บทที่21
นายเป็ใครกันแน่?
ยาลบล้างสถานะได้ถูกนำมาให้คินที่กำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยมาร์คยืนมองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ใกล้ๆมองคิวที่กำลังนำเอายาภายในขวดให้กับคินที่กำลังนอนสลบสไลอยู่กิน
หลังจากที่ยาภายในนั้นถูกป้อนเข้าไปภายในปากสิ่งที่มันเกิดขึ้นก็คือคลื่นพลังเวทย์สีดำที่ปกคลุมาแค่อยๆจางหายไปอย่างช้าๆ
พลังเวทย์ที่ปกคลุมาแจางหายไปสถานะกัดกินที่ปกคลุมอยู่ภายในร่างกายได้หายไป
ภายในสถานที่แห่งนี้มองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่กระพริบตา
มาร์คมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจนนี่เป็ครั้งแรกที่เขามองเห็นผลจากการรักษาโดยใช้ยารักษาสถานะผิดปกติ
มันถือว่าเป็โพชั่นที่แตกต่างออกไปพลังเวทย์ที่ปกคลุมค่อยๆจางหายไปอาการาเ็แม้ว่าจะไม่ได้หายไปแต่ความเ็ปบนใบหน้าที่มันทุกข์ทรมานค่อยๆทุเลาเบาบางลง
เดย์หลังจากมองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะสามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยดีเดย์ค่อยๆก้าวเดินออกมาจาก
เมื่อเดินออกมาจากบริเวณด้านในเดย์ได้เดินออกมาจากบริเวณนั้นดวงตาขวับไปมองบริเวณรอบๆพบเห็นหญิงสาวผู้หนึ่งที่ยืนรออยู่
เธอเป็หญิงสาวอายุประมาณไล่เลี่ยกับเขาผมสีทองถูกรวบมัดเอาไว้บริเวณด้านหลังเป็ผมหางม้า เธอสวมใส่เสื้อยืดสีขาวและกางเกงขายาวสีดำบนใบหน้าเต็มไปด้วยความงดงามดวงตาคู่นั้นเป็สีน้ำทะเลผิวกายสีขาวผ่อง
เดย์คิดภายในใจของตนเอง“ คนต่างชาติ ”
เธอกำลังยืนและใช้ดวงตาจ้องมองมาที่เขาแววตาคู่นั้นกำลังจ้องมองอย่างจริงจังภายในดวงตาคู่นั้นดูเหมือนว่าจะมีความรู้สึกบางอย่างซ่อนเร้นเอาไว้
เธอกำลังจ้องมองมาที่เขาอย่างแน่นอนเดย์มองตรงกับไปที่ผู้หญิงคนนั้นดวงตาของเขาหรี่เล็กลง “ เธอกำลังจ้องเรา? ”
“ มีอะไรหรือเปล่า? ”
หญิงสาวคนนั้นยังคงจ้องมองมาอย่างไม่กระพริบตาก่อนที่เธอจะค่อยๆเปิดปากของตนเองออกมาอย่างช้าๆและพูดขึ้นด้วยเสียงอันไพเราะ “นายเป็ตัวอะไรกันแน่? ”
หลังจากที่ได้ยินเธอพูดออกมาแบบนั้นใบหน้าของเดย์ก็ได้ค่อยๆเปลี่ยนไปเขาค่อยๆแสดงใบหน้าจริงจังขึ้นมาแล้วก็พูดออกไป “ หมายความว่ายังไง? ”
เขาไม่เข้าใจคำพูดของผู้หญิงคนนี้แต่ว่าบนใบหน้าของเธอแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเธอมีบางอย่างอย่างแน่นอน
