ถุงมือฟ้าประทาน

“คุณพูดอะไรของคุณ ฉันไม่เข้าใจ” เกรซทวนซ้ำ คล้ายกับไม่เชื่อในสิ่งที่เขาเอ่ย

“ผมกลายเป็นคนร่ำรวยแล้ว ตอนนี้ผมสามารถเลี้ยงดูคุณได้ ชนิดที่ว่าคุณไม่ต้องทำงานหรือแม้แต่ซักผ้า ทุกอย่างผมจะจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาด แม้แต่เวลาอาบน้ำก็ไม่ต้องอาบเอง ผมจะอาบให้คุณทุกเช้าเย็นก่อนนอน...ดีไหมครับ” พูดถึงตรงนี้แขนของหนุ่มเริ่มกระตุกถี่

เขาเผลอจ้องตรงเป้ากางเกงตัวเองอย่างช่วยไม่ได้

นานแล้วที่ไม่ได้เห็นหน้าเกรซ ที่ผ่านมามัวแต่จ้องหน้าเธอผ่านรูปในโทรศัพท์ ครั้นมาเห็นตัวเป็นๆ ได้กลิ่นหอมโชยมาตามลม ถึงกับมีอารมณ์พลุ่งพล่าน ท่อนแขนสองข้างกะตุกเส้นเลือดขึ้นโป่ง

“พูดบ้าอะไรของคุณ คุณจะเป็นคนรวยหรือจนฉันไม่สนใจ ฉันสามารถเลี้ยงดูตัวเองได้ และอีกอย่างคุณเข้าใจผิดแล้ว ต่อให้คุณกลายเป็นคนรวยจริงๆ ฉันก็ไม่มีทางรักคุณหรอกค่ะ” ใจจริงเกรซอยากจะพูดให้แรงกว่านี้ แต่ด้วยความที่เป็นเพื่อนร่วมงานเก่า อย่างน้อยยังมีความทรงจำร่วมกัน

แต่กระนั้นอีกฝ่ายกลับไม่หยุด เขายังตามตอแยไม่เลิก

ผู้ชายแบบนี้น่ารำคาญ แม้จะไม่หล่อ แต่เขาก็ไม่มีศักดิ์ศรีเอาเสียเลย

“เกรซไล่แล้วได้ยินไหมคุณหนุ่ม นอกจากนั้นผมไม่ต้องรบกวนคุณมาอาบน้ำให้เกรซหรอก ทุกซอกทุกมุมผมจะถู...ดูแลทำความสะอาดให้ด้วยตัวเอง” เจมส์ไม่พูดเปล่า ฉวยโอกาสที่เกรซหลบอยู่ด้านหลังเอื้อมมือขวาไปเกี่ยวรั้งเอวเธอเข้ามาแนบชิด

“ทำบ้าอะไรเนี่ย!” เกรซส่งเสียงรอดไรฟัน ตกใจกลัวจนเผลอหยิกแขนเขาไปทีหนึ่ง

“ก็กำลังช่วยอยู่ไง หรือว่าคุณอยากจะเป็นแฟนของมัน...ก็ได้นะ ผมจะได้ปล่อย” เขากระซิบข้างหู เสียงแผ่วและลมร้อนๆ เป่าลดใบหูจนเป็นสีแดงซ่าน

เกรซปั้นหน้ายาก ปล่อยให้คนชั่วร้ายฉวยโอกาสกับร่างกายของตัวเอง เพื่อต่อต้านอดีตอาจารย์หนุ่มที่ยังตื้อไม่เลิก

“ไอ้เจมส์! สันดานหมา กูไม่รู้ว่าที่ผ่านมามึงดูแลเกรซยังไง แต่หลังจากนี้กูจะดูแลเธอเอง!” หนุ่มไม่กล้าเข้าไปดึงเธอออกมาจากอ้อมกอดชายสารเลว เขารู้ดีว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้เจมส์ ขืนจู่ๆ วิ่งโถมเข้าใส่มีหวังอับอายต่อหน้าสาวอีกครั้ง

