มู่ตานจึงได้เดินทางด้วยรถประจำไปยังวัดที่ตัวเองรู้จักและศาลเ้าที่ตัวเองเคยไปเพื่อทำบุญแสดงถึงความขอบคุณท่านเทพทันที
หลังจากที่เดินเข้าออกทั้งวันและศาลเ้าไปเกือบครึ่งวันมู่ตานจึงทำการซื้อของทั้งเสื้อผ้า ของใช้ ผักผลไม้ ต้นกล้า
สิ่งของอีกมากมายและที่สำคัญของที่ขาดไม่ได้ก็คือทองคำแท่ง เธอถือคติไม่รู้ย้อนเวลาไปแล้วเงินไปด้วยหรือเปล่าสู้เปลี่ยนเงินให้เป็ของดีกว่า
หลังจากการซื้อของอันยาวเสร็จสิ้นลงมู่ตานก็ได้เดินทางกลับไปยังที่พักทันทีพร้อมรับของที่ตนได้สั่งซื้อจากแอพสีส้มอีกจำนวนมากเช่นกัน
เมื่อมู่ตานที่นั่งอยู่บนเตียงกำลังมองสิ่งภายในห้องที่ตัวเองเก็บเข้ามิติไปจนเกือบหมดแล้วก็นึกขึ้นมาได้
"มู่ตานแกไม่เข้าไปในมิติมาสองวันแล้วน่ะด้านไหนจะเป็ยังไงบ้างเนี้ย"พูดจบมู่ตานรีบเข้าไปในมิติของตัวเองทันที
เมื่อเข้ามาในมิติมู่ตานยืนตะลึงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า จากเดิมมีเพียงบ่อน้ำพุ์ แต่ตอนนี้มีบ้านหลังหนึ่งเพิ่มขึ้นมา บริเวณรอบบ้านมีทั้งแปลงผัก แปลงสมุนไพร และสวนผลไม้ที่ตัวเองซื้อไว้ปลูกอย่างสวยงาม รอบตัวบ้านมีแปลงดอกไม้หลากหลายสีสันล้อมรอบอยู่
อีกด้านของตัวบ้านก็เป็โกดังเก็บตั้งไว้มู่ตานเดินไปสำรวจภายในโกดังมีการจัดสิ่งของไว้อย่างเป็ระเบียบ
มู่ตานเดินสำรวจสักพักจริงเดินเข้าไปในบ้านเธอพบสิ่งของที่นำจากหอพักเข้ามาได้ย้ายมาอยู่ในบ้านเรียบร้อยแล้ว
ภายในบ้านมี 4 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ 1 ห้องครัว และ 1ห้องรับแขก มู่ตานเห็นภายในครัวมีถุงแกงที่ซื้อไว้และของกินอีกมากมายมีอยู่เธอจึงเดินไปสำรวจห้องนอนที่ใหญ่ที่สุด แล้วเธอก็เห็นของใช้และหีบอีกหลายใบที่จัดเรียงอยู่เธอจึงทำการเปิดดูสิ่งของที่อยู่ภายในหีบแต่ละใบ
หีบใบแรกเป็หนังสือที่เกี่ยวการรักษาโรคทั่วไป หีบใบที่สองเป็ยารักษาโรคและอุปกรณ์ที่เธอได้ซื้อมา หีบที่สามเป็ผ้าที่สวยและมีราคา หีบที่สี่และห้าเป็ทองคำที่ตัวเองได้ซื้ออย่างเยอะนั้นเอง เธอนั่งยิ้มกับตัวเองที่ตัวเธอจะได้ไม่เหนื่อยเกินไปก่อนจะออกจากมิติ
มานั่งดูสิ่งของที่ยังขาดก่อนจะหลับไปในที่สุดแต่ในคืนนี้ต่างออกไปมู่ตานได้ฝันถึงครอบครัวนี้อีกแล้วและฝันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งมีใบหน้าที่สวยงามกำลังดุด่าลูกๆ อยู่และมีผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เด็กๆ สองคนกำลังต่อว่ากลับอย่างรุนแรง
