Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

"ถึงซะที ที่นี่สินะที่ที่คุณเ๽้าของร้านบอกมา" ผมพูดขึ้นหลังจากเดินทางมาถึง

"ที่นี่มันป่าอเมซอนหรือไงเนี่ย ต้นไม้สูง แถมยังรก ทึบไปหมด" ผมบ่นโหวกเหวก

"บ้าชะมัด ดันส่งเรามาในที่แบบนี้ซะได้" บ่นพร้อมทำหน้าซังกะตาย

...

5 ชั่วโมงก่อน

"ภารกิจที่ชั้นจะมอบให้นายก็คือ ... ที่นี่" คุณเ๽้าของร้านพูดพร้อมกับชี้ไปที่แผนที่

"ป่าสูงทึบที่ทางใต้ของเมือง" หล่อนพูดชื่อสถานที่

"ป่าทึบ..." ผมพูดตาม

"ได้รับรายงานจากผู้ที่อาศัยอยู่แถวนั้นมาว่าสัตว์เลี้ยงจำนวนมากหายไปภายในเวลาไม่กี่วัน ซึ่งบริเวณแถวนั้นมีมอนสเตอร์ป่าอยู่อาศัยเป็๲จำนวนมาก"

"ชั้นได้ส่งทีมสำรวจจำนวน 2 ทีมไปแล้วเมื่อ 1 สัปดาห์ก่อน แต่ว่า ... พวกเค้าก็ยังไม่ได้ติดต่อกลับมา บอกตามตรงนะ ชั้นสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลย ชั้นอยากให้นายไปตามหาพวกเค้า แน่นอนว่าขอให้หลีกเลี่ยงการต่อสู้ให้มากที่สุด"

"ภารกิจช่วยเหลือต้องมาก่อน เข้าใจหรือเปล่า" หล่อนถามผม

"คือว่าผมขอถามอะไรหน่อยได้หรือเปล่าครับ" ผมถามหล่อน

"อะไรล่ะ" หล่อนเปิดโอกาสให้

"ต่อสู้นี่ สู้กับอะไรเหรอครับ" ผมถามหล่อน

"ก็ทุกอย่างนั่นแหละ มอนสเตอร์บริเวณนั้นเลเวลสูงกว่า 20 แทบจะทั้งหมด"

"นายที่เลเวล 9 แทบจะไม่มีโอกาสชนะเลย" หล่อนพูดถึงมอนสเตอร์บริเวณนั้น

"เลเวล 20 ทั้งหมด..." ผมทวนสิ่งที่หล่อนพูด

"แบบนี้ก็เหมาะไปเลยไม่ใช่หรอครับ ในการจะพัฒนาฝีมือน่ะ" ผมตื่นเต้นพูดออกไป

"ก็จริงอยู่...ที่นายล้ม๱า๰ากบได้นั่นอยู่เหนือความคาดหมายของชั้น"

"แต่ว่า แม้แต่๹า๰ากบก็กลัวสถานที่แห่งนั้น" หล่อนพูดพร้อมทำหน้าจริงจัง

"เ๽้านั่นน่ะนะ กลัวที่นั่น" ผมพูดทวน

"นี่เป็๲ภารกิจที่อันตราย ชั้นไม่อนุญาตให้นายทำคนเดียวได้ ชั้นจึงส่งคนไปรอนายก่อนแล้ว"

"ชั้นอยากให้นายตามไปสมทบกับคนที่ไปล่วงหน้าแล้วร่วมทีมกันซะ" หล่อนพูดถึงสมาชิกอีกคนที่ทำภารกิจร่วมกัน

"อีกคน ... แค่คนเดียวหรอครับ ?" ผมถามย้ำ

"ใช่ บ้านเกิดเค้าอยู่แถวนั้นพอดี เป็๲คนที่ชำนาญเส้นทางไงล่ะ" หล่อนพูดถึงคุณสมบัติของเพื่อนร่วมภารกิจ

"ย้ำอีกครั้ง ภารกิจช่วยเหลือต้องมาก่อน หลีกเลี่ยงการปะทะให้มากที่สุด เข้าใจนะ" หล่อนย้ำคำสั่งชัด

"เข้าใจแล้วครับ" ผมตอบหล่อนไป

...