แบบนั้นไม่ดีแน่

“โอ้....คุณจะดูแลเธอยังไง ไหนบอกผมมาหน่อย ว่าผ่านไปแค่ไม่นาน คุณกลายเป็นคนร่ำรวยได้ยังไง” ในขณะที่กล่าวคำเหล่านั้น เจมส์ใช้มือลูบไล้เรือนร่างอันน่าค้นหาของเกรซ

สองแก้มแดงซ่านระเรื่อ ริมฝีปากเผยอขี้นจนเห็นฟันขาวแพรวพราว เธอจ้องตาเขาเขม็งตึง ขบฟันแน่นแต่ไม่สามารถทำอะไรได้

“ดีใจนะที่ถาม เพราะกูจะได้โม้ความร่ำรวยของกูให้มึงได้ฟัง!” หนุ่มหัวเราะเสียงแข็ง แล้วเอามือล้วงกระเป๋าหยิบบางอย่างออกมาโชว์

“ล็อตเตอรี่....อย่าบอกนะว่าคุณถูกรางวัล”

“ใช่ มึงเข้าใจถูกแล้ว กูถูกรางวัลที่ 1 สามสิบล้านบาท ด้วยเงินสามสิบล้าน กูสามารถอยู่กินไปได้ทั้งชาติ นอกจากนั้นยังเลี้ยงเมียอย่างคุณเกรซได้สบาย เป็นยังไงกลัวกูแล้วล่ะสิ!” หนุ่มโชว์ล็อตเตอรี่รางวัลใหญ่เหมือนกับมันเป็นของล้ำค่ากว่าทองคำ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

เนื่องจากล็อตเตอรี่เลขชุดนี้มีมูลค่าถึง 30 ล้านบาท เงินทองเล็กๆ จะเทียบกับกระดาษมูลค่าสูงได้อย่างไร

“เอาล่ะคุณเกรซ รีบๆ เดินมาหาผมซะสิ ผมจะได้นำเอาล็อตเตอรี่ไปขึ้นเงิน จากนั้นผมจะสร้างเรือนหอให้คุณอยู่” หนุ่มผายมือ ความมั่นใจเต็มเปี่ยม เชื่อว่ายังไงเธอก็ต้องย้ายมาอยู่ข้างเขาแทนที่เจมส์

ไอ้เด็กเลวที่แย่งคนรักเขาไป!

ร้อยทั้งร้อยหนุ่มเชื่อว่าผู้หญิงชอบคนรวย แต่งตัวสวยๆ ใส่เสื้อผ้าไม่ซ้ำอยู่บ้าน

เกรซเองก็ไม่มีข้อยกเว้น ไม่งั้นเธอจะเลือกเจมส์เหรอ

แต่หมอนี่ดันปล่อยให้เกรซมาทำงานหาเงินในร้านกาแฟ เป็นผู้ชายที่ใช้ไม่ได้

แต่ถ้าเป็นหนุ่ม จะดูแลชนิดที่ว่าทั้งวันนอนอยู่บนเตียง กินข้าวและคอยอึ๊บกับเขาอย่างเดียว

“หนุ่ม ฉันว่าฉันเคยพูดไปแล้วนะ คุณไม่ใช่ผู้ชายแบบที่ฉันชอบ ถึงแม้ว่าคุณจะรวยล้นฟ้าก็ตาม มันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริงเลย...อื้อ...” เกรซขบฟันแน่น จังหวะที่กำลังพูดอยู่ๆ ปากก็ถูกฉวยโดยลูกศิษย์เจ้าเล่ห์ เธอเอามือดันแผงอกเขา ก่อนจะผละออกมาด้วยใบหน้าแง่งอน

เจมส์จับผมเธอให้เข้าที่ แล้วหันไปมองหนุ่มด้วยความขบขัน “เห็นแล้วใช่ไหม ความสัมพันธ์ของเราไม่ใช่สิ่งที่คุณสามารถสั่นคลอนได้ เพราะงั้นรีบๆ ย้ายก้นไปจากที่นี่กับล็อตเตอรี่ของคุณได้แล้ว”

“ไอ้เจมส์...!” หนุ่มโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง จังหวะที่ทั้งคู่กอดจูบดูดลิ้นกัน เขาแทบจะทนไม่ไหวอยากจะเข้าไปขยุมหัวแล้วทุบลงพื้นให้หน้าแหก

