สาวน้อย ดึงดูดทรัพย์

     เด็กๆพากันสนุกสนานกับการเตรียมเครื่องเขียน เครื่องใช้ที่จะไปโรงเรียนกันอย่างเพลิดเพลิน จำนวนของแต่ละชิ้นที่ซื้อก็เป็๲จำนวนมากถึงร้อยชิ้นขึ้นไปในทุกชิ้นที่เด็กๆพากันเลือก

     3ซิงกับครอบครัวของเธอให้ทุกอย่างกับเด็กคนอื่นๆ เหมือนกับที่พวกเขาซื้อใช้ 

     ทางพนักงานร้านเครื่องเขียนก็ยิ้มแก้มปริแล้ว แก้มปริอีกเพราะเจอลูกค้ารายใหญ่เข้าอย่างจังแบบนี้ และได้ติดต่อไปยังทางเ๽้าของร้านแล้วด้วยว่าวันนี้ที่ร้านได้มีลูกค้ารายใหญ่มาสั่งซื้อของเป็๲จำนวนมาก ทางเ๽้าของร้านก็เสียดายที่วันนี้พวกเขามีธุระไม่ได้มาเฝ้าร้านกันกว่าจะกลับมาก็เย็นเสียแล้วไม่ทันได้ทักทายลูกค้ารายใหญ่กลุ่มนี้

     “เด็กๆไม่มีอะไรซื้อเพิ่มเติมกันอีกแล้วนะ พวกเราจะได้กลับไปที่ร้านกันนะ”แม่ ถามเด็กๆ อีกครั้งเผื่ออยากจะหาซื้ออะไรเพิ่มเติมกันอีก

     “ไม่มีแล้วค่ะ” “ไม่มีแล้วครับ” พวกเด็กๆ 

      “ถ้าอย่างงั้นแม่ให้พนักงานเขาคิดเงินเลยนะ”แม่

      “ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ

     แม่ได้พูดคุยตกลงเ๹ื่๪๫จำนวนของทุกอย่างกับพนักงานของร้านเครื่องเขียนพวกเรานั่งรอกินน้ำหวานและขนมที่ทางร้านมีไว้บริการระหว่างรอคิดค่าใช้จ่ายด้วย

     เพียงไม่นานก็จัดการธุระเสร็จสิ้นกันแล้วที่ร้านเครื่องเขียนแห่งนี้ แม่ก็พาพวกเด็กๆขับกลับร้านกันเลยและรถส่งของที่พวกเราพึ่งซื้อก็ตามมาติดๆเช่นกันต่างทยอยมาส่งอยู่หลายต่อหลายรอบด้วยจำนวนชิ้นที่มาก แต่ว่าส่วนมากก็ไม่ได้ชิ้นใหญ่อะไรนัก

     “เราวางโต๊ะไว้ตรงด้านนี้ และวางของที่เราเตรียมจะแจกไว้ให้พวกเขาดูแบบนี้”3ซิง ที่ให้พี่ชายอุ้มไปวางเธอไว้บนโต๊ะ และจัดการเรียงข้าวของเครื่องเขียนให้เป็๞แถวสวยงาม

     พี่สาวเยว่ชิงก็ให้อุ้มขึ้นไปบนโต๊ะคู่กันกับน้องสาวช่วยกันจัดวางเรียงเครื่องเขียน เครื่องใช้ที่จำเป็๲สำหรับเด็กๆตอนไปดรงเรียนด้วย

     “พวกเราแจกพวกเครื่องเขียนพวกนี้ก่อนเลยได้ไหมพี่ชาย”3ซิง

     “อือ….เดี๋ยวพวกน้องรอตรงนีก่อนนะพี่จะไปถามแม่ให้เอง”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “น้องสาวทั้งสองคนจะลงจากบนโต๊ะไหม”พี่หนิงหวง

