คณะสำรวจจากนครแห่งแสงจากไปแล้ว
---
หมู่บ้านปลายแผนที่กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง
---
เสียงเด็กวิ่งเล่น
---
เสียงลมพัดผ่านทุ่งหญ้า
---
เสียงขวานกระทบฟืน
---
ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม
---
แต่สำหรับอาร์คัส
---
เขารู้ดีว่า
ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว
---
หลายวันที่ผ่านมา
เขาพยายามใช้ชีวิตตามปกติ
---
ช่วยท่านตาผ่าฟืน
---
ช่วยซ่อมรั้ว
---
ช่วยให้อาหารสัตว์
---
ทำทุกอย่างเหมือนที่เคยทำมาตลอด
---
แต่ยิ่งพยายาม
---
เขายิ่งรู้สึกชัดขึ้น
---
ว่าหัวใจของตัวเอง
ไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป
---
ทุกครั้งที่มองไปยังเนินเขา
---
เขาจะนึกถึงหอคอย
---
นึกถึงเสียงปริศนา
---
นึกถึงเมืองสีขาวในความฝัน
---
และนึกถึงคำถามที่ไม่มีใครตอบ
---
คืนนั้น
---
อาร์คัสนั่งอยู่หน้าบ้าน
---
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว
---
ท่านตานั่งอยู่ข้าง ๆ
---
เงียบเหมือนทุกคืน
---
ไม่มีใครพูดอะไรอยู่พักใหญ่
---
ก่อนที่อาร์คัสจะเอ่ยขึ้น
---
"ท่านตา"
---
"หืม"
---
"ถ้าข้าออกเดินทาง"
---
"ท่านจะห้ามข้าหรือไม่"
---
ท่านตาหัวเราะเบา ๆ
---
"เ้าคิดว่าข้าห้ามเ้าได้หรือ"
---
อาร์คัสยิ้มจาง ๆ
---
"..."
---
"ั้แ่เด็กมา"
---
"เ้าฟังข้าสักครั้งที่ไหนกัน"
---
ทั้งสองหัวเราะเบา ๆ
---
ก่อนที่ความเงียบจะกลับมาอีกครั้ง
---
ลมเย็นพัดผ่านทุ่งหญ้า
---
ท่านตามองออกไปยังท้องฟ้า
---
ก่อนพูดขึ้นช้า ๆ
---
"คนเราทุกคน"
---
"ต้องมีวันที่ออกเดินทาง"
---
อาร์คัสเงียบ
---
"ไม่ว่าจะพร้อมหรือไม่"
---
"วันนั้นก็จะมาถึง"
---
เด็กหนุ่มก้มมองมือตัวเอง
---
เขารู้แล้ว
---
ว่าวันนั้นมาถึงแล้ว
---
...
---
ดึกคืนนั้น
---
หลังจากท่านตาเข้านอน
---
อาร์คัสกลับเข้าไปในห้อง
---
กระเป๋าผ้าใบเก่า ๆ ถูกวางอยู่มุมห้อง
---
เขาเตรียมมันไว้แล้ว
---
ขนมปังแห้ง
---
ขวดน้ำ
---
เสื้อผ้าไม่กี่ชุด
---
ของทั้งหมดที่เขามี
---
อาร์คัสมองมันอยู่ครู่หนึ่ง
---
ก่อนสูดหายใจลึก
---
เขาจะออกเดินทาง
---
ไม่ใช่เพราะถูกใครบังคับ
---
ไม่ใช่เพราะถูกไล่ล่า
---
แต่เพราะเขา้าคำตอบ
---
และเพราะลึก ๆ แล้ว
---
เขาไม่้าให้ท่านตา
หรือหมู่บ้านแห่งนี้
ต้องเดือดร้อนเพราะเื่ที่เกี่ยวข้องกับเขา
---
ก่อนจะไป
---
เขาต้องกลับไปที่หอคอยอีกครั้ง
---
มีบางอย่างรออยู่ที่นั่น
---
และเขารู้สึกได้
---
...
---
แสงจันทร์ส่องลงบนเนินเขา
---
อาร์คัสเดินมาตามทางเดิม
---
ลมกลางคืนพัดผ่านต้นหญ้า
---
ทุกอย่างเงียบกว่าปกติ
---
เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง
---
เมื่อหอคอยปรากฏขึ้นตรงหน้า
---
อาร์คัสหยุดเดิน
---
คราวนี้
---
บางอย่างแตกต่างออกไป
---
รอยสลักบนกำแพงหิน
---
กำลังเปล่งแสงสีทองอ่อน ๆ
---
ทีละเส้น
---
ทีละเส้น
---
เหมือนเส้นเืที่เริ่มมีชีวิต
---
หัวใจของอาร์คัสเต้นแรงขึ้น
---
"อีกแล้ว..."
---
เขาพึมพำ
---
ทันทีที่ก้าวเข้าใกล้
---
ครืด...
---
ประตูหินบานใหญ่เริ่มเปิดออกเอง
---
ช้า ๆ
---
เหมือนกำลังต้อนรับเขา
---
อาร์คัสยืนนิ่ง
---
ก่อนจะรวบรวมความกล้า
---
แล้วก้าวเข้าไป
---
ภายในห้องโถง
---
เสาหินสีดำยังคงตั้งอยู่ตรงกลาง
---
แต่ครั้งนี้
---
แสงสีทองบนรอยสลักสว่างกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
---
และเสียงเดิมก็ดังขึ้นอีกครั้ง
---
ชัดเจนกว่าเดิม
---
> "ในที่สุด..."
---
อาร์คัสชะงัก
---
> "เ้าก็เลือกเส้นทางแล้ว"
---
พื้นห้องสั่นะเื
---
ครืด...
---
ครืด...
---
ครืด...
---
เสียงกลไกโบราณดังก้องไปทั่วห้องโถง
---
อาร์คัสถอยหลังหนึ่งก้าว
---
ก่อนจะเห็นสิ่งที่ไม่เคยมีอยู่มาก่อน
---
พื้นหินตรงกลางห้อง
---
กำลังแยกออก
---
ช้า ๆ
---
เผยให้เห็นบันไดหินโบราณ
---
ทอดยาวลงสู่ความมืดเบื้องล่าง
---
ลึกลงไป
---
ลึกจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
---
และจากส่วนลึกนั้น
---
แสงสีทองบางอย่างกำลังส่องขึ้นมา
---
ราวกับกำลังเรียกหาเขา
---
อาร์คัสยืนนิ่ง
---
ความกลัวบอกให้ถอยกลับ
---
แต่ความอยากรู้
---
กลับก้าวนำหน้าไปแล้ว
---
เด็กหนุ่มมองลงไปยังบันไดหิน
---
สู่ความมืดที่ไม่รู้จัก
---
และเป็ครั้งแรก
---
ที่เขารู้สึกว่า
---
โลกที่เขาเคยรู้จัก
---
กำลังจะสิ้นสุดลง
---
และเื่ราวที่แท้จริง
---
กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
![[Devil Girl] รักร้าย ของยัยปีศาจ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580714357_7642695.webp)
16K
