ในห้องที่เต็มไปด้วยกลิ่นควันจากท่อสูบของหัวหน้าหมู่บ้าน อาเธอร์ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มองตรงไปที่ชายวัยห้าสิบที่นั่งอยู่บนเบาะ เขาสูดหายใจลึก แล้วเริ่มพูด "ผมชื่ออาเธอร์" เขาชี้ไปที่ตัวเอง แล้วหันไปชี้เดวิด "และนี่คือเดวิด เพื่อนของผม" เดวิดแปลคำพูดของเขาทันทีเป็ภาษาของหมู่บ้านคาริก
ชายผู้นั้นวางท่อสูบลงข้างตัว มองทั้งสองด้วยสายตาที่ทั้งสงสัยและประเมิน "ข้าคือโบทัส แห่งคาริก" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้ม "ข้าคือหัวหน้าของหมู่บ้านแห่งนี้" เขาหยุดชั่วครู่ "เ้ามาจากไหนกัน นักเดินทาง?"
อาเธอร์พยักหน้าให้เดวิดแปลต่อ "เราเป็นักเดินทางที่หลงทาง มาจากดินแดนที่อยู่ห่างไกลมากๆ" เขาเน้นคำว่า 'ห่างไกล' เพื่อให้โบทัสเข้าใจ "เราอยากรู้ว่าหมู่บ้านนี้อยู่ที่ไหน เมืองที่ใกล้ที่สุดคือที่ไหน หมู่บ้านนี้อยู่ใต้อาณาจักรอะไร? และ ข้อมูลทุกอย่างที่เราควรรู้" เขามองโบทัสด้วยสายตาจริงจัง
โบทัสพยักหน้ารับฟัง ขณะที่เดวิดแปลคำถามยาวๆ นั้นอย่างคล่องแคล่ว เขาเอนตัวพิงเบาะ "หมู่บ้านคาริกอยู่ทางทิศตะวันตกของที่ราบใหญ่ ใกล้สายแม่น้ำที่เราเรียกว่า 'ลีซารา'" เขาชี้ไปทางหน้าต่าง "เมืองที่ใกล้ที่สุดคือ 'ทารอน' อยู่ห่างไปสามวันเดินเท้า ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทารอนเป็เมืองค้าขายใหญ่ มีกำแพงสูงและกองทหารเฝ้า" เขาหยุดสูบท่ออีกครั้ง "ส่วนอาณาจักร เราเคยอยู่ใต้การปกครองของ 'ซาราคัส' อาณาจักรใหญ่ทางทิศเหนือ แต่ตอนนี้มันล่มสลายไปแล้ว เหลือแค่เมืองต่างๆ ที่ต้องดูแลตัวเอง"
อาเธอร์ฟังอย่างตั้งใจ ขณะที่เดวิดแปลทุกคำให้เขา เขาพยักหน้า "แล้วทวีปนี้ล่ะ? มีอะไรที่เราควรรู้?"
โบทัสหัวเราะแห้งๆ "ทวีปนี้เต็มไปด้วยที่ราบ ทะเลทราย และป่าเขียวขจี ทางใต้มีทะเลใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าแล่นข้าม ทางเหนือมีูเาสูงที่เต็มไปด้วยหิมะและอสูรกาย" เขามองทั้งสอง "ส่วนที่นี่ ที่ราบใหญ่แห่งนี้ เราแค่พยายามอยู่รอดจากพวกโจรและพายุทราย"
ก่อนที่อาเธอร์จะถามต่อ โบทัสชี้ไปที่เดวิด "เ้า... เมื่อวานยังพูดภาษาของเราไม่ได้ วันนี้พูดได้คล่องราวกับเกิดที่นี่ ทำไมถึงเป็เช่นนั้น?"
อาเธอร์รีบตอบก่อนที่เดวิดจะพูดอะไรแปลกๆ ออกมา "เมื่อวานเขายังช็อกและใจากเหตุการณ์ที่เราเจอมา พอได้กินข้าวและนอนหลับคืนหนึ่ง เขาก็เริ่มจำภาษาของท่านได้" เขายิ้มเจื่อนๆ "ความทรงจำมันค่อยๆ กลับมา"
โบทัสพยักหน้า "เข้าใจแล้ว คนเราถ้าตกอยู่ในภัย มักลืมตัว" เขาสูดท่อสูบอีกครั้ง "แล้วพวกเ้าจะทำอย่างไรต่อ?"