     “อือ…พวกเราอยู่บนนี้ต่อดีกว่าพี่หนิงหวงเพราะถ้าลงจากโต๊ะแล้วพวกเรามองไม่เห็นอะไรเลยนะเฮ้อ…..”3ซิง สุดจะเซ็งที่ตัวสั้นเพียงเท่านี้โต๊ะพวกนี้ก็สูงกว่าเธออีก

     “ก็ได้”พี่หนิงหวง

     “น้อง3ซิง แม่บอกว่าถ้าพวกเราพร้อมแล้วก็แจกได้เลยนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “ได้เลย งั้นเริ่มจากให้พวกเขาหยิบกระเป๋าก่อนอย่างแรกเลยนะพี่ชาย และให้เดินไล่ขึ้นเรียงหยิบของทีละชิ้นใส่กระเป๋าเรื่อยจนสุดนู้นเลยจะได้เร็วขึ้น และเราไม่ต้องเสียเวลาจัดของใหม่ด้วยนะ”3ซิง

     “ทำแบบน้อง3ซิงว่าก็ดีนะ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาจัดของพวกนี้ใส่กระเป๋ากันเองและให้พวกเพื่อนๆได้รับของเร็วขึ้นด้วยล่ะ”พี่หนิงเฉิง

     “ส่วนคนไหนเป็๞น้องตัวเตี้ยๆสั้นๆเล็กๆ พวกพี่ชายก็คอยช่วยจับใส่ให้พวกเขาด้วยนะจะได้ไม่ช้าไง”3ซิง

      “โอ้….เหมือนเตี้ยน้อยของพี่ใช่ไหมล่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

      “ช่ายยยยเลย..”3ซิง

     “เอาล่ะทุกๆคนพร้อมแล้วนะ ถ้าพร้อมแล้วพี่จะไปเรียกพวกเขามารับเครื่องเขียนกันเลย”พี่หนิงหวง

     “พร้อมค่ะ” “พร้อมครับ” เด็กๆ 

     พี่หนิงหวง พี่หนิงเฉิง ลงไปแจ้งเ๱ื่๵๹การแจกเครื่องเขียน เครื่องใช้สำหรับการเรียน เมื่อเด็กๆได้ฟังก็พากันเดินตรงมาที่กลุ่มที่3ซิงรอแจกของอยู่ทันที

     พวกเด็กๆพากันตื่นเต้นอย่างมาก แถวหลังๆต่างก็พากันชะเง้อมองอุปกรณ์การเรียนที่พวกเขาไม่เคยมีมาก่อนด้วยรอยยิ้ม ต่างพูดคุยกันเสียงดังอย่างมีความสุข

      “ทางนี้เลยจ้า ทุกคนทางนี้เลยหยิบกันคนละชิ้นให้ครบที่วางไว้เลยนะ”3ซิง 

      พวกเด็กๆพากันทำตาโตมีกระเป๋าใบใหม่ให้ด้วย ไหนจะสมุด พู่กันพร้อมหมึก ดินสอ กล่องข้าว กระติกน้ำทั้งสองแบบ ฯลฯ 

    “ให้หมดนี่จริงๆเหรอ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “ใช่แล้วล่ะ ถ้าใครบ้านมีพี่หรือน้องที่โตพอแล้วก็เอาไปเผื่อด้วยนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “น้องต้องตัวขนาดไหนล่ะถึงจะได้พวกเครื่องเขียนนี้ด้วยน่ะ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “อือ….นั่นไงตัวเท่าน้องเตี้ยน้อย3ซิงของพวกเราน่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

      “อ๋อ….งั้นน้องเราก็ตัวเตี้ยน้อยเท่าน้องของนายล่ะนั่งรออยู่ตรงนั้นไง”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “งั้นเอาไปเลย หยิบไปเพื่อน้องเตี้ยน้อยของนายที่รออยู่ด้วยนะ ไว้ฝึกหัดเขียนก่อนเข้าเริ่มเรียนจริง”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “ขอบใจมากๆเลยนะ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “ไม่เป็๞ไร”พวกพี่ชาย

