ะ”
“ได้เลยพี่สาว” มาริน่าตัวน้อยหันหลังเดินเข้าไปยังครัว เมื่อพี่สาวของเธอเห็นน้องสาวเดินไปแล้วจึงหันกลับมาคุยกับเอ
“สวัสดีคะ ดิฉันมีชื่อว่า เอเลน่า ”
“อะแฮ่ม! สวัสดีครับผมชื่อว่าเอครับ ” เอกระแอมเล็กน้อยเพื่อกลบความเขินอาย ก่อนหน้านี้เอยังไม่ทันได้สังเกตุดีว่าพี่สาวของมาริน่านั้นจัดได้ว่าเป็สาวสวยเอาการเลยทีเดียวไม่ว่าจะเป็ผมสีทองสว่างมันช่างอธิบายได้ยากเนื่องจากสีผมของเธอนั้นมันเป็เอกลักษณ์เอามากๆ ทั้งยังหน้าตาได้รูปพองามนักปากนิดจมูกหน่อยได้รูปทั้งยังมีริมฝีปากที่ชวนหลงไหล มิหนำซ้ำเธอยังมีดวงตาที่สวยมาก สีฟ้าสว่างใสดุจสีน้ำทะเลเมดิเตอเรเนียนและมีประกาย เมื่อเอเหม่อมองไปซักพักก็ได้สติรู้สึกว่าตัวเองกำลังเสียมารยาทต่อหญิงสาวเลยละสายตาออกมา มองที่มือของเธอ
‘คนไรวะ สวยสาดดดดด NPC ก็ช่างมันเถอะ อิอิ ใจเย็นๆไอ้เอยังไงซะเราก็จะอยู่บ้านเดียวกันกับเธอมีเวลาจีบเยอะแยะ’ แต่เมื่อเอสังเกตุดีๆเหมือนว่าเธอจะสงสัยต่อท่าทีของเอ เอเลยทักออกไป
“ผมสีทองสวยดีนะครับ”
“ฮะ!!! ”
“มีอะไรรึป่าวครับ”
“อ่อ! ไม่มีอะไรคะ ไม่มีอะไร แล้วเื่ที่จะเช่านี้ตกลงสนใจจะเช่าเป็แบบไหนดีคะ”
“ผมกะว่าจะเช่าแบบรายเดือนก่อนนะครับ ไม่ทราบว่าราคาเท่าไหรครับ”
“อ่อคะ ประมาณ 3เหรีญเงินคะ” เมื่อเอได้ยินเขาถึงกับออกอาการเงิบ เมื่อเอเลน่าเห็นท่าทีของเอแล้วนั้นเธอเลยอธิบายเพิ่มเติม
“ราคานี้รวมค่าอาหาร 3 มื้อด้วยนะคะ ทั้งนี้บ้านของเรามีห้องอาบน้ำแล้วก็ห้องน้ำในตัวด้วยนะคะ” เธอเว้นวรรคก่อนที่จะพูดต่อ
“ถ้าจะหาโรมแรมราคานี้คงจะได้แค่ห้องบนหลังคาเท่านั้นนะคะ” ในขณะเดียวกันมาริน่าก็เดินถือถาดน้ำชาเข้ามาอย่างระมัดระวัง
“จะว่าถูกก็ถูกนั้นแหละครับ แต่คือผมยังมีเงินไม่พอนะครับ” เมื่อพูดเสร็จเอก็หันไปยิ้มให้กับมาริน่าก่อนที่จะรับถ้วยน้ำชามาแล้วเดินมานั่งกับพี่สาวของเธอ
“หรอคะ” เอเลน่าน้ำเสียงเริ่มหมองลง
“แต่ผมสามารถจ่ายมัดจำก่อน 1 เหรียญเงินได้นะครับ แล้วผมจะหาส่วนที่เหลือมาให้อีกในภายหลังครับ” เมื่อได้ยินเอกล่าวแบบนั้นเธอก็ดีใจยิ้มเหมือนดอกไม้บานขึ้นมาทันที จนเอคิดในใจ
‘สงสัยจะช็อตแน่ๆ’ ในขณะที่เอกำลังคิดเธอก็กล่าวออกมา
“ถ้าอย่างนั้น ตกลงตามนี้นะคะ” เมื่อนั้นเองเคียร่าตัวน้อยก็บินออกมาจากตัวของเอและเธอก็ส่งเงินให้กับเอเลน่า
“ว๊าว!!! นางฟ้าตัวเล็ก” มาริน่าอุทานออกมาในขณะที่เอเลน่าพงะเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะรับเหรียญจากเคียร่า
“ดิ่ง!!! ท่านทำสัญญาแบ่งเช่าบ้านสำเร็จ”
“ดิ่ง!!! ท่านได้จ่ายค่ามัดจำเรียบร้อย”
“ดิ่ง!!! กรุณาจ่ายส่วนที่เหลือก่อน 30 วัน” เมื่อมองเห็นการแจ้งเตือนเอก็พยักหน้ารับ
“เอาละคะในเมื่อข้อตกลงเรียบร้อยแล้วเราไปท่านอาหารเย็นกันเถอะคะ” เอเลน่าว่าพลางเดินนำเข้าไปในห้องทานอาหาร ส่วนเอนั้นอยากจะบอกว่าตัวเขากินมาแล้วแต่ก็เกรงใจ
‘เกรงใจ เกรงใจ ไม่ได้อยากกินข้าวกับสาวซะหน่อย อิอิ’ เมื่อทานอาหารเสร็จเอเลน่าก็เดินมาส่งเอที่หน้าห้องของเขา ห้องของเอนั้นอยู่บนชั้นสองของบ้านติดกับฝั่งถนนเมื่อมองลงไปด้านหน้าเยื้องทางซ้ายจะเห็นร้านขายเกราะป้องกัน เขาปลดชุดออกให้เหลือเพียงแค่เสื้อกับกางเกงเท่านั้นก่อนที่จะค่อยๆคลานขึ้นเตียง เข้าไปในผ้าห่มก่อนที่เขาจะหลับไปในค่ำคืนที่แสนสุขเหมือนจะเป็นิรันดร์ เหล่าผู้กล้าที่กำลังจะฝ่าฝืนชะตาแห่งความพินาศ พวกเขาเ่าั้ไม่เข้าใจเลยซักนิดว่าตัวพวกเขาเองนั้นแหละที่จะนำความพินาศไปสู่สิ่งที่พวกเขารักที่สุดแม้กระทั่งบ้านของพวกเขาก็มิอาจรักษาไว้ได้ และค่ำคืนนี้จะเป็เพียงความทรงจำที่มีความสุขของสายฟ้าคู่สีทองอันเป็ดั่งความโกรธเกรี้ยวของเหล่าทวยเทพที่จะหวนคิดถึง่เวลาอันอบอุ่นนี้เมื่อถึงเวลาที่ต้องเจอกับความมืดอันแสนน่ากลัวและกึกก้อง
1K
![[จบแล้ว] ขนเสบียงนับล้าน มาเป็นมาร(ดา)ของเหล่าวายร้าย (อ่านฟรี 200 ตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685948838_38187667.webp)