"เรายังไม่แน่ใจ" อาเธอร์ตอบ "อยากรู้ข้อมูลมากกว่านี้ก่อนตัดสินใจ"
โบทัสพยักหน้า "พวกเ้าสามารถอยู่ที่นี่ได้อีกวัน ถ้าอยากอยู่ต่อหลังจากนั้น ต้องช่วยทำงานในหมู่บ้าน ตักน้ำ ตีเหล็ก หรืออะไรที่ทำได้ เพราะดูแล้วพวกเ้าคงไม่ได้มีของมีค่าอะไรติดตัวมา" เขามองทั้งสอง "ตกลงไหม?"
"ตกลง ขอบคุณมาก" อาเธอร์พูด เดวิดแปลคำขอบคุณนั้น เขาคำนับเล็กน้อยตามมารยาททหารที่เคยฝึกมา แล้วพาเดวิดเดินออกจากบ้านของโบทัส
เมื่อกลับมาถึงที่พัก อาเธอร์นั่งลงบนพื้น หยิบน้ำจากเหยือกที่เด็กๆ ทิ้งไว้มาดื่ม "จากที่โบทัสบอกมา" เขาหันไปหาเดวิด "นายลองวาดแผนที่ภูมิประเทศคร่าวๆ สิ ฉันอยากเห็นภาพรวม"
เดวิดพยักหน้า เขายกมือขึ้น แสงสีฟ้าอ่อนฉายออกจากฝ่ามือ เป็ภาพโฮโลแกรมสามมิติของภูมิประเทศ มีหมู่บ้านคาริกอยู่ตรงกลาง แม่น้ำลีซาราไหลผ่าน ที่ราบใหญ่ทอดยาวไปทางตะวันตก เมืองทารอนอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ูเาทางเหนือ และทะเลทางใต้ "นี่คือภาพคร่าวๆ จากข้อมูลของโบทัส" เดวิดกล่าว "ผมยังขาดรายละเอียดบางส่วน แต่สามารถอัปเดตได้ถ้ามีข้อมูลเพิ่ม"
อาเธอร์จ้องมองโฮโลแกรมนั้น ดวงตาเป็ประกายด้วยความตื่นเต้นที่เจอปริศนาใหม่ "เอาละ" เขาพูด "เรามาวางแผนกันเถอะ" เขาชี้ไปที่เมืองทารอน "ที่นี่น่าจะเป็จุดเริ่มต้น ถ้าเราจะเข้าใจโลกนี้มากขึ้น เราต้องไปเมืองใหญ่ ดูระบบของมัน การค้า กองทหาร และถ้ามีโอกาส ฉันอยากรู้ว่าพวกเขามีเทคโนโลยีหรือความลับอะไรซ่อนอยู่บ้าง"
เดวิดพยักหน้า "ระยะทางสามวันเดินเท้า ถ้าไม่มีพาหนะ อาจต้องเตรียมเสบียง"
"ถูกต้อง" อาเธอร์ยิ้ม "แต่ก่อนอื่น เราจะใช้เวลา่นี้ให้คุ้ม เก็บข้อมูลจากหมู่บ้านนี้ให้มากที่สุด" เขานอนลงบนพื้น มองเพดานดินเผา "โลกนี้อาจไม่ใช่โลกของเรา แต่ก็ไม่แน่…มันอาจจะกลายเป็ของเราเข้าก็ได้ใครจะรู้"
เดวิดปิดโฮโลแกรมลง "ผมยินดีที่จะช่วย" เขากล่าวเรียบๆ "เป้าหมายต่อไปของคุณคืออะไร?"
อาเธอร์ไม่ตอบทันที เขาคิดถึงอนาคต การสร้างบางอย่างที่ดินแดนทวีปแห่งนี้ อาจจะเป็ฐาน หรือมากกว่านั้น เขายิ้มให้ตัวเอง "เดี๋ยวค่อยคิดแล้วกัน" เขาพูดเบาๆ ขณะที่แสงเช้าสาดเข้ามาเต็มที่พัก
747