     “แต่ว่าที่บ้านเรามีน้องเหมือนกันนะแต่ว่ามีน้องเตี้ยน้อยกว่า น้องของพวกนายล่ะ ได้ไหมอายุ 4 ปี”เด็กในกลุ่มรับของแจก

      “โอ้….น้องเตี้ยน้อยกว่าของนายอายุ 4 ปีเท่าน้องเตี้ยน้อยของเราเลยนะถ้างั้นหยิบไปเลยนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

      “งั้นเหรอ ขอบใจนะ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

       “เอ่อ…ส่วนบ้านเราก็มีน้องเตี้ยน้อยน้อยกว่ามากเลยจะได้เครื่องเขียนพวกนี้ไหมอายุ 3 ปีกว่าน่ะ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

      “โอ้…ไม่มีปัญหาเลยนะ เอาล่ะทุกๆคนถ้าใครมีน้องชายหรือน้องสาวที่เหมือนกับน้องเตี้ยน้อย3ซิงของเราคนนั่นน่ะ หรือเตี้ยน้อยกว่า หรือเตี้ยน้อยกว่ามาก ก็มารับเครื่องเขียนได้ด้วยนะ ให้น้องๆของพวกเราหัดเรียนเขียนอยู่ที่บ้านได้”พี่ใหญ่เยว่เผิง ๻ะโ๠๲บอกพวกเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่กำลังเข้าแถวมารับเครื่องเขียนที่พวกเขากำลังแจก

     “....................!!!!”3ซิง มองเหล่ตาใส่พี่ชายด้วยความไม่พอใจนิดหน่อย และคิดในใจเลยว่าไม่ใช่เตี้ยน้อยบ้างก็แล้วไป รอให้เธอโตกว่านี้ก่อนเหอะ เชอะ!!!

     “ได้ ขอบใจ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     กลุ่มเตี้ยน้อยบางคนก็ตื่นเต้นรอมารับเครื่องเขียนเองเลย ออกจะทุกลักทุเลไปหน่อยแต่สีหน้าของพวกเขาตอนนี้มีความสุขกันมากๆเลยล่ะ

     “หนักไหม ถ้าหนักให้พี่ชายเธอถือให้ก่อนนะและกล่องข้าวได้ใบขนาดกลางด้วยใช่ม๊า???”3ซิง ถามเพื่อนร่วมรุ่นที่ดูแล้วน่าจะอายุไม่ต่างกันนัก เพราะเด็กที่ฐานะไม่ค่อยดีจะแคระแกนกันรูปร่างไม่โตเต็มที่เหมือนเด็กที่กินถูกโภชนาการ

     “ใช่ๆข้าวกล่องออกจะใหญ่ไปหน่อยนะแต่เราชอบมากเลยล่ะ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “เราก็ชอบล่ะ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “ที่ชอบเพราะว่า………”3ซิง

      “มันใส่อาหารได้เยอะแยะเลย……”กลุ่มเตี้ยน้อยขานตอบรับด้วยใจเป็๲อันหนึ่งเดียวกัน

     “............!!!!”พวกพี่ๆ ที่ได้ยินต่างก็หันมามองหน้ากันและคิดเหมือนกันเลยว่า เด็กน้อยรุ่นนี้คิดเหมือนกันขนาดนี้เลยเหรอไงกันนะ???

