หนังสือ
เธอรู้ฉันรักแต่ผลักไสไล่ตัวฉัน
เพราะฉันมันไม่สำคัญ หนังสือนั้นต้องมาก่อน
อ่านหนังสือคือที่รักของอรชร
ความรักปอนปอน นั้นมันไม่เพิ่มปัญญา
หนังสือหนังหานั้นคงมีค่ากว่าฉัน
เธอจึงได้หลงใหลมัน ส่วนฉันไม่ปรารถนา
เธอช่างหมางเมิน ตัวฉันอย่างเฉยอย่างชา
เพราะฉันไม่มีราคา หนังสือคุณค่าเหลือเฟือ
*แต่พอผ่านไป เธอได้อ่านมันจนเบื่อ
ใจเธอสุดแสนเหลือเชื่อ
ไม่เหลียวมองคนโง่เขลา
ไปหาชายเด่น
เป็คนกรุงเทพเพื่อเอา
ทิ้งฉันให้รอจนเฉา
ความรักของเราด้อยกว่าหนังสือ