บทที่ 7 เวทมนตร์เดียวของโครงกระดูกจอมเวท
"โอ้โห ภารกิจล่ามอนสเตอร์ได้คะแนนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ หัวหน้า, บอส, และบอสดันเจี้ยน รวมกันได้ 35 คะแนน!"
"เหอะ ฝันไปเถอะ หัวหน้ากับบอสยังพอมีหวัง แต่บอสดันเจี้ยนนี่ความยากระดับสูงเลยนะ ครั้งสุดท้ายที่มีคนฆ่าบอสดันเจี้ยนได้ก็ 4 ปีที่แล้ว"
"4 ปีที่แล้ว? หมายถึงรุ่นพี่จางอวี๋?"
"ใช่ รุ่นพี่จางอวี๋ เขาฆ่าบอสดันเจี้ยนในทุ่งหญ้าได้คนเดียว มหาวิทยาลัยดังๆ แย่งตัวกันใหญ่ สุดท้ายเขาก็เลือกไปเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งนครเวทมนตร์"
"รุ่นพี่สุดยอดไปเลย ไม่รู้ว่ารุ่นเราจะมีใครมีความสามารถฆ่าบอสดันเจี้ยนได้บ้างไหมนะ"
"ยาก ถ้าฉันเจอ ฉันจะรีบเผ่นแน่บให้ไวที่สุด"
หวังเหว่ยรู้สึกกังวลใจเมื่อได้ยินนักเรียนคุยกัน ในฐานะอาจารย์ใหญ่เขาทำได้แค่บอกข้อดีข้อเสียของภารกิจ แต่ไม่สามารถตัดสินใจแทนพวกเขาได้
"เด็กๆ ที่น่ารัก ขอให้พวกเธอกลับมาอย่างปลอดภัย" หวังเหว่ยภาวนาในใจ
ทุกปีจะมีนักเรียนเสียชีวิตจากการทดสอบ และส่วนใหญ่จะเป็นักเรียนที่มีพร์ เพราะยิ่งเก่งก็ยิ่งตายเร็ว นักเรียนทั่วไปมักจะเลือกเข้าไปเป็ทีม ถึงแม้ว่าจะเพิ่มเลเวลช้าแต่ก็ปลอดภัยกว่า
นักเรียนทั่วๆ ไปรู้จักประมาณตน พวกเขาจะไม่เสี่ยงทำภารกิจล่ามอนสเตอร์ มีแต่พวกอัจฉริยะเท่านั้นที่จะลอง แล้วก็โดนมอนสเตอร์ฆ่า นี่เป็บทเรียนที่เ็ป
สุดท้าย โรงเรียนก็แจกมีดสั้นโลหะผสมพิเศษให้นักเรียนทุกคนไว้ป้องกันตัว ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีค่าสถานะเพิ่ม แต่มันก็เป็อาวุธที่ล้ำสมัยที่สุดของโลก ในแง่ของความคม มันดีกว่าอาวุธบางชนิดเสียอีก
เว่ยเสี่ยวซูมองมีดสั้นที่เปล่งประกายในมือด้วยความพึงพอใจ เขาจำได้ว่ามีดเล่มนี้ถูกกล่าวถึงในตำราเรียน ความคมของมันเทียบเท่ากับอาวุธระดับ 3
หลังจากเหน็บมีดไว้ที่เอว เว่ยเสี่ยวซูก็เตรียมตัววาร์ปเข้าดันเจี้ยน แต่แล้วก็ได้ยินเสียงเ็าที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหู "อยากแข่งกันไหม ว่าใครจะฆ่าบอสดันเจี้ยนได้ก่อนกัน?"
"ไม่อ่ะ" เว่ยเสี่ยวซูปฏิเสธทันทีโดยไม่หันกลับไปมอง
"นาย..."