     “กลับบ้านก็ให้พวกพี่ๆสอนหนังสือและหัดเขียนอยู่ที่บ้านให้เก่งๆกันนะ เวลาไปโรงเรียนจะได้ไม่เหนื่อยมากไง”3ซิง

     “ใช่แล้วล่ะน้องๆ ต้องขยันเขียนหนังสือกันนะ”พี่สาวเยว่ชิง

     “ได้”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     กลุ่มเตี้ยน้อยแต่ละคนพอเห็นกล่องใส่ข้าวก็ตาโตกัน และพูดไม่แตกต่างกันเลย ดูเหมือนพวกเขาจะดีใจมากกว่าได้สมุด หนังสือเสียอีกแน่ะ กระติกใส่น้ำ กับกล่องข้าวคือมาเป็๞ที่หนึ่งเลยสำหรับกลุ่มเด็กน้อยพวกนี้

     เด็กๆกลุ่มแรกที่จะพากันกลับไปรวมกลุ่มรอแจกข้าวฟรีรอบบ่ายแก่ๆ อีกรอบนั้นถูกเรียกเอาไว้ก่อนเพราะว่าลืมของอีกอย่างหนึ่งที่ยังไม่ได้แจก

     “ไปรับชุดที่นอนทางด้านนู้นด้วยนะ จะได้มีเป็๞ของตัวเองไม่ต้องไปนอนของคนอื่นน่ะ”3ซิง ชี้นิ้วไปที่กลุ่มของน้าจากศาลเ๯้าร้างที่กำลังเรียงที่นอนเป็๞ชุดสำหรับเด็กเล็ก

     “ว้าวมีที่นอนแจกด้วย”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “ใช่ๆ แวะไปก่อนนะจะได้มีครบส่วนของคนโตพวกหมอนและผ้าห่มเอาไว้พวกเราเตรียมพร้อมเมื่อไหร่จะแจ้งอีกทีนะ”3ซิง

     “จริงๆเหรอจะมีให้เพิ่มอีก”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “ก็ใช่น่ะสิ จะแบ่งของไปให้ใช้สำหรับสิ่งที่ขาดเหลือในบ้านของแต่ละคนนะ แต่ไม่ใช่วันนี้นะวันนี้แค่เป็๞พวกเครื่องเขียน เครื่องเรียนก่อนสำหรับเด็กๆอย่างพวกเราน่ะ”3ซิง

     “แค่นี้ก็ดีมากสำหรับพวกเราแล้วล่ะ พวกเราประหยัดเงินไปมากเลย”เด็กในกลุ่มรับของแจก

      “เปิดเทอมหน้าพวกเรามีเครื่องเขียน เครื่องเรียนใช้ครบแล้วขอบใจมากจริงๆนะ”เด็กในกลุ่มรับของแจก

     “ไม่เป็๲ไรนะ พวกเราเต็มใจให้”พี่สาวเยว่ชิง

     “ขยันเรียนกันด้วยนะทุกคน”3ซิง ส่งเสียงตอบส่งท้ายให้พวกเด็กๆที่มารับของแจกอีกครั้ง

      พวกพี่ชายที่ได้ยินก็อดแอบนินทาอีกเล็กๆน้อยๆกับน้องสาวเสียมิได้เลยว่า

     “พึ่งจะได้ยินน้อง3ซิง พูดเกี่ยวกับการเรียนเสียทีก็คราวนี้แหละ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

      “ใช่ฮะ ที่ได้ยินส่วนมากก็มีแค่นอนกับกินเอง”พี่หนิงเฉิง

     “พวกพี่ชายไม่รู้อะไร น้องสาวของพวกเราน่ะสร้างภาพ!!!”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “..................!!!!”พวกพี่ชาย

     “สร้างภาพลักษณ์ให้ดูเป็๞เด็กเรียบร้อย ขยันเรียนอย่างไรล่ะฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “อ้อ…….!!!!”พวกพี่ชาย 

     “น้อง3ซิงทำได้เก่งมากจริงๆเลย ผมจะลองสร้างภาพแบบน้องบ้างนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “.................!!!!”พวกพี่ชาย ที่เหลือต่างแอบมองหน้ากันและภาวนาว่าขอแค่น้องสาวสองคนก็หนักเพียงพอสำหรับพวกเขาแล้ว ถ้าเพิ่มเยว่เลี่ยงมาอีกคนเฮ้อ……….!!!พวกพี่ชายคิดแล้วกลุ้มใจหนักมากจริงๆ

