" เพ้อเจ้อตรงไหนฮะ..ลีวายไม่ได้เพ้อเจ้อซะหน่อย"
ร่างบางเดินกลับมานั่งที่เตียง พร้อมกับตัวลงนอน ตะเเคงข้างเอามือท้าวหัว เเล้วส่งสายตายั่วยวนไปให้คาร์สันที่พอคว้าเอาผ้าขนหนูเสร็จเเล้ว ก็รีบเดินเข้าห้องนํ้าทันที
" จะรีบเดินไปไหนเนี่ย ทนความเซ็กซี่ของลีวายไม่ไหมใช่ไหมฮะ "
เสียงใสๆ ร้องตามหลังของคาร์สันด้วยความขบขัน ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง เเล้วจัดการถอดชุดนอนของตัวเองออกจนเหลือเเต่ร่างเปลือยเปล่าอันเเสนนุ่มนิ่มของลีวาย ..พอถอดเสื้อผ้าเสร็จจึงเอาผ้ามาห่มมาคลุมร่างกายตัวเองไว้ให้เหลือเเต่ส่วนหัว
ผ่านไป 20 นาที
ร่างสูงของคาร์สันที่เดินออกจากห้องนํ้า เเถมบนร่างกายก็มีนํ้าเกาะตามผิวเนียนๆ เเขนลํ้าๆ ของเขา สร้างความตื่นเต้นให้กับร่างบางที่เเอบจ้องมองอยู่ไม่ใช่น้อย
" กูสั่งให้มึงนอนไม่ใช่หรอ..มองทำห่าอะไร "!!
" ก็ลีวายอยากนอนพร้อมสามีนี่ฮะ "
" มึงหนาวหรือไง..ห่มผ้าอย่างกับอยู่ขั้วโลกเหนือ "
คาร์สันเอ่ยว่าร่างบางที่เอาเเต่จ้องเขาไม่วางตา ทุกๆ วันก็เป็เเบบนี้เเหละ เเต่ก่อนเขาสั่งห้ามให้มันเข้ามาในห้อง เเต่ไอ้เด็กบ้านี่ก็เเอบปีนเข้าห้องบ้าง เเอบเอากุญเเจมาไขเข้าบ้าง จนสุดท้ายคาร์สันก็เลยต้องยอมให้ลีวายมานอนด้วย
" ใช่ฮะ.ลีวายหนาวมากเลย ..พี่คาร์สันรีบมานอนสิฮะ "
มือหนาเอาผ้าขนหนูมาเเขวนไว้ที่เดิม เเล้วเดินอ้อมมานอนอีกฝั่งของเตียง
พรึ่บ!! ...เฮ้ย!!
ทันทีร่างหนาล้มตัวลงนอน ลีวายก็รีบมุดเข้าใต้ผ้าห่ม ก่อนจะปีนขึ้นมานอนที่บนตัวของคาร์สัน
" ลงไป...เดี๋ยวนี้ "!!!
คาร์สันเอ่ยสั่งลีวายด้วยเสียงเเข็ง..ก่อนจะรู้สึกถึงความผิดปกติ จนต้องเอามือมาลูบไล้ที่ร่างกายของลีวาย นี่มันเเอบถอดเสื้อผ้าตอนไหนวะ
" มึงถอดชุดนอนออกทำไม..หะ!!?
" ก็ลีวายร้อนนี่ฮะ..."
" เเต่เมื่อกี้มึงบอกว่าหนาว "?
" อู๊ย...สงสัยว่าร่างกายเค้าจะผิดปกติฮะ "
ใบหน้าหวานๆ ซบลงที่อกเเกร่ง ก่อนจะหลับตาพริ้ม ยิ้มมุมปากอย่างมีความสุขที่ได้นอนบนตัวของคาร์สัน
" นอนดีๆ ..กูหนัก "!!
คาร์สันจับตัวของลีวายให้นอนลงข้างๆ ตัว ก่อนจะดึงร่างนุ่มนิ่มกอดจนชิดอกเเกร่งของเขา
" ไม่มีอารมณ์บ้างเลยหรอฮะ..นี่ลีวายกำลังนอนเเก้ผ้าอยู่นะฮะ "
" ร่างกายของมึงไม่มีอะไรให้ต้องสนใจเลยสักนิดเดียว..สาวๆ สวยสวยน่ามองกว่าเยอะ "
ปึก!!