สวีเสี่ยวฉิงโมโหที่เว่ยเสี่ยวซูไม่สนใจเธอ แต่พอคิดว่ามีเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ อยู่รอบๆ เธอก็ทำสีหน้าเ็า รีบเดินผ่านเว่ยเสี่ยวซูไปวาร์ปเข้าดันเจี้ยนก่อน
"บ้าเอ๊ย" เมื่อเห็นสวีเสี่ยวฉิงหายวับไปต่อหน้าต่อตา เว่ยเสี่ยวซูก็อดสบถไม่ได้ "ยัยนี่เป็บ้าหรือไง?"
ที่เขาปฏิเสธ ก็เพราะไม่อยากให้เธอเสี่ยงชีวิตเพื่อเอาชนะในการทดสอบ บอสดันเจี้ยนไม่ใช่ว่าจะฆ่าง่ายๆ ยิ่งต้องสู้คนเดียวด้วย ตลอดหลายปีที่ผ่านมามีใครทำได้บ้าง?
แต่ดูเหมือนว่าสวีเสี่ยวฉิงจะตั้งใจไปหาเื่บอสดันเจี้ยนแล้ว เขาได้แต่หวังว่าเธอจะคิดได้ อย่างน้อยก็ควรจะเพิ่มเลเวลให้ถึง 5 ก่อนค่อยไป ไม่งั้นต่อให้เป็ทูต์ก็คงไม่รอด
แต่เว่ยเสี่ยวซูไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับสวีเสี่ยวฉิงไม่จำเป็ต้องไปสนใจมาก จากนั้นเขาก็เดินเข้าประตูวาร์ปเข้าสู่ดันเจี้ยนสำหรับการทดสอบครั้งนี้ ทุ่งหญ้าเขียวขจี
ตามชื่อเลย สภาพแวดล้อมที่นี่คือทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ก่อนหน้านี้ทางการเคยมาสำรวจ ขนาดของทุ่งหญ้าแห่งนี้กว้างถึง 500 ตารางกิโลเมตร แทบไม่ต่างจากเมืองชิงหยาง
ด้วยพื้นที่ขนาดนี้ ถึงแม้จะมีนักเรียนเข้ามาเป็พันคน หากไม่ได้ตั้งทีมกันมาก่อน การที่จะเจอกันก็ต้องอาศัยโชคช่วย
ทุ่งหญ้าเป็ดันเจี้ยน 1 ดาวสำหรับมือใหม่ มอนสเตอร์ที่นี่ส่วนใหญ่มีขนาดเล็กและกระจายตัวอยู่ห่างๆ กัน บางทีต้องเดินเป็กิโลเมตรกว่าจะเจอสักตัว ดังนั้นจึงค่อนข้างปลอดภัย
แต่สำหรับคนที่มีอาชีพหายากอย่างเว่ยเสี่ยวซู, สวีเสี่ยวฉิง หรือเฉียนจื่อห่าวแล้ว การตามหามอนสเตอร์นั้นยากกว่าการฆ่ามันมาก
อย่างไรก็ตาม เว่ยเสี่ยวซูมีข้อได้เปรียบอย่างหนึ่ง เขามองไปยังทุ่งหญ้าสีเขียวขจีแล้วยิ้มมุมปาก ก่อนจะโบกมืออัญเชิญโครงกระดูกจอมเวทออกมา 3,000 ตัว
"แยกย้ายกันไปหามอนสเตอร์ที่อยู่ตัวเดียว"
เมื่อได้รับคำสั่ง โครงกระดูกจอมเวท 3,000 ตัว ก็วิ่งกระจายไปทั่วทุ่งหญ้า เสียงกระทบกันของกระดูกดังขึ้นทั่วบริเวณ
จากนั้นเว่ยเสี่ยวซูก็ชักมีดสั้นที่เหน็บไว้ที่เอวออกมา แต่เพื่อความปลอดภัย เขาก็ยังอัญเชิญโครงกระดูกจอมเวทออกมาอีก 100 ตัว เพื่อคุ้มกันรอบๆ ตัว ป้องกันการโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว
[โครงกระดูกจอมเวท (ระดับ 0)]
[เลเวล: 1]
[พลัง: 5]
[ความว่องไว: 5]
[ความแข็งแกร่ง: 5]
[พลังจิต: 10]
[สกิล: ประทัด (ระดับ G)]
[ประทัด (ระดับ G): ขว้างประทัดที่ะเิได้ใส่เป้าหมาย สร้างความเสียหายเล็กน้อย]
นี่คือค่าสถานะของโครงกระดูกจอมเวท เรียกว่าเป็พวกกระจอกในบรรดากระจอก ไม่แปลกที่เฉียนจื่อห่าวจะไม่สนใจเขา เพราะต่อให้มีขยะมากแค่ไหนก็เป็แค่ขยะอยู่ดี
แล้วจอมเวทอะไรจะปาประทัด?
