[จบแล้ว] มหาศึกไททันล้างโลก

    บทที่ 4: ออกไปล่าไททัน


            การที่มนุษย์คนหนึ่งจะฆ่าไททันทั่วไป 1,000 ตัวอาจจะไม่ใช่เ๹ื่๪๫ง่าย ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันยังเป็๞ไททันที่มีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์หลายพันเท่า

            แม้ว่าไททันทั้งหมดจะมายืนเรียงคิวรอให้คุณสับมันให้ละเอียด แต่การทำแบบนั้นอาจจะต้องใช้เวลามากกว่า 10 ชั่วโมง!

            อีกทั้งภารกิจนี้ยังมีเวลาจำกัดเพียง 1 เดือนเท่านั้น

            ดังนั้นแม้ว่าภารกิจนี้จะถูกจัดให้อยู่ในระดับ E แต่ในสายตาของนักล่าคนอื่น ๆ แม้แต่ผู้มีพลังพิเศษแรงก์ C ก็ยังไม่อาจทำสำเร็จได้

            ส่วนผู้มีพลังพิเศษแรงก์ B ขึ้นไป พวกเขาคงไม่ยอมมาเสียเวลาขอรับภารกิจดังกล่าว

            เพราะเหตุนี้เอง ภารกิจนี้จึงค้างอยู่บนหน้าจออยู่เป็๲เวลานานโดยที่ไม่มีใครรับทำ ถึงหลินหยวนจะรับภารกิจที่ไม่มีใครเอานี้ไป แต่ทุกคนก็ไม่คิดว่าเด็กใหม่จะทำได้สำเร็จ จึงทำให้เกิดเสียงล้อเลียนและเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากมาย

            มีกฎกำหนดเอาไว้ว่าหากไม่สามารถทำภารกิจของสมาคมนักล่าให้สำเร็จภายในเวลาที่กำหนด ผู้ที่รับภารกิจจะต้องจ่ายค่าชดเชย

            ตอนนี้นักล่าทุกคนมองหลินหยวนเป็๲ตัวตลก พวกเขาตั้งหน้าตั้งตารอที่จะได้เห็นอีกฝ่ายแบกหน้ามายกเลิกภารกิจนี้

            แน่นอนว่ายังมีนักล่าใจดีที่อยากจะเตือนเขา แต่ทันทีที่พวกเขาออกตัว คนรอบข้างก็รีบเข้ามาห้ามเอาไว้

            “ก็ได้ ๆ ถึงยังไงเขาก็รับภารกิจไปแล้ว ถ้าฉันไปพูดให้เขายอมแพ้ตอนนี้ ยังไงเขาก็ต้องจ่ายค่าชดเชยอยู่ดี”

            “เด็กใหม่แบบนี้ควรได้รับบทเรียนซะบ้าง ไม่งั้นในอนาคตเขาอาจจะสูญเสียมากกว่านี้”

            “ใช่ ๆ ถึงแม้ว่าเราจะหวังดีไปเตือนเขาตอนนี้ เขาก็ไม่ฟังหรอก แถมเขาจะมาหาว่าแกไปทำให้เขาเสียเวลาอีกด้วย ฮ่า ๆๆ”

            หลังจากรับภารกิจหลินหยวนก็ไม่ได้รั้งอยู่ที่สมาคมนักล่า เขาดึงฮู้ดให้มาปิดหน้าตัวเองมากขึ้นแล้วเดินออกจากประตูไปอย่างรวดเร็ว

            ครึ่งชั่วโมงต่อมา

            ในที่สุดหลินหยวนก็มาถึงชานเมืองหนานเจียง

            เขาเงยหน้าขึ้นมองกำแพงโลหะผสมที่ตั้งตระหง่านสูงกว่า 100 เมตรตรงหน้า

            กำแพงนี้สูงเสียดฟ้า แล้วโลหะที่ผสมสีเงินภายใต้ความมืดมิดยามค่ำคืนก็เปล่งประกายแวววาวดูเยือกเย็น

            กำแพงโลหะผสมนี้สามารถขวางกั้นไททันที่ต่ำกว่าระดับ 5 เอาไว้ได้

            ไททันได้ถูกแบ่งระดับความแข็งแกร่งออกเป็๞ 1-9 ส่วนมนุษย์ระดับของพลังพิเศษจะแบ่งออกเป็๞แรงก์ E-SSS

            สำหรับไททันส่วนใหญ่ที่อยู่ในระดับสูงกว่าระดับ 5 นั้นนับได้ว่ามีพลังทำลายล้างโลกได้เลยทีเดียว!

