ไม่ใช่เป็เพราะอาหารที่เลิศรสที่ทำให้เหล่าจอมยุทธรนั้นแวะเวียนมาหรือแม้กระทั่งโรงเตี๊ยมเองที่มีสภาพที่ไม่สู้ดีนักเพราะจะดูกี่ทีต่อกี่ก็ดูไม่น่าจะน่าสนตรงไหน แต่แน่นอนแหละเมื่อมีผู้มาก็ต้องมีสิ่งหนึ่งสิ่งใดดึงดูดให้ผู้คนเ่าั้มา สิ่งนั้นก็คือ ,,สุรา,,นั้นเอง
เมื่อใครที่แวะเวียนมาก็ต้องติดใจกับรสชาตอันเลิศรสของสุราที่นี้ ซึ้งสุรานี้เฒ่าแก่เป็คนทำเองไม่มีใครรู้ว่าตาเฒ่าคนนี้สร้างสุราชั้นยอดนี้มาได้อย่างไรแต่ก็ไม่เคยมีใครเอ่ยถามซักคนเพราะแค่ได้ลิ้มลองรสชาติก็เพียงพอแล้ว ทุกๆวันจะมีชาวยุทรแวะเวียนมาประจำแล้วก็จะเล่าเื่ราวที่พวกเขาได้เผชิญมารวมทั้งเื่ราวต่างๆอีกมากมายอยู่ทุกวี้ทุกวันโดยที่ไม่เลยว่ามีเด็กหนุ่มคนนึงนั้นตั้งอกตั้งใจฟังอยากตั้งใจในขณะที่ฟังก็ทำงานไปด้วยโดยไม่ปริปากพูดซักคำ
"หลี่เฟิง"นั้นเ้ามั่วทำอะไรอยู่ยังไม่รีบทำให้เสร็จอีกยังมีงานอีกเยอะน้ำที่ให้ไปตักนั้นเ้าทำเสร็จแล้วรึยัง
เสียงของเฒ่าแก่ดังมา ข้ากำลังจะไปเดี๋ยวนี้ขอรับ มันฟังเื่ราวจากจอมยุทรจนเพลิดเพลินจนลืมสิ่งที่มันต้องทำในทุกๆวัน
ทุกเช้าเย็นหลี่เฟิงนั้นจะต้องลงเขาไปหิ้วน้ำที่ด้านล่างของเขาแม้ระยะทางจะไม่ไกลมากนักแต่ทางเดินขึ้นมานั้นกับราดชันน่าดูเลยทีเดียว
หลี่เฟิงต้องทำงานแบบนี้ั้แ่เยา์วัยจวบจนทุกวันนี้มันอายุได้สิบห้าปีแล้วถือเป็เื่ไม่ยากนักสำหรับมันเพราะมันทำอยู่ทุกวันอยู่แล้ว
แต่หากเป็คนอื่นละก็คงจะทำได้ไม่ง่ายนัก
หลังจากที่ลงไปตักน้ำที่ด้านล่างเขาเสร็จหลี่เฟิงจะแอบเขาไปในห้องไม้เก่าๆที่อยู่หลังร้านเป็ประจำ
ในนั้นไม่ได้มีอะไรพิเศษแต่มันมีหนังสือและตำราอยู่มากมาย ในจำนวนตำราที่หลี่เฟิงได้อ่านมานั้นมีทั้งเกี่ยวกับสมุนไพรนานาชนิด
เกี่ยวกับกลยุทรต่างๆและค่ายกลจำนวนมากมายรวมไปถึงเื่ราวเกี่ยวกับอาวุธชนิดต่างๆ หลี่เฟิงอ่านตำราพวกนี้มาั้แ่เยาว์วัยจวบจนทุกวันนี้แต่ที่หน้าแปลกในกองตำรานับไม่ถ้วนนหาได้เคล็ดวิชาหรือตำราฝึกยุทธไม่ แต่หลี่เฟิงก็จำใจต้องอ่านแต่ตำราพวกนี้เพราะเป็ทางเดียวที่ทำให้มันมีความรู้ขึ้นมาได้ และดูเหมือนว่าหลี่เฟิงจะชื่นชอบตำราพวกนี้มากมิหนำซ้ำเขายังเป็คนที่มีความจำดีเป็เลิศ มันอ่านตำราพวกนี้มาั้แ่ยังตัวเป็เด็กจนบัดนี้มันกำลังจะกลายเป็ผู้ใหญ่ขึ้นทุกที นะบัดนี้มันสามารถจำทุกบนความบนตำราทั้งหมดไดจนขึ้นใจ