แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง
ตอน โดนดุ
หล่า ลั๊น ลัน ล๊าาา! เสียงแจ๊วๆ ดังแว่วอยู่ในห้องน้ำ ลลินกำลังร้องเพลงและอาบน้ำอุ่นจากฝักบัวในยามเช้าอันแสนสดชื่น
หยาดน้ำใสอาบชุ่มชะโลมร่างกายที่ขาวโพลน สาวน้อยมีแขนขาเล็กเพรียว เนื้อตัวของเธอผอมบางเหมือนกับตุ๊กตาบาร์บี้ขยายส่วน
กระนั้นเต้าน้อยๆ สองเต้าก็ยังนูนแน่นสวยอิ่มอวบ เอวของเธอบางเฉียบหน้าท้องราบ ตูดเล็กแต่งอนช้อนไปข้างหลัง
หนุ่มตัวใหญ่กล้ามโตเปลือยท่อนบนใส่แต่กางเกงตัวเดียว
ฉ่า! ๆ ๆ เขากำลังคาบขนมปังแล้วใช้สองมือจับกระทะกับตะหลิวยืนทอดไข่ดาวทำอาหารเช้าอยู่ในครัว
เนื้อตัวของภูผามีแต่รอยสักสีดำเต็มไปหมด กล้ามเนื้อของเขาใหญ่นูนแน่นยิ่งกว่านายแบบบนเวที
กล้ามแขนของเขาเป็มัดๆ ใหญ่กว่าขาใครบางคนเสียอีก กล้ามท้องซิกแพคนูนแน่นเป็ลอนๆ มองแล้วชวนสยิวใจ
ใบหน้าของเขาคมเข้มไว้ผมยารากไซรปิดตาข้างนึง เขามีคิ้วดก ปากแดง จมูกคมโด่งเป็สัน กรามคมสวยรูปหน้าคมเฉียบ
หนวดเคราถูกโกนออกจนดูเกลี้ยงเกลา หนุ่มหล่อยังเจาะหูสองข้าง เขาดูยังกับพวกแบดบอย เขาทั้งหล่อทั้งเท่ห์ดูแล้วมีสเน่ห์แบบดุๆ
"ลลินจ๋า ไข่กี่ฟอง" ภูผาะโเรียกสาวน้อยที่กำลังแต่งชุดนักเรียน
"จ๋าพ่อ หนูเอาสองนะ" สาวน้อยขานรับแล้วเดินออกมา
เธอวิ่งมาเช็ดโต๊ะอาหารและนั่งรอคุณพ่อ เธอมัดผมยาวไว้กลางหลังและใส่ชุดพละเสื้อสีน้ำเงินกางเกงขายาวสีดำดูน่ารักมาก
"มาแล้ว ๆ ฮ่า ๆ ๆ " ภูผาถือถาดอาหารมานั่งลงตรงหน้า เขานั่งกินข้าวและคุยกับลลินอย่างกับเพื่อนซี๊
พออิ่มแล้วลลินก็สะพายกระเป๋าลงมารอที่รถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีแดงคันใหญ่ๆ
ภูผาใส่เสื้อหนังแขนยาวและใส่หมวกกันน็อคกางเกงยีนส์เดินลงมา
"ใส่หมวกแน่นยัง" เสียงดุๆ ถามสาวน้อยที่กำลังรัดสายหมวกที่คางตัวเอง
"อื้อ ค่ะ" ลลินเปิดกระจกออกแล้วยิ้มแฉ่ง
ภูผาก้มลงมาจับเช็คหมวกสีชมพูบนหัวสาวน้อย เขาหายใจฟื่ดๆ เมื่อได้กลิ่นหอมของแก้มลลิน
"มีอะไรหรือคะ" ลลินถาม
"อ้อ ปล่าว ๆ แน่นดีหนิ" ภูผาตอบและจับหมวกเขย่า
ฮิ! ๆ ลลินหัวเราะเมื่อหน้าของเธอถูกมือใหญ่ๆ จับโยกไปมา มือของภูผาใหญ่กว่ามือของลลินสองมือต่อกันเสียอีก
แว๊น! ๆ ๆ เขาขึ้นคร่อมรถบิ๊กไบค์หนึ่งพันซีซีแล้วสตาร์ทเสียงดัง
ขวับ! ลลินปีนขึ้นมาซ้อนตรงเบาะหลังและใช้มือน้อยๆ สองมือจับบ่าพ่อเลี้ยง
บรืน! ๆ ๆ ฟ้าววว! ภูผาขับรถวิ่งฉิวออกมาด้วยความเร็วสูง เขาแซงซ้ายแซงขวานำทุกคันอยู่บนถนน
ลลินเอาคางวางไว้บนบ่าของภูผาแล้วมองไปข้างหน้า ลมเย็นๆ กระแทกแก้มของเธอจนบู้บี้ไปหมด
ฟ้าว! ๆ ๆ ผมหน้าม้าปลิวไหวๆ ตาโตๆ ลุกวาวมองไปรอบๆ อย่างตื่นเต้น
ซักพักก็มาถึงหน้าโรงเรียน ภูผาเดินมาส่งลลินถึงหน้าประตูแล้วก็ล้วงเงินให้เธอ
"วันนี้เอากี่บาท" ภูผาถาม
"วันนี้ไม่เอาค่ะ เมื่อวานยังเหลืออยู่เลย" สาวน้อยตอบอย่างน่ารักน่าเอ็นดู
"เอาไปพันนึง พ่อไม่อยู่อีกหลายวันต้องไปซ้อมต่างจังหวัด" ภูผาบอกลลิน
"ไปอีกแล้วเหรอ เบื่อจัง" ลลินบ่นน้อยใจ เธอจริงเธอทนความคิดถึงไม่ไหวเสียมากกว่า
"เอาน่า พ่อจะรับกลับมาสองสามวันเอง" ภูผาเอามือใหญ่ๆ จับบนหัวลลินแล้วแปะแบงค์พันติดไว้บนนั้น
"บ๊ายๆ ค่ะ สู้ๆ นะฮิ ๆ " ลลินยิ้มแล้วโบกมือเดินถอยหลัง
สู้ๆ! ภูผาทำเสียงตอบแล้วยกกำปั้นชกลม
ฮ่า! ๆ ๆ ลลินหัวเราะชอบใจเมื่อพ่อของเธอชอบเล่นสนุก เขาทำให้เธออารมณ์ดีได้ทุกครั้งไป
ลลินกลับบ้านด้วยรถเมล์มาอยู่คนเดียว เธอล็อคหประตูบ้านถึงสามชั้นด้วยกลอนพิเศษที่ภูผาติดตั้งให้
สาวน้อยยกคอมพิวเตอร์นอนดูหนังซีรี่ย์อยู่บนเตียง
เธอซื้อขนมมาตุนไว้เต็มห้องนอนและนอนดูหนังจนหลับคาจอไปทุกคืน
การไปโรงเรียนก็แสนจะยาก เมื่อไม่มีพ่ออยู่ลลินรู้สึกลำบากเอาเื่ เธอโทรหาเขาก็ไม่ค่อยรับเพราะว่าเขาเก็บตัวซ้อมต่อสู้ชกมวยอย่างหนัก
พอวันที่สามลลินก็นอนดูหนังเช่นเคย เธอแกะห่อขนมกินจนหล่นเลอะเต็มเตียง วันนี้เป็คืนวันหยุดลลินเลยดูหนังดึกกว่าทุกวัน
หนังในคอมเสียงดัง สาวน้อยนอนกรนคร่อกฟี้
ภูผาย่องเข้าบ้านมาแล้วไขกุญเเจสามดอกเปิดเข้าบ้าน
ตุบ! ๆ ๆ เขาค่อยๆ ย่องขึ้นห้องนอนชั้นบนซึ่งเป็ห้องของเขากับลลินอยู่ตรงข้ามกัน
สองมือถือตุ๊กตาหมีตัวั์ที่ลลินเคยบ่นอยากจะได้ ตัวของหมีใหญ่เบิ้มยิ่งกว่าตัวของเธอเสียอีก
แอ๊ดด! ภูผาเปิดประตูห้องนอนลลิน
"อ้าวหลับแล้วเหรอเนี่ย อดเซอร์ไพรส์เลย" ภูผาบ่นแล้ววาวตุ๊กตาไว้หน้าประตูห้อง
ตุบ! ๆ ๆ เขาเดินเข้ามาข้างๆ เตียงแล้วจับผ้าห่มขึ้นมาห่มปิดขาถึงเอวลลิน
แกร่บ! ๆ ๆ เสียงห่อขนมหลายห่อดังอยู่ใต้ผ้าห่ม
แป๊ก! ภูผาเปิดไฟในห้อง เขาใเมื่อเห็นขนมขบเคี้ยวหล่นเลอะเต็มที่นอนของสาวตัวน้อย
"ลลิน ตื่นเดี๋ยวนี้" เสียงโมโหดังลั่น ใบหน้าหล่อเหลาแดงฉานสีหน้าโหดดุ
อร๊าย! ลลินสะดุ้งโหยง เธอลืมตาเบิกโพลง
"ใครสอนให้หนูเอาขนมมากินบนเตียงห๊ะ" ภูผาชี้ถุงขนมและถลึงตาดุลลิน
"ก็เดี๋ยวหนูจะเก็บ" สาวน้อยถึงกับหน้าเสีย เนื้อตัวเธอสั่นเลยเมื่อได้เห็นหน้าหล่อๆ เปลี่ยนเป็หน้าโหดๆ
จมูกโด่งๆ แดง ตาถลึงโต คิ้วดกๆ ขมวดแน่น ริมฝีปากเม้มบดกันอย่างกับจะฆ่าจะแกงเธอ
"ลุกขึ้น เดี๋ยวนี้" ภูพาสั่งและหยิบเอาไม้แขวนเสื้อมา
"ไม่เอา หนูจะเก็บแล้ว เก็บแล้วค่ะ" ลลินตอบเสียงสั่น เธอกลัวโดนฟาดตูดที่สุด
"ไม่ลุกใช่ไหมลลิน" ภูผาดุลั่น เขาทิ้งไม้แขวนเสื้อลงพื้นแล้วรวบเอวลลิน
อ๊ายยยย! เธอกรี๊ดเสียงยาวเมื่อโดนรวบตัวขึ้นมาพาดบนบ่าใหญ่ๆ ของพ่อ
หัวของเธอไปอยู่ข้างหลัง ท้องของเธอพาดบนบ่า ขาของเธออยู่ตรงหน้าภูผาในท่าอุ้มพาดบนบ่าเลย
ป๊าบบ! โอ๊ยยย! ภูผาฟาดมือใหญ่ๆ ลงบนตูดงอนๆ ของลลิน เธอสะดุ้งโหยงร้องกรี๊ดลั่นด้วยความเ็ป
ป๊าบ! ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ ภูผาหวดมือใหญ่ๆ รัวลงมาจนตูดแดง ลลินเจ็บจนชาที่แก้มก้นสองข้างไปหมดแล้ว
"พ่อจ๋า พอแล้วฮือ! ๆ ๆ " ลลินร้องบอก เธอเสียงสั่นจวนจะร้องไห้ ตาแป๋วๆ แดงกล่ำน้ำตาปริออกมาที่หางตาแต่ยังไม่ร่องโฮออกมา
"จำได้ไหม อย่ากินขนมบนที่นอน" ภูผาคำรามดุ
"ค่ะ จำได้แล้วค่ะ" ลลินขานตอบ
ฟุ่บบบ! หนุ่มตัวใหญ่วางสาวน้อยลงมายืนตรงหน้า
ลลินก้มหันหลังมองตูดตัวเองที่โดนตีจนกางเกงยับ
"พ่อซื้อของฝากมาให้น่ะ อยู่หน้าห้องไปดูสิ" ภูผาบอกเมื่ออารมณ์เย็นลง เขาเป็คนอารมณ์ร้อนมาก
ลลินไม่ตอบ เธอยืนก้มหน้าน้ำตาคลอเบ้ามองเท้าตัวเอง
"เป็อะไรไปอีกล่ะ" ภูผาถามเสียงเบาลง
"ก็พ่อตีหนูแรงเกินไป หนูรู้ว่าหนูผิดแหละ แต่พ่อตีแรง" สาวน้อยพร่ำบ่น
แปะ! ๆ ๆ หยดน้ำตาร่วงกราวลงมาเต็มพื้นเป็ดาวดวงใส
"เอ้า พ่อขอโทษ" ภูผาเพิ่งได้สติว่าเขาไม่ได้ยั้งมือเลย เขารู้สึกผิดและคุกเข่าลงมา
"ไหนเจ็บตรงไหนมาเป่าๆ มา" ภูผาบอก
"ก็ตรงตูดน่ะสิ ถามได้ฮือ! ๆ ๆ " ลลินร้องไห้งอแงไปแล้ว
เธอบิดตัวยืนหันหลังให้ภูผาก้มหน้าเป่า
ฟู่ววว! ๆ ๆ เพี้ยงงง! ภูผาคุกเข่าเอาสองมือจับเอวเล็กบางและพ่นเป่าลมร้อนๆ ใส่กางเกงขาสั้นตรงตูดลลิน
"ยังไม่หาย" สาวน้อยขี้งอนตวาดเสียงคืนบ้าง
"งั้นบีบนวด" ภูผาบอกและเอาสองมือจับตูดเล็กๆ ที่งอนงาม
หมับ! ๆ ๆ เขาคลึงบีบนวดเบาๆ และปลอบประโลม
"มีพี่หมีมาฝากด้วยนะ หายงอนได้แล้ว" ภูผาอ้าปากบอกแต่กลับกลืนน้ำลายเมื่อเริ่มมีอารมณ์
ทุกอย่างเป็ไปโดยธรรมชาติเชาไม่ได้คิดร้ายอะไรเลย
อือ! ๆ ๆ ลลินยืนครางขาสั่นระริก เธอเสียวจนเคลิ้มเมื่อโดนคลึงนวดตูดจนหายเจ็บ
ความรู้สึกนี้ััได้ถึงมืออันใหญ่ที่ทรงพลังแข็งแกร่ง มือสากๆ ลูบไปทั่วจนเธอเสียวสยิวที่ร่องกลางระหว่างแก้มก้นเลยข้ามมาถึงร่องสาวด้านหน้า
จุ๊บ! ๆ ๆ ภูผาพรมจูบไปทั่วแก้มก้นทั้งสองข้าง ใบหน้าหล่อๆ ของเขาจิ้มตูดนุ่มๆ จนจมเข้าไปในเนื้อนิ่มๆ
อร๊า! ๆ อร๊าย! ลลินร้องคราง เธอเสียวหวิวๆ เหมือนตัวจะลอย
"หายแล้ว ๆ พอแล้วค่ะ" เธอร้องบอกเมื่อกระโจนไปข้างหน้าแต่ถูกมือใหญ่ๆ ล็อคที่เอวสองข้างจนดิ้นไม่หลุด
"อื้ม ลองใช้ปากนวดเฉยๆ ไม่มีอะไรนะ" ภูผาตอบเมื่อได้สติ
ขวับ! ๆ ๆ เขาสะบัดหัวจนผมหน้ายาวๆ ปลิวไปมา เขาสลัดความคิดลึกออกจากใจแล้วลุกยืน
หมับ! ๆ ๆ มือใหญ่ๆ ข้างขวาปาดน้ำตาใสๆ ออกจากแก้มขาวๆ มือของภูผาใหญ่เท่าหน้าของลลินเลยทีเดียว
"หนูหายแล้ว หายแล้วค่ะ" ลลินเอียงหน้าหลบแล้วพร่ำบอก
"เดี๋ยวก่อน อยู่นิ่งๆ สิ" ภูผาก้มหน้าหล่อๆ ย่อตัวสูงๆ ลงมา
เขาเอาหลังมือปาดน้ำตาและน้ำมูกใสๆ ออกจากใบหน้าที่เล็กเรียว ลมหายใจร้อนๆ ของเขาพ่นใส่หน้าของลลินจนเธอร้อนไปหมด
หัวใจดวงน้อยเต้นสั่นระรัวไม่เป็จังหวะ แก้มขาวๆ แดงฉานเมื่อหัวใจสูบฉีดเืแรง
ลลินรู้สึกเสียวหวามๆ ในอก ที่หน้าร้อนจนชา หูของเธออื้อๆ สติสตังค่อยๆ ดับวูบลงไปเหมือนิญญาจะหลุดออกจากร่าง
"แห้งแล้ว อย่างอแงสิเดี๋ยวไม่สวยนะหิๆ " ภูผาบอกแล้วลุกยืนขึ้น
แฮ่ก! ๆ ๆ ลลินถอนหายใจแรงหลายที เธอนึกว่าเธอจะตายอยู่ตรงหน้าหล่อๆ ที่ดุๆ ของภูผาเสียแล้ว
"มีของขวัญนะอย่าลืม" ภูผาชี้นิ้วไปที่หน้าประตู
"ว๊าวพี่หมีของหนู พ่อซื้อมาแล้วฮิ ๆ ๆ " ลลินโห่ร้องดีใจเมื่อเธอเดินออกมาหน้าห้อง
เธอกอดตุ๊กตาหมีั์แล้วะโวนๆ เป็วงกลม ผมยาวสลวยปลิวว่อนไปมาจนฟาดหน้าของภูผาแดงเป็ปื้นๆ
"ถูกใจไหม" ภูผาถามสาวตัวน้อยที่สูงเพียงหน้าอกของเขา
"ถูกใจมาก ขอบคุณค่ะ" ลลินเงยหน้าตอบแถมด้วยยิ้มแฉ่งจนแก้มป่อง
"งั้นพ่อไปนอนนะ" ภูผาบอกแล้วเดินไปหน้าห้องของตัวเอง
"ฝันดีนะคะ จุ๊บบาย" ลลินเงยหน้าตอบ เธอจูบใส่มือน้อยๆ แล้วยกส่งใส่หน้าหล่อๆ ของภูผา
"บาย" ภูผาตอบแล้วเปิดห้องเข้าไปนอน
"ทำไมน่ารักยังงี้นะ" เสียงบ่นดังเล็ดลอดออกมาจากประตูไม้สีขาว
ลลินเองก็กำลังนอนคุยกับตุ๊กตาหมีอยู่บนเตียง "หิ ๆ เขาน่ารักที่สุดเลย แต่ทำไมเรารู้สึกเสียวแปลกๆ ทำไมมันไม่เจ็บแล้วนะ"
เธอนอนกอดหมีกลมและจ้องมองหน้าใหญ่ๆ ของมันอย่างชอบใจ