เกิดใหม่กับระบบ คนขับราคะ

มะขิงเงยหน้ามองผม ดวงตาคู่นั้นเป็นประกายราวกับกำลังจะเอ่ยบางอย่างออกมา “พี่...” เสียงเรียกสั้น ๆ แต่เต็มแฝงด้วยความหมาย

ผมยกยิ้มบาง ๆ เอียงตัวนั่งในท่าที่สบาย แล้วถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย “น้องอายุเท่าไหร่แล้ว”

เธอชะงักไปเล็กน้อย แววตาไหววูบอย่างลังเล ก่อนจะก้มหน้าลงแล้วเอ่ยเสียงเบา “อายุยี่สิบแล้วค่ะ...”

คำตอบนั้นลอยออกมาแผ่วๆ แต่ก็ชัดเจน

“ก็นั่นแหละ... อายุยี่สิบ กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น ไม่แปลกหรอกที่มะขิงจะมีของแบบนั้น” ผมพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ พยายามให้เธอคลายความกังวล

ผมหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย สายตายังคงมองออกไปยังทางที่รถแล่นผ่าน ก่อนจะเอ่ยต่อ “อีกอย่าง... พี่เองก็...” ผมเว้นคำไว้ กำลังชั่งใจว่าจะพูดออกไปมากแค่ไหน

ทันใดนั้น มือเล็ก ๆ ของเธอก็เอื้อมมากุมแขนผมแน่น ความอุ่นจากสัมผัสนั้นแผ่วซ่านเข้ามาทันที

“อีกอย่างพี่ก็... อะไรเหรอคะ ทำไมพูดไม่หมด” น้ำเสียงของเธอสั่น แฝงด้วยความอยากรู้ 

ผมหันไปมองหน้าเธอแล้วเราก็สบตา “มันคงไม่เหมาะเท่าไหร่นะหากพี่พูดออกไป เพราะพี่เป็นเพียงคนขับรถเท่านั้น” 

ใจผมเต้นแรงเมื่อพูดออกไป

“อีกอย่างที่พี่จะพูดก็คือ…วัยรุ่นเขาก็ทำกันทั้งนั้นแหละ น้องคงรู้อยู่แล้ว”

ใบหน้าของเธอแดงก่ำทันทีที่ได้ยินคำตอบนั้น มะขิงละมือจากแขนผม แล้วก้มหน้าลงต่ำเหมือนก่อนหน้า 

ผมพูดต่อด้วยเสียงนิ่ง แต่พยายามให้สบายใจ “แต่แค่บางคนไม่ได้มีของแบบนั้นก็เท่านั้นเอง อันที่จริงหนูไม่จำเป็นต้องคิดมากเลย เพราะพี่ก็เป็นวัยรุ่นอยู่ ก็คงรู้ ๆ กัน”

มะขิงเงยหน้ามองผมอีกครั้ง แก้มของเธอแดงระเรื่อ ราวกับผลแอปเปิ้ลที่สุกงอม

“ค่ะ...” เธอตอบสั้น ๆ

“งั้นก็เก็บเป็นความลับระหว่างเราแล้วกันนะ โอเคไหม” ผมเอ่ย พร้อมลุกขึ้นจากเบาะนั่ง

แต่เสียงมะขิงก็ดังขึ้น คำพูดของเธอทำให้ผมหยุดชะงัก ต้องนั่งลงอีกครั้ง

“พี่…เดี๋ยวสิ…คือว่า…” เธอพูดพลางเม้มปาก ท่าทีเขินอายชัดเจนจนผมสังเกตได้

ผมมองดูอาการของเธอ แล้วถอนหายใจเบา ๆ เธอต้องการพูดอะไรบางอย่างแน่ ๆ แต่เพราะเป็นคนขี้อาย จึงยังไม่กล้าเอ่ยปาก

เอาเถอะ…ลองใช้สกิลไว้วางใจดูสักหน่อย ผมคิดในใจ เผื่อมันจะช่วยให้รู้ว่าเธออยากพูดอะไรกับผม

สายตาผมจดจ่อไปที่มะขิง ราวกับพยายามอ่านความคิดของเธอ บางทีสิ่งที่เธออยากบอก อาจเกี่ยวกับแฟนหรือคนที่เธอกำลังคุยอยู่ก็ได้ ไม่ก็เรื่องอะไรสักอย่าง

“ระบบเปิดใช้งาน สกิลไว้วางใจ”

[รับทราบ สกิลไว้วางใจ ทำงาน]

[เวลาในการใช้งาน 60 นาที]

[ระดับความสนิท: เพิ่มขึ้น → ระดับ 2]

“โอ๊ะ...ขึ้นเร็วดีแฮะ” ผมคิดในใจ

ทันใดนั้นเธอก็เอ่ยถามขึ้นมาทันที "พี่เคยช่วยตัวเองไหมคะ" เธอเงยหน้ามองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง 

"ห๊ะ..นึกว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับแฟนหรือคนคุยซะอีก" ผมเอ่ยออกมาเบาๆ 

