หลังจากนั้นเสวี่ยฉินก็ยัดสร้อยที่คล้องจี้ใส่มือถังอวิ๋นซินและรีบวิ่งออกมาถังอวิ๋นซินจะตามไปแต่ถูกหลี่ิดึงตัวไว้ก่อน
"ตอนนี้คุณชายรองเสวี่ยกำลังโกรธท่านท่านอย่าเพิ่งไปหาจะดีกว่าเพราะยิ่งเจอหน้าก็เหมือนไฟเจอน้ำมัน" หลี่ิ
"ส่งคนไปคุ้มครองเขาจนกว่าจะถึงจวนกลับมารายงานด้วยว่าระหว่างทางเขาเจออะไรบ้างโดยละเอียด"ถังอวิ๋นซินออกคำสั่งออกไปและก็เดินเข้าไปในสำนักมือปราบมาร หลี่ิจัดการทุกอย่างเรียบร้อยก็เดินมารายงานหัวหน้าของตนเอง
"ข้าไม่เข้าใจข้าช่วยเขาให้ผ่านการถูกกลั่นแกล้ง ต้องมาขอบคุณข้าถึงจะถูก"
" (ทำเสียงเล็กเลียนแบบเสวี่ยนฉิน)ขอบคุณท่านมือปราบผู้สง่างาม ต่อไปข้าจะคอยอยู่เคียงข้างท่าน "
"(เสียงหล่อ)ไม่เป็ไรฉินเออร์ข้าทำด้วยความเต็มใจ เพียงแค่เ้าทำของอร่อย ๆ มาให้ข้าก็ถือเป็การตอบแทนแล้ว"
"ต้องแบบนี้ซิ"ถังอวิ๋นซินพูดด้วยความหงุดหงิด
"ก๊อก ก๊อกก๊อก...อะแฮ่ม! ท่านหัวหน้า" หลี่ิทำเสียงดังเพื่อเรียกสติถังอวิ๋นซิน
"อ๊ะ!เ้ามาตอนไหน" ถังอวิ๋นซินใ
"ก็มาทันตอนท่านทำท่าคุณชายรองเสวี่ยฉินนะแหละ" หลี่ิมองบน
"อ๋อข้าไม่ได้ทำท่าเลียนแบบซะหน่อย แล้วเ้ามาหาข้ามีธุระอะไร" ถังอวิ๋นซิน
"มีข่าวด่วนท่านคงต้องเตรียมตัว จับตามอง" หลี่ิทำเสียงต่ำ
"มีอะไรร้ายแรง"ถังอวิ๋นซินทำหน้าจริงจัง
"บุคคลอันตรายในเมืองเสวี่ยนัดเจอกันในวันพรุ่งนี้ทุกคนที่รู้ข่าวต่างหวาดกลัวเป็อย่างยิ่งเพราะทั้งสองคนนั้นต้องมีแผนการร้ายเป็แน่" หลี่ิ
"ช่างน่ากลัวจริงเชียวแล้วบุคคลที่ว่าคือใคร" ถังอวิ๋นซิน
"ท่านไม่รู้หรือ"หลี่ิ
"ไม่เคยได้ยินนะพวกโจรก่อฏ จอมมาร หรือปีศาจ ภูตผีร้ายงั้นหรือ"ถังอวิ๋นซินพูดในสิ่งที่คิด
"ไม่ใช่ร้ายกาจกว่านั้นเยอะ และเกี่ยวข้องกับท่านโดยตรง" หลี่ิ
"ใครหรือ"ถังอวิ๋นซินสงสัยใครกันร้ายกาจกว่าภูตผี จอมมาร ปีศาจ
"คุณหนูิชิงเหมยกับคุณชายรองเสวี่ยฉิน"หลี่ิพูดด้วยความภาคภูมิใจ เพราะน้อยนักเื่ที่เอามาบอกถังอวิ๋นซินแล้วถังอวิ๋นซินจะไม่รู้
"(☉｡☉)! นัดเจอกันอีกแล้วหรือ" ถังอวิ๋นซิน
เช้าวันถัดมารถม้าแสนโอ่อ่ามาจอดที่หน้าจวนเสวี่ยชาวบ้านต่างแตกตื่น สตรีในชุดสีม่วงสลับชมพูแซมเหลืองเดินลงมาจากรถม้าโดยมีคุณชายรองเสวี่ยผู้งดงามในชุดสีฟ้าอ่อนสลับขาวมายืนรอรับ
"หวัดดีพี่ฉิน"ิชิงเหมยยิ้มทักทาย
"ข้าเตรียมอาหารแซ่บๆไว้รอเ้าเต็มเลย"เสวี่ยฉินพูดด้วยความตื่นเต้น
"ดียิ่งอาหารที่เตรียมคงมากพอสำหรับสี่คน"ถังอวิ๋นซินปรากฎกายพร้อมกับลูกน้องคู่กายหลี่ิที่ทำท่าเหมือนจะร้องไห้