ปัจจุบัน

"แล้วไหนฟะ คนที่จะมาทำภารกิจกับเรา เห็นบอกว่าส่งมาก่อนแล้วแต่ไม่ยักเห็นใครซักคน หรือจะลืมสถานที่นัดพบไปแล้ว" ผมเริ่มบ่น

"เห้อ ช่างเถอะ นั่งพักก่อนละกัน" ผมพูดจบก็นั่งลงตรงหน้าทางเข้าป่า

ตึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง เสียงอะไรซักอย่างดังมาจากในป่าใกล้ๆทางเข้า

"อะไรฟะๆ" ผมลุกขึ้นมองหาที่มาของเสียง

"เห้ยยยยยยย ต้นไม้ล้ม" ผมเห็นต้นตอของเสียงแล้ววิ่งเข้าไปดู

"นะ นี่มัน..." ผมมองเห็นตัวอะไรซักอย่างถูกลูกธนูปักอยู่ที่คอ

ผมเดินเข้าไปดูใกล้ๆเพื่อยืนยันว่ามันคือตัวอะไร

"หยุดนะ" เสียงของใครซักคนสั่งมาที่ผม

"ห๊ะ" ตัวผมที่ได้ยินก็เกิด๻๠ใ๽แล้วหยุดเดินเข้าไป

"นาย...คนเมื่อวานนี่นา"

ผู้หญิงผมบ๊อบเสื้อกล้ามสีเขียวพร้อมเสื้อแขนยาวสีดำกางเกงยีนขาสั้นพร้อมกางเกงรัดรูปสีดำรองเท้าผ้าใบหนังสัตว์ ใช่ เธอคือคนที่วิ่งชนผมที่หน้าสมาคมเมื่อวาน

"นี่เธอ...คือ...คนที่จะร่วมทำภารกิจกับชั้น...งั้นหรอ" ผมพูดพร้อมกับมองไปที่ยัยผมบ๊อบที่ยืนอยู่บนต้นไม้

"งี้นี่เอง นายถูกส่งมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมภารกิจช่วยเหลือพร้อมกับชั้นสินะ" ยัยผมบ๊อบพูด

"เ๹ื่๪๫นั้นเอาไว้ก่อน ไอ้เ๯้าตัวนี้มันอะไรกัน ทำไมต้นไม้ถึงล้ม แล้วใครเป็๞คนยิงมัน" ผมถามรัวๆ

"นั่นคือหมูป่า๶ั๷๺์สีน้ำตาล"

"มันจ้องจะโจมตีชั้น ชั้นก็เลยต้องป้องกันตัวเอง แล้วที่ต้นไม้ล้มเพราะมันวิ่งชนตอนที่ชั้น๠๱ะโ๪๪หลบขึ้นมาบนต้นไม้" หล่อนตอบทุกคำถาม

"เธอจัดการมันได้ด้วยการยิงธนูแค่ครั้งเดียวงั้นหรอ ไม่เบานี่นา" ผมชมยัยผมบ๊อบ

"ก่อนอื่นเลย นาย...เลเวลเท่าไหร่ ?" ยัยผมบ๊อบถามผม

"เลเวล 9" ผมตอบ

"กลับไปซะ" หล่อนทำหน้าขึงขังพร้อมไล่ผมทันที

"ห๊ะ นี่เธอบ้าหรือเปล่า" ผมพูดสวนทันทีที่ได้ยินเธอพูดมา

"ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่นายควรมา" ยัยผมบ๊อบพูด

"ทำไมชั้นจะมาไม่ได้ ไหนเธอลองว่ามาซิ" ผมถามหาเหตุผล