แต่สุดท้ายหนุ่มกลั้นใจไว้ เอื้อมมือข้างที่ไม่ได้ถือล็อตเตอรี่เริ่มรูดซิปของตัวเองลงมา

“นั่นเขาจะทำอะไร...” เกรซมองอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเมื่อเห็นว่าหนุ่มดึงกางเกงขายาวลงมาถึงตาตุ่มพร้อมกับบ็อกเซอร์ตัวสีขาว

หนุ่มใช้มือจับอวัยวะเพศแข็งขึงของตัวเอง ยามที่เขาเห็นหน้าแดงซ่านของเกรซ กลับยิ่งมีอารมณ์ทางเพศสูง

“เห็นนี่ไหม ทุกวันผมนอกจากจะฟิตร่างกายในห้องแล้ว ยังช่วยตัวเองทุกครั้งที่ดูรูปคุณ นอกจากมันจะทำให้สองแขนผมแข็งแกร่งแล้ว อวัยวะเพศของผมเองก็แข็งและใหญ่ขึ้นเหมือนกัน!” ไม่พูดเปล่าหนุ่มใช้มือจับโคนแล้วเริ่มรูดขึ้นลง

เกรซหลับตาปี๋ ขยะแขยงจนต้องบีบแขนเจมส์แน่น

ด้วยการกระทำของหนุ่ม มีใครบ้างไม่เห็น โดยเฉพาะร้าน Cloudy Cafe ที่เป็นจุดแลนมาร์คไว้ถ่ายรูปสวยๆ ลงไอจีและเฟสบุ๊คต่างก็มีผู้หญิงเข้ามาใช้บริการไม่ขาดสาย

เมื่อพวกเธอเห็นเขาทำแบบนั้น ใบหน้าแต่ละคนพลันปั้นยาก

บางคนมีความกล้า หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโอ หวังอัปโหลดลงโลกโซเชียล

“หนุ่ม...! คุณทำบ้าอะไร คุณไม่อายบ้างเลยเหรอคะ” เกรซร้องถามเสียงสั่น

“อาย...อายทำไม” หนุ่มหัวเราะคิกคัก พลางกวาดสายตามองทุกคน “ผมแค่อยากให้รู้เท่านั้นเอง ว่านอกจากเงินแล้วของผมก็ใหญ่มาก เป็นไงดูของผมสิ ขนาดใหญ่ยาว 3 นิ้ว พอจะทำให้คุณจุกถึงลิ้นปี่!”

กลุ่มลูกค้าหญิงเริ่มซุบซิบนินทา

“สามนิ้ว....เล็กจัง เล็กกว่าของผัวฉันอีก”

“ผู้ชายคนนี้ท่าจะบ้า ไอ้โรคจิตกระเจี๊ยวเด็กๆ รีบๆ ใส่กางเกงซะ ขายหน้าชะมัด”

“จะอ้วก ของแฟนฉันแค่ 2 นิ้วยังไม่คุยเลย แต่นี่แค่เพิ่มมา 1 นิ้ว ทำมาเป็นคุย”

หนุ่มไม่เข้าใจว่าพวกเธอกำลังพูดถึงอะไรกัน แต่ถ้าหากให้เดา ก็คงอยากมีอะไรกับเขาเป็นแน่

แต่เสียใจด้วยสาวๆ คนที่สามารถมีอะไรกับเขาได้มีแค่คนเดียวเท่านั้น เกรซ!

“คุณตำรวจคะ มันอยู่นี่ไงคะ คนที่มันขโมยล็อตเตอรี่ฉันจากตลาด มันนี่แหละค่ะ”

ในขณะที่หนุ่มโก้กำลังใช้มือสำเร็จความใคร่ป้าที่ใส่ผ้ากันเปื้อนสีเหลืองก็วิ่งเข้ามาพร้อมกับเจ้าหน้าที่ 4 คน

ถึงแม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าเท็จจริงเป็นอย่างไร แต่การทำเรื่องอนาจารในที่สาธารณะไม่ใช่เรื่องที่สมควร

หนุ่มถูกรวบตัวล็อกกุญแจ บังเอิญจังหวะนั้นน้ำอสุจิเขาได้พุ่งปี๊ดเข้าไปในปากตำรวจที่อยู่ตรงหน้า