     “ว้า….เมื่อยจังเลย”3ซิง 

      “พวกน้องสาวไปพักก่อนเถอะ เหลือคนนิดๆหน่อยแล้วล่ะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “ถ้าอย่างงั้นซิงซิง ไปกับพี่สาวเยว่ชิงก่อนนะ”3ซิง

     “พี่ชายอุ้มพวกเราลงด้วยสิ”พี่สาวเยว่ชิง

     “ฮึ้บ……ฮึ้บ……..”พี่หนิงหวง รับอาสาหน้าที่นี้เอง

     “ตัวเริ่มหนักแล้วนะน้องสาวน่ะ”พี่หนิงหวง

     “ไอ๊หยา…….พี่หนิงหวงพูดจาไม่น่ารักเลยง่ะเขาเรียกว่าตัวกะทัดรัดน่ารักต่างหากล่ะ”3ซิง

     “ใช่เลยน้อง3ซิงจะมาว่าพวกเราตัวหนักได้ยังไง ก็เราตัวแค่นี้นั่นแหละเนอะ”พี่สาวเยว่ชิง

       “ใช่ๆ ตัวของพวกเราแค่เท่ากับนู้นเองนะ”3ซิง

       น้องสาวชี้ไปที่ทางไหใบหนึ่งที่ใส่ผักดองเอาไว้แต่ก็ใบป้อมๆไม่ใช่เล่นเลย

     “โอ้….พี่หนิงหวงใช้คำผิดไปน่ะ”พี่หนิงหวง

     “พี่หนิงหวงต้องบอกว่าน้องสาวทั้งสองนั้นตัวกลมๆ เหมือนลูหหมูสีชมพู หรือไม่ก็พุงกลมๆยื่นมาเหมือนไหที่กลมแต่๰่๥๹กลางๆแบบนี้น่ะพอตอนล้มและกลิ้งไปแบบนี้น่ะฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง ทำท่าทางประกอบกลัวทุกๆคนจะไม่เห็นภาพที่ชัดเจนที่เขาพูดออกมา

     “.....................!!!!!”สองสาวน้อย ที่ฟังพี่รองเยว่เลี่ยงเปรียบเทียนแล้วหนักกว่าคำพูดพี่หนิงหวงเสียอีก

     “เชอะ………”3ซิง สะบัดผมหน้าม้า พร้อมหัวกลมซาลาเปาไปแล้วหนึ่ง

     “เชอะ………”พี่สาวเยว่ชิง สะบัดผมหน้าม้า พร้อมหัวกลมซาลาเปาไปแล้วสอง

      “เอ่อ…………….ผมพูดอะไรผิดไปงั้นเหรอฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยงที่กำลังเกาหัวแกร๊ก….แกร๊ก ที่ยัง…ยังไม่รู้ตัวอีกว่าทำอะไรหรือพูดอะไรออกมาให้น้องสาวทั้งสองไม่พอใจ

     “เฮ้อ………..”พวกพี่ชาย ถอนหายใจไม่รู้จะเอาคำพูดใดมาอธิบายจริงๆพอกันเลยเ๯้าตัวเล็กและเ๯้าตัวพึ่งโตเนี่ย

    “มีคนมารับเครื่องเขียนเพิ่มอีกแล้วไปเร็วเข้า”พี่หนิงหวง 

      “ครับ” น้องๆ 

      สรุปการพูดคุยเลยต้องจบลงไปเพราะต้องทำหน้าที่แจกพวกเครื่องเขียน เครื่องเรียนกันต่อ

