นักพฤษศาสตร์ vs ยุคข้าวยากหมากแพง

    กังวล

    ๰่๥๹สายของวันที่2หลังจากที่ลู่เสียนเข้าป่า
    ลู่ลี่จวินเป็๲ห่วงสามีของตนมากเขาบอกว่าจะกลับมาตอนพระอาทิตย์ขึ้น เมื่อคืนนั้นตนฝันร้ายว่าลู่เสียนโดนทำร้าย ทำให้ตอนนี้วิตกกังวลมากลี่จินรอจนรอจนพระอาทิตย์จะตกดินแล้วเธอจึงลองเดินไปที่ชายป่า เพื่อรอลู่เสียนลู่ชิงก็ตามมาดูแลพี่สะใภ้ของตนด้วย เพราะเขากลัวเธอจะป่วยอีกรอบ ลี่จินนั่งรออยู่ที่ชายป่าเกือบ3ชั่วโมงก็ไร้วี่แววของลู่เสียน 
    "พี่ลี่จิน เรากลับไปรอที่บ้านเถอะ เดี๋ยวถ้าพี่ป่วยขึ้นมา พี่ใหญ่ดุผมแน่"ลู่ชิงนับถือลู่เสียนเป็๲พี่ใหญ่ถึงที่บ้านตระกลูลู่จะมีลู่เจียวจ้านเป็๲พี่ชายคนโตก็ตาม 
    "แต่ว่า..."ลี่จินหมดข้ออ้างจะอยู่ต่อ เพราะถ้าตัวเองป่วยก็จะต้องใช้เงินซื้อยาสมุนไพรแสนแพงนั้นอีก ตอนนี้เงินเหลือไม่มากแล้วไม่อย่างนั้นลู่เสียนคงจะไม่ต้องรีบเข้าป่าไป ตลอดฤดูหนาวตนป่วยไปแล้ว 7 ครั้งแต่ละครั้งใช้เงินตั้ง 5 เหมา เงินที่กะว่าสามารถใช้อยู่กินได้2ปีเหลือเพียง 1 หยวนเท่านั้น หากตนป่วยอีกคงเป็๲ภาระให้กับลู่เสียน 
    "พี่สะใภ้วางใจ เถอะครับพี่ใหญ่ล่าสัตว์เก่งมากนะครับ"ลู่ชิงปลอบลี่จินทั้งที่ตนเองก็กังวลเช่นกัน วันนี้ทั้งวันพี่สะใภ้ไม่ยอมกินอะไรเลย ตนจึงไปต้มข้าวมาให้ถึงจะไม่มีเนื้อแต่ก็มีเม็ดข้าวเกือบ 20 เม็ด ลู่ชิงใส่น้ำให้มากหน่อยตนกินแค่น้ำส่วนจ้าวนั้นยกไปให้พี่สะใภ้ ตนไม่กล้ากินหรอก ข้าวของทุกอย่างเป็๲ของพี่สะใภ้ที่เธอยอมให้เขามาอยู่ด้วยก็ดีใจมากแล้วที่ผ่านมามีเพียงลู่เสียน และลี่จินที่ดีกับเขา ถึงลุงลู่จะรับเขามาเลี้ยงแต่ก็ไม่สามารถขัดใจป้าลู่ได้ เขายังจำคำที่ป้าลู่บอกได้ขึ้นใจ หากไม่ทำงานช่วยก็ไม่มีสิทธิ์มาแบมือขอเม็ดข้าวจากเธอ ตลอดมาเป็๲ลู่เสียนที่แบ่งอาหารให้เขา ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องตอบแทนพี่ชายคนนี้ให้ได้ ดังนั้นเขาจึงตั่งใจดูแลพี่สะใภ้เป็๲อย่างดี
    "ทานข้าวหน่อยนะครับพี่ลี่จิน"ลู่ชิงยกข้าวมาให้ลี่จินที่หน้าบ้านเพราะ๻ั้๹แ๻่กลับมาเธอนั่งรออยู่ตรงนี้ไม่ขยับไปไหน และจ้องไปที่รั้วหน้าบ้าน
    "ลู่ชิงกินเถอะ พี่ไม่หิว"ลี่จินตอบ
    "ผมทานมาจากในครัวแล้วครับ"ลู่ชิง
    "พี่กินไม่ลงจริงๆ พี่เป็๲ห่วงลู่เสียนจริงๆ" ป่านนี้จะเป็๲อย่างไรบ้างนะ ขอให้ปลอดภัยทีเถอะ
    "พี่ฝืนกินสัก2-3คำเถอะนะครับ ถ้าพี่ชายรู้ว่าพี่ไม่ยอมทานข้าวคงไม่สบายใจแน่ "ลู่ชิงหวาานล้อมอีกครั้งและมันก็ได้ผลทุกเ๱ื่๵๹ที่เกี่ยวกับลู่เสียนพี่สะใภ้จะยอมทำอย่างง่ายดาย 
    ลี่จินฝืนกินเข้าไป2คำก็วางช้อนลง ลู่ชิงจึงนำถ้วยไปเก็บอย่างดี เขาสามารถนำข้าวถ้วยนี้ไปต้มใหม่แล้วกืนได้อีกหลายมื้อ
    "ถ้าพรุ่งนี้พี่ใหญ่ยังไม่กลับ เดี๋ยวผมพาพี่ไปหาหัวหน้าหมู่บ้านแล้วขอร้องให้พวกเขาช่วยกันตามหาพี่ใหญ่ดีไหมครับ แต่ตอนนี้พี่ต้องรีบเข้านอนจะได้ตื่นแต่เช้าดีไหมครับ" ลี่จวินเมื่อได้ยินแบบนี้ก็พยักหน้าเห็นด้วยเธอเข้าห้องนอนแต่กว่าจะหลับได้ก็ได้นอนแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น


    ❤️ยังไม่ได้ตรวจคำผิดค่ะ❤️
    ❤️❤️กดติดตาม กดหัวใจ กดแชร์ เป็๲กำลังใจให้ส้มด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ❤️❤️