“ ทำไมความสามารถของนายถึงเพิ่มพูนขึ้นได้ใน่ระยะเวลาสั้นๆ ”
เดย์ดวงตาเบิกกว้างขึ้นอย่างตกตะลึงเขากล่าวกับตนเองภายในใจ“ ผู้หญิงคนนี้มองเห็น? ”
หญิงสาวผมทองที่อยู่ด้านหน้าพูดย้ำออกมาอีก“ ตัวของฉันมองเห็นน่ะ มองเห็นสกิลของนายที่มันเพิ่มพูนขึ้นในระยะเวลาสั้นๆทำไมมันถึงเพิ่มขึ้นรวดเร็วขนาดนั้นแล้วทำไมสกิลใหม่ๆที่ได้รับมามันถึงมากขนาดนั้น”
เดย์หลังจากที่ได้ยินคำพูดเขาก็ยืนยันได้อย่างชัดเจนว่าผู้หญิงคนนี้มองเห็นจริงๆผู้หญิงคนนี้มองเห็นความสามารถภายในร่างกายของเขา
ด้วยความสงสัยภายในใจเดย์เปิดใช้งานสกิลวิเคราะห์อย่างรวดเร็ว“ วิเคราะห์!!! ”
[ ระบบ : ระบบเริ่มทำการวิเคราะห์ ]
สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าคือความจริงที่มันสามารถตอบปัญหาของเขาได้
[ ชื่อ ??? อายุ ??? ]
[ สกิลหลักผู้ถือครองสกิล นักวิเคราะห์ ]
[ สกิลของท่าน - วิเคราะห์ระดับสูง LV5 - สังเกตุ LV3- ประเมินระดับสูง LV4 ]
คำถามภายในใจทั้งหมดถูกไขข้อกระจ่างทันทีตัวอักษรที่ปรากฏขึ้นด้านหน้าเป็สิ่งยืนยัน
“ นักวิเคราะห์… ”
สกิลที่เธอกำลังถือครองอยู่คือสกิลวิเคราะห์ระดับสูงผู้หญิงคนนี้เป็นักวิเคราะห์
พูดอีกรูปแบบหนึ่งก็คือเธอเป็คนที่มีความสามารถในการมองและวิเคราะห์ความสามารถของคนอื่น
สกิลวิเคราะห์ของเขาได้รับมาจากร้านค้าแน่นอนว่าสามารถมองเห็นและวิเคราะห์ความสามารถของผู้คนได้
แต่มันก็คงจะไม่สามารถเทียบได้กับความสามารถที่ถูกกำหนดขึ้นมาอย่างเธอคนนี้ที่ถูกกำหนดขึ้นมาเป็นักวิเคราะห์ั้แ่ในตอนแรก
“ เห็นนะก่อนที่นายจะเดินทางมาถึงสถานที่อย่างนี้เมื่อเดินทางมาถึงแล้วสกิลภายในร่างกายของนางก็มีเพียงแค่ไม่กี่สกิล ”
“ แถมอาชีพของนายยังเป็พ่อค้าโดยทั่วไปแล้วถ้าอาชีพเป็พ่อค้ามันไม่น่าจะมีสกิลสายต่อสู้ปรากฏขึ้นมาได้ ”เธอกำลังใช้ดวงตาที่จริงจังจ้องมองเพื่อพยายามสืบหาความจริงเกี่ยวกับเื่นี้
เดย์กำลังโดนผู้หญิงคนนี้ไล่ต้อนเขาถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินเธอพูดออกมาแบบนั้น
ดวงตาทั้งสองข้างของเดย์เต็มไปด้วยความจริงจัง
แต่ในขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่คนที่อยู่บริเวณด้านในเต็นท์ก็ได้เดินทางออกมาบริเวณด้านนอก
พวกเขาก้าวเดินออกมาด้านนอกใช้ดวงตาควาทมองสถานการณ์ที่ตึงเครียดระหว่างเดย์และผมทองคนนั้น
โทมัสที่กำลังยืนอยู่เอ่ยถามกับผู้หญิงขุมทองออกไป“ เป็อะไรรึเปล่าเวนดี้?”