"มาได้ไงเนี่ย"เสวี่ยฉินหันไปมองิชิงเหมยที่ทำหน้างง ๆ อยู่เช่นกัน
"มีชาวบ้านร้องเรียนว่าเ้าสองคนมาเจอกันเพื่อความปลอดภัยและความสงบสุขของเมืองเสวี่ย ข้าจึงต้องมาดูสถานการณ์ด้วยตนเอง"ถังอวิ๋นซินพูดจบก็เดินเข้าไปในจวนและตรงไปที่ศาลาริมสระบัวที่อยู่ข้างเรือนของเสวี่ยฉินทันที เสวี่ยฉินตั้งท่าจะด่าแต่ิชิงเหมยจับแขนไว้ และทำหน้าเศร้านิดๆ
"ช่างเขาเถอะพี่ฉินการเจอกันของเรามันก็แปลกจริง ๆ นะแหละ เมื่อก่อนเจอกันได้เสียที่ไหน ชาวบ้านเดือดร้อนไปหมดแต่ถ้าเรามาพบกันบ่อยๆ เื่ในอดีตคงจางหายไปเอง" ิชิงเหมย
"อืมมมอุตส่าห์ได้เจอกัน กะจะเม้าม้อยให้สะใจซะหน่อย มีไอ้หน้าเหม็นมาขัดเสียได้"เสวี่ยฉิน
"พวกเราบริสุทธิ์ใจไม่เห็นต้องกลัวอะไร ดีเสียอีกพวกเราอาจจะได้สหายเพิ่มในการทำภารกิจ เขาเป็ถึงมือปราบมารคงช่วยได้เยอะ"ิชิงเหมย
"ก็ได้ๆแต่ภารกิจอะไรอะ" เสวี่ยฉิน
"เดี๋ยวข้าจะส่งจดหมายลับมาให้ที่หลังวันนี้มาสร้างความสมานฉันท์กับท่านมือปราบกันดีกว่า" ิชิงเหมย
"อืมมมคิดอะไรออกและ อิอิ ได้เวลาเอาคืน" เสวี่ยฉินยิ้มชั่วร้าย
ิชิงเหมยมองเสวี่ยฉินและมองแผ่นหลังถังอวิ๋นซินก็รู้สึกถึงแรงแค้นที่ทั้งสองมีต่อกันทำได้เพียงถอนหายใจและภาวนาให้ถังอวิ๋นซินรอดไปได้นะ
เมื่อมาถึงศาลาริมสระบัวก็พบกับอาหารมากมายเรียงรายอยู่บนโต๊ะที่เสวี่ยซินได้เตรียมไว้
หน้าตาทุกคนเป็ประกายอาหารแปลกประหลาดแต่น่ากินวางอยู่เต็มโต๊ะไปหมด
"พี่ฉินทำเองหมดเลยหรือ"ิชิงเหมย
"ใช่แล้ว"เสวี่ยฉินยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ
"กินได้จริง ๆ ใช่หรือไม่" ถังอวิ๋นซิน
"ข้ากับน้องเหมยย่อมกินได้อยู่แล้วแต่เ้าจะกินได้หรือเปล่าไม่รู้"เสวี่ยฉินทำท่ายักไหล่และทำหน้ายียวนอีกฝ่ายก่อนจะเดินไปนั่ง
ถังอวิ๋นซินรีบเดินไปนั่งข้าง ๆ ทันทีส่วนหลี่ิก็ผายมือให้คุณหนูิเดินไปนั่งก่อน ส่วนตัวเองก็เข้ามานั่งด้านข้าง
"ข้าขอแนะนำอาหารสูตรเด็ดจากพ่อครัวอาหารตามสั่งสุดเท่ห์หมึกดำ"เสวี่ยฉิน
"พูดอะไรมากมายข้าหิวแล้ว" ถังอวิ๋นซินทำท่ารำคาญ
"เหอะ เ้านี่นะ เอาเป็ว่าข้าขอแนะนำอาหารแล้วกันสูตรลับเฉพาะของข้าเอง อันแรกคือไก่ย่างแดงในตำนาน" เสวี่ยฉิน
"ทำไมเป็สีแดงมันจะอร่อยหรอ" ถังอวิ๋นซินเอียงศีรษะมองอย่างพิจารณา
เสวี่ยฉินผู้ที่ถูกขัดครั้งแล้วครั้งเล่าก็โมโหจับน่องไก่ขึ้นมายัดปากคนตรงหน้าทันที
"อ๊ะ!...อร่อย"ถังอวิ๋นซินตาเป็ประกาย