กำปั้นน้อยๆ ทุบลงที่อกเเกร่ง เมื่อเขาพูดอย่างไม่รักษาความรู้สึกของลีวายเลยเเม้เเต่น้อย เเต่ถึงอย่างนั้นลีวายก็ไม่ได้น้อยใจอะไร เพราะเข้าใจว่าคาร์สันนั้นคงชอบผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชายอย่างตน
" ต่อให้มึงมานอนเเก้ผ้าให้กูดูทุกวัน กูก็ไม่มีวันสนใจหรอก..จำไว้ "!!
" งั้นเดี๋ยวลีวายจะนอนเเก้ผ้าให้คนอื่นดูก็ได้ "
เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!
ฝ่ามือหนาหวดลงที่ก้นงอนเด้งของลีวาย
" ตีลีวายทำไมฮะ..หรือว่าหึง "
" หึงห่าอะไร....ถ้ามึงอยากมากขนาดนั้นก็อย่ากลับมาที่นี่อีก "
" ลีวายง่วงเเล้วฮะ..พี่คาร์สันอย่าชวนเค้าคุยสิ "
ร่างบางมุดหน้าลงใต้ผ้าห่ม พร้อมกับค่อยๆ เลื่อนมือมาจับที่กลางกายของเขา
" ลีวาย!!!
" อะไรฮะ...ลีวายเเค่นอนจับมือ..จะได้หลับฝันดี "
" มือบ้านมึงสิ..!!
" คิกๆๆๆ ...เเค่นี้ทำหวง..จับของลีวายคืนก็ได้นะฮะ..เค้าไม่หวงสามีหรอก "
" นอน!! ...อย่าพูดมาก "
" ฝันดีนะฮะ...ลีวายรักพี่คาร์สันที่สุดเลย "
พูดจบร่างบางก็จูบลงที่ปากหนาของคาร์สัน ก่อนจะล้มตัวลงนอนที่ซอกเเขนของเขาเช่นเดิม
..................................................
รุ่งเช้า
ร่างบางที่ตื่นตั้งเเต่ 6 โมงเช้า เพราะกลัวคาร์สันจะไปที่ทำงานก่อน ลีวายจึงต้องตื่นเเต่เช้า รีบอาบนํ้าเเต่งตัวมานั่งรอคาร์สันที่ห้องนั่งเล่น
ส่วนร่างหนาที่รู้สึกตัวตื่น ก่อนหันไปมองพื้นที่ข้างๆ กลับไม่มีลีวายที่ควรจะนอนอยู่ เเต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก พร้อมกับลุกจากเตียงเพื่อไปอาบนํ้าเเต่งตัวไปทำงาน
พอทำธุระเสร็จ ขายาวๆ ก็ก้าวลงบันไดมายังชั้นล่าง ก่อนจะเจอลีวายที่สวมชุดเอี๊ยมขาสั้น ใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว ใบหน้าหวานๆ ส่งยิ้มมาให้เขา
" นี่มันตื่นเต้นอะไรนักหนาวะ "!!
" มาเเล้วหรอฮะ..ลีวายพร้อมไปทำงานด้วยเเล้วฮะ"
" กลัวจะไม่ได้ไปขนาดนั้นเลยหรือไง.."?
" ใช่ฮะ..เค้ากลัวคุณสามีจะเเอบหนีไปก่อน "
" ไปขึ้นรถ "!!
เสียงทุ้มเอ่ยสั่งลีวายสั้นๆ เเล้วส่งเสื้อคลุมไปให้เฟริสท์ที่ยืนรออยู่หน้าประตู
" เดี๋ยวลีวายกลับมานะพี่เเก้ว ..บ๊ายบายฮะ "
มือเล็กๆ โบกไปมาให้พี่เลี้ยง พร้อมส่งยิ้มหวานๆ
" กูไม่ได้ให้มึงไปเที่ยวนะลีวาย..อย่ามาอารมณ์ดีเกินไป "
" ก็ลีวายดีใจที่ได้ออกจากบ้านนี่ฮะ..อยู่บ้านมันน่าเบื่อ "
2K
