ณ คริสต์ศักราช 2025 โลกได้ตกอยู่ในความโกลาหลครั้งใหญ่, นั่นเพราะอยู่ๆได้มีกล่องข้อความสีแดงฉานขนาดใหญ่ปรากฎขึ้นทั่วโลก, โดยข้อความนั้นกล่าวไว้ว่า 'ห้วงมิติเกิดความผิดปกติ' จากนั้นไม่ถึงสิบนาที, ทั่วโลกได้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขึ้น
ในเวลาต่อมาบนท้องฟ้าเหนือเมืองโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่นได้ปรากฎรอยแตกร้าวขนาดใหญ่ขึ้น, กรงเล็บสีเงินขนาดมหึมาได้ทะลวงท้องฟ้าและแหวกออก, สิ่งมีชีวิตจากต่างโลกตัวแรกที่ปรากฎสู่โลกคือจิ้งจอกเงินเก้าหางร่างั์ใหญ่กว่าสามพันเมตร, การปรากฎตัวของจิ้งจอกเก้าหางได้สร้างความตื่นตระหนกต่อทุกสายตา, ทว่านอกจากความกลัวในดวงตาผู้คนนับไม่ถ้วน, ในดวงตาพวกเขายังมีความประหลาดใจ, นั่นเพราะจิ้งจอกเก้าหางตัวนี้ได้รับาเ็หนักและชุ่มโชกไปด้วยเื
ภายใต้เสียงคำรามอย่างดุร้ายสนั่นฟ้า, ร่างอันใหญ่โตของจิ้งจอกเก้าหางได้กลายเป็แสงส่องสว่างเจิดจ้าและได้หายไปในน่านฟ้าโตเกียว
หลังจากจิ้งจอกเก้าหางได้หายตัวไป, กล่องข้อความสีแดงมากมายบนฟ้าทั่วโลกได้ขึ้นข้อความใหม่อีกครั้ง 'ห้วงมิติโลกได้รับความเสียหาย, ระบบไกอาทำการฟื้นฟูมิติโลก....ล้มเหลว, ทำการฟื้นฟูอีกครั้ง....ล้มเหลว, ทำการฟื้นฟู.....'
ภายใต้สายตาตื่นตระหนกของทุกคน, ท้องฟ้าทั่วโลกบิดเบี้ยวอย่างต่อเนื่อง, หลายๆคนได้ยกสมาร์ตโฟนขึ้นบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นขณะที่บนใบหน้าทุกคนเต็มไปด้วยความกังวล, ทว่าในเวลาต่อมาใบหน้าของทุกคนได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง, นั่นเพราะกล่องข้อความสีแดงอักษรสีขาวได้ปรากฎข้อความอีกครั้ง
[ ไม่สามารถฟื้นฟูห้วงมิติโลกได้อย่างสมบูรณ์ ]
[ระบบไกอาได้ทำการปิดกั้นตัวตนชั้นสูงจากต่างโลก : สำเร็จ]
[เพื่อป้องกันการสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิต , สิ่งมีชีวิตบางส่วนในโลกมนุษย์จะได้รับการปลุกพลัง]
สิ้นสุดข้อความทั้งสาม, กล่องข้อความสีแดงก็ได้หายไป, จากนั้นหายนะได้มาเยือนมนุษยชาติอย่างแท้จริง
เหนือผืนฟ้าและบนดินทั่วทุกมุมโลกได้สั่นไหวและประตูมิติสีฟ้าได้ปรากฎขึ้นมากมาย, การปรากฎขึ้นของประตูมิติหรือเกตนั้นไม่ได้เกิดขึ้นกับที่กรุงโตเกียวเพียงแห่งเดียว, เหตุการณ์คล้ายๆกันได้เกิดขึ้นกับทั่วทั้งโลก, ไม่มีประเทศใดเป็ข้อยกเว้น, สิ่งที่ก้าวออกมาจากเกตนั้นทำให้ผู้ที่ได้เห็นต้องหน้าถอดสี, เพราะพวกมันไม่ใช่มนุษย์, แต่เป็สิ่งมีชีวิตหลากหลายเผ่าพันธุ์ได้ก้าวออกมาและทันทีที่สิ่งมีชีวิตเ่าั้ได้ก้าวออกมา, พวกมันได้เปิดฉากเข่นฆ่ามนุษย์โลก, เมืองที่งดงาม ชีวิตที่แสนสงบสุขได้มลายหายไปกลายเป็นรกบนดินทันที, แน่นอนว่าทางรัฐบาลของแต่ละประเทศย่อมไม่อยู่เฉยกับสิ่งที่เกิดขึ้น, ทางญี่ปุ่นก็เช่นกัน, พวกเขาได้ส่งกองกำลังป้องกันตัวเองเข้าเผชิญหน้ากับเหล่าสัตว์ประหลาดจากต่างโลกอย่างกล้าหาญ