"หนูยังไม่มีแฟนหรอกค่ะ ไม่กล้าคุยด้วย"

"หนู...ไม่กล้าคุยด้วยเหรอ ทำไมล่ะ" ผมถามด้วยความสงสัย

เธอหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย "หนูไม่รู้จะคุยอะไรยังไงนิ"

"อ้อ..." ผมตอบ "ไม่เป็นไร ตอนนี้อายุเพิ่ง 20 เอาไว้โตกว่านี้ก่อนก็ได้" ผมยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน

"ค่ะ...แต่พี่ยังไม่ตอบหนูเลยนะ ว่าพี่เคยช่วยตัวเองไหม" เธอย้ำจนผมเริ่มหน้าแดง

"ก็...ประจำแหละ หนูก็น่าจะรู้แล้วนี่ พี่เหมือนบอกอ้อมๆ ไปแล้ว" 

"แค่อยากให้แน่ใจ...เท่านั้นเอง" เธอยังคงทำตาวาวเป็นประกายและมีท่าทีอยากรู้อยากเห็น 

ผมก็ไม่เกรงใจแล้วตอนนี้เพราะเปิดใช้สกิล "แล้วน้องล่ะ" ผมถามพลางเหลือบมอง

เธอยิ้มเขินๆ ก่อนจะตอบว่า "หนูก็เหมือนกันค่ะ"

"อ้อ...ก็ดีแล้ว แล้วมีอะไรอีกไหม" ผมถามกลับ 

"พี่คะ...พี่ช่วยตัวเองให้หนูดูหน่อยได้ไหมคะ" เธอถามแล้วเอื้อมมือมากุมแขนผมเหมือนก่อนหน้า 

"อยากให้พี่ทำแบบนั้นจริงเหรอ" ผมตอบกลับ ขณะที่เจ้าตัวนุ่มนิ่ม ใต้ล่มผ้าก็กำลังจะตื่นขึ้น

เธอทำตาแป๋ว แล้วพยักหน้าเล็กน้อยอย่างอ้อนวอน "ค่ะ...หนูอยากดู ของจริง"

ผมเงียบไปชั่วขณะ แล้วมองผ่านแว่นตาเข้าไปในดวงตาของเธอ ในใจเต็มไปด้วยความสุขทั้งแม่ทั้งลูกเลยเรา ผมตัดสินใจ ด้วยความเต็มใจ "ก็ได้...แต่นิดหน่อยนะ"  

จากนั้นผมค่อยๆ ปลดเข็มขัดแล้วถกกางเกงลง เผยให้เห็นท่อนเนื้อที่เริ่มแข็งขืน เส้นเลือดปูดโปน

เธอจ้องมองไม่วางตาด้วยความตื่นเต้น ผมค่อยๆ ใช้มือรูดขึ้นลงอย่างช้าๆ ในขณะที่เธอมองด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความอยากรู้ และพอใจ

ผมเริ่มขยับมือเร็วขึ้นจนเธอต้องกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อใกล้จะถึงจุดสุดยอด 

"พี่...อยากเพิ่งแตกนะ หนูขอทำให้" เธอพูดเสียงแผ่วเบาแล้วเอื้อมมือมาจับที่แก่นกายของผม ก่อนจะรูดมันขึ้นลงอย่างช้าๆ

"โห...ใหญ่กว่าของที่หนูมีอีก..." เธอพูดด้วยสีหน้าที่มีแต่ความสุข

ดวงตาเธอเป็นประกายขณะที่มือเล็กๆ ของเธอกำรอบท่อนเนื้อร้อนๆ ของผมไว้แล้วขยับขึ้นลงอย่างชำนาญ 

"พี่แป๊บนะ"

เธอลุกขึ้นแล้วถกแขนเสื้อจนถึงข้อศอก จากนั้นบอกให้ผมปรับเบาะให้ถอยหลังไปอีก ก่อนเธอจะย่อตัวลงที่หว่างขาของผม

รถที่แคบทำให้เราใกล้ชิดกันมากขึ้น

“จะทำอะไรเหรอ” ผมถามทั้งๆที่รู้ ริมฝีปากกกยิ้มใหญ่

พี่ยิ้ม “แปลว่ารู้อยู่ ทำเป็นพูด” เธอใช้ลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ พลางยับแว่นให้เข้าที่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาผม 

"พี่คะ...อย่าเอาไปบอกใครนะ" น้ำเสียงของเธอแหบพร่าและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น 

ผมรู้สึกเหมือนเลือดในกายสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกที่เธอสัมผัสทำให้ผมเริ่มตัวสั่น

"ไว้ใจพี่ได้ พี่สัญญา" ผมเอ่ยขึ้น

เมื่อได้ยินคำอนุญาตจากผม เธอก็ยิ้มอย่างดีใจ แต่แม้ไม่ได้อนุญาตเธอก็ทำมันอยู่ดี จากนั้นเธอก็ก้มหน้าลง ใบหน้าของเธอค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้ส่วนนั้นของผมจนผมได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเส้นผมของเธอ ผมสั้นประบ่าสีดำสลวย