"หยุดขัดข้าสักทีกินน้องไก่ไปก่อน" เสวี่ยฉินพูดจบถังอวิ๋นซินก็พยักหน้าและหันไปกินแบบเงียบๆ
"ต่อมาเป็ซุบหน่อไม้ข้าวคั่วข้าทำเองเชียวนะ นี่ก็ผัดหมี่โคราช และนี่ก็ลาบเป็ด คอหมูย่างน้ำจิ้มแจ่วตบท้ายมีลิ้นจี่ลอยแก้วด้วยนะ" เสวี่ยฉินยิ้มด้วยความภาคภูมิใจถึงเครื่องปรุงบางอย่างไม่ครบเขาก็ทำขึ้นมาเองและหาของทดแทนมาใส่ให้ใกล้เคียงที่สุด
"สุดยอดไปเลยพี่ฉิน"ิชิงเหมย
"ก็เ้าอยากกินอาหารอีสานไม่ใช่หรือไงข้าเลยจัดเต็ม เสียดายขาดส้มตำปลาร้า ข้าต้องหาวิธีทำปลาร้าให้ได้ก่อนแล้วจะทำให้กินนะ"เสวี่ยฉิน
"แค่นี้ก็ดีมากแล้วล่ะ"ิชิงเหมย
"สิ่งที่เ้าพูดถึงมันขาดอะไรหรือเพื่อข้าจะหามาให้ได้"ถังอวิ๋นซิน
"ปลาร้านะหรือต้องใช้ปลาตัวเล็กตามลำธารมาหมักในไหน่ะ" เสวี่ยฉินอธิบาย
"อีกสามวันวันหยุดข้าไปที่ลำธารท้ายเมืองกันดีหรือไม่ ข้าจะพาเ้าไปจับปลาที่นั่นมีปลาเยอะแยะเชียวหล่ะ"ถังอวิ๋ซิน
"จริงหรือ ดียิ่งข้าอยากไป" เสวี่ยฉินรู้สึกตื่นเต้น
"แต่เ้าต้องทำอันนี้ให้ข้ากินอีกนะ"ถังอวิ๋นซินชี้ไปที่คอหมูย่าง
"ได้ซิวันนั้นข้าจะทำอาหารไปด้วย ไว้นั่งกินด้วยกันข้างลำธาร" เสวี่ยฉินเริ่มคิดเมนูอาหารโดยลืมเื่ที่จะแกล้งถังอวิ๋นซินไปแล้ว
"ข้าอยากกินปลาเผา"ิชิงเหมย
"ได้เลยนัดกันแล้วนะ"เสวี่ยฉินยิ้ม
"อืมมมม"ถังอวิ๋นซิน
หลี่ิไม่ได้ออกความคิดเห็นอะไรได้แต่คอยคีบอาหารให้ ิชิงเหมยอย่างเงียบๆ
'ข้าคงต้องใช้ลาพักร้อนซินะ'หลี่ิคิด
พอกินอาหารกันเสร็จทุกคนก็นั่งคุยเื่ทั่วไปพักหนึ่งแล้วก็พากันแยกย้ายกลับ
ถังอวิ๋นซินยืนส่งทุกคนที่หน้าประตูพร้อมกับเสวี่ยฉิน
"ทำไมยังไม่กลับ"เสวี่ยฉินหันมาถามบุรุษหน้าหนาที่ทำเหมือนจวนนี้เป็จวนของตน
"ข้าขอโทษเ้า"ถังอวิ๋นซิน
"เื่อะไรข้าลืมไปหมดแล้ว" เสวี่ยฉินเชิดหน้า
"เื่ที่โกหกหลอกให้เ้ากินยันต์ที่เป็ชื่อข้า" ถังอวิ๋นซินทำหน้าเศร้าเพราะเขาก็ผิดจริงๆนะแหละที่ไปโกหกอีกฝ่าย
"มียันต์เปล่าไหม"เสวี่ยฉิน
"มีเอาไปทำไมหรือ" ถังอวิ๋นซินล้วงหยิบยันต์ส่งให้เสวี่ยฉินหนึ่งใบ
"เอาที่เขียนออกมาข้าจะเขียนชื่อข้าลงไปและเ้าก็ต้องกินลงไปด้วย ข้าถึงจะยกโทษให้" เสวี่ยฉิน
ถังอวิ๋นซินส่งตลับหมึกให้เสวี่ยฉินใช้นิ้วเขียนชื่อและส่งให้อีกฝ่าย หลังจากนั้นถังอวิ๋นซินก็กินเข้าไป
"ดีมากหายกันแล้วต่อไปห้ามโกหกกันอีกนะ" เสวี่ยฉินยิ้ม
"ข้าสัญญาจะไม่โกหกเ้าอีก"ถังอวิ๋นยิ้ม
10K
![วอร์ดร้อน ซ่อนตัณหา (Extended) [NC 25+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1768821873_6523090.webp)