เธอชื่อเวนดี้เป็หนึ่งในสมาชิกของค่ายแห่งนี้
เวนดี้หันไปมองโทมัส
เมื่อเห็นเธอหันไปมองอีกฝ่ายภายในใจของเดย์เริ่มรู้สึกตื่นตระหนกสิ่งที่เขากังวลก็คือเกรงกลัวว่าเธอจะบอกความลับออกไป
ทว่าสิ่งที่มันปรากฏออกมากับเป็สิ่งที่ตรงกันข้ามเวนดี้ส่ายใบหน้าของตนเองไปมาและก็พูดขึ้น “ ไม่มีอะไร ”
“ ฉันแค่เข้ามาทักทายเขาเฉยๆ ”
“ อ๋องั้นเหรอ? เอาล่ะในวันนี้มีเื่วุ่นวายเกิดขึ้นมากมายเดี๋ยวในวันพรุ่งนี้ค่อยพูดคุยกันไหมไปพักผ่อนกันเถอะ” โทมัสพูดออกมาแล้วก็เดินออกไปจากบริเวณนี้
พวกผู้ติดตามของโทมัสก็เดินออกไปด้วยเช่นเดียวกันเหลือเพียงแค่เวนดี้เดย์และคิวเท่านั้นที่ยืนอยู่บริเวณด้านหน้าเต็นท์
เวนดี้ค่อยๆเดินเข้ามาอย่างช้าๆช้าๆร่างกายของเธอเข้ามาใกล้เดย์
เท้าทั้งสองข้างหยุดลงบริเวณด้านหน้ากลิ่นตัวของเธอหอมเป็เอกลักษณ์เธอค่อยๆยื่นใบหน้าของตนเองเข้ามาบริเวณข้างหูของเดย์และกระซิบบางอย่าง
เดย์แสดงใบหน้าที่เรียบเฉย
หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็ถอยร่างกายของตนเองออกไปและก็เดินออกไปจากบริเวณนี้อย่างรวดเร็ว
เดย์หันไปมองคิว
คิวมองกลับมาแล้วถาม“ มีเื่อะไรกันงั้นเหรอ? ”
“ ไม่มีอะไร ” เดย์ตอบ
“ ว่าแต่ผู้หญิงคนนั้นเป็ใครนะ ”เดย์เริ่มอยากจะรู้ข้อมูลผู้หญิงคนนั้นมาขึ้น
“ อ๋อ…เวนดี้เธอเป็คนภายในค่ายและเป็ลูกครึ่งไทยเป็อีกหนึ่งคนที่มีความสำคัญเป็อย่างมากภายในค่ายเพราะว่าเธอมีสกิลประเมินระดับสูง ” คิวตอบกลับ
เดย์พยักตอบรับกลับไป“ ถ้าแบบนั้นตัวของฉันขอไปพักผ่อนก่อนก็แล้วกัน ”
“ อ่า.. ” คิวตอนนี้สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาเปิดใจยอมรับเดย์มากขึ้นหลังจากเกิดเหตุการณ์การต่อสู้กับฝูงมอนสเตอร์จำนวนมากทำให้คิวได้รู้ว่าเดย์เป็คนที่แข็งแกร่ง
เดย์เดินออกจากบริเวณนั้นมุ่งตรงกลับไปที่พักของตนเอง
…
กลางดึก
แสงไฟส่องแสงสว่างไสวกองเพลิงกองใหญ่ถูกจุดขึ้นบริเวณใจกลางค่ายพักแรมเดย์ยืนอยู่ภายใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด
แสงจันทราสีเงินสาดส่องจาก้าลงมาบริเวณด้านล่างเขากำลังยืนอยู่อย่างเงียบๆบริเวณสวนนี้เป็สวนด้านหลังของค่าย
เดย์ที่ยืนกอดอกอยู่ดวงตาทั้งสองข้างที่พับปิดค่อยๆเปิดขึ้นมาอย่างช้าช้ามองตรงไปด้านหน้าพบเห็นร่างของหญิงสาวผมทองเดินเข้ามา
เวนดี้เดินเข้ามาใกล้ๆเท้าทั้งสองข้างของเธอมาหยุดลงบริเวณด้านหน้าของเดย์เธอยืนเท้าเอวแล้วก็พูดขึ้น “ ดูเหมือนว่าจะมาตามคำนัดหมายจริงๆสินะ”
เดย์ที่ยืนอยู่ค่อยๆดีดร่างกายของตนเองขึ้นมายืนในท่าตรงมองตรงไปที่หญิงสาวที่อยู่ด้านหน้าแล้วก็พูดขึ้น“ นัดฉันมาคุยภายในที่แบบนี้มีเื่อะไรกันแน่ ”
ก่อนหน้านี้เวนดี้ได้กระซิบข้างหูเดย์ตอนนั้นเธอนัดหมายเขามาสนทนาภายในสถานที่แห่งนี้กลางดึก
จบบท
568