เธออ้าปากออกช้าๆ พร้อมกับใช้ลิ้นเรียวเล็กๆ เลียวนไปรอบๆ อย่างแผ่วเบาจนผมต้องสูดปากด้วยความสยิว 

ผมใช้มือลูบศีรษะของเธอเบาๆ เพื่อบอกให้เธอรู้ว่าผมชอบมันมากแค่ไหน เธอเงยหน้าขึ้นมามองผม และยิ้มให้ผมอย่างน่ารัก 

“เก่งเหมือนกันนะเราเนี่ย” พูดเสียงกระเส่า

“พี่นี่...” เธอพูดจบแล้วก็ก้มลงไปอีกครั้ง คราวนี้เธออ้าปากกว้างขึ้นและครอบลงไปจนสุดลำแล้วค่อยๆ ขยับขึ้นลง 

ผมหลับตาลงรับความรู้สึกที่เธอปรนเปรอให้ ความเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วร่างทำให้ผมต้องกดศีรษะของเธอแต่ไม่แรงจนเกินไป ความซ่านหวิวนี้ราวเป็นครั้งแรกของผม ไม่ใช่อะไรหรอกผมไม่นึกว่าเธอจะอยากทำอะไรแบบนี้กับผม

ตื๊ด...!

แต่แล้วเสียงโทรศัพท์ของมะขิงก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ทั้งผมและเธอต่างสะดุ้งเล็กน้อย เธอถอยออกจากแท่งร้อนระอุ แล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่เบาะหลังขึ้นมาดูหน้าจอ ปรากฏชื่อ "แม่" 

มะขิงทำสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนจะกดปิดจอโทรศัพท์แล้ววางไว้ในกระเป๋าตามเดิม

ผมเอ่ยถามเสียงเรียบ “ใครเหรอ?”

“คุณแม่ค่ะ” เธอตอบ พลางยกมือทั้งสองขึ้นรวบเส้นผมสั้นประบ่าของตัวเอง ใช้กิ๊บเล็กหนีบไว้ด้านหลังอย่างลวก ๆ

“แล้วทำไมไม่รับล่ะ?” ผมถามอย่างสงสัย

แทนที่จะตอบตรง ๆ เธอกลับเข้ามาใกล้ก่อนจะย่อตัวลงที่หว่างขาของผม เหมือนก่อนหน้านี้ 

“อยากทำให้พี่เสร็จก่อน…ค่อยโทรกลับ” เธอตอบ น้ำเสียงปนหัวเราะเบา ๆ แต่ใบหน้าก็แดงจัด

เธอก้มลงอีกครั้งแล้วเริ่มขยับปากถี่ขึ้นและเร็วขึ้น ผมหอบหายใจเอื้อมมือไปลูบไล้ต้นคอของเธอ ลงมาที่ไหล่แต่สัมผัสผ่านเสื้อแขนยาวด้วยความเสียวซ่าน จนกระทั่งถึงจุดสุดยอดและปล่อยออกมาในที่สุด

เมื่อเสร็จสิ้น เธอเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยดวงตาที่พร่ามัว ริมฝีปากมีรอยเปื้อนเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะค่อยๆ กลืนมันลงไป

ผมมองดูเธอด้วยความรู้สึกหลากหลายปนเปกันไป ใบหน้าของเธอแดงก่ำไม่หาย  หอบหายใจถี่ด้วยความเหนื่อยอ่อน เธอยกมือขึ้นปาดคราบที่มุมปากออกอย่างช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตาผมผ่านเลนส์แว่นของเธอ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

"อร่อยไหม" ผมถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

เธอไม่ได้ตอบ แต่เพียงแค่ยิ้มกว้างให้ผมอย่างน่ารัก แล้วลุกขึ้นจากพื้นพร้อมกับรูดแขนเสื้อลง 

เธอทำปากจู๋ราวกับจะบอกเป็นนัยว่าต้องการมากกว่านี้ แต่ก็รู้ดีว่าเวลามีไม่มาก ผมเห็นท่าทีของเธอก็เข้าใจทันที ก่อนจะลองเอ่ยถามเบา ๆ

“คืนนี้…ว่างไหม?”

มะขิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนรอยยิ้มบาง ๆ จะผุดขึ้นบนใบหน้า “ว่างค่ะ...” เธอตอบพลางทิ้งตัวนั่งลงบนเบาะข้าง ๆ อย่างสบาย ๆ แต่แววตากลับมีประกายแฝงความคาดหวัง

...

ตื๊อ...

[ให้คำปรึกษาเรื่องบนเตียง ได้รับ 5,000 บาท] 

[คำร้องขอแห่งสวรรค์ ได้รับเมื่อ “พี่คะ...พี่ช่วยตัวเองให้หนูดูหน่อยได้ไหมคะ"ได้รับ 5,000 บาท]

[มะขิงพาคุณขึ้นสวรรค์ ได้รับเงิน 10,000บาท] 

[เนื่องจากความสนิทระดับ 2 ค่าตอบแทน X 4 = 80,000 บาท]

[รวม 80,000 บาท]

[ยอดคงเหลือ 128,980 บาท ]