ทว่าท้ายสุดก็ล้มเหลว, อาวุธสมัยใหม่อย่างปืน, รถถัง, ะเิหรือแม้แต่นิวเคลียร์ก็แทบสร้างความเสียหายให้สัตว์ประหลาดเ่าั้ไม่ได้, ทำให้กองทัพของแต่ละประเทศประสบความเสียหายครั้งใหญ่, มีผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนที่ต้องตายในหายนะครั้งนี้
แต่มนุษย์โลกยังไม่ถึงขั้นสิ้นหวังเสียทีเดียว, นั่นเพราะในความโชคร้ายก็มีความโชคดีอยู่
นั่นเพราะมีมนุษย์ที่ได้รับการปลุกพลังปรากฎตัวมากขึ้นเรื่อยๆ, พวกเขาเ่าั้ได้ทลายขีดจำกัดของมนุษย์, ผู้ที่ได้รับการปลุกพลังจะได้รับความแข็งแกร่งที่มากกว่าคนปกติ, ทำให้พวกเขาสามารถควบคุมพลังเวทใช้ในการจู่โจมสัตว์ประหลาดเ่าั้ได้และนั่นเป็่เวลาตอบโต้ของมนุษยชาติ
ในขณะเดียวกัน, จิ้งจอกเก้าหางสีเงินร่างั์ที่หายตัวไปนั้นได้อยู่ในร่างิญญาและกำลังตามหาร่างภาชนะ
'บัดซบ! เ้าพวกแปดราชันอสูรและสิบสองจอมมาร, ไม่คิดเลยว่าพวกเ้าจะรวมหัวกันเล่นงานข้าเก้าหางผู้นี้, พวกเ้าคอยดูเถอะ, รอให้ข้าฟื้นคืนกลับมาก่อนแล้วข้าจะคิดบัญชีกับพวกเ้าอย่างสาสม! ถึงอย่างนั้นหลังจากที่ข้าฉีกมิติและหลบหนีมายังดาวดวงนี้, ระบบป้องกันของดาวดวงนี้ได้สร้างม่านมิติป้องกันที่แข็งแกร่งเอาไว้, แม้เป็เ้าพวกนั้นก็คงไม่สามารถบุกเข้ามายังดาวดวงนี้ในเร็วๆนี้แน่'
'แต่ว่าอาการาเ็ของข้าตอนนี้หนักหนาเกินไป, ร่างของข้ากำลังจะสลาย, ข้าจำเป็ต้องหาร่างภาชนะเพื่อใช้ฟื้นฟู'
ในระหว่างที่จิ้งจอกเก้าหางร่างิญญากำลังล่องลอยเหนือน่านฟ้าชิบุยะ, จิ้งจอกเก้าหางก็ััได้ถึงร่างที่เหมาะสมในห้องเช่าแห่งหนึ่ง, ซึ่งใน่เวลานั้นเด็กสาววัยสิบเจ็ดเรือนผมสีขาวยาวถึงกลางหลังใบหน้าน่ารักในชุดวอร์มสีแดงกำลังถูกฝูงก็อบลินล้อม
ก่อนหน้าสิบนาที! ณ เขตห้องเช่าในเขตชานเมืองชิบุยะ!
"โย้ช! ในที่สุดฉันก็ได้รับการปลุกพลังแล้ว, นี่หรือความรู้สึกของผู้ถูกปลุกพลัง, ฉันรู้สึกได้ว่าฉันสามารถสู้กับมอนสเตอร์พวกนั้นแล้วมีชีวิตรอดได้"
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!.......
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นพร้อมกับเสียงะโอย่างตื่นตระหนก
"แม่หนูโยชิซึกิรีบอพยพเร็วเข้า, สัตว์ประหลาดพวกนั้นกำลังมุ่งมาทางนี้แล้ว, เธอรีบหนีไปจากที่นี่นะ, ลุงป้าขอล่วงหน้าไปก่อน"
'นั่นมันเสียงของลุงข้างห้อง? อะไรนะ, พวกมอนสเตอร์กำลังมาทางนี้?'
'ดีล่ะ, ตอนนี้ฉันเป็ผู้ปลุกพลังแล้ว, ฉันจะเป็คนจัดการพวกมันเอง'
เด็กสาวผมขาวลอบคิดในใจและกำหมัดเล็กๆไว้แน่น, ทว่าในขณะที่เธอกำลังจะตรวจดูข้อมูลว่าเธอได้รับการปลุกพลังเป็อาชีพไหน, เธอก็ได้ยินเสียงร้องดังมาจากด้านนอก, นี่ทำให้สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที, เธอรู้ว่าจำเป็ต้องรีบไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุดก่อนที่จะถูกปิดล้อม, เมื่อคิดได้เช่นนี้ยูกิจึงรีบเก็บของใส่เป้, สะพยายเป้และเปิดประตูออกไปทันที, ทว่าเมื่อยูกิเปิดประตูออกไปก็พบสัตว์ประหลาดใบหน้าน่าเกลียด, ตัวสีเขียว, ร่างของมันสูงราวหนึ่งเมตรครึ่งซึ่งสูงพอๆกับเธอ, แน่นอนว่าเ้าตัวนี้เป็สิ่งมีชีวิตที่ปรากฎในโลกแฟนตาซี, มันคือก็อบลิน, เ้าตัวนี้ได้เดินขึ้นบันไดมาอยู่ใกล้ๆห้องยูกิและเมื่อเจอยูกิที่เป็มนุษย์เปิดออกมาจากห้อง, มันได้คำรามอย่างดุร้ายและวิ่งตรงเข้ามาใช้ท่อนไม้ทุบเข้าใส่ทันที
แฮ่!
'ก็อบลิน!?'
เด็กสาวนามยูกิเบิกตากว้าง, เธอเคลื่อนตัวหลบอย่างกะทันหันและหมุนตัวเตะส่งร่างก็อบลินตัวนั้นกระเด็นออกไป, เห็นอย่างนี้ยูกิไม่รอช้า, เธอได้วิ่งลงบันไดและเตรียมที่จะออกไปจากที่นี่, ทว่าก็มีก็อบลินปรากฎขึ้นอีกสามตัว, นี่ทำให้ใบหน้าของยูกิเผยถึงความเคร่งเครียด, ขณะเดียวกันก็อบลินที่ถูกเธอเตะกระเด็นก่อนหน้าก็ไล่ตามมาแล้ว, พวกมันทั้งสี่ปิดล้อมเธอทั้งหน้าทั้งหลัง
"แฮ่!"
ก็อบลินทั้งสี่กระชับอาวุธในมือและวิ่งตรงเข้ามาอย่างดุร้าย, เห็นเช่นนี้เธอก็ไม่คิดที่จะอยู่สู้กับพวกมันอีก, ยูกิได้เคลื่อนตัวหลบการโจมตีของพวกมันอย่างต่อเนื่อง, ทว่าท้ายสุดเธอก็ถูกคว้าเรือนผมเอาไว้แล้วลากกลับมา
"โอ๊ย! มันเจ็บนะ, เ้าก็อบลินตัวเหม็นปล่อยมือเดี๋ยวนี้, ฉันบอกให้ปล่อย!"
ก็อบลินทั้งสี่ส่งเสียงหัวเราะอย่างชั่วร้ายและไม่สนใจเสียงของเธอแม้แต่น้อย
ผัวะ!
อุ่ก!
ก็อบลินได้เอามีดสั้นแทงเข้าใส่ท้องของยูกิ, นี่ทำให้รูม่านตาของเธอหดกระชับและกระอักออกมาทันที, เืสีแดงไหลย้อมชุดวอร์มสีแดงที่ใส่ทำให้แดงฉานยิ่งกว่าก่อน
แค่ก...แค่ก....
"ไม่จริง....."
ใบหน้าของยูกิเผยถึงความหวาดกลัว, เห็นท่าทางหวาดกลัวของยูกิ, ก็อบลินทั้งสี่ก็ยิ่งหัวเราะชอบใจและพวกมันได้ทึ้งผมและแทงเข้าใส่ร่างของยูกิอีกสี่ครั้งต่อเนื่อง
ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก!
ใบหน้าของเด็กสาวกลายเป็นซีดขาว, เธอได้กระอักเลือดออกมาคำโตและพึมพำด้วยใบหน้าสิ้นหวัง
"แค่กๆ, คุณพ่อ...คุณแม่...พี่สาว....หนูขอโทษ"
หลังจากกล่าวจบ, แววตาของเด็กสาวก็ได้หม่นแสงลง, เด็กสาวผู้โชคร้ายนามว่ายูกิได้จากโลกนี้ไปด้วยวัยสิบเจ็ด
เคะๆๆๆ....
เมื่อก็อบลินทั้งสี่ได้เห็นเด็กสาวคนนี้ตายแล้ว, พวกมันหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและในจังหวะที่พวกมันกำลังเดินเข้ามาที่จะฉีกเสื้อผ้าของยูกิ, ในเวลานี้เองก็มีแสงสีขาวขนาดมหึมาได้ลงมาจากฟ้าและเข้าไปในร่างไร้วิญญาณของยูกิ, ขณะเดียวกันก็อบลินทั้งสี่ถูกคลื่นอากาศพัดลอยออกไปกว่าสามร้อยเมตร
กี๊?
แววตาก็อบลินทั้งสี่เผยถึงความประหลาดใจ, นั่นเพราะเด็กสาวที่น่าจะตายแล้วเวลานี้ได้เปล่งแสงสีเหลืองอ่อนและบาดแผลที่ถูกแทงร่างได้สมานและหายไปราวกับไม่เคยโดนแทงมาก่อน, ไม่มีรอยแผลเป็นแม้แต่น้อย, แต่สิ่งที่แตกต่างออกไปนั่นคือในเวลานี้รูม่านตาของยูกิคนนั้นได้เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีแดงฉานราวกับสัตว์ร้าย, ทันทีที่[ยูกิ]หันไปหาก็อบลินทั้งสี่, พวกมันสะดุ้งโหยง, ในดวงตาพวกมันเผยถึงความหวาดกลัวและวิ่งหนีทันที, พยายามที่จะหลบหนีโดยเร็วที่สุด
"คิดหนีงั้นรึ?"
หางสีเงินสายหนึ่งได้ปรากฎจากด้านหลังยูกิและยืดพุ่งระเบิดหัวของก็อบลินทั้งสี่ในพริบตา
คุณได้รับค่าประสบการณ์....
คุณได้รับค่าประสบการณ์....
คุณได้รับค่าประสบการณ์....
คุณได้รับค่าประสบการณ์....
"หืม?"
"นี่ข้าเข้ามาอยู่ในร่างมนุษย์ผู้นี้แล้วสินะ? อุ๊...."
จิ้งจอกเก้าหางในร่างยูกิเอามือสองข้างกุมหัว, รู้สึกปวดหัวราวกับหัวจะแตก, ทันใดนั้นความทรงจำของเจ้าของร่างเก่าได้หลอมรวมเข้ากับจิ้งจอกเก้าหางทันที หลังจากจิ้งจอกเก้าหางหลอมรวมกับความทรงจำของยูกิสำเร็จ, อยู่ๆก็มีกรอบหน้าต่างสีแดงปรากฎขึ้นเบื้องหน้า, มันเขียนว่า 'กำลังปรับสภาพให้เข้ากับโลกมนุษย์'
อ๊าาาาาาา.......
ร่างของ [ยูกิ] ราวกับโดนไฟฟ้าช๊อต, ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
'นี่มันอะไรกัน? ไม่นะ ความแข็งแกร่งข้า, สกิลทั้งหมดของข้า ไม่, ม่ายยยยยยย!!'
เสียงกรีดร้องของ 'ยูกิ' ดังต่อเนื่องเกือบห้านาที, แน่นอนว่ามันดึงดูดมอนสเตอร์มาเป็นจำนวนมากมาจุดที่เธออยู่
แฮ่ก...แฮ่ก.......
[ยูกิ]หอบหายใจ, สีหน้าดูเจ็บปวดมากและกำลังทำใจกับความสูญเสียอย่างไม่คาดคิด
"เอาเถอะ, อย่างน้อยตอนนี้ข้าก็ไม่ต้องดับสูญแล้ว, มนุษย์นามยูกิเอ๋ย, จากนี้ไปข้าคือเจ้า, เพื่อเป็นการตอบแทนร่างภาชนะของเจ้า, ครอบครัวเจ้าคือครอบครัวข้า, ศัตรูเจ้าคือศัตรูข้า, ข้าจะปกป้องดูแลคนสำคัญของเจ้าเอง, เจ้าหลับให้สบายเถอะ"
[ยูกิ]กำหมัดแน่น, ทว่าในเวลานี้เองร่างวิญญาณของยูกิได้ปรากฎขึ้นเบื้องหน้าและกล่าวกับจิ้งจอกเก้าหางด้วยรอยยิ้มโศกเศร้า
"ขอบคุณค่ะ, คุณจิ้งจอก"
หลังจากกล่าวจบยูกิก็ได้หลับตาลงและร่างของนางเลือนหายไปอย่างสมบูรณ์
**************************
โปรดติดตามตอนต่อไป............