ตำรวจลงพุงหน้าเขียวคล้ำ อาเจียนอาหารในกระเพาะออกมาทั้งหมด

“อ๊า...สุดยอด แต่น่าเสียดายที่ไม่ใช่เกรซ แต่ก็ไม่เลว...” หนุ่มพยักหน้าพึงพอใจเมื่อเสร็จสมอารมณ์หมาย

เพราะถูกล็อคตัวล็อตเตอรี่ใบนั้นจึงตกเป็นของป้าที่ตลาด

ภายหลังสืบสวนผ่านกล้องวงจรปิดในระแวกใกล้เคียง พบว่าหนุ่มขโมยล็อตเตอรี่เธอมาจริงๆ

นอกจากนั้นป้าแค่คุยกับแม่ค้าคนสนิท เกี่ยวกับคนที่ถูกรางวัลใหญ่เพิ่งออกข่าว หนุ่มบังเอิญผ่านมาได้ยิน จับใจความผิดๆ จึงฉกชิงวิ่งราว แล้วมาที่ร้าน Cloudy Cafe เพื่อหาเกรซ

ในห้องขัง

หนุ่มนั่งอยู่ตรงมุมห้อง ดวงตาคมนั้นทอแววโกรธขึง ตะโกนด้วยความไม่พอใจว่า “สิบปีแห่งความโกรธ สิบปีที่กูต้องสูญเสีย สิบปีที่ต้องทนทุกข์ทรมาน กูจะต้องเอาคืนมึงด้วยความสาสม กูจะกลายเป็นคนร่ำรวย กูจะ...อ๊าากก”

พูดไม่ทันขาดคำ หนุ่มถูกชายที่มีรอยสักอัดเข้าไปที่ใบหน้า ฟันแตกยับเยิน ร่างสั่นระริกเหมือนสุนัขตกน้ำ

“ละเมออะไรของมึงอยู่ได้ เมายาหรือไงวะ หรือว่าของขาด” กล่าวจบชายที่ถูกคุมขังด้วยกันกลับไปนั่งอีกมุม ไม่ให้ความสนใจหนุ่มอีก

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกางเกงตัวเก่าหรืออย่างไร ร่องก้นของชายที่มีรอยสักถึงได้ปรากฏเต็มสองตาหนุ่ม พลันที่เขามองเห็นก็เกิดความคิดบางอย่าง....

........

ร้าน Cloudy Cafe

ด้านหน้าเกรซมีกาแฟหนึ่งแก้ว โดยปกติหล่อนชอบทานมาก กินกับเค้กและขนมปัง แต่วันนี้กลับรู้สึกว่าเหล้าเข้มๆ กินเพื่อล้างตายังดีกว่ากาแฟ

“เป็นอะไรไป หรือว่าคุณเป็นทุกข์ใจที่หนุ่มถูกจับ” เจมส์นั่งอยู่ข้างๆ เธอ ไม่ได้รู้สึกเห็นใจหนุ่มแม้แต่น้อย ยังคงตักกินเค้กในร้านเข้าปากด้วยความเอร็ดอร่อย

“เปล่าหรอก แค่คิดว่าอะไรทำให้เขาเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้นะ บางทีเรื่องนี้อาจเป็นเพราะฉันที่เป็นต้นเหตุก็ได้” เธอพ่นลมจากจมูก

“คิดมากเกินไปแล้ว บางทีมันอาจเป็นตัวตนที่เขาซ่อนไว้แต่แรกก็ได้”

“ไม่รู้สินะ ตอนนี้ฉันรู้แค่ว่าเธอต้องทำบางอย่างเพื่อฉัน”

“ทำบางอย่าง...” เขาเลิกคิ้วสูง

“ใช่ วันนี้นอกจากจูบแล้วเธอยัง...ไม่รู้แหละ ที่บ้านถามถึงแฟนเพราะฉันดันเทคนที่พวกเขาแนะนำมา ฉันก็เลยต้องพาแฟนที่ตัวเองเลือกไปให้ที่บ้านเห็นหน้า” เธอจ้องเขาพลางยิ้มบาง