น้ำฟ้าที่โดนกระชากแขนให้หันหน้ากลับมาก็พบกับผู้ชายหน้าตาคมเข้มที่เรียกได้ว่าหน้าตาดีคนหนึ่งกำลังจ้องมาที่เธออย่างเอาเื่
"ฉ...ฉันเป็ฉันเป็เมียคุณคชา "เธอตะคอกกลับไปด้วยน้ำเสียงสั่นเทาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว พร้อมกับโกหกว่าเธอนั้นเป็เมียของคชาเพื่อตัวรอด
"เมียคุณคชา?!!"
"ใช่.. ถ้าแกทำอะไรฉัน ฉันจะให้เขาจับแกส่งตำรวจ" น้ำฟ้าขู่ออกไปพร้อมกับเชิดหน้าใส่ชายผู้นั้นที่เธอคิดว่าเขาเป็โจร
อีกด้านหนึ่งคชาและภูผาที่ตอนนี้กำลังชะเง้อคอมองหาร่างบางของน้ำฟ้าเพราะตอนนี้เลยเวลานัดมานานมากแล้วแต่แม่ตัวดีกับยังไม่มาปรากฏตัวที่รีสอร์ตเลยทุกคนที่ตอนนี้รอเพียงเธอคนเดียวก็เริ่มส่งเสียงบ่นออกมาจนเขานั้นต้องบอกให้กินกันไปก่อนได้เลย
"ป๊าครับ ทำไมพี่น้ำฟ้ายังไม่มาสักที!!" ภูผาที่เห็นว่าพี่เลี้ยงคนสวยของตนนั้นยังไม่มาก็อดที่จะถามหาไม่ได้
"นั่นสิลูก..เดี๋ยวป๊าไปดูก่อนนะภูผารออยู่ที่นี่ก่อนนะลูก" คชาที่ร้อนใจกลัวว่าเธอนั้นจะหลงไปที่อื่นก็เริ่มใจไม่ดีเพราะน้ำฟ้าเพิ่งมาถึงที่นี่เป็วันแรกเขาก็ลืมคิดไปว่าเธอนั้นไม่รู้ทางมาที่รีสอร์ต
"นายหัวจะไปไหนคะ?!!" เสียงสาลี่ที่ถือแก้วน้ำส้มมาให้คชาที่โต๊ะก็เห็นว่าเขานั้นกำลังจะเดินไปที่ไหนสักที่
คชาที่ได้ยินเสียงสาลี่ก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างแรงเพราะสาลี่นั้นตามตื๊อเขาเสียยิ่งกว่าอะไรใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าสาลี่นั้นคิดอะไรกับเขาแต่เขานั้นไม่ใช่สมภารกินไก่วัดหากไม่ติดว่าเธอนั้นทำงานดีเขาคงไล่ออกไปนานแล้ว
"สาลี่เอาน้ำส้มมาให้นายหัวค่ะ" สาลี่ที่เดินนวยนาดมาในชุดที่ตั้งใจโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจนเดินมาหยุดอยู่หน้าคชาพอดี
"เอาวางไว้บนโต๊ะเถอะ..ผมมีธุระ" คชาตอบสาลี่พร้อมกับเดินเลี่ยงออกไปแต่เมื่อก้าวไปได้แค่ไม่กี่ก้าวคนที่เขากำลังจะไปตามหาก็มาพอดี
น้ำฟ้าที่โดนชายคนนั้นลากตัวมายังรีสอร์ตทันใดนั้นเธอก็พบกับคชาและคนงานในเกาะต่างพากันหยุดกินและมองมายังเธอกับชายคนนั้นเป็ตาเดียว
คชาที่เห็นว่าน้ำฟ้านั้นโดน ฌอห์น ลูกน้องคนสนิทของเขากำลังกระชากลากถูเธอมาที่ที่เขายืนอยู่ก็นิ่งไป
"เกิดอะไรขึ้น!!" น้ำเสียงเข้มเอ่ยถามทั้งน้ำฟ้าและฌอห์น
"ผมกลับมาจากทำธุระให้นายพอลงเรือก็เจอผู้หญิงคนนี้เดินอยู่แถวๆ ชายหาดบริเวณท่าเรือผมจึงเดินเข้าไปถามแต่ผู้หญิงคนนี้บอกว่าเป็เมียนาย ผมเลยพาเธอมาที่นี่ครับ
"เมียนาย/เมียนาย!!!" เสียงะโของคนงานในเกาะและสาลี่ที่ดังขึ้นอย่างตะลึงงันเพราะนายหัวคชานั้นไม่เคยไปข้องเกี่ยวหรือมีท่าทีว่าจะสนใจผู้หญิงคนไหนแต่จู่ๆ ก็พาเมียใหม่แถมยังสาวยังสวยเสียด้วย
"ฮิ้ววว!!! ที่แท้นายหัวก็จัดงานเลี้ยงเปิดตัวเมียใหม่นี่เอง เอ้าพวกเราฉลองเว๊ยยย!!" น้ำเสียงยินดีจากคนงานนั้นดังขึ้นอย่างครึกครื้นแต่ไม่ใช่สำหรับน้ำฟ้าที่ตอนนี้กำลังก้มหน้าหลบสายตาคู่คมที่มองมาที่เธออย่างเอาเื่
"มานี่!!!"คชาเดินเข้ามากระชากร่างบางให้เดินไปนั่งโต๊ะที่เขาและภูผานั่งกันอยู่ก่อนที่จะจ้องหน้าของเธออย่าง้าคำตอบ
"นี่คุณ..ฉันเจ็บนะ!!" น้ำฟ้าบอกร่างหนาด้วยน้ำเสียงกระซิบลอดไรฟัน
"แล้วคุณไปบอกลูกน้องผมแบบนั้นได้ยังไง" คชาที่เห็นว่าภูผากำลังมองมาที่เขาทั้งคู่ก็กระซิบถามร่างบางแม้ในใจเขาอยากจะตวาดใส่เธอมากแค่ไหนก็ตาม
"กะ..ก็ฉันไม่รู้นี่ว่าเป็ลูกน้องคุณนึกว่าเป็โจรเลยต้องโกหกออกไปแบบนั้น!"
"ป๊ากับพี่น้ำฟ้าคุยอะไรกันครับ?..ให้ภูผาคุยด้วยสิครับ"
ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรกันต่อเสียงของภูผาก็ดังแทรกขึ้นมาทำให้ทั้งคู่นั้นจำเป็ต้องหยุดบทสนทนาเอาไว้ก่อน
"เปล่าหรอกครับลูก"
"ว่าแต่เมียนายชื่ออะไรครับ? "ฌอห์นที่เห็นว่านายเขานั้นจับมือถือแขนกับหญิงสาวคนนั้นราวกับสนิทสนมกันราวกับคนรู้จักก็แปลกใจแต่หากว่าเธอเป็เมียของนายหัวจริงๆ เขาที่เป็ลูกน้องคนสนิทตัวติดกับคชาตลอดทำไมเขาถึงไม่รู้แต่ ฌอห์นก็ได้เพียงเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ
"อ๋อ.ลืมไปเลยนี่น้ำฟ้า..ส่วนนั่นฌอห์นลูกน้องผมเอง"
"สวัสดีครับคุณน้ำฟ้าขอโทษที่ผมเสียมารยาทนะครับ"
"ม..ไม่เป็ไรค่ะ" น้ำฟ้าที่ไม่รู้ว่าจะมองหน้าคชาและทุกคนอย่างไรเมื่อหันไปเห็นแก้วน้ำส้มอยู่บนโต๊ะจึงรีบยกขึ้นมาดื่มทันที
สาลี่ที่เห็นว่าน้ำฟ้านั้นเอาแก้วน้ำส้มที่เธอถือมาให้คชาไปดื่มก็เกิดอาการใขึ้นมาในทันที
"นะ..นี่เธอดื่มน้ำส้มแก้วนี้ได้ยังไง!!" สาลี่มองไปที่น้ำฟ้าด้วยสายตาตำหนิแกมร้อนรน
คชาและฌอห์นที่เห็นแบบนั้นก็เกิดอาการสงสัยขึ้นมาทันที
"ทะทำไมเหรอคะ?" น้ำฟ้าถามกลับด้วยสีหน้างุนงง
"เพราะน้ำส้มแก้วนี้เป็ของนายหัวไง"
"เอาล่ะๆ..อย่าเถียงกันต่อหน้าเด็กเลย" คชาที่ไม่อยากให้น้ำฟ้าและสาลี่นั้นมีปากเสียงต่อหน้าเด็กอย่างภูผาก็เอ่ยห้ามทัพขึ้นมา
..............................
1K