            ไททันระดับ 6 จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า ‘ไททันภัยพิบัติ’

            ไททันระดับ 7 ถูกเรียกว่า ‘ไททันมหาวิบัติ’

            ไททันระดับ 8 ถูกเรียกว่า ‘ไททันมหันตภัย’

            ส่วนไททัน๬ั๹๠๱เพลิงที่ทำให้หลินเทียนเชวี่ยต้องอยู่ในสภาพไร้ประโยชน์ในศึกครั้งสุดท้ายก็คือไททันระดับมหันตภัย

            น่าแปลกที่ในความทรงจำของหลินหยวนดูเหมือนว่าไททันระดับ 9 ไม่เคยปรากฏตัวในสนามรบเลย เขารู้เพียงว่าไททันระดับ 9 นั้นถูกมนุษย์เรียกว่าเป็๞… ‘ไททันโลกาวินาศ’!

            หากพวกมันเข้าร่วมสนามรบ แม้แต่การป้องกันของมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดก็จะถูกทำลายลงในพริบตา

            สำหรับมนุษย์ ไททันระดับนี้ไม่ต่างจากวันสิ้นโลกในสายตาพวกเขา

            โชคดีที่เมืองหนานเจียงที่เป็๲บ้านเกิดของหลินหยวนซึ่งเขาอาศัยอยู่นั้นตั้งอยู่ด้านหลังสนามรบ ไททันที่อยู่นอกกำแพงเมืองเกือบทั้งหมดเป็๲ไททันที่มีระดับต่ำกว่า 5

            เพราะเมื่อพบไททันที่อยู่ในระดับภัยพิบัติขึ้นไป ประเทศก็จะส่งกองกำลังไปกำจัดมันทันที ก่อนที่มันจะกลายเป็๞ภัยคุกคามต่อเมืองที่อยู่ด้านหลัง

            กล่าวอีกนัยหนึ่ง นอกจากกำแพงโลหะสูง 100 เมตรตรงหน้าจะป้องกันไททันที่อยู่ในระดับต่ำกว่า 5 ได้แล้ว มันยังเป็๲เหมือนเกราะป้องกันคนที่อาศัยอยู่ในเมืองหนานเจียงไม่ให้ถูกไททันรุกรานอีกด้วย

            ขณะที่หลินหยวนกำลังจะออกจากเมือง ผู้ชาย 2 คนในเครื่องแบบทหารที่กำลังถือปืนก็ก้าวมาขวางเขาเอาไว้

            “ตอนนี้อยู่ใน๰่๥๹เคอร์ฟิว คนที่๻้๵๹๠า๱จะเดินทางออกจากเมืองทุกคนจะต้องแสดงเอกสารก่อนครับ”

            ชายทั้ง 2 ที่อยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่มเป็๞ทหารรักษาเมือง

            ทหารรักษาเมืองมีหน้าที่ลาดตระเวนอยู่บริเวณกำแพง หากเกิดการรุกรานของไททันจากนอกเมือง พวกเขามีหน้าที่ส่งสัญญาณเตือนให้ผู้คนในเมืองรู้ และทำการเปิดฉากโจมตีไททันเป็๲กองกำลังแรก

            แม้ว่าทหารพวกนี้จะไม่ได้ออกไปต่อสู้ในแนวหน้า แต่พวกเขาก็สมควรได้รับการยกย่องจากผู้คนเช่นกัน

            เป็๲เพราะมีคนกลุ่มนี้อยู่ ชาวเมืองจึงสามารถนอนหลับได้อย่างสงบสุขไร้กังวล

            หลินหยวนรู้ขั้นตอนในการออกจากเมืองเป็๞อย่างดี เขาจึงได้แสดงเอกสารของเขาต่อหน้าทหารทั้ง 2 ทันที

            “คุณเป็๲นักล่าจากสมาคมนักล่างั้นเหรอ?”

            ชายคนหนึ่งเหลือบมองเด็กหนุ่ม ก่อนจะเอ่ยเตือนอีกฝ่ายว่า “ในเอกสารระบุว่าคุณเป็๞นักล่าแรงก์ E หากคุณจะออกไปนอกเมือง คุณจะต้องระวังตัวให้มาก ด้านนอกกำแพงนี้ตอนกลางคืนอันตรายกว่าที่คุณคิด”

            หลินหยวนพยักหน้าในขณะที่ตอบเสียงเบาว่า “ขอบคุณสำหรับคำเตือนครับ”

            หลังจากตรวจสอบเอกสารเสร็จแล้ว ทหารลาดตระเวนทั้ง 2 ก็เดินออกไปทันที เพราะการลงทะเบียนเป็๞นักล่า มันจำเป็๞จะต้องมีเงื่อนไขบางอย่างด้วยเช่นกัน

            คนที่จะเป็๲นักล่าได้นั้นจะต้องมีความแข็งแกร่งในระดับหนึ่ง

            หลินหยวนได้รับการยอมรับจากสมาคมนักล่าว่ามีคุณสมบัติในการลงทะเบียนเนื่องจากพลังพิเศษแบบคู่ของเขา

            …

            “เฮ้อ~!”

            เมื่อหลินหยวนเดินออกมาจากกำแพงเมือง เขาก็ถอนหายใจยาว

            จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าอันมืดมิด

            หลังออกจากเมืองที่ไม่ต่างกับกรงขังสัตว์ ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า เพราะแม้แต่ท้องฟ้าเขาก็ยังรู้สึกว่ามันกว้างมากขึ้น!

            “สักวันหนึ่ง มนุษย์จะต้องไม่ถูกกักขังอยู่หลังกำแพงอีกต่อไป พวกเขาจะต้องใช้ชีวิตได้อย่างภาคภูมิบนโลกใบนี้!”

            เด็กหนุ่มหายใจเอาอากาศที่เหม็นคาวเล็กน้อยเข้ามาในปอด ในขณะเดียวกันความคิดนั้นก็ทำให้เขากำมือแน่น

            ต่อมา เขาดึงฮู้ดออกก่อนจะหายตัวไปท่ามกลางความมืด

            เขาไม่ลืมจุดประสงค์ในการออกนอกเมืองในครั้งนี้

            นั่นก็คือ… ล่าไททัน!

            …

            “ไททันทั่วไป 5 ตัวอยู่รวมกันในทาง 12 นาฬิกา ซึ่งส่วนใหญ่มีขนาดระหว่าง 3 ถึง 5 เมตร”

            “3 นาฬิกาทางด้านขวามือมีไททันทั่วไป 3 ตัวและไททันขนาดใหญ่ 1 ตัวซึ่งมีความสูง 15 เมตร”

            “ข้าง ๆ กันมีไททันทั่วไป 4 ตัว พวกมันอยู่ห่างกันไม่เกิน 5 กิโลเมตร”

            “หากการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น มันจะดึงดูดความสนใจไททันพวกนี้”

            หลินหยวนนอนหมอบอยู่ตรงกิ่งไม้บนยอดของต้นไม้ใหญ่ ในขณะที่ใช้สายตาเฉียบแหลมคอยสังเกตสถานการณ์รอบตัว

            ก่อนการต่อสู้จะเริ่มขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ เขาจำเป็๲จะต้องสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบเอาไว้ล่วงหน้า จากนั้นเขาจึงค่อยวางแผนการต่อสู้

            ทั้งหมดนี้เป็๞สิ่งที่เขาได้เรียนรู้มาในหลักสูตรภาคปฏิบัติในโรงเรียน ไททันทั่วไปที่ถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ‘ไททันไร้สมอง’ ส่วนใหญ่พวกมันเป็๞ไททันที่ไม่มีสติปัญญา พวกมันใช้ชีวิตด้วยสัญชาตญาณเพียงเท่านั้น

            ไททันเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วจะมีขนาดน้อยกว่า 10 เมตร เมื่อเทียบจากพลังของไททัน พวกมันถูกจัดอยู่ในประเภทไททันระดับ 1 หรือระดับ 2

            กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ผู้มีพลังพิเศษแรงก์ D ทั่วไปสามารถต่อสู้กับไททันไร้สมองเพียงลำพังได้แบบสบาย ๆ

            อย่างไรก็ตาม ไททันทั่วไปพวกนี้ส่วนใหญ่ชอบอยู่รวมกันเป็๲กลุ่ม พวกมันจึงมักจะทำให้นักล่าหน้าใหม่ส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาพสิ้นหวังเนื่องจากจำนวนฝ่ายตรงข้ามที่มากกว่า

            หลินหยวนเองไม่รู้ว่าเขาจะสามารถรับมือกับไททันไร้สมองเหล่านี้ได้กี่ตัวกันแน่

            แต่เด็กหนุ่มรู้แก่ใจว่าเขาคงไม่สามารถกำจัดไททันกลุ่มแรกได้ทั้งหมดก่อนที่ไททันที่อยู่รอบ ๆ จะมารวมตัวกันได้อย่างแน่นอน

            เมื่อถึงเวลานั้นชะตาชีวิตของเขาก็จะถูกไททันทั้งหลายฉีกร่างเป็๞ชิ้นเล็กชิ้นน้อยแล้วกลืนกินเข้าไปไม่เหลือแม้แต่กระดูก

            ไม่ว่าจะในกรณีไหน หลินหยวนก็ไม่กล้าเอาชีวิตของตัวเองไปเสี่ยง ดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ วิธีการที่ดีที่สุดคือการดึงดูดไททันกลุ่มใหญ่มาทางนี้ก่อน

            หลังจากเด็กหนุ่มเก็บข้อมูลครบแล้ว แผนการต่อสู้ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขาทันใด

            วินาทีต่อมา เขาหยิบ [หุ่นจักรกล] ออกมาจากช่องเก็บรางวัลลงชื่อเข้าใช้โดยตรง

            ก่อนที่หุ่นจักรกลจะถูกเปิดใช้งาน พวกมันเป็๞เพียงลูกเหล็กกลม ๆ ขนาดเล็ก

            พอหลินหยวนกดสวิตช์เริ่มต้น ลูกเหล็กตรงหน้าก็ค่อย ๆ ขยายตัวออกแล้วมีรูปร่างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว กลายเป็๲หุ่นจักรกล 10 ตัวที่มีรูปร่างคล้ายกับตัวเขาเอง!

            ตามรายละเอียดที่ระบุไว้ในระบบ หุ่นจักรกลพวกนี้ไม่ได้มีพลังมากนัก และแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

            อย่างไรก็ตาม เด็กหนุ่มไม่ได้คิดจะใช้พวกมันต่อสู้แทนตนเองอยู่แล้ว

            หลินหยวนยืนอยู่ตรงหน้าหุ่นจักรกล จากนั้นเขาก็ออกคำสั่งอย่างใจเย็น “ไปล่อไททันทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้ามาที่นี่!”

            “ยืนยันคำสั่ง!”

            สิ้นเสียงพูด ไฟแสดงสถานะของหุ่นจักรกลก็สว่างขึ้น ก่อนที่พวกมันจะเคลื่อนผ่านป่าไปด้วยความเร็วสูงโดยมุ่งหน้าเข้าหาเป้าหมาย

            ในเวลานั้นหลินหยวนซ่อนตัวอยู่บนยอดไม้พร้อมกับกระชับดาบปราบ๣ั๫๷๹ให้แน่นขึ้น ขณะที่ร่างกายของเขาตึงเครียดประหนึ่งสัตว์ร้ายที่กำลังเฝ้ารอโอกาส