จนผู้หญิงคนนั้นโมโหและเป็ลมท่ามกลางความใของคนในบ้าน เธอได้ยินผู้ชายคนนั้นเรียกชื่อผู้หญิงคนนั้นที่มีชื่อเดียวกับเธอ มู่ตาน
ผู้ชายที่เธอเห็นนั้นก็คือสามีของผู้หญิงที่มีชื่อเดียวกันกับเธอ เธอตื่นมาด้วยความใเธอได้แต่ขบคิดทำไมเธอฝันถึงผู้หญิงที่มีชื่อคล้ายกันกับเธอหรือฝันของเธอกำลังจะบอกอะไรเพราะเธอได้ฝันเป็ครั้งที่สองแล้ว
ในเช้าวันที่ 4
มู่ตานได้เดินทางไปร้านขายของมือสองเพื่อซื้อจักรยานและรถที่มีลักษณะใกล้เคียงกับที่จะไปเมื่อเธอได้ของที่้าเธอก็ได้โทรหาเ้าของที่พักเพื่อที่จะทำการคืนห้องก่อนที่เธอกลับไปยังบ้านที่ต่างจังหวัดก่อนกำหนดเดิม 1 วัน
ในบ่ายของวันนั้นมู่ตานได้ทำการเก็บของที่เหลือใส่มิติไปจนหมด มู่ตานที่กำลังนั่งมองห้องพักที่ตัวเองเคยอยู่มาหลายปีมีความทรงจำทั้งทุกข์และสุข
นึกถึงเื่ราวตอนที่ตัวเองตัดสินใจมาเรียนในเมืองใหญ่นี้ตัวเธอนั้นเป็คนที่พูดน้อย มีเพื่อนไม่กี่คนแต่รู้จักเพียงผิวเผิน เพื่อนที่ทำงานก็ไม่ได้สนิทอะไรมากมากทำให้มู่ตานหมดห่วงไปเยอะเมื่อนึกถึงตรงนี้
ตอนนี้มู่ตานมีเพียงเื่เดียวที่เธอเป็ห่วงคือ ครอบครัวของเธอมู่ตานตัดสินใจที่จะมอบเงินจำนวนหนึ่งให้กับครอบครัวของเธอเมื่อเธอจากไปแล้วอย่างน้อยที่บ้านของเธอจะได้สบายมากขึ้นกว่าเดิม
เธอนั่งคิดถึงเื่อีกมากมายจนเธอหลับไปและฝันถึงครอบครัวเดิมอีกครั้ง
เช้าวันที่ 5
มู่ตานได้คืนห้องกับกุญแจให้กับเ้าของที่พักก่อนจะเดินทางกลับบ้านที่ต่างจังหวัดทันที ระหว่างการเดินทางเธอมองสิ่งรอบๆ ตัวเองและได้ซึมซับรรยากาศในโลกใบนี้ให้มากที่สุดก่อนจะจากไป
ณ. บ้านต่างจังหวัดมู่ตานได้เดินทางมาถึงบ้านที่มีบ่งบอกถึงความเป็อยู่ที่สุขสบายของคนในบ้านก่อนจะเคาะประตูบ้านทันที ก๊อก ก๊อก ก๊อก
สักพักก็มีเสียงผู้หญิงที่มีน้ำเสียงอบอุ่นตอบรับ"มาหาใครค่ะ"พร้อมเปิดประตูบ้านออกมาพร้อมกับอุทานด้วยความใ
"มู่ตานหนูมาได้อย่างไรลูกทำไมถึงไม่โทรมาบอกก่อน ไหนลูกบอกแม่ว่ากลับบ้านในวันพรุ่งนี้ไง"
.....................................................................
นิยายเื่นี้เป็เื่ราวที่แต่งขึ้นตามจินตนาการของไรท์ไม่อิงกับประวัติศาสตร์ใดๆ