ณ ม่านรูด
ใบหน้าของต้นหนซีดเซียวเหมือนไก่ต้ม...
เด็กหนุ่มนั่งอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ ภายในห้องส่องสว่างไปด้วยแสงไฟสีแดงสลัว บนชั้นวางของมีอุปกรณ์ประหลาดมากมายที่เห็นแล้วยังขนลุก มิหนำซ้ำหัวเตียงยังมีเจลและถุงยางอีกสามถุงเตรียมพร้อมให้อีกด้วย ร่างเล็กพ่นลมหายใจออกมาด้วยความกระวนกระวาย ตอนที่รถยนต์ดับเครื่องเขาคิดว่าถึงบ้านแล้วเสียอีก
แต่ที่ไหนได้...ไอ้ลุงเพื่อนพ่อที่ถูกหยอกล้อกันมาตลอดทางกลับพามาม่านรูดซะงั้น!
“ไม่น่าปากดีต่อเลย ไอ้เด็กโง่เอ้ย”
ต้นหนกล่าวให้ตัวเอง...
จังหวะที่ลุงทศหันมาถามว่าอยากเปลี่ยนใจหรือไม่ เขาควรจะบอกออกไปตามตรงว่าไม่อยากจะเดินเข้าไปในห้องนั้น แต่ด้วยความที่พูดจาอวดเก่งมาตั้งเยอะและไม่อยากเสียหน้า มันทำให้เด็กหนุ่มเชิดใส่และเดินนำชายรุ่นพ่อเข้ามาด้านในด้วยตัวเอง
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้ว่าตัวเองโง่ขนาดไหน...
แทนที่จะจบั้แ่หน้าม่านรูด...กลับต้อมานั่งรออีกคนอาบน้ำด้วยความกระวนกระวายใจแบบนี้!
แกรก...
“…..”
“เราจะอาบน้ำมั้ย”
“…..!?”
ดวงตากลมโตบิกกว้างเล็กน้อย ชายวัยกลางคนที่เดินออกมาจากห้องน้ำสวมผ้าขนหนูพันเอวเพียงตัวเดียว มัดกล้ามเนื้อสีน้ำตาลเข้มส่วนบนเต็มไปด้วยหยดน้ำ ขนดกหนาั้แ่แผงหน้าอกมัดใหญ่ลากลงมาถึงสะดือ ก้อนเนื้อของกล้ามหน้าท้องเป็ลอยสวยเรียงตัวเหมือนขนมปังอบใหม่ สัดส่วนความเป็ชายชัดเจนมากยิ่งขึ้นเมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องมานั่งชื่นชมก้อนเนื้อพวกนั้น...
เขาควรจะบอกความจริงว่าเื่ที่พูดจาล้อเล่นระหว่างทางกำลังเลยเถิดมากถึงขั้นไหนแล้ว!
“ต้นหน”
”ค…ครับ อะไรนะครับ”
“ลุงถามว่าเราจะอาบน้ำก่อนมั้ย”
“อ้อ…คือ เื่นั้น”
ริมฝีปากอวบอิ่มไม่กล้าพูดสิ่งนั้นออกไป สายตาของเขาจ้องมองสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ผ้าขนหนูสีขาวด้วยความสงสัย แต่อีกใจก็อยากจะกลับบ้านเต็มทน เสียงครวญครางจากห้องข้างๆดังสะท้อนให้ได้ยินอยู่เรื่อยๆ สถานที่อโคจรเช่นนี้เป็ครั้งแรกที่เด็กหนุ่มย่างกรายเข้ามา!
“ผม…ผมว่าเรากลับบ้านไม่ดีกว่าหรอครับ”
“ทำไม”
“ผม…ผมกลัวว่าพ่อจะเป็ห่วงน่ะ ลุงออกมาซื้อเหล้าให้พ่อไม่ใช่หรอ”
“พ่อเรามันเมาหลับคาโต๊ะจนถูกหามขึ้นไปนอนเรียบร้อยแล้ว”
“ล…ลุงรู้ได้ไง”
“ลุงโทรไปถามแม่เราเมื่อกี้ อีกอย่าง…ลุงบอกด้วยว่าจะให้เรานอนที่บ้านลุงก่อนพรุ่งนี้ถึงจะไปส่ง แม่เรารับรู้ทุกอย่างแล้ว สบายใจได้”
จากที่หน้าซีดอยู่แล้วตอนนี้ร่างเล็กกลับเหม่อลอยยิ่งกว่าเดิม ต้นหนโดนลุงทศดักไว้ทุกทาง เขาไม่มีทางหลุดพ้นออกไปจากห้องสีแดงอโคจรนี้ได้ ยกเว้นเสียแต่จะยอมเสียหน้าและกล่าวคำขอโทษออกมาให้มันจบๆ!
“กลัวหรอ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเบาๆ
“….ครับ?”
“อยู่ๆ…เราก็รู้สึกกลัวขึ้นมาหรอ”
“ป…เปล่าสักหน่อย”
“งั้นก็เริ่มเลยมั้ย”
“ด…เดี๋ยวก่อน!”
“…..”
“ผม…ผมไม่อยากทำมันแล้ว”
เมื่อลุงทศได้ยินเช่นนั้นเขาก็หัวเราะในลำคอ ใบหน้าคมเข้มยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะก้มศีรษะลงมามองร่างเล็กที่นั่งหุบขาเป็หอยทากอยู่บนเตียง
“ไม่อยากทำ….หรือทำไม่เป็กันแน่”
“…..อะ…อะไรนะ”
“ไม่ต้องอายหรอก เื่นี้ลุงเข้าใจ”
“ค…ใครว่าผมไม่เคย”
ต้นหนขึ้นเสียงเล็กน้อย
ใบหน้าของเด็กหนุ่มแดงระเรื่อบนแก้มทั้งสองข้าง หัวใจบนอกข้างซ้ายเต้นระทวยด้วยความรุนแรง ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่นเมื่อพูดจบ เมื่อดวงตาได้ประสานกับชายรุ่นพ่อ ร่างกายของเขาก็ถูกอีกฝ่ายผลักลงไปบนเตียง ผ้าขนหนูบนเอวหนาแกร่งหลุดปลิวลงไปกองบนข้อเท้า จากนั้นแท่งลำหนาใหญ่อวบยาวก็ทำให้ความมั่นใจของต้นหนหายลับเข้ากลีบเมฆ!
“มองมาที่ลุงสิ”
“…..”
“หลบหน้าทำไม”
“ผม…ผมจะอาบน้ำ”
“ไม่ต้องแล้ว”
“อ๊ะ….ลุงทศ….อื้อออออ!”
2K
![เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นเจ้าของที่ดินในยุค 90 [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471259_72874201.webp)