เว่ยเสี่ยวซูเคยทดสอบพลังของสกิลประทัดแล้ว มันก็แค่ประทัดขนาดเท่าหัวแม่มือ ถ้าจะฆ่าคนธรรมดาคงต้องปาเป็ร้อยๆ ลูก
แต่เอาเถอะ ตอนนี้เว่ยเสี่ยวซูมีลูกน้องเยอะ ถ้าร้อยตัวฆ่าไม่ได้ ก็ส่งไปพันตัว ยังไงก็ต้องตายแหละน่า
ประมาณหนึ่งนาทีต่อมา เสียงประทัดะเิก็ดังขึ้นต่อเนื่อง ดูเหมือนว่าลูกน้องโครงกระดูกของเขาจะเจอมอนสเตอร์แล้ว
[ยินดีด้วย! คุณได้กำจัดมอนสเตอร์ระดับ 0 เลเวล 1 "กระรอกดิน" สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +10]
ไม่ต้องลงมือเองก็ได้ค่าประสบการณ์ รู้สึกดีจริงๆ เว่ยเสี่ยวซูเปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวดู ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นจาก 0% เป็ 0.1%
นั่นหมายความว่า ถ้าอยากเพิ่มเลเวลจาก 1 เป็ 2 เขาต้องฆ่ากระรอกดินระดับ 0 เลเวล 1 ถึง 1,000 ตัว
"กว่าจะเลเวลอัพ คงอีกยาวไกล"
เว่ยเสี่ยวซูคำนวณจำนวนโครงกระดูกจอมเวททั้งหมดที่เขาสามารถอัญเชิญได้ มิติอัญเชิญของเขาสามารถเก็บโครงกระดูกได้ 3,000 ตัว ซึ่งเขาเก็บไว้ั้แ่เมื่อคืน
และตอนนี้พลังจิตของเขาเต็ม เขาสามารถอัญเชิญได้อีก 6,000 ตัว ถ้าปล่อยออกไปทั้งหมด การเพิ่มเลเวลก็น่าจะเร็วขึ้น
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เว่ยเสี่ยวซูก็ตัดสินใจอัญเชิญโครงกระดูกจอมเวทออกมาอีก 3,000 ตัว
เพื่อออกตามหามอนสเตอร์ ส่วนที่เหลือจะเก็บไว้เผื่อฉุกเฉิน อีกอย่าง ถ้าใช้พลังจิตทั้งหมดในครั้งเดียว เขาจะรู้สึกมึนหัวและเสียสมาธิ ซึ่งไม่คุ้มกัน
ดังนั้น โครงกระดูกจอมเวท 6,000 ตัว ที่มีสกิลแค่ปาประทัดก็เริ่มออกอาละวาดในทุ่งหญ้า ทุกๆ นาทีจะมีมอนสเตอร์ถูกพบ แล้วโดนรุมจนตาย มันช่างโหดร้ายแต่ก็สะใจสุดๆ!