“ขอบใจเธอมากนะชื่อเหวิน!”
จางหมิงเยี่ยนขอบคุณหูชื่อเหวินจากใจจริง หญิงสาวคนนี้เป็นกำลังสำคัญที่ทำให้เธอเกิดความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น ทำให้คลายปมที่กดทับหัวใจของตัวเองออกและเริ่มมีชีวิตชีวามากขึ้น
“ขอบใจอะไรกัน! เราเป็นพี่สาวน้องสาวที่ดีต่อกันไง!”
หูชื่อเหวินยิ้ม เธอหวังให้แม่มีความสุข มันเป็นความปรารถนาอันแรงกลัาของจนทำให้เข้ามาอยู่ในร่างนี้ เป็นเหตุผลที่ระบบให้โอกาสเธอได้เดินทางข้ามเวลาและเกิดใหม่เพื่อเปลี่ยนแปลงการแต่งงานที่ผิดพลาดของพ่อแม่ที่ไม่ควรเกิดขึ้นในชาติที่แล้ว
“เราจะเป็นพี่สาวน้องสาวที่ดีกันไปตลอดชีวิตเลยดีไหม?” หูชื่อเหวินจับมือจางหมิงเยี่ยนแล้วสบตาเธอ เพื่อพูดคำนี้ออกมาอย่างจริงจัง
“ได้สิ! เราจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันไปตลอดชีวิต!”
จางหมิงเยี่ยนมีความสุขมาก ตั้งแต่จำความได้ไม่ว่าจะในโรงเรียนหรือว่าในไร่ที่ชนบทเธอก็ไม่เคยมีเพื่อนแท้หรือน้องสาวที่ดีเลยสักครั้ง หลี่เสวี่ยฉินก็เป็นเพียงเพื่อนร่วมงานที่มีความสัมพันธ์ค่อนข้างดี เพราะว่าก่อนหน้านี้หลี่เสวี่ยฉินเป็นเพื่อนกับหูลี่อิงที่มีปัญหากับเธอบ่อย ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าสนิทมากเกินไป
“กลับหอกันเถอะ! มันดึกมากแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้จะตื่นไม่ไหว!”
ครั้งนี้จางหมิงเยี่ยนเป็นคนเริ่มจับมือหูชื่อเหวินก่อนเดินไปหอพักด้วยกัน
หูชื่อเหวินมองไปที่จางหมิงเยี่ยนข้างกาย
‘แม่ค่ะ ถึงเราจะเป็นแม่ลูกกันไม่ได้แล้วในชาตินี้ แต่เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ เป็นพี่สาวที่ใส่ใจกันได้และเป็นเพื่อนสาวที่สนิทสนมได้!’
“พี่เยี่ยน คบกับช่างไม้จ้าวคนนี้มานานแค่ไหนแล้ว?”
“ปีกว่าเกือบสองปีแล้ว!”
“หือ? แต่ก็ยังไม่เปิดเผยความสัมพันธ์กันเลย?”
“ใช่… เธอว่าเขาน่าสงสารหรือเปล่า?”
แม่อยู่กับจ้าวหย่วนขุยมาเกือบสองปี เขาต้องเจ็บปวดแค่ไหนตอนที่แม่ถูกบังคับให้ออกจากไร่และกลับเมืองเมื่อชาติก่อน
ไม่แปลกใจเลยที่แม่ไม่เคยมีความสุขเมื่อต้องแต่งงานกับพ่อ แม่เศร้าอมทุกข์อยู่ตลอดเวลา
ขณะเดียวกันด้านหลังของพวกเธอมีคนแอบดูหญิงสาวทั้งสองคนเดินเข้าหอ
หยินเหวินกั๋วและจ้าวหย่วนขุยหยุดเดินเมื่อเห็นสองสาวถึงหอพัก
“นายยังไม่สบายใจอยู่อีกหรือ? ตอนนี้คนก็กลับถึงหอแล้ว หรือกังวลว่าหูชื่อเหวินจะก่อเรื่อง? แต่มันก็ไม่เกิดขึ้นไม่ใช่หรือ? เธอยังเกลี้ยกล่อมให้คนรักของนายเปิดเผยความสัมพันธ์ด้วยซ้ำ ฉันพูดถูกไหม?”
หยินเหวินกั๋วมองจ้าวหย่วนขุยแล้วเอ่ยออกมา
“หัวหน้า ดูเหมือนจะรู้จักหูชื่อเหวินดีนะครับ”
เมื่อเห็นเขาแก้ตัวแทนหูชื่อเหวิน ทำให้จ้าวหย่วนขุยสับสน
“ฉันแค่เดาไปเรื่อย หูชื่อเหวินกับจางหมิงเยี่ยนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ฉันเลยคิดว่าเธอไม่น่าจะทำร้ายคนรักของนายแน่นอน”
“หัวหน้าหยินกับหู…”
หยินเหวินกั๋วเห็นแววตาขี้สงสัยของจ้าวหย่วนขุยซึ่งต่างจากปกติ ชายหนุ่มจึงหันหลังและเดินกลับ
“หยุดคิดเพ้อเจ้อ! กลับไปได้แล้ว!”
หลังจากพูดจบเขาก็ไม่คิดจะสนใจจ้าวหย่วนขุยด้านหลังอีก แต่เร่งฝีเท้าให้เดินเร็วขึ้น
เมื่อมองแผ่นหลังเย็นชาของหัวหน้าที่ทำหน้านิ่งตลอด จ้าวหย่วนขุยก็คิดว่าหัวหน้าหยินเป็นคนพิเศษของหูชื่อเหวินเหรอ?
วันนั้นเขาเห็นหัวหน้าหยินและหูชื่อเหวินเดินด้วยกันที่ลานตากข้าว หัวหน้าไม่เคยเดินใกล้กับยุวชนหญิงที่ไหนแบบนี้มาก่อน นอกจากนี้เธอมีใบหน้างดงามไม่แปลกที่จะเขาจะสนใจ หัวหน้าเองก็อายุมากพอที่จะแต่งงาน ทั้งเขายังดูเหมาะสมกับหูชื่อเหวินไม่น้อย
หูชื่อเหวินเป็นคนสวย แต่หน้าตาไม่ดีเท่าเยี่ยนจื่อของเขาหรอก
จ้าวหย่วนขุยเหลือบมองหยินเหวินกั๋วแล้วเดินไปพร้อมกับเขาเงียบๆ
หยินเหวินกั๋วกลับไปที่หอพัก พอเข้าห้องก็ไม่เปิดไฟเขาเริ่มถอดเสื้อผ้าออกแล้วนอนบนเตียงคัง
ชายหนุ่มนึกถึงชีวิตที่แล้วของตัวเอง
ชาติก่อนเขาและจ้าวหย่วนขุยไม่สนิทกัน จึงไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของชายหนุ่มและจางหมิงเยี่ยนมากนัก ไม่เคยได้ยินข่าวเกี่ยวกับความรักของทั้งคู่ด้วยซ้ำ น่าจะถูกเก็บไว้เป็นความลับ
จำได้รางๆ ว่าชีวิตที่แล้วแม่และพี่ชายของเธอมารับกลับไปอย่างกะทันหัน จางหมิงเยี่ยนร้องห่มร้องไห้เสียใจมากจนข่าวแพร่สะพัดไปทั่วไร่ เพราะมียุวชนหลายคนในไร่ตั้งใจทำงานเพื่อที่จะออกไปจากไร่แห่งนี้ไม่มีใครอยากอยู่ในไร่ต่อไปอย่างแน่นอน
ส่วนจ้าวหย่วนขุยก็ดูเหมือนจะถูกเลื่อยตัดเส้นเอ็นระหว่างทำงาน ต่อมาเขาก็สูญเสียหน้าที่นี้ไปและไม่สามารถทำงานเป็นช่างไม้ได้อีก เพราะว่าเขาเป็นคนจัดการกับเรื่องอาการบาดเจ็บในครั้งนั้นจึงจำได้
จ้าวหย่วนขุยร่างกายทรุดโทรมลงมาก หลังได้รับบาดเจ็บมันทำให้เขาใจสลายเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากตลอดเวลา ในตอนนั้นเขาคิดว่าเป็นเพราะมือเจ็บ แต่ตอนนี้คิดได้ว่าเป็นเพราะจางหมิงเยี่ยนจากไปเขาจึงมีความเศร้าโศกผสมหดหู่
อาการบาดเจ็บจากการทำงานก็น่าจะเกิดจากการเหม่อลอยและไม่มีสมาธิเช่นกัน
หลังจากนั้นจ้าวหย่วนขุยก็กลับเมืองก่อนที่มือจะหายเจ็บ แล้วก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย
ชีวิตนี้ดูต่างออกไปตั้งแต่หูลี่อิงเปลี่ยนชื่อ อาจจะเพราะการเกิดใหม่ของเขาจนทำให้เกิดปรากฏการทฤษฎีผีเสื้อขยับปีกหรือไม่ก็เป็นเพราะการมาของหูชื่อเหวินซึ่งเหมือนมีเป้าหมายบางอย่าง