     ส่วนสองสาวน้อยหลังจากสะบัดผมหน้าม้าออกมาก็พากันไปที่หลังร้านเพื่อนั่งชมสวนและนั่งเล่นที่โต๊ะหลังร้านกัน

     “อือ………ฮึ้บ……….”3ซิง ชูมือสองข้างขึ้นบิดเนื้อบิดตัวเพื่อผ่อนคลายร่างกายที่เมื่อยล้านิดหน่อยจากการแจกของเมื่อสักครู่นี้

     “ฮึ้บ……..”พี่สาวเยว่ชิง ก็บิดเนื้อบิดตัวให้หายเมื่อยเช่นเดียวกัน

     “อากาศสดชื่นจังเลย”3ซิง ยังคงยกมือแบกขึ้นและสูดอากาศเข้าไปเต็มปอด ถึงจะอยู่ในเมืองอากาศก็ยังคงดีอยู่มาก

      กำลังรู้สึกปลดปล่อยไปกับอารมณ์แต่ทันใดนั้นลมวูบหนึ่งก็พัดมาอย่างจังพร้อมกับที่ตัว3ซิงเองแทบจะหงายหลังไปเลย ดีนะที่พี่สาวเยว่ชิงอยู่ข้างๆกันจับตัวน้องเอาไว้ได้ทันท่วงที

     “โอ๊ย………”3ซิง

     “น้อง3ซิง เป็๞อะไรไปไหนๆดูหน้าน้องสิ เอ๋…….ก็ปรกตินี่หน่าน้องไม่ได้โดนตบหน้านี่ เป็๞อะไรเจ็บตรงไหนบอกพี่สาวเยว่ชิงสิ”พี่สาวเยว่ชิง ที่ได้ยินเสียงน้องร้องโอ๊ยเป็๞ไม่ได้เลยมันจะต้องชะงักและแหงนแอบดูว่าที่หน้าของน้องสาวมีเงินลอยมาตบหน้าอีกหรือไม่ แต่ครั้งนี้แปลกมากน้องสาวร้องโอ๊ย…..แต่ไม่มีอะไรที่หน้าเลย

     “นี่…..นี่…..ตรงนี้พี่สาวเยว่ชิงมันกระแทกแขนซิงซิงจะหักแล้วมั้งเนี่ย”3ซิง ที่ทำท่าเจ็บโอเว่อร์เกินเหตุ

     เธอได้ยกแขนให้พี่สาวดูทั้งสองข้างมันเหมือนกับมีอะไรบางอย่างมาเกี่ยวกระชากไปด้านหลังยังไงก็ไม่รู้น่ะสิ ทำเอาเธอเกือบหงายลงไปเลย

     “น้อง3ซิง นะ….นะ……นี่มัน……….”พี่สาวเยว่ชิง ถึงกับตาโตเมื่อเห็นสิ่งของบางอย่างบนแขนของน้องสาวของเธอนั้นมันไม่ธรรมดาเสียแล้วตอนนี้

      “ว้าว………นี่มัน”3ซิง เองก็ตาโต๊….ตาโต…..ไม่ต่างอะไรกับพี่สาวของเธอเลย เมื่อเห็นแขนของตัวเองทั้งสองข้างช่างสวยงามอะไรเช่นนี้

     นี่ละมั้งที่มันจะทำให้เธอเกือบหงายหลังไปน่ะ ถ้าได้แบบนี้หงายก็หงายไปสิเธอยอมเจ็บนิดๆหน่อยๆไม่เป็๲อะไร เพราะตอนนี้เธอได้กลิ่นความร่ำรวยเข้ามาหาอีกแล้ว…!! ความร่ำรวย…ความร่ำรวย……3ซิงนึกอย่างมีความสุข

 

************
 

 เตี้ยน้อยของไร้ท์โดนลมหอบอะไรมากระชากแขนเข้าอีกแล้วนะ???มันคืออะไรกันรอลุ้นวันพรุ่งนี้ค่ะ!!!