ตราบใดที่ค่าตอบแทนสมน้ำสมเนื้อ แม้แต่ปีศาจก็ยอมขายิญญาให้คุณ แน่นอนว่าถ้าศิลปะการหลอกลวงเข้าขั้นล่ะก็ บางทีค่าตอบแทนก็อาจจะไม่จำเป็เลยด้วยซ้ำ — ดันเต้
สายตาของดันเต้ทำเอาอาจารย์สอนดนตรีรู้สึกหนังหัวชาไปหมด
“กะ...กระผมจะช่วยท่านอย่างเต็มกำลังครับ”
อาจารย์สอนดนตรีรู้ดีว่าในตอนนี้ตัวเองไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรทั้งนั้น
ดันเต้พยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วกล่าวต่อว่า
“เป้าหมายหลักที่เรากำลังสงสัยในการปฏิบัติงานครั้งนี้ก็คือ คุณโอลีฟ เธอไม่เพียงแต่แอบซ่อนมนุษย์ไว้ในห้องทดลองเพื่อทารุณกรรมเท่านั้น แต่ยังสงสัยว่าทำผิดกฎโรงเรียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกด้วย ถ้าคุณมีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเธอ โปรดให้ความร่วมมือในการสืบสวนของเรา หากในอนาคตมีการตรวจค้นกะทันหันแบบนี้อีก ผมจะให้คำใบ้คุณล่วงหน้าเท่าที่ความสามารถของผมจะทำได้”
เมื่อได้ฟังคำพูดของดันเต้ ในใจของอาจารย์สอนดนตรีก็เกิดคลื่นั์โหมกระหน่ำทันที
นี่เบื้องบนตรวจสอบมาละเอียดขนาดนี้เลยเหรอ? บางทีพวกเขาอาจจะรู้เื่ที่เขาเคยทำผิดกฎมาก่อนหน้านี้หมดแล้วด้วยซ้ำ เพียงแต่ยังไม่สบโอกาสที่จะจับให้ได้คาหนังคาเขาท่าแนั้นเอง!
ดูท่าแล้วอีกฝ่ายไม่ได้จงใจจะเล่นงานเขาเป็พิเศษ ดูเหมือนเป้าหมายหลักจะเป็ปลาตัวใหญ่อย่างโอลีฟมากกว่า เพื่อที่จะจับผิดโอลีฟ อีกฝ่ายถึงขั้นยอมให้การรับประกันกับเขาเลยทีเดียว
เมื่อคิดได้เช่นนั้น อาจารย์สอนดนตรีก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า
“ได้โปรดอย่าให้ใครรู้ว่าผมเป็คนบอกนะครับ”
“แน่นอน สบายใจได้ ผมน่ะเป็พวกปากหนักที่สุดคนหนึ่งเลยล่ะ”
“อาจารย์โอลีฟมีพฤติกรรมละเมิดกฎจริงๆ ครับ เธอมักจะเมินเฉยต่อกฎเกณฑ์และลักพาตัวปีศาจที่เดินผ่านไปมา เข้าไปในห้องทดลองของเธออยู่บ่อยๆ ถ้าเป็ปีศาจที่หน้าตาดีหน่อยก็อาจจะรอดไปได้ แต่ถ้าหน้าตาไม่ดีล่ะก็ จะโดนทรมานจนปางตายแล้วค่อยฆ่าทิ้งครับ นอกจากนี้เธอยังเป็พวกชอบทารุณกรรม แถมยังมีรสนิยมแบบมาโซคิสม์ด้วย เมื่อเทียบกับการฆ่าฟันแล้ว เธอชอบความตื่นเต้นที่รุนแรงถึงขีดสุดมากกว่า”
อาจารย์สอนดนตรีค่อยๆ ร่ายยาวออกมา
ดันเต้ถามต่อ “คุณรู้ได้ยังไง?”
อาจารย์สอนดนตรีตอบ “ผมเคยโดนเธอลักพาตัวเข้าไปน่ะครับ”
“......”
ดันเต้ถึงกับเงียบไปชั่วขณะ
ถ้ามาลองมองดูดีๆ อาจารย์สอนดนตรีคนนี้ก็ถือว่าหล่อกว่าอาจารย์ปีศาจคนอื่นๆ ที่เจอมาก่อนหน้านี้จริงๆ นั่นแหละ
ดันเต้ถาม “มีข้อมูลอื่นอีกไหม?”
อาจารย์สอนดนตรีตอบ “นั่นก็เป็เื่ระหว่างผมกับเธอในห้องทดลองปีศาจแล้วล่ะครับ วันนั้นน่ะ...”
“อ๊ะ— เดี๋ยวๆ หยุดก่อน”
ดันเต้รีบเบรกทันที เพราะเขายังเปิดการถ่ายทอดสดอยู่
จากนั้นเขาก็รีบตัดสัญญาณการถ่ายทอดของโปรแกรมรับชมโลกเงาเป็การชั่วคราว
“เอาล่ะ ทีนี้ก็เล่ามาให้ละเอียดเลย”
......
“ที่แท้พวกปีศาจเขาก็เล่นกันแบบนี้เองเหรอเนี่ย”
ดันเต้แอบบ่นพึมพำในใจ แต่เขาก็ไม่กล้าแซวพวกปีศาจในใจมากนัก เพราะกลัวว่าอาจารย์จะรับรู้ถึงความคิดของเขา
ถึงแม้อาจารย์จะไม่แยแสที่จะคบค้าสมาคมกับเผ่าพันธุ์เดียวกันและบอกว่าจะเข้าสู่การหลับใหล แต่ยัยคนนี้ก็นิสัยร้ายกาจมาโดยตลอด ใน่แรก ตัวของดันเต้เองก็โดนเธอแกล้งไปไม่น้อยเหมือนกัน
ดันเต้ตบบ่าอาจารย์สอนดนตรี
“ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ คำสัญญาของผมยังคงมีผลเสมอ”
อาจารย์สอนดนตรีรีบพยักหน้าคำนับเพื่อแสดงความขอบคุณทันที
“อ้อ จริงด้วย”
จู่ๆ ดันเต้ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ทำเอาอาจารย์สอนดนตรีสะดุ้งโหยง
“เครื่องดนตรีชิ้นนี้รบกวนคุณช่วยส่งไปไว้ที่หน้าประตูห้องผู้อำนวยการหน่อยได้ไหม? มันเริ่มจะเก่าแล้วน่ะ มีผลต่อคุณภาพการสอนนิดหน่อย เดี๋ยวผมจะบอกให้ผู้อำนวยการเปลี่ยนเครื่องใหม่ให้คุณเอง”
ดันเต้ชี้ไปที่เปียโนเครื่องนั้น
“ไม่มีปัญหาครับ! ขอบคุณมาก!”
อาจารย์สอนดนตรีตอบกลับอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
ในเมื่อไม่ใช่เื่ร้าย แถมยังเป็เื่ดีแบบนี้ มีหรือที่เขาจะไม่ทำ? หลังจากนั้นเขาก็ส่งดันเต้ออกจากห้องเรียนดนตรีด้วยความนอบน้อมสุดๆ พร้อมกับให้สัญญาว่าจะรีบส่งเปียโนไปที่หน้าห้องผู้อำนวยการให้เร็วที่สุด
โคนีเลียที่ยืนรออยู่ไม่ไกลจากห้องเรียนดนตรีมองภาพอาจารย์ปีศาจที่กำลังทำตัวประจบประแจงตอนส่งดันเต้ออกมา เธอยืนนิ่งไปครู่หนึ่งพร้อมกับรู้สึกอยากจะบ่นอะไรบางอย่างออกมาเต็มไปหมด แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี แต่พอนึกได้ว่านี่คือดันเต้เพื่อนร่วมทีมของเธอ เื่ประหลาดพวกนี้ก็ดูเหมือนจะเป็เื่ธรรมดาขึ้นมาในทันที
ดันเต้รีบเดินมาสมทบกับโคนีเลียแล้วพาเธอมุ่งหน้าไปยังจุดหมายถัดไปทันที
“โคนีเลีย พวกเราไปเจอโอลีฟกันเถอะ ผมค้นพบสาเหตุแล้ว ว่าที่พวกปีศาจพวกนี้รับมือได้ง่ายเป็พิเศษ นั่นก็เพราะพวกเขาทำตามตัณหาและสัญชาตญาณของตัวเองมากเกินไป ทำให้จุดอ่อนนั้นชัดเจนสุดๆ ถึงแม้โอลีฟจะดูสับสนและรับมือยากที่สุด แต่จริงๆ แล้ว...เธออาจจะเป็คนที่แก้ปัญหาได้ง่ายที่สุดก็ได้นะ”
“ได้เลย แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง?”
“ภารกิจของเธอครั้งนี้สำคัญมากนะ...”
ทั้งคู่กระซิบกระซาบวางแผนกันไปตลอดทาง บางครั้งก็ใช้ภาษาที่เป็เอกลักษณ์ที่มีแค่พวกเขาที่เข้าใจกัน
ผ่านไปซักพัก พวกเขาก็เดินตามแผนที่มาจนถึงจุดที่อยู่ไม่ไกลจากห้องทดลองปีศาจมากนัก ถ้าเลี้ยวผ่านหัวมุมไปอีกสองครั้ง ก็จะถึงโถงทางเดินซึ่งเป็ที่ตั้งของห้องทดลองปีศาจแล้ว
“โคนีเลีย เธอรออยู่ตรงนี้แหละ”
ดันเต้หยุดฝีเท้าลง
เนื่องจากรู้ว่าโอลีฟอาจจะมีเงื่อนไขในการจับนักเรียนที่อยู่แถวห้องทดลองปีศาจ ระยะนี้จึงถือว่าเป็ระยะปลอดภัยที่ค่อนข้างชัวร์
“อื้อ”
โคนีเลียพยักหน้าอย่างเข้าใจ
ทั้งสองคนจัดการเตรียมตัวเหมือนตอนเข้าห้องเรียนดนตรี นั่นคือดันเต้จะเป็คนเข้าไปท้าทายในห้องเพียงลำพัง ส่วนโคนีเลียจะรอสแตนด์บายอยู่ข้างนอก
......
ภายใน ห้องรับชมการต่อสู้ของสถาบันเวทมนตร์เฮเวนลิธ
นักศึกษารุ่นพี่หลายคนเริ่มทยอยมารวมตัวกัน เพื่อดูขั้นตอนการพิชิตของดันเต้และโคนีเลีย
“เส้นทางที่พวกเขาเลือกเนี่ย คือจะมุ่งตรงไปพิชิตห้องสุดท้ายเลยเหรอ?”
ก่อนหน้านี้ฝ่ายประสานงานได้บันทึกแผนที่ที่ดันเต้วาดไว้ แล้วนำไปแสดงไว้ที่มุมขวาล่างของจอ เพื่อให้ผู้ชมทุกคนได้รับประสบการณ์การรับชมที่ดียิ่งขึ้น
“ไม่น่าใช่นะ ข้อมูลของพวกเขายังรวบรวมไม่ครบเลย!”
นักศึกษารุ่นพี่บางคนถึงกับกุมขมับบ่นออกมา
แม้ว่าวิธีการพิชิตห้องธรรมดาของดันเต้จะดูพิสดารและเหนือชั้นมากแค่ไหน แต่สำหรับโลกเงาแนวสำรวจแบบนี้ ห้องสุดท้ายคือคนละเื่กันเลย หากประมาทแม้เพียงนิดเดียว จะต้องชดใช้ด้วยราคาที่แสนแพง และความพยายามทั้งหมดที่ทำมาก่อนหน้านี้ก็จะสูญเปล่าทันที!
“เขายังรวบรวมข้อมูลมาไม่พออีกเหรอ?”
นักศึกษารุ่นน้องคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ
ทว่าเหล่านักศึกษารุ่นพี่ต่างพากันส่ายหน้า
“โอลีฟไม่ได้ทำตามกฎเสมอไป และเธอมีพลังในการโจมตีที่สูงมาก นั่นหมายความว่าห้องทดลองปีศาจ ไม่ว่าจะใช้วิธีถอดรหัสหรือใช้กำลังบุกเข้าไป ก็ยากที่จะพิชิตได้สำเร็จ”
“ถ้าลองพิจารณาตามความเหมาะสม วิธีเดียวที่จะทำให้ผู้ท้าทายระดับ 4 มีโอกาสเอาชนะโอลีฟได้ก็มีแค่ทางเดียวเท่านั้น นั่นก็คือการใช้ตัวผู้อำนวยการมาจัดการเธอ”
“ดังนั้น จริงๆ แล้วพวกเขาต้องรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับ่เวลาการปรากฏตัวของผู้อำนวยการในโรงเรียนให้ได้ก่อน แล้วควบคุมเวลาให้ดี เพื่อล่อให้โอลีฟทำผิดกฎ แล้วให้ผู้อำนวยการมาฆ่าเธอทิ้งซะ”
รุ่นพี่หลายคนพยายามอธิบายอย่างใจเย็น
เื่นี้ทำให้นักศึกษารุ่นน้องถึงกับร้องอ๋อออกมาทันที
“แต่ว่านะ...สองคนนี้เคยเดินตามเส้นทางปกติบ้างไหมล่ะ?”
“......”
คำถามของใครบางคนทำเอาเหล่านักศึกษาในห้องรับชมเงียบกริบไปตามๆ กัน
ตอนนี้กลายเป็ว่าพวกเขาเป็ห่วงโอลีฟแทนดันเต้ไปซะแล้ว
......
ดันเต้เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องทดลองปีศาจ แล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ถ้าจะบอกว่าหลังจากที่เข้ามาในโลกเงาระดับ 4 แห่งนี้ ห้องไหนที่พอจะมีความอันตรายอยู่บ้างล่ะก็ ห้องทดลองปีศาจห้องนี้ต้องติดโผอย่างแน่นอน
แน่นอนว่า ความอันตราย ในความหมายของเขาไม่ใช่ความอันตรายแบบปกติทั่วไป แต่หมายถึง ถ้าเขาก้าวพลาดแม้แต่ก้าวเดียว ชีวิตการเป็สตรีมเมอร์ของเขามีความเสี่ยงที่จะโดนแบนถาวรเอาได้ เพราะรูปลักษณ์ของเขาอาจจะถูกใจโอลีฟเอามากๆ และเผ่าพันธุ์ของเขาในตอนนี้ก็ดูเหมือนจะมีการเพิ่มค่าเสน่ห์เข้าไปอีกด้วย
290
![The breathless Master [ พยัคฆ์ร้ายไร้ลมปราณ ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1766999262_90753552.webp)