หูชื่อเหวินคนนี้คือใคร? เธอไม่อยากให้หูเต๋อหลินและจางหมิงเยี่ยนอยู่ด้วยกันสักเท่าไหร่ นอกจากนี้เธอยังทำดีกับจางหมิงเยี่ยนแบบคาดไม่ถึง เป็นความใจดีที่ไม่ได้ทำส่งๆ ไปเท่านั้นแต่ตั้งใจและมีเจตนาดี
บนโลกใบนี้มีสิ่งมหัศจรรย์มากมาย ขนาดตัวเขายังย้อนเวลามาได้ก็ไม่น่าแปลกใจถ้ามีอะไรผิดปกติกับหูชื่อเหวินได้เหมือนกัน
คืนนั้นดึกมากแล้วแต่ไม่ใช่แค่หยินเหวินกั๋วเท่านั้นที่นอนไม่หลับ
ในหอพักหญิง หูชื่อเหวินยังคงนอนพลิกไปมาบนเตียงคังเหมือน ‘แป้งทอด’ที่อยู่บนกะทะ ไม่มีผิด
สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ทำให้เธอตกใจไม่หาย
เธอไม่คิดว่าแม่ที่อ่อนโยนเหมือนขี้ผึ้งจะคบกับจ้าวหย่วนขุยเงียบๆ มาเกือบ 2 ปี แม่ต้องกดดันขนาดไหนตอนถูกบังคับให้แยกจากเขาในชาติที่แล้ว
หูชื่อเหวินรู้สึกเสียใจแทนแม่มาก
แม่ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน เธอปิดไว้ได้มิดชิด ยิ่งปกปิดมากเท่าไร หลุมก็ยิ่งลึกมากขึ้น
พ่อก็คงไม่รู้เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน
หลังจากกลับไปที่เมืองเขาก็ตามจีบแม่ไม่หยุดและมักจะไปที่บ้านคุณยายเพื่อแสดงไมตรี
ดูจากสถานการณ์ปัจจุบันของแม่แล้ว แม่มีคนที่รักส่วนพ่อก็ไม่มายุ่งกับแม่อีก ถึงแม้ว่าพ่อจะนิสัยไม่ดีแต่เขาก็ไม่ใช่คนหน้าด้านถึงขนาดไล่ตามคนที่ปฏิเสธตัวเอง การที่พ่อแต่งงานกับแม่ได้ก็เพราะมีสามคนที่ ‘ขาดไปไม่ได้’ ก็คือ คุณยาย คุณตา และป้าน้อย รวมถึง ‘บทเรียน’ ของคุณปู่ที่ทำให้คุณยายร้องห่มร้องไห้จะแขวนคอตัวเองอยู่ถึงสามครั้งและยังมีป้าน้อยที่คอยโหมกระพือไฟให้
พรุ่งนี้ฉันจะต้องทำความรู้จักกับจ้าวหย่วนขุยให้ดี เจ้าของร่างเดิมรู้เกี่ยวกับเขาไม่มากแทบจะไม่มีในความทรงจำด้วยซ้ำ
เธอไม่เคยใส่ใจในตัวเขามาก่อน การเผชิญหน้ากับเขาก็มีเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นคือตอนที่เห็นเขาถือผ้าพันคอที่แม่ถักให้เอาไว้ในมือและเมื่อคืนนี้
ผ้าพันคอผืนนั้น หยินเหวินกั๋วเป็นคนมอบให้จ้าวหย่วนขุย เขาก็คงรู้ว่าทั้งสองคนกำลังคบกันอยู่ถึงเอาผ้าพันคอไปให้
เมื่อนึกถึงหยินเหวินกั๋ว หูชื่อเหวินก็รู้สึกปวดหัวตุบขึ้นมา นี่เขาทำตัวหยิ่งยะโสถึงขนาดที่รู้อยู่แล้วว่าจางหมิงเยี่ยนกับจ้าวหย่วนขุยคบกันแต่กลับไม่ยอมบอกเธองั้นหรือ? จะบอกให้ชัดๆ หน่อยไม่ได้หรือไง? มันจะตายหรือถ้าพูดออกมาตรงๆ
คงสนุกที่ได้เห็นฉันเล่นเป็นแม่สื่อถือด้ายแดงไปมาสินะ !
แต่แล้วหูชื่อเหวินก็พบว่าความชื่นชอบของหยินเหวินกั๋วในระบบเพิ่มขึ้นเป็น 30 แล้ว
แต่เธอก็ยังเคืองคนผู้นี้อยู่ดี เธอดุด่าเขาในใจแล้วหลับไปด้วยความง่วงงุน เธอจะไปถามหยินเหวินกั๋วในฝันว่าทำไมเขาถึงไม่รีบบอกเธอให้เร็วกว่านี้?