น้ำเพชรเดินออกจากร้านเสื้อผ้ามาด้วยใบหน้าบูดบึ้ง เธอเดินไปเข้าห้องน้ำในห้างสรรพสินค้า เข้าเสร็จก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ระหว่างกำลังจะกลับไปหาคุณแม่ ที่รออยู่ในร้านอาหาร น้ำเพชรเธอเดินไม่ทันระวัง ด้วยเธอกำลังเดินก้มหน้าเช็ดเสื้อที่เปียกน้ำตอนล้างมือ ทำให้เดินไปชนเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่ง ก่อนที่เธอจะหงายหลังล้มลง ไปกองอยู่ที่พื้นของห้างสรรพสินค้า ตัวของเธอกับถูกชายหนุ่มคนนั้น รับเอาไว้ และตัวเธอเข้าไปอยู่ในอ้อมกอด
น้ำเพชรเซถลาไปซบลงกับหน้าอกกว้างของชายหนุ่มอย่างจัง ทำเอาหน้าของเธอรู้สึกเจ็บเล็กน้อย น้ำเพชรเงยหน้าขึ้นมองคนที่เธอชน และตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาด้วยความใ และชายหนุ่มที่ช่วยเธอเอาไว้ ก้มหน้าลงมามองพอดีกับที่เธอได้เงยหน้าขึ้น เป็เหตุทำให้ใบหน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก จนััได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของกันและกัน
ดวงตาคมเข้มของชายหนุ่มจ้องมองมาที่เธอ ราวกับกำลังต้องมนต์สะกด ในขนาดที่น้ำเพชรเองก็รู้สึกเหมือนถูกดึงดูดเข้าไปในดวงตาคู่นั้น เธอรู้สึกแปลกประหลาดเหมือนเคยเห็นสายตาแบบนี้จากที่ไหน แต่เธอกับนึกไม่ออก ทั้งๆที่เธอแน่ใจว่าไม่เคยเจอหรือรู้จักกันมาก่อน
น้ำเพชรถอยออกมาจากชายหนุ่ม ในสภาพเก้อเขิน"ขอโทษด้วยค่ะ พอดีฉันไม่ทันเห็น ทำให้เดินชนคุณเข้า ไม่ทราบว่าคุณาเ็ตรงไหนหรือเปล่า"
ชายหนุ่มที่มองหญิงสาวตรงหน้า ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะกล่าวว่า "ผมไม่ได้าเ็ครับ แล้วคุณละครับ ได้รับาเ็หรือเปล่า"
น้ำเพชรเห็นว่าคนที่ถูกชนไม่ได้รับาเ็อะไร และดูยังมีน้ำใจเป็ห่วงเธออีก"ถ้าคุณไม่รับฉันเอาไว้ ฉันก็คงาเ็ไปแล้ว ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยเหลือฉันไว้และก็ขอโทษด้วยที่เดินมาชนคุณเข้า"น้ำเพชรกล่าวขอบคุณและขอโทษชายหนุ่ม
“ไม่เป็ไรครับ ถ้าคุณไม่เป็อะไรแล้ว ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ”ชายหนุ่มบอกหญิงสาวตรงหน้า
“ได้ค่ะ ฉันเองก็ต้องไปแล้วเช่นกัน”น้ำเพชรบอกและก้มหัวขอโทษอีกรอบ ก่อนจะเดินแยกออกมา
…
น้ำเพชรเดินกลับมาหาคุณแม่ที่ร้านอาหารจีน คุณแม่พลอยกำลังสั่งอาหารกับพนักงานเสร็จพอดี"ทำไมคุณแม่พึ่งได้สั่งอาหารละคะ เพชรไปเข้าห้องน้ำอยู่ตั้งนาน"น้ำเพชรเอ่ยถามแม่ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ตรงกันข้ามกับแม่
"แม่พึ่งมาที่ร้านนะลูก เมื่อกี้แม่สั่งของโปรดของลูกไปด้วยนะ"คุณแม่พลอยบอกลูกสาว
“ขอบคุณค่ะ คุณแม่รู้ใจเพชรที่สุดเลย”น้ำเพชรยิ้มและเอ่ยขอบคุณแม่พลอยของเธอ
“น้องเพชร ลูกอยากจะสั่งอะไรเพิ่มอีกไหมลูก”คุณพลอยถามลูกสาว
“ไม่แล้วค่ะ ที่คุณแม่สั่งไปก็เยอะพอแล้ว” น้ำเพชรกล่าวปฏิเสธคุณแม่ของเธอ
“แล้วทำไมลูกถึงไปเข้าห้องน้ำนานนักละลูก” คุณพลอยถามลูกสาว ห้องน้ำก็อยู่ไม่ไกล จากร้านอาอาหารจีนนัก ทำให้เธอเป็ห่วงจนจะออกไปตามแล้ว
“พอดีเกิดเื่นิดหน่อยนะคะ แต่ไม่มีอะไรแล้ว”น้ำเพชรตอบคุณแม่พลอย
ระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ คุณแม่พลอยก็คุยเื่งานการกุศล ที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วันกับลูกสาว น้ำเพชรนั่งฟังคุณแม่ ก่อนจะถามว่า"แล้วคุณแม่เอาอะไรไปร่วมประมูล ในงานการกุศลหรือคะ เพชรยังไม่รู้เลย"
แม่พลอยยิ้มและถามลูกสาวว่า"ลูกจำเครื่องเพชรของคุณยายได้หรือเปล่า"
"เครื่องเพชรชุดไหนคะ เครื่องเพชรที่คุณยายยกให้คุณแม่ มีอยู่ตั้งหลายชุด เพชรคงนึกไม่ออกหรอกค่ะ หากคุณแม่ไม่บอก"น้ำเพชรถาม
"เป็เครื่องเพชรที่คุณยาย ได้มาจากเพื่อนชาวอังกฤษ เมื่อหลายสิบปีก่อนนะ หนูคงจะจำได้"คุณพลอยบอกลูกสาว
“เพชรจำได้ค่ะ เครื่องเพชรชุดนั้น เป็เครื่องเพชร ที่เพื่อนของคุณยาย เอามาให้คุณยายเป็การใช้หนี้ใช่ไหมคะ” น้ำเพชรถาม
คุณแม่พลอยพยักหน้าและกล่าวว่า “ใช่แล้วจ้ะ เป็เครื่องเพชรชุดนั้น แม่ไม่ค่อยได้ใช้และน้องเพชรเองก็ไม่ยอมเอาไปใส่ด้วย แม่เลยคิดว่าเอามาทำประโยชน์หาเงินทำบุญดีกว่า”
"เครื่องเพชรชุดนี้ น้ำงามมากจริงๆ คุณแม่ไม่เสียดายหรือคะที่เอาไปประมูล"น้ำเพชรถาม
"ไม่เสียดายจ๊ะ แม่คิดเพียงอยากทำบุญ และอยากให้บุญครั้งนี้ ทำให้ลูกสาวของแม่มีแต่สิ่งดีๆ เข้ามาหา และได้เป็ผู้กำกับชื่อดังตามที่น้องเพชรหวังเอาไว้" แม่พลอยกล่าว ในสิ่งที่เธอคิดไว้
น้ำเพชรเธอยิ้มให้คุณแม่ของเธอ ก่อนจะพูดว่า"เพชรก็อยากให้บุญ ที่คุณแม่จะทำในครั้งนี้ ทำให้คุณแม่มีความสุขสงบ ไม่มีหมู่มารเข้ามารบกวนให้ต้องทุกข์ใจอีก!"
“แม่เชื่อว่าบุญที่เราทำ จะทำให้ชีวิตของเรามีแต่ความสงบสุขและมีความสุข” คุณพลอยกล่าว เธอรู้สึกแบบนั้น รู้สึกว่าผลบุญที่เธอกำลังจะทำ จะทำให้ลูกสาวของเธอ ปลอดภัยแต่เธอไม่รู้ว่าลูกสาวเธอจะปลอดภัยจากอะไรกันแน่
อาหารจีนที่สั่งเอาไว้ได้มาเสิร์ฟแล้ว น้ำเพชรกับแม่กินข้าวกันอยู่นาน ก่อนจะพากันกลับบ้